Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Qn̄ v̓o ꝑtīgit ad rōnē ꝯſentit ī hortorē deteſtationē boni dīni carne ꝯͣſpm̄ p̄ualēte ē pctm̄ mortale. A. Hocītellige qn̄ hec triſticia ē circa ea ſūtp̄cepti ſeu neceſſitatis ſalutis. ut ī ſū.con. liº. ti. 3. q. 221. BCcōmodatioVide .i. cōmodatum.Vtrū¶Cuſare. tencaturaccuſare. ℟º ſcd̓m Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. 68. Si crimē ſit tale v̓gat indetrimentū rei publice tenet ad accuſationē dūmo poſſit ſufficient̉ ꝓbare. puta pctm̄ alicuiꝰ v̓git ī multitudīs corruptelā corꝑalē ſiue ſpūalē.Si aūt ſit tale qd̓ ī multitudinē redudet̉. uel etiā ſi ſufficiētē ꝓbationeꝫhr̄e poſſit. tenet̉ ad accuſandū:ꝗa nullꝰ tenet̉ ad id qd̓ debito ꝑ̄ficere pōt. A. Nec obſtat p̄dictis ſireuelet ſecretū. ꝗa ſit ꝓpt̓ cōe bonūqd̓ ſꝑ p̄ferēdū ē p̄uato. ꝯͣ bonumcōe nullū ſecretū licet recipe. nec tn̄ ēoīo ſecretū qḋ ſufficiētes teſtes pōtꝓbari. ẜm Tho. ubi. ī ſū. con. li 2.ti. 5. q. 190. B. Quō autē fieri debeataccuſatio. Sciēdū debet fieri ī ſcriptis. 2. q. vltꝭ. ꝗ̄ crime. Sed ſꝑ eſtnec̄iuꝫ puta ī leui crimīe. ff. de accuſa.l. leuia. Sil̓it̓ etiā ī notorijs ꝗa ī huiꝰ.mōi nec accuſator reqͥrit̉. exͣ de accuſa.euidētia. Secꝰ ī notorijs etiā ſi manifeſta ſint. xi. q. 3. eoꝝ. A. Notoriuꝫdr̄ qd̓ pꝫ ſnīam uel ꝯfeſſionē factaī iure. aut euidētiā rei t̓giuerſatōealiqͣ celari non poſſit. exͣ de coha. cle.mu. c. fi. Manifeſta aūt dici pn̄t alit̓ˡliquēt. B. Itē debet accuſatio fieriīſcriptiōe .i. accuſator debet ſe ad pe taliōis obligare. ut. 2. q. vltꝭ.ſos.et. q.3. calūniator.. c. q no ꝓbauerit.Excipiūt̉ ꝗdā caſus. ut ī leui crimineItē ī crimie apoſtaſie Itē maritꝰ accuſat vxorē de adult̓io ī ſil̓ibꝰ. Sedſciēdū ſi accuſator īſcribat. exnaͣ tn̄ accuſatiōis hꝰ mōi pena calūnievenit. C. de accuſa. l. vltꝭ. Itē accuſatiodebet expͥmi viua voce pn̄te accuſato. 2. q. vltꝭ. ſcripta. A. Con. p̄dictꝭAlbricꝰ idē not in ſū. con. libº 2. ti.5. q. 189. B Si accuſator accepit pecuniā ob accuſandū uel accuſandū. crimē concuſſiōis cōmiſit. tenet̉ ad reſtitutio. ſicut habet̉.. concuſſio. Aceuſatio reddit̉ vitioſa triplicit̓.ut̉ hr̄. 2. q. 3. per totū. Tho. tradiditſcd̓a ſcd̓e. q. 68. dicens. Accuſator aūtcalūniat̉ .s. falſa cximīa īponēdo. autpuaricat̉ .s. adhibēdo fraudē ī accuſatiōe adiuuādo aduerſam ꝑte crimīavera fraudulent̓ abſcōdēdo de qͥbꝰ accuſauit colludēs reo ꝓpͥas ꝓbationes diſſimulādo falſas excuſationeſadmittēdo. aut accuſator i̓giuerſat̉ s.totalit̓ ab accuſatiōe deſiſtēdo cuꝫfit īordīate. Cōtingit .n. aliqn̄ deſiſte̓ordinate dupl̓r. Vnoº ſi in ipſo accuſatiōis ꝓceſſu cogͦuerit falſū illudaccuſabat. Alio ſi pͥnceps ad quē ꝑtinet cura boni coīs accuſatione aboleuerit. A. Idē noͣt̉ ī ſū. con. liº. ti..q. 121. B. Accuſatio ꝯͣ mr̄imoniū. vide .i. mr̄imoniū. mrimoniū.ItrūCcuſatus. falſoaccuſatus poſſit accuſanti ī iuriā remitte̓. ℟º ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.68. Falſo accuſans ſpālit̓ facit īiuriaꝫaccuſato. ſi ip̄e accuſatus īnocensfuerit pōt īiuria ſuā remitte̓. maxīe ſiille calūnioſe accuſauit ſꝫ ex animi