ex dīna gr̄a emēdari. hͨ ibi. Hec qō pōtclariꝰ ſolui ꝑ id qd̓ ī ſil̓i dīc Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. 77. arti. 4. videlꝫ ꝙ nō licet īducere aliquē ad mutuādū ſub vſura. tn̄occurrēte rōnabili nccītate licet recipeſub vſura a p̄ꝑato ad mutuādū. Itaqꝫex p̄dictis pōt colligi ꝙ dū ꝗs cogit̉ aſuo p̄lato. pōt ab eo recipere eccl̓iaſticaſacr̄a. lꝫ ſit ī mortali ſi ab eccl̓ia tolerat̉Si nō cogit̉ a plato ⁊ aliū poſſet habe̓ſacerdote. nō debet ei que putat eē inmortali cōfiteri. uel ab eo aliqd̓ ſacr̄mrecipe. nec ip̄m induce ad exequendūaliquē actū ſui ordinis. Si v̓o aliū ſacerdotē hr̄e nō poſſit. pōt vrgēte rōnabili cā ꝯfiteri ſacerdoti ad hͦ pato etiāin mortali exn̄ti. ⁊ ab eo alia recipe ſacramēta. ſꝫ nullatenus dꝫ ip̄m ad hͦ nōdiſpoſitū inducere. B.¶ An īterrogatiōes ſint faciēde ī confeſſione ℟º ẜm Ray. ꝙ ſic. dūmō diſcrete fiāt. d̓ qͥbꝰ habes plene de pe. diſ.5. c. pͦ. ⁊ diſ. 6. c. ꝗ vult. ī pͥncipio. ⁊ vltra mediū. exͣd̓ pe ⁊ re. oīs. §. ſacerdosaūt. Et debet eē īterrogatiōes pͥncipaliter d̓ ſeptē vitijs capitalibꝰ que ſuntſuꝑbia. auaritia. gula. luxuria. inuidiaira. ⁊ accidia. A:. Predcā pleniꝰ dicūt̉ī ſū. con. liº 3º. ti. 34. q. 3. Et nō ſolū int̓rogationes faciēde ſūt de his vitijs. ſꝫetiā de articul̓ fidei. ⁊ d̓ ſacris eccl̓ie. ⁊de p̄ceptꝭ decalogi. ⁊ de oꝑbꝰ caritatis⁊ d̓ ꝑitiā ꝯfitēdi. ⁊ d̓ multꝭ alijs d̓ ꝗbꝰlatius dixi in īterrogatorio. G. Et decircūſtātijs eoꝝ q̄ ſūt. Quis. ꝗd. ubi. ꝑqͦs. qͣtiens. cur. quo. qn̄. A. De iſtiscircūſtātijs clarius dr̄ ī p̄fata. q. 83. Sꝫ⁊ latius dictū ē ſupͣ ꝯfeſſio 2. §. 3º. inadditione.¶ Utꝝ liceat ſacerdoti inꝗre̓ a ꝯfitēteſpecificatione ꝑſone cū q̄ peccauit. ℟ẜm Ray. Sicut ꝯfitēs nō dꝫ ſpecificareniſi ut dr̄ sͣ. ꝯfeſſio pͥ. §. 4º. ita nec ſacerdos dꝫ interrogare niſi ut ibi dr̄. AIdē ī ſū. con. eo. ti. q. 87. B. Qūo cofeſſor religioſus teneatur face̓ ꝯfitentiꝯſcīam d̓ decimis. hr̄. i. decime pͦ. §. 8º.A. Sed ꝗd ſi ꝯfeſſori occurrit aliꝗd d̓q̇ dubitat ꝗd age̓ debeat? ℟. ꝙ hͨ dubitatio. aut ꝓcedit ex varietate opīonuꝫdoctoꝝ. aut ex ſua īꝑitia. In pͦ caſu dicglo. Ray. in. ti. de mr̄imonio. §. ẜ nūꝗͥd peccat vxores. ſuꝑ v̓bo abſtinēdūꝙ hͦ caſu nō ē ꝓ̄cipitāda ſnīa nec denegāda abſolutio. ſed via tutior ē ꝯſulēda. ⁊ terror incutiēdus ex piculo. Qd̓vr̄ veꝝ cū penites ex aliqͣ ꝓbabili rōeadheret alicꝰ doctorꝭ notabilis opīonivolēs eā tene̓. Nā hoc caſu ꝓpter varietatē prudētiū doctoꝝ ꝯfeſſor ꝯſulendo ſibi viā tutiorē. ⁊ qd̓ ſibi veriꝰ vr̄ẜm deū. ſi acꝗeſce̓ nolit illud ſupͣ ꝯſciētiā ſuā relinqt. Qn̄ v̓o aliꝗs nō habetī ſe aliquā bonā rōne qͣre magꝭ debeatopīoni vniꝰ qͣꝫ alteriꝰ adhere̓. ꝯueniēter remanet in dubio ꝓpt̓ qd̓ ſi dubiūſit ſuꝑaliqͣ vtꝝ ſit pctm̄ uel no. oīo eſtncc̄ium ꝙ ab illo abſtineat. ⁊ d̓ illo debite peīteat eligēdo ꝑtē tutiore. ne alit̓diſcrimī ſe diſponat. uts. ꝯfeſſio pͦ. §.8º. Si v̓o dubiū nō ſit pͥncipalit̓ ſuperpctō. ſꝫ vtꝝ ꝗs teneat̉ ad aliꝗd faciēdūuel dandū ſeu penā ſubeundā dꝫ benignior ſnīa eligi. videlꝫ ut ī hͦ dubio ꝗsad nihil obliget̉. Nā in dubio regl̓arit̓ꝓ reo dāda ē ſnīa. niſi in cā mrimonijdotis. ſeu lib̓tatis. uel teſtamēti. qn̄ ꝓiſtis data fuerit ſnīa. ut ī. c. fi. exͣde re.iurꝭ. ⁊ ī. c. cū ſit. ⁊. c. odia. d̓ re. iu. libro6º. . ff. d̓ legibꝰ. l. benigniꝰ. niſi forte eſſet aliꝗͥd faciendū qd̓ poſſet facilit̓ expediri. ut ſi dubitat̉ vtꝝ ꝗs ſit excōicatus ⁊ poſſit cōmode face̓ ſe abſolui adcautela. tūc .n. ē ꝯſulēdū ꝓ tutiori ꝑte
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten