quā nō hꝫ. ſicut pͥnceps ſacerdotū p̄ſūpſit dn̄m nr̄m Ih̓m xp̄m adiurare.Math̓. 26º. Tn̄ ꝓpter aliqua nccītatēſuꝑiores tali gne adiuratiōis p̄n̄t īferiores aſtrige. Si v̓o ꝗs intēdat ſolumō preuerētiā dīni noīs uel alicꝰ reiſacre aliꝗd ab alio obtine̓ abſqꝫ īpoſitiōe ncc̄itatis. talis adiuratio licita eſtreſpectu qͣrūlibet. Demōes aūt poſſumus adiurādo ꝑ v̓tute dini noīs tāqͣꝫīimicos expelle̓ ne nob̓ noceāt ſpūalit̓uel corꝑalit̓ ẜm ptāte nob̓ data a xpoLud. xº. Ecce dedi vob̓ ptāte calcandiſuꝑ ſerpetes ⁊ nihil vob̓ nocebūt. Nōtn̄ licitū eſt eos adiurare ad aliꝗd abeis addiſcēdū ul̓ etiā ab eis obtinēdūꝗa hͦ ꝑtinet ad aliqua ſocietate cū eishn̄dā. niſi forte ex ſpāli inſtinctu uelreuelatōe dina aliqͣ ſcī ad aliqͣs effectꝰdemonū oꝑe vtūt. ſicut legit de beatoIacobo ꝗ ꝑ demōēs fecit Hermogenēad ſe adduci. Adiuratio v̓o ad irronabile creatura pōt intelligi dupl̓r. Inomo ut adiuratio referat ad ip̄am creaturā irrōnabile ẜm ſe. ⁊ ſic vanū eſſetipſam adiurare. Alioº ut referat̉ ad eūa q̄ ip̄a creatura agit̉ ⁊ mouet̉. ⁊ ſic duplicit̓ adiurat̉ creat̉a irrōnabilis. Inoꝗdē mō ꝑ modū depeatōis. qd̓ ꝑtinetad eos ꝗ dina īuocatione miracula faciūt. Alioº ꝑ modū ꝯpulſiōis aduerſꝰdiabolū ꝗ ī nocumētu nr̄m vtit̉ irronabilibꝰ creaturis. ⁊ talis ē modꝰ adiurādi ī exorciſtis ꝑ qͣs demonū ptāsexcludit̉. Dis igit̉ modis licet. Sed ſicadiurare ꝙ ꝑ hͦ demonū īploret̉ auxiliū. nō licet. A. Idē ī ſū. con. li 3º. ti. 34q. 246. cū duobꝰ ſe. BOoptlo cio. Adouel arrogaptio ē extranee ꝑſone in filiūuel nepote ul̓ deiceps aſſūptio legitīas. ꝗa ꝑ adoptionē ꝗ filius nō ē ꝓ filiohabetur. A. Hec diffinitio fuit Ray.Tho. Pe. ⁊ Al. ut ī ſū. con. liº 4. ti. 8. q2. B. Cuiꝰ due ſūt ſpes. Ina dr̄ arrogatio ⁊ ē qn̄ ille ꝗ n̄ hꝫ patre ſeu etiā ꝙemacipatꝰ ē trāſit cū rebꝰ ſuis ī ptātearrogatis. ⁊ hꝫ hͦ fieri auctoritate pͥncipis. Alia v̓o ſpes cōi noīe .s. adoptionūcupat̉ qn̄ adoptat̉ ꝗ ē ī ptāte pr̄is.nec trāſit ī ptātē adoptātis ⁊ hͦ fit īperio magiſtratꝰ. ff. eo. l. 2. et. l. ſi pr̄. AIn his. ll. nihil dr̄ ꝙ adoptatꝰ nō trāſeat in ptāte. ſꝫ dr̄. C. eo. l. pl̓t. ⁊ reſeruat̉ei tm̄mo ſucceſſio ab īteſtato ī hereditate adoptātis. ut ibi. Operat̉ etiā hecadoptio īpedimentū mrimonij. exͣ decogna. le. c. vno ⁊ nullꝰ aliꝰ eius videt̉effectꝰ. niſi forte ꝗs det̉ ī adoptionemauo ul̓ ꝓauo mat̓no ſeu pat̓no qn̄ filiꝰē emacipatꝰ. dcā. l. pl̓t. Nā tūc trāſit īplena ptātē adoptātꝭ ut ibi. B. Ꝙ ſiꝗs ī domo ꝑ ſe uel etiā corā aliꝗbꝰ aliquē recepit ī filiū ul̓ filiā. nulla ē adoptio. C. de ꝓba. l. nō nudis.¶ Adoptare pōt pr̄familias ꝗ ſui iurꝭē ⁊ ꝗ generare pōt. qm̄ ꝗ nō pōt generare ſi hͦ ē ꝓpt̓ aliqd̓ īpedimentū naͣlenō pot̓it adoptare. Secꝰ ſi eēt ꝓpt̓ ī pedimētū accn̄tale. ut ſpādo ſiue gladiocaſtratus. ff. eo. l. 2. A. In hac. l. dr̄ deīpedimēto accn̄tali tm̄ .s. ꝙ ſpādo pōtadoptare. ſꝫ de naͣli dr̄. ff. eo. l. adoptioB. Itē nō pōt adoptare minor annisq40. niſi iuſta cā int̓ueniēte. ff. eo. l. ſipr̄. §. vltꝭ. A. Quia magꝭ liberorū ꝓcreatiōi ſtude̓ dꝫ. niſi forte morbꝰ autvalitudo ī cā ſit. aut iuſta cā arrogandi. aut ſi ꝯiūctā ſibi ꝑſonā velit adoptare .i. arrogare. ut ex p̄cedentibꝰ pꝫ.Itē nō dꝫ ꝗs pl̓es ꝑſonas arrogare niſiex iuſta ca. ſꝫ nec libertū alienū. dcō. §vltꝭ. ī qͦ nō dr̄ niſi de arrogatiōe. Ideo