forte effectꝰ ſacr̄i īpediat̉ ex ꝑte penitētis. Itē poſtea ꝯueuiēt̓ appoīt̉ ī noīepr̄is ⁊cͣ ut expͥmat̉ ꝙ ſacerdos nō ꝓpͥaauctoritate abſoluit ſꝫ qͣi miſter. ⁊ hocrelinꝗt̉ arbittio ſacerdotꝭ. Nec etiā req̄rit̉ īpoſitio manꝰ. ꝗa hͦ ſacr̄m non ordinat ad ꝯſequēdā aliquā excellētiaꝫgr̄e ſꝫ ad remiſſionē pctōꝝ. Magꝭ autēꝯpete̓t crud ſignatio. ꝗa ꝑ ſignū crudxp̄i remittūt̉ pctā. ⁊ tn̄ nō ē de nccītate ſacr̄i. De maͣ abſolutōis pctōꝝ hn̄t̉pl̓a .i. ꝯfeſſor ⁊ ꝯfeſſio ꝑ totū. A. Dehac for̄a abſolutiōis latiꝰ dictū ē ubisͣ. abſolptio 3º. §. pͥ. ad finē. BCcepti latio.dā imagīaria ſolutio. ut ī Inſti. qͣb̓ꝰ mo. tol. obli. §. pͥ. ⁊ hꝫ fieri hocmo. Int̓rogat debitor creditorē. acceptū ne habes? Et rn̄det ille. Acceptūhabeo. ⁊ ſic debitor liberat̉. ff. eo. l. i. etl. an īutil̓. §. acceptū. A. Ibi dr̄ ꝙ accepti latōe nō tollit̉ niſi obligatio vboꝝFor̄a aūt pōit̉ in dcō. §. pͥ ſic. Qd̓ egotibi ꝓmiſi habes ne acceptū? Et rn̄det creditor. Habeo acceptū qd̓ tuli. GCceptio ꝑſonaꝝ. Pctm̄ acceptiōis perſonaꝝ ꝯmittit̉ ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 63.qͥncūqꝫ aliꝗd ꝯfert̉ alicui non habitoreſpectu ad cām .s. vtrū ſit dignꝰ. Un̄ſolet q̄ri. vtꝝ peccet ep̄s dādo bn̄ficiūbono ſi p̄termittat meliorē. ℟º ſcd̓mTho. ī qͦdā qͦlibet. Cōtingit aliquē eēmeliore ſimpl̓r ꝗ tn̄ nō ē melior qͣꝫtuꝫad hͦ ꝙ p̄ficiat̉ ī eccl̓ia. Ep̄s aūt nō tenet̉ dare meliori ſimpl̓r ſꝫ meliori qͣꝫtūad hͦ. vn̄ ſi p̄ferat vnū alt̓i ꝓpt̓ cām q̄ꝑtinet ad honorē dei ⁊ ad vtilitatē eccleſie iſte melior ē. Si aūt cā p̄ferēdiad hͦ nō ꝑtineat exit acceptio ꝑſonaꝝq̄ tāto ē qͣuior qͣnto ī rebꝰ dīnis ꝯmittit̉. Ide Cho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 63. ¶ Idēnoͣt ī ſū. con. liº 3º. ti. 33. q. 236. B¶ Utꝝ peccet ep̄s dādo bn̄ficiū ꝯſanguineo. ℟º ẜm Tho. ī qͦlibꝫ. Si cōſanguineꝰ ſit eq̄ idoneꝰ pōt ep̄s eū p̄ferreniſi forte ex hͦ ſcādalū oriat̉. ul̓ aliꝗͣ exīde malū exēplū accipiāt. ut qn̄ ꝓbabilit̓ timeret̉ ꝙ alij plati ex hͦ exēploīducāt̉ ad dādū bn̄ficia ſuis ꝯſanguineis etiā minꝰ dignis. al̓ ī hͦ caſu licetſatiſface̓ naͣli amori qͥ ꝯͣriꝰ caritati nōē. Si v̓o ꝯſanguineꝰ ſit minꝰ idoneusnon dꝫ eū p̄ferre pꝰ poſito meliori duplici rōne. pͦ ꝗa īfidelit̓ agit diſpenſator ꝗ negociuꝫ dn̄i gerēs nō melioratcū poſſit. 2º ꝗa hͦ videt̉ ad acceptionēꝑſonaꝝ ꝑtine. Cōditio .n. ꝯſanguinitatꝭ nō ē ꝯditio ꝑtinēs ad curā eccl̓ie.q̄ nō obtinet̉ iure ſanguīs ſꝫ dīno munere. Eſt aūt ꝯditio faciēs ad negociūdiſpēſatiōis pr̄imonialiū bonorū. vn̄ſi ep̄s ex his ꝓuideat ſuo ꝯſanguineominꝰ idoneo nō ē acceptio ꝑſonarū.Con. idē Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 63. A. Ndēetiā noͣt̉ ī ſū. con. liº 3º. ti. 34. q. 237. BLCIAIAgho. ſcd̓a ſcdeꝗd ē? ℟º ẜmq. 37. Accidia ẜm Damaſ. eſtq̄dā triſticia aggͣuās aīuꝫ hoīs ut nihil ei age libeat. Et iō accidia īportatqd̓dā tediū oꝑādi. Hꝰmōi aūt triſticia qn̄qꝫ ē mala ẜm ſe. qūqꝫ v̓o ẜm effectū. Scd̓m ſe ꝗdē ſi ē d̓ eo qd̓ ē verebonū lꝫ ſit apparens malū. ſicut triſticia q̄ ē de ſpūali bono. Si v̓o ē d̓ malopōt eē mala ẜm effectū. s. ſi ſic hoīemaggͣuet ut eū totalit̓ a bono oꝑe retrahat ⁊ ſic ē pctm̄ nō tn̄ ſꝑ mortale. Nāſi īchoatio pctī ſit ī ſola ſenſualitate ⁊nō ꝑueniat vſqꝫ ad cōſenſū rōnis. tūcꝓpt̓ īꝑfectione actus ē pctm̄ veniale.