Qn̄ v̓o ꝑtīgit ad rōnē q̄ ꝯſentit ī hortorē ⁊ deteſtationē boni dīni carne ꝯͣſpm̄ p̄ualēte ē pctm̄ mortale. A. Hocītellige qn̄ hec triſticia ē circa ea q̄ ſūtp̄cepti ſeu neceſſitatis ſalutis. ut ī ſū.con. liº 3º. ti. 3. q. 221. BCcōmodatioVide .i. cōmodatum.Vtrū hō¶Cuſare. tencaturaccuſare. ℟º ſcd̓m Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. 68. Si crimē ſit tale ꝙ v̓gat indetrimentū rei publice tenet hō ad accuſationē dūmo poſſit ſufficient̉ ꝓbare. puta cū pctm̄ alicuiꝰ v̓git ī multitudīs corruptelā corꝑalē ſiue ſpūalē.Si aūt nō ſit tale qd̓ ī multitudinē redudet̉. uel etiā ſi ſufficiētē ꝓbationeꝫhr̄e nō poſſit. nō tenet̉ ad accuſandū:ꝗa nullꝰ tenet̉ ad id qd̓ debito mō ꝑ̄ficere nō pōt. A. Nec obſtat p̄dictis ſireuelet ſecretū. ꝗa hͦ ſit ꝓpt̓ cōe bonūqd̓ ſꝑ p̄ferēdū ē p̄uato. ⁊ iō ꝯͣ bonumcōe nullū ſecretū licet recipe. nec tn̄ ēoīo ſecretū qḋ ꝑ ſufficiētes teſtes pōtꝓbari. ẜm Tho. ubi sͣ. ⁊ ī ſū. con. li 2.ti. 5. q. 190. B. Quō autē fieri debeataccuſatio. Sciēdū pͦ ꝙ debet fieri ī ſcriptis. 2. q. vltꝭ. ꝗ̄ crime. Sed hͦ ſꝑ nō eſtnec̄iuꝫ puta ī leui crimīe. ff. de accuſa.l. leuia. Sil̓it̓ etiā ī notorijs ꝗa ī huiꝰ.mōi nec accuſator reqͥrit̉. exͣ de accuſa.euidētia. Secꝰ ī nō notorijs etiā ſi manifeſta ſint. xi. q. 3. eoꝝ. A. Notoriuꝫdr̄ qd̓ pꝫ ꝑ ſnīam uel ꝑ ꝯfeſſionē factaī iure. aut ꝑ euidētiā rei q̄ t̓giuerſatōealiqͣ celari non poſſit. exͣ de coha. cle. ⁊mu. c. fi. Manifeſta aūt dici pn̄t q̄ alit̓ˡliquēt. B. Itē debet accuſatio fieri cūīſcriptiōe .i. ꝙ accuſator debet ſe ad penā taliōis obligare. ut. 2. q. vltꝭ. ꝗſos.et. q.3. calūniator. ⁊. c. q no ꝓbauerit.Excipiūt̉ ꝗdā caſus. ut ī leui crimineItē ī crimie apoſtaſie Itē cū maritꝰ accuſat vxorē de adult̓io ⁊ ī ſil̓ibꝰ. Sedſciēdū ꝙ ⁊ ſi accuſator nō īſcribat. exnaͣ tn̄ accuſatiōis hꝰ mōi pena calūnievenit. C. de accuſa. l. vltꝭ. Itē accuſatiodebet expͥmi viua voce ⁊ pn̄te accuſato. 2. q. vltꝭ. ꝑ ſcripta. A. Con. p̄dictꝭAlbricꝰ ⁊ idē not in ſū. con. libº 2. ti.5. q. 189. B¶ Si accuſator accepit pecuniā ob accuſandū uel nō accuſandū. crimē concuſſiōis cōmiſit. ⁊ tenet̉ ad reſtitutionē. ſicut habet̉. jͣ. concuſſio.¶ Aceuſatio reddit̉ vitioſa triplicit̓.ut̉ hr̄. 2. q. 3. per totū. ⁊ Tho. tradiditſcd̓a ſcd̓e. q. 68. dicens. Accuſator aūtcalūniat̉ .s. falſa cximīa īponēdo. autpuaricat̉ .s. adhibēdo fraudē ī accuſatiōe ⁊ adiuuādo aduerſam ꝑte crimīavera fraudulent̓ abſcōdēdo de qͥbꝰ accuſauit colludēs cū reo ꝓpͥas ꝓbationes diſſimulādo ⁊ falſas excuſationeſadmittēdo. aut accuſator i̓giuerſat̉ s.totalit̓ ab accuſatiōe deſiſtēdo ⁊ hͦ cuꝫfit īordīate. Cōtingit .n. aliqn̄ deſiſte̓ordinate dupl̓r. Vnoº ſi in ipſo accuſatiōis ꝓceſſu cogͦuerit falſū eē illud d̓ qͦaccuſabat. Alio ſi pͥnceps ad quē ꝑtinet cura boni coīs accuſatione aboleuerit. A. Idē noͣt̉ ī ſū. con. liº 2º. ti. 5º.q. 121. B. Accuſatio ꝯͣ mr̄imoniū. vide .i. mr̄imoniū 7º. ⁊ mrimoniū 8º.ItrūCcuſatus. falſoaccuſatus poſſit accuſanti ī iuriā remitte̓. ℟º ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.68. Falſo accuſans ſpālit̓ facit īiuriaꝫaccuſato. ⁊ iō ſi ip̄e accuſatus īnocensfuerit pōt īiuria ſuā remitte̓. maxīe ſiille nō calūnioſe accuſauit ſꝫ ex animi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten