ParsII
qd̓ in Eccl̓aſte ſcpͥtū ē. tūc ꝯuertet̉ in terrā puluis: ſicut fuit. ⁊ reuertet̉ ſpūs ad dn̄m: qͥ deditillū iſtā ꝯfirmat ſnīaꝫ: quā volumus eſſe nr̄aꝫ.Plus em̄ hͦ ſuffragat̉ eis qͥ ex vna putāt oēs eſſe aīas. Nā ſicut ꝯuertit̉ inquiūt puluis in terrā ſicut fuit: ⁊ tn̄ caro de qͣ hoc dictū eſt ad hominē nō reuertit̉: ex qͦ ꝓpagata ē: ſꝫ ad terrā vn̄pͥmus hō factus ē. Sic ⁊ ſpūs ex ip̄ius vniꝰ ſpiritū ꝓpagatus: nō tn̄ ad eū reuertit̉: ſꝫ ad dn̄ma qͦ illi datus ē. Ueꝝ qꝛ hͦ teſtimoniū ita ꝓ iſtisſonat: vt nō oīo huic opinioni quā defendi volo videat̉ eſſe ꝯͣriū: admonēdā tm̄ credidi prudentiā tuā: ne talibus teſtimonijs ex his anguſtijs me coneris eruere. Nā lꝫ nēo faciat optando vt veꝝ ſit: qd̓ veꝝ nō eſt: tn̄ ſi fieri poſſet optarē vt hec ſnīa vera eſſet. Et ſic opto: vt ſi vera ē: abs te liqͥdiſſime atqꝫ inuectiſſime defēdatur ¶ Hiero. Propoſuiſti teſtimonia: q̄ nō dealterius ſcpͥture loco: ſꝫ de ꝓprijs libris abſoluta ſunt. Reuertat̉ puluis in terrā ſuā vn̄ ſumptus ē: ⁊ ſpūs reuertat̉ ad dn̄m qͥ dedit illū. Exquo ſatis ſunt ridendi: qui putat aīas cū corꝑibus fieri: ⁊ nō a deo ſꝫ a corpoꝝ parente gn̄ari.Cū em̄ caro reuertat̉ in terrā: ⁊ ſpūs redeat addeū qui dedit illū: manifeſtū ē: deū parentē eſſe aīaꝝ: nō hoīes ¶ Augu. Illā ꝟo opinionēꝙ ex vna fiāt oēs nec diſcutere volo niſi neceſſe ſit. atqꝫ vtinā iſta de qͣ nūc agimus: ſi vera ē:ſic abs te defendat̉: vt hͦ neceſſe iā nō ſit: qͣꝫuisaūt deſiderē: rogē: votis ardentibus exoptē: ⁊expectē: vt ꝑ te mihi dn̄s huius rei auferat ignorantiā: tn̄ ſi qd̓ abſit: mīme meruero pacientiā mihi petā a dn̄o nr̄o ¶ Hiero. Iuxta btm̄apl̓m. Unuſquiſqꝫ in ſuo ſenſu abūdat. alius qͦdē ſic: alius aūt ſic. Certe qͥcqͥd dici potuit: ⁊ ſb̓limi ingenio de ſcpͥturaꝝ ſanctaꝝ hauriri fontibus: a te poſitū atqꝫ diſertū ē. Sꝫ q̄ſo reuerentiā tuā parūper patiaris ne me tuuꝫ laudare ingeniū. Nos em̄ int̓ nos eruditōis cā diſſerimꝰ.Ceteꝝ emuli ⁊ maxīe heretici: cuꝫ diuerſas int̓nos ſnīas viderint: de animi calūniabunt̉ rācore deſcēdere. Mihi aūt decretū ē te amare: ſuſciꝑe: colere: mirari: tuaqꝫ dicta qͣſi mea defendere ¶ Augu. Qui aīas ex vna ꝓpagari aſſerūt: quam d̓s homini pͥmo dederit: atqꝫ ita easex parentibus trahi dicunt: ſi Tertulliani opinionem ſequunt̉: ꝓfecto eas nō ſpūs: ſꝫ corpora eſſe ꝯtendūt: ⁊ corpulentis ſeminibus exoriri. qͦ ꝑuerſius qͥd pōt dici? Miero. Qui dicūtpͥus aīas fuiſſe qͣꝫ nate ſunt: ⁊ nō corꝑi ẜm exēplū pͥmi hoīs a deo qͦttidie fieri: anathēa ſint.Augu. Quis negat nō vnius tm̄: ſꝫ oīs aīe creatorē: factorēqꝫ deū: niſi qͥ eius eloquijs aꝑtiſſime refragat̉? Sine vlla ābiguitate ꝑ ꝓphamdixit: oēꝫ flatū ego feci aīas .ſ. intelligi volens.Hiero. Dn̄s in euāgelio videte inqͥt ne ꝯtem-
natis vnū ex his puſillis. Dico em̄ vob̓: qꝛ angeli eoꝝ ſꝑ vidēt faciem pr̄is mei qͥ in celis eſt.Magna dignitas aīaꝝ: vt vnaq̄qꝫ habeat abortu natiuitatis in cuſtodiā ſui angelū deſignatū. Sufficiat nob̓ mēorata credulitas: ⁊ nr̄a tādē finiat̉ orō. Ecce deo fauēte feci qd̓ flagitaſtiimmo qd̓ potui. Rōnē aīe iuxͣ exemplū pͥmi hominis: ⁊ v̓bū Saluatoris a dn̄o deo qͦttidie fieri: iāqꝫ formato corꝑi dari: totūqꝫ curſum eiusbreuit̓ lꝫ ſaltibus potius ſi dici fas ē: qͣꝫ paſſibꝰꝓ feſtinatōe ad finē vſqꝫ ꝑduxi. atqꝫ ꝓ tenuitate ingenioli mei ꝑ cūctos eccl̓e magros: p̄ſertiꝫꝑ duos pinguedinis libros ¶ Augu. videlꝫ ⁊Hieronymū aſſiſtētes aureo dextra leuaqꝫ candelabro inſtar duoꝝ celi luminariū: cognitioniad liquidū tradidi. de qͣꝫplurimis eoꝝ opuſculis: ſua eis ſollerti vigilātia. ⁊ ſagaci ꝑqͥſitioneinueſtigata reſtituēs dicta. loqͥ veluti pn̄tes alterius vicibus feci. Quid tā rectū. qͥd tā verū:qͥd tā catholicū. qͥd ſole clarius ad inſtructōeꝫ:oīm magis vtile: vel ꝯͣ hereticos certe: qͥ inimica aduerſum nos mēte deſeuiūt: qͥd tā irrep̄hēſibile: Vos gͦ catholicoꝝ viroꝝ p̄cepta tenacit̓aſſequēdo: iuſte heredes ſꝫ ⁊ neceſſarij inueniemini: qͥ latiali eloquio pollētes ſapiētioribus p̄feramini: ⁊ non magis ſtillantis liquoris: ſicutp̄fatione comp̄hendi: qͣꝫ inundantium fluuiorum vbertate rigati redūdetis fluentis ſanctoꝫrum.Incipiunt epiſtole beati Hieronymi de queſtionibus veteris ⁊ noui teſtamenti in vnū congeſte.¶ Secunda ꝑs pͥncipalis totius voluminis: q̄de ſcripturis ſacris xp̄ianū hoīeꝫ erudit.¶ Epiſtola beati Damaſi vrbis Romane ep̄iad beatum Hieronymum de quinqꝫ queſtionibus ꝓpoſitis ad ſcribendum excitantis: monētis fructum ſtudiorum in ſcribendo conſiſtere:quarum queſtionum tituli in epiſtola inferuntur. ¶ EpiſtolaLVIIlecto inXp̄o filio Hieronymo preſbytero Damaſus in domino ſalutem ¶ Dormiētemte longo iam tempore legentē potius qͣꝫſcribentem. queſtiūculis ad te miſſis excitare diſpoſui: non qͦ ⁊ legere nō debeas (Hecem̄ veluti qͦttidiano cibo alit̓ ⁊ pingueſcit orō)ſꝫ qͥ lectiōis ſit fructus iſte ſi ſcribas. Itaqꝫ qm̄⁊ heri tabellario ad me remiſſo: nullas iā te epiſtolas hr̄e dixiſti: exceptis his qͣs aliqn̄ in heremo dictaueras: qͣſqꝫ tota auiditate legi atqꝫ de