IIPars

niſi aduerſus illam faciendo. qꝛ non adulterabis: non homicidiū facies: non furaberis: nonꝯcupiſces: ⁊ ſi qd̓ eſt aliud mādatū: in hoc ſermone recapitulat̉: in eo ꝙ diligis ꝓximū tuuꝫtanqͣꝫ teip̄m. Dilectio ꝓximi malū nō operat̉.Plenitudo autē legis charitas. Nemo autemdiligit ꝓximū: niſi diligens deū: et hoc qͣꝫtumpōt: ꝓximo impendat: quē diligit tanqͣꝫ ſeip̄m⁊ vt ille diligat deuꝫ: quē ſi ip̄e non diligit: necſe nec ꝓximū diligit. Ac ꝑ hoc qͥ totā legeꝫ ſeruauerit: ſi in vno offenderit fit oīuꝫ reus: qꝛ cōtra charitatē facit: vnde tota lex pēdet. Reusitaqꝫ ſit oīuꝫ: faciendo ꝯtra eam: in qͣ pendentom̄ia Cur ergo non dicant̉ paria peccata? Anforte qꝛ magis fac̄ cōtra charitateꝫ: qͥ grauiuspeccat: minus qͥ leuius: Et hoc ip̄o qd̓ admittit: ſit qͥdem omniū reus. ſed grauius peccansvel in pluribus peccās magis reus. Leuiꝰ autem vel in paucioribꝰ peccās minus reus: tanto maiore ſcilicꝫ reatu quāto amplius: tāto minore quāto minus peccauerit: tamē etiam ſi invno offenderit reꝰ eſt. qꝛ ꝯͣ eā facit: ī qͣ pendentoīa. Que ſi vera ſūt: eo mō ⁊ illud abſoluit̉ qd̓ait hō etiā apl̓ice gr̄e. In multꝭ enī offendimꝰ:omnes. Omnes enim offendimus: ſed aliꝰ grauius: alius leuius. Quāto quiſqꝫ grauius leuiuſqꝫ peccauerit: tāto in peccato cōmittēdo maior: quāto in diligendo deo ⁊ proximo minor.Et rurſus tanto minor in peccati ꝑpetrationequāto maior in dei ⁊ ꝓximi dilectōe. Tāto itaqꝫ plenior iniqͥtatis: quāto inanior charitatis.Et tūc ꝑfecti ſumꝰ in charitate: quādo nihil reſtat ex infirmitate. Nec ſane quātū arbitror putandū eſt leue eſſe peccatū in ꝑſonaꝝ acceptione habere fidē dn̄i ih̓u xp̄i: ſi illā diſtantiā ſedēdi ac ſtādi ad honores eccleſiaſticos referamQuis enī ferat eligi diuiteꝫ ad ſedem honoriseccleſie cōtempto paupere inſtructiore atqꝫ ſāctiore? Si autē de quotidianis cōſeſſibꝰ loquitur: qͥs non hic peccat: ſi tamē peccat: niſi cumapud ſeip̄m intus ita iudicat: vt ei tāto meliorquāto ditior illo videat̉. Hoc enī videt̉ ſignificaſſe cū dicit. Nōne iudicatis apud voſmetipſos: ⁊ facti eſtis iudices iniquaꝝ cogitationuꝫLex itaqꝫ libertatis lex charitatis ē: de qua dicit: ſi tamē legē ꝑficitis regaleꝫ ẜm ſcripturas.Diliges ꝓximū tuū ſicut teip̄m: bn̄facitis. Siaūt ꝑſonas accipitis: peccatū oꝑamini: redarguti a lege tanqͣꝫ trāſgreſſores. Et poſt illā ſententiā ad intelligendū difficillimā de qͣ ſatis dixi: qd̓ eſt dicendū putaui eandē legē libertatiscōmemorans: ſic loquamini inqͥt: ⁊ ſic facite: ſicut ꝑ legem libertatis incipientes iudicari. Etquoniā qͥd paulo ante dixerit nouit: quoniamin multis offendimus oēs: ſuggerit dominicātanqͣꝫ quotidianā quotidianis: ⁊ ſi leuioribus

tamen vulneribus medicinā. Iudiciū enī inqͥtſine miſericordia illi: qͥ non facit miſericordiaꝫHinc enī ⁊ dominꝰ dimittite inquit ⁊ dimittet̉vobis. date: ⁊ dabitur vobis. Suꝑexaltat autem miſericordia iudiciuꝫ. non enī eſt aduerſoiudicio: ſꝫ ſuꝑexaltat: qꝛ plures per miſericordiam colligunt̉. Sed qͥ miſericordiā p̄ſtiterūt(Beati enī miſericordes: qꝛ ip̄is miſerebit̉ deus) ⁊ hoc vtiqꝫ iuſtū eſt: vt dimittat̉ eis: quiadimiſerunt. ⁊ detur eis: quia dimiſerūt. ⁊ det̉eis: qꝛ dederūt. Ineſt quippe deo et miſericordia iudicanti: ⁊ iudiciuꝫ miſerāti: ꝓpter quodei dicit̉. Miſericordiaꝫ ⁊ iudiciū cantabo tibidomine. Nam qͥſquis velut nimium iuſtus iudiciū ſine miſericordia quaſi ſecurus expectatiram iuſtiſſimā ꝓuocat: quaꝫ timens ille dicit.Ne intres in iudiciū cum ſeruo tuo. Unde dicitur populo cōtumaci. Quid: vultis mecū iudicio cōtendere: Cum enī rex iuſtus ſederit inthrono: qͥs gloriat̉ caſtum ſe habere cor? Autqͥs gloriabit̉ mundū ſe eſſe a peccato: Que igitur ſpes eſt: niſi ſuꝑexaltet miſericordia iudicium? Sed erga illos qͥ miſericordiā fecerūt: veraciter dicendo. Dimitte nobis: ſicut ⁊ nos dimittimus: ⁊ ſine murmuratiōe dādo. hilaremenī datorē diligit deus. Deniqꝫ ſanctꝰ Iacobꝰiam ex iſto loco d̓ miſericordie operibus loquitur: vt quos vehemēter illa ſentētia terrueratconſolet̉ cuꝫ admonet: quomodo etiā quotidiāna peccata ſine qͥbus hic non viuit̉: quotidianis remedijs expient̉: ne homo qui cum ī vnooffenderit: ſit oīuꝫ reus: in multis offendendoqꝛ in multis offendimus: ꝓpter magnuꝫ aggerem reatus ſui minutatim collectū ad tribunal̓tanti iudicis ꝑueniat. ⁊ eam quā nō fecit miſericordiā nō inueniat: ſed potius dimittēdo atqꝫ dādo mereat̉ ſibi dimitti peccata: reddiqꝫ ꝓmiſſa. Multa dixi: qͥbus tibi tediū fortiſſis inferrē: qͥ hec que tamē approbas: non expectasdiſcere: ꝙ ea docere cōſueuiſti. Si qͥd autē eſtī eis: quātū ad rem ip̄am ꝑtinet: nam quali eloquio explicata ſint: nō nimis curo. ſi qͥd ergo īeis eſt qd̓ eruditionē offendat tuā: q̄ſo vt reſcribēdo admoneas: ⁊ me corrigere non grauerisInfelix eſt enī qͥ non tantos etiā ſāctos tuoruꝫſtudioꝝ labores: ⁊ digne honorat: ⁊ de his domino deo nr̄o: cuiꝰ munere talis es: gr̄as agitUnde cū libētius debeā a quolibet diſcere qd̓inutiliter ignoro: qͣꝫ ꝓmptius quoſlibet docere qd̓ ſcio: quāto iuſtius abs te hoc charitatisdebitū flagito: cuius doctrina in noīe ⁊ adiutorio dn̄i tātū in latina lingua eccleſiaſtice lr̄e adiute ſūt: quātuꝫ vnqͣꝫ antea potuerūt? Maxīetn̄ iſtā ſnīaꝫ: qͥcunqꝫ totā legē ſeruauerit: offendat autē ī vno: factus ē oīuꝫ reꝰ ſi qͦ alio mō exponi meliꝰ poſſe nouit tua dilectio: ꝑ dn̄m obſe