IIhi quidem fideliſſime papa Laurēti ad ſcribendum animus nōē tā cupidus qͣꝫ nec idoneus: ſciēti nō eſſe abſqꝫpericulo multoꝝ iudicijs ingeniū tenue ⁊ exilecōmittere. Sed quoniā (vt cum venia tui dixerim) id temere in epiſtola tua ꝑ Xp̄i me ſacramenta: que a nobis maxima cum reuerētia ſuſcipiunt̉ aſtringis: vt aliquid tibi de fide ſcd̓mſymboli traditionem rationēqꝫ componam: qͣꝫuis ſupra vires noſtras ſit pōdus p̄cepti (Noem̄ me latet ſententia ſapientum: que probe admodum dicit: quia de deo ⁊ vera dicere periculoſum eſt) tamen ſi expetitōis a te impoſite neceſſitatē orationibus iuues: dicere aliqua obedientie magis reuerentia qͣꝫ ingenij p̄ſumptione temptabimus: que quidem non tam ꝑfectorum exercitijs digna videant̉: qͣꝫ que ad paruuloꝝ in Xp̄o ⁊ incipientium librentur auditum.Equidem comperi nōnullos illuſtrium tractatoꝝ aliqua de his pie ⁊ breuiter edidiſſe. Photinum vero hereticum ſcio eatenus ſcpͥſiſſe: nōvt rationem dictoꝝ audientibus explanaret:ſed vt ſimpliciter fideliterqꝫ dicta ad argumentum ſui dogmatis traheret: cum in his verbisſanctus ſpiritus ꝓuiderit: nil ambiguum: nilobſcurum: nil a reliquis diſſonās videri: quiain his vere completur ꝓphetia que dicit. Verbum em̄ ꝯſūmans ⁊ breuians iniquitatē: quiaverbum breuiatum facit dominus ſuꝑ terram.Nos ergo ſimplicitatem ſuaꝫ vel ꝟbis apoſtolicis reddere ⁊ ſignare temptabimus: vel que

¶ Expoſitioꝯymboli Ruſfini Aquilegiēſis p̄ſbyteri ad Laurentiū papā. In qͣ ſingulos articulos fidei noui acveteris teſtamēti auctoritatibus ꝯfirmat: ⁊ hereſes ꝯͣrias deſtruit.Epiſtola