alit̓ nō teneret̉ niſi d̓ dolo ⁊ lata culpacū recipiat ad vtilitatē alteriꝰ tm̄. Quiaūt nō īgerit ſe. ſꝫ reqͣſitꝰ exercet ex caritate. ſatis vr̄ ꝙ nō tenet̉ niſi inqͣꝫtumſcit uel pōt cōmode ſcire. ꝗa īpoſſibiliūnulla ē obligatio. ff. de re. iurꝭ. l. īpoſſibiliū. Et ꝗa hoc agit̉ ad merā vtilitatēalterius. ſicut ⁊ depoſitū. Et hͦ ſi ibi nōīuenit̉ vita ⁊ ſcīa idoneꝰ. ꝗ uelit ⁊ poſſit hͦ officiū exerce̓. Quo cau etiā minꝰidoneꝰ ⁊ ī p̄dcīs n̄ īſtructꝰ ſi facit ex caritate. pōt ſe īgere̓. Nā qḋ nō ē licitūnccītas licitū facit. exͣ d̓ re. iurꝭ. qd̓ n̄ ēIn̄ ⁊ ī nccītate etiā laico pōt fieri ꝯfeſſio. d̓ pe. diſ. 6. ꝗ vult. Et h̓ ꝯfeſſor hoccaſu nō tenet̉ niſi inqͣꝫtū ſcit ⁊ pōt uelſcire pōt. Paria .n. ſūt ſcire ul̓ ſcire debere. ut ī. c. fi. exͣ d̓ iniurijs. Si aūt hꝰmōi īꝑitus etiā ī caſu nccītatis audiendo dep̄hēdat peccantē gͣuibꝰ īuolutūꝓuide facit ſi ei ꝯſulit ꝙ d̓ illis iteꝝ cōfiteat̉ ꝑito. uel ab eo ꝯſiliū poſtulet cūeius copiā hr̄e poterit. ne forte ip̄e ſuꝑhis ī aliqͣ errauerit. Itē ſi magꝭ ꝑitꝰ reꝑit̉ ſcīa ⁊ ꝯſcīa ⁊ aliꝗs ꝓ certo cogͦſcatſe nō ꝯpetent̓ pitū. nullatenꝰ ſe intromitte̓ dꝫ etiā reqͥſitꝰ. alit̓ facit ꝯͣ dictāſcripturā. Si cecus ceco ⁊cͣ. Itē ꝯͣ iurad̓ pe ⁊ re. oīs. ⁊ de pe. diſ. 6. ꝗ vult. Siv̓o dubitat d̓ ſua ꝯpetēti pitīa ꝑ ſcīamſeu expientiā. uel etiā dubitat ſi aliusꝑitior reꝑiat̉ ꝗ hͦ poſſit ⁊ velit. excuſat̉ob̓ia p̄lati. 23. q. i. ꝗd culpat̉. ul̓ pōt credere penitēti ſi dicat ſe nō poſſe haberepitiore. cū nō ſit viſil̓e cū mēdacijs adpnīam accede̓. Itē ī ꝯfeſſore reqͥrit̉ cōſcīa multo magꝭ qͣꝫ ſcīa. In̄ ī dco. c. quivult. d̓ pe. diſ. 6. dīc. Augꝰ. Sacerdositaqꝫ cui oīs pctōr offert̉. ante quē ſtatuit̉ oīs lāguor ī nll̓o eoꝝ ſit iudicādꝰq̄ ī alio iudicare ꝓmptꝰ ē ⁊cͣ. Et iō exiſtēs ī mortali audiēdo ꝯfeſſiones mortaliter peccat. Nā ẜm Tho. ⁊ Al. ⁊ ī ſū.con. li 3. ti. 22. q. 25. exn̄s ī pctō mortali qn̄cūqꝫ ī aliqͣ actu exhibet ſe vt miniſtꝝ eccl̓ie mortalit̓ peccat. Et totiēsmortalit̓ qͦtiēs hꝰ mōi actū facit. Et iōetiā ſi nō poſſit hr̄i cōfeſſor ſcīa ⁊ ꝯſcīaidoneꝰ debemꝰ p̄elige̓ ꝯſcīam. ꝗa melior ē īſipiētia cū timore qͣꝫ apparēs ſapiētia. Ecc. 19º. Et ꝗa ꝗ̄ ſibi nequā eſt.cui alij bonꝰ erit? Ecd. 14º. Itē ipfectūſcīe ſupplere pōt ꝑfectio caritatis. exͣ d̓renū. c. niſi. §. ꝓ defectu. ſicut pꝫ ī btōNicolao ⁊ alijs multis. Sed īꝑfectumīnocētie n̄ ſupplet ſcīa. Sꝫ hͦ caſu quātoē maior tāto ē piculoſior. ſicut ⁊ bonꝰgladius ī manu furioſi. ut pꝫ ī demoneq̄ ſic nūcupatus ē a ſcīa. In. i. Corꝭ. 8º.Scīa īflat. caritas edificat. Suꝑ qͦ glo.mgr̄i ſnīaꝝ ẜm Augꝭ. dīc. Addite ſcīecaritatem ⁊ vtilis erit. Scīa cū caritatevtilis ē. ꝑ ſe īflat ī ſuꝑbiā. ut demonesꝗ̄ greco noīe a ſcīa ſic ſūt noīati ī ꝗbusſcīā ē ſine caritate. Itē quia ut ꝓximepatuit deficiēs ſcīa pōt ī caſu nccītatisſine pctō ꝯfeſſiōes audire. Sed nō deficiēs ꝯſcīa cuiꝰ pctō vr̄ ānecti ꝗ ei peccādi occaſione p̄bet qn̄ pōt ſibi aliterꝓuide̓. Sed an poſſit fieri ꝯfeſſio exūtiī mortali vr̄ ꝙ no. quia tal̓ ſacerdos utsͣ. pꝫ peccat. ⁊ eius pctō ānectit̉ ꝗ ei inactu pctī ꝯſentit. ad Ro. pͥ. In ꝯriū facit. ꝗa nemo ſuū dꝫ vitare p̄latū. lꝫ peccator ē. niſi pͥus ꝯdēnatū. 8. q. 4. nōneDe hͦ ſic dr̄ ī ſū. con. liº 3º. ti. 22. q. 24.Tho. ait. Licꝫ ſubditus teneat̉ recipe ſacram̄ta a mīſtro eccl̓ie etiā exn̄ti ī mortali qͦuſqꝫ ab eccl̓ia tolerat̉ qui adhucei obligat̉. tn̄ excepto nccītatis caſunforet tutū hꝰ moī īducē ad executionēalicuiꝰ actus ſpectātꝭ ad ſuū ordinē durāte ꝯſcīa ꝙ p̄dictꝰ mīſter ſit ī mortaliquā ꝯſcīam pōt depone̓. ꝗa ī īſtāti pōtf4