videt̉ ꝙ minor. 40. ānis poſſit adoptare ⁊ ſi nō arrogare. ut in ſū. con. li 4.ti. 8. q. 5. B. Itē mulier adoptare nōpōt niſi ex reſcripto pͥncipis in ſolatiūliberoꝝ amiſſoꝝ ī bello. C. eo. l. mulierē. A. Idē ponit̉ ī ſū. con. dca. q. 3. ſꝫ īdcā. l. muliere. ⁊ ī iuribꝰ ibi allegatisnil dr̄ ī bello. B. Adoptari āt ꝗlibetpōt tā maſculꝰ qͣꝫ femīa dūmō ſit ītantu minor pr̄e adoptāte ꝙ filiꝰ eiꝰ naͣliſeē poſſet. ff. eo. l. adoptio. Adoptaturaūt p̄ſens ⁊ volūtarius tm̄. ff. eo. neqꝫabſens. A. Idē ī ſū. con. eo. ti. q. 6. B¶ Effectꝰ adoptiōis ē ꝙ adoptatꝰ peroīa ut filiꝰ adoptātis habeat̉. A. Galuo qd̓ sͣ dictū ē de ſimplici adoptato.B. Ita ut etiā ab īteſtato ſuccedat. Ceo. l. pl̓t. Xē ꝙ ſi ſit arrogatꝰ tunc filijeiꝰ ⁊ nepotes ſi qͣs hꝫ trāſeūt in ptātēarrogātis. ſecꝰ ſi ſit ſolū adoptatꝰ. ut īpͦ. §. dictū ē. A. Facit. ff. eo. l. ſi pr̄. BItē ꝙ arrogator tenet̉ relinq̄re arrogato qͣrtā ꝑtē bonoꝝ oīuꝫ q̄ hꝫ. ⁊ hͦ ſiue ī teſtō ſiue velit eū emācipare. Sꝫadoptator nihil tenetur relinq̄re adoptato niſi velit. C. eo. l. i. et. 2. A. Lexpͥma nihil facit. ſꝫ. 2. et. l. pl̓t. B. IdēTho. in 4º. diſ. 42. Quō autē adoptioīpediat mr̄imoniū vide ī pedimētū 7º.QIIIANO peccatū.Vtrū ſit℟º ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. iij.Si aliqͣs volēs ad delectationē alt̓i loqui excedat modū ī delectādo peccatEt ſi ꝗdē hͦ faciat ſola intētione delectandi. vocat̉ placidꝰ ẜm ph̓m. Si aūthͦ faciat intētiōe alicuiꝰ lucri ꝯſequendi. vocat̉ blāditor uel adulator. Cōittn̄ nomē adulatōis ſolet attribui oībꝰꝗ ſupͣ debitū modū v̓tutis volūt alioſvbis uel factis delectare. ⁊ ſic ē pctm̄.ꝑtinet aūt ad adulationē laudare aliquē ī ꝗbꝰ nō ē laudādus. ꝗa forte ſūtmala uel nō recta ſiue nō certa bona.Aut etiā ſi timeri poſſit ꝙ ad inanemgloriā laudatus ꝓuocet. Si ꝗs v̓o laudare velit ꝓpt̓ bonū. puta ut aliquemꝯſolet̉ ne ī tribulatiōibꝰ deficiat. ul̓ utin bono ꝓficiat alijs debitis circūſtantijs ſeruatis. ꝑtinebit hoc ad v̓tutē. AIdē ī ſū. con. li 3º. ti. 34. q. 258. BVVlꝝ adulatio ſit pctm̄ mortale. ℟ºẜm Tho. ubi s. Adulatio pōt eē pctm̄mortale triplicit̓. pͦ mō rōne mae. ſicut cū laudat aliꝗs pctm̄ alicꝰ. hͦ .n. cōtrariat̉ dilectiōi dei ꝯcuiꝰ iuſticia hōloꝗt̉. ⁊ dilectioni ꝓximi quem ī pctōfouet. vnde eſt peccatum mortale. 2ºmodo ratione intentiōis. puta cū aliqͥs adulat̉ alicui ad hͦ ut fraudulent̓ einoceat corporalit̉ uel ſpūalit̓ ⁊ hoc eſtetiā mortale. 3º mō pͦ occaſionē. ſicutcū laus adulatoris fit alt̓i occaſio peccādi etiā p̄ter adulatoris intētione. ⁊tūc ꝯſiderandū ē vtꝝ occaſio ſit datauel accepta uel qͣlis ruina ſeqͣt̉ ex hͦ. sͣ.venialis uel mortalis. ⁊ ẜm hͦ iudicandū ē. Si aūt aliꝗs ex ſola auiditate delectādi uel ad euitādū aliqd̓ malumuel ꝯſequēdū aliquid necītatis alicuiadulatꝰ fuerit. nō ē Scaritatē nec mortale ſꝫ veniale. A. Idē ī ſū. con. eo. ti.q. 261. B¶ Vtꝝ peccet adulator ſeu aliꝰ volendo place̓ hoībꝰ. ℟º ẜm Tho. ubi sͣ. Velle place̓ ꝓpt̓ caritatē nutriendā ut eisſpūalit̓ ꝗa ꝓficere poſſit. laudabile eſtl. Corꝭ. xº. Per oīa oībꝰ placeo. Sꝫ ꝓpt̓inane gloriā uel ꝓpt̓ lucrū uel etiā inmalis ē pctm̄. ẜm illud pͣs. Deus diſſipauit oſſa eoꝝ ꝗ hoībus placet. Et adGal̓. pͥ. Si adhuc hoībꝰ placerem xp̄iſeruꝰ nō eſſem. A. Idē ī ſū. con. eo. ti.q. 260. B