iſtius deſideriū ꝓprio ẜmone reficere nō valemus. vel hō iſte qͥlibet xp̄ianꝰ intelligit̉: qͥ fidētrinitatis tātūmodo ītelligit: ⁊ qd̓ neceſſariū ēniſi alter eū doceat ignorat. Amicꝰ ꝟo eiꝰ vt diximus xp̄s ē. Qd̓ dicit vadit ad illū media nocte. id ē. ī nouiſſimo tꝑe: ⁊ dicit illi cōmoda mihi tres panes. ac ſi dicat aīa illa ad xp̄m. Commoda mihi fidē trinitatꝭ: ⁊ fac me ītellige̓ quēadmodū oꝑari me oportet. Amicꝰ meꝰ venit d̓via: ac ſi dicat ſenſus meꝰ ambulauit ꝑ diu̓ſasregiones: ⁊ rediēs ad me vacuus ē: nō habeoalimēta ſpiritalia que an̄ illū ponā: niſi ī me doceas fidē trinitatis: ſpem charitateꝫ: ⁊ om̄e qd̓ei tribuā: nec vnde eū doceā habeo. Ad quē ille reſpōdēs deintus dicat. Noli mihi moleſtꝰeſſe ⁊cͣ. Diſtulit qͥdē deſideriū: ſꝫ non abſtulit:vt plus nos q̄ramꝰ: ⁊ inuētꝰ ſtrictiꝰ teneat̉. qd̓vero dicit: Pueri mei mecū ſūt: ac ſi dicat dn̄sxp̄s oīpotens: ſācti mei qͦs volui iam mecū ſūtNō poſſū ſurgere: ⁊ dare tibi. ideo negat petitionē: vt ꝓbet cuiuſlibet ꝑſeuerantiā Et qd̓ dicit ſi nō dabit illi ſurgēs: eo ꝙ amicꝰ ē: ꝓpt̓ improbitatē tn̄ eius ſurget: ⁊ dabit illi qͦtquot hꝫneceſſarios: ſic et dn̄s ih̓s amicꝰ ⁊ frat̓ nr̄ xp̄ianorū oī importue fideliterqꝫ petēti: ꝓ iugi petitione qͥcquid ī noīe eius petierit: ſine difficultate tribuet. Sicut ⁊ ſeqͥtur: ego vobis dico. Petite ⁊ dabit̉ vobis: q̄rite et inuenietis: pulſate⁊ aperiet̉ vobis. id ē. petite patrē: q̄rite filium:pulſate ſpiritūſanctū. vel petite cogitationibꝰq̄ rite ꝟbis: pulſate operibꝰ. ſiue petite fide: q̄rite opere: ⁊ pulſate ſciētia: ⁊ ecce oīa aperiēturvobis. Quis autē ex vobis patrē petit paneꝫ:nūquid lapideꝫ dabit illi? Ac ſi dicat: qͥ petit adn̄o charitatē ⁊ dilectionē: nō illi dat duritiaꝫcordis. Aut piſcē: nūquid ꝓ piſce ſerpētem dabit illi: ꝑ piſcē fides intelligit̉: ꝑ ſerpētē infidelitas. ac ſi dicat: ſi petis a dn̄o fidē: non tribuittibi infidelitatē. Aut ſi petit ouū: nunqͥd porriget illi ſcorpionē? ac ſi dicat: ſi habes ī deuꝫ ſpēverā: ſiue cogitationē ſanctā in corde tuo cogitaueris: nō ꝯtrarietatē nec inſidiaꝝ calūniaꝫ adn̄o ꝑtimeſcas. Si ergo vos cū ſitis mali: noſtis bona dare filijs vr̄is: quanto magis paterveſter de celo dabit vobis ſpiritū bonū timētibus ſe? Ac ſi diceret: ſi homīes carnales int̓ bonum ⁊ malū diſcernitis: ⁊ non vultis vt quiſqꝫveſtrum de manu vr̄a maluꝫ ꝓ bono recipiat:quāto magis deꝰ qͥ cūcta condidit: hoī: quē adimaginem ſuam fecit: fideliter ſibi petenti tribuet bona? Ignem veni mittere ī terram: ⁊ qͥdvolo niſi vt accendatur? quid hoc loco ignē niſi ſpiritūſanctū intelligimus: quem dominus īterraꝫ miſit: vt vrat vitia ⁊ peccata: ⁊ accēdatꝑ charitatem atqꝫ illuminet?¶ Petri Pauli vergerij Iuſtinopolitani ſer-

mo de laudibus ſancti Hieronymi preſbyterihabitꝰ ī aniu̓ſario natalis eiꝰ. ¶ Epl̓a. CXVIIIAnctiſſimuꝫ doIctorē fidei noſtre Hieronymuꝫ: cuiꝰdies ſolēnis adeſt: ita mihi dari cupio recte laudare: vt in eo laudādo laudē ipſemeam non queram. Sed ſit ei quēadmodū ſermo: ita ⁊ mens ꝓpria intentiōe dedicata: qͣꝫqͣꝫquid ſperandū ſit laudis locuturo non video:vbi magnitudine reruꝫ eloquētie vis om̄is obruitur: ⁊ excellentie meritorū omnis impar eſtẜmo. Me vero minime omniū ſperare id conuenit: ac ſi quid talium mēteꝫ ſubeat: plane deſipio: qui cum obire quotannis munꝰ hoc laudum ſoleo: ſemper tamen poſtea qͣꝫ id cepi: itadeinceps ꝑ annos affectus ſum: vt augeri mihi deſideriū ſentiā: minui facultatē. Euenit autem hoc fortaſſe: ſiue ꝙ nonduꝫ ſatis ſint mihivires ingenij mei ꝑpenſe: qui ſubire tanti oneris cauſam nō verear. qd̓ quātū ſit: ⁊ intellexitātiſper duduꝫ: ⁊ indies ꝑſpicio magis: ſiue ꝙillius merita apud plurimos qͥdem diligenterparū anima diuerſa: a me vero etiam ſūmo ſtudio cōſiderata: quo magis eluceſcūt: eo magisaffectum mentis alliciūt: ⁊ a cōſequendi ſpe ingenij acumē magis magiſqꝫ deterrēt. Siue ꝙpre deſiderio meo ſtudioqꝫ religionis in illumtantomihi retardari facultas videtur ingenij:quāto p̄currit ſtudiū voluntatis. Quaruꝫ eqͥdem rerum vt ſubeſſe vtrāqꝫ primarū nō negoita adeſſe poſtremā magnoꝑe mihi cupio. Nāofficio qͥdem ille meo aut cuiuſqͣꝫ alterius ī reddendis de ſe laudibus nihil indiget: ac non delectari opinor niſi boni ꝓfectuſqꝫ noſtri gratiacum ꝑ ſe ipſe infinito ꝓprio bono in beata illaeternaqꝫ vita fruat̉: deuotione vero cultu religione pietate ac fide: cum in hunc: tū in reliqͦscelites nos ip̄i noſtra cauſa indigemus. Atqꝫ ſprimis ego qui meritis huius ſācti gl̓ioſi: multa magnaqꝫ ſepenumero beneficia apud deumīmortalem cōſecutum manifeſta fide me deprehendi: ⁊ difficillimis tēporibus fuiſſe d̓ grauiſſimis periculis eius ope atqꝫ interceſſione liberatum. Quod ſi ante hac deuotionis vlluꝫ ſtudium a me debebat̉: multo certe nūc ampliusadhibendū eſt mihi: vt parētis nuperrime diēfuncti: qͥ erat deuotiſſimꝰ tibi ſancte pater Hieronyme vicem hic referam: cuius apud te preces mea cauſa plurimū valuiſſe ſum crebro expertus: vt quēadmodū p̄clari huius inſtitutifamiliariſqꝫ deuotiōis diſcipulus viuētis fui:ita ⁊ ei qͦꝫ defuncto ſim heres: ⁊ qd̓ mihi patrociniū ī illo erat: nūc oē ſit in meip̄o: qͣꝫqͣꝫ eū ꝯfido tuis meritis atqꝫ p̄cibus: p̄terea ꝙ rectushomo erat: ⁊ timens deū: excedētē ex hac luce