ParsII

non obſeruāda retinent̉: Quiſquis ea ſimulādo agere voluerit videatur inſanire. cur mihinon licet dicere apoſtolū Paulū et alios rectefidei chriſtianos tunc illa vetera ſacr̄a Paulūobſeruando veraciter cōmendare debuiſſe: neputarent̉ ille ꝓphetice ſignificatiōis obſeruationes a pijſſimis patribꝰ cuſtodite tanqͣꝫ ſacrilegia diabolica a poſteris deteſtate. Iam enimcum veniſſet fides: que pͥus illis obſeruationibus p̄nunciata poſt mortem ⁊ reſurrectionemdomini reuelata eſt: amiſerūt tanqͣꝫ vitam officij ſui. Uerūtamē ſicut defuncta corpora neceſſario deducēda erant quodāmodo ad ſepulturam: nec ſimulate: ſed religioſe: non autē deſerenda continuo: vel inimicoꝝ obtrectationibꝰtanqͣꝫ canum morſibꝰ ꝓijcienda. Proinde nūcquiſqͥs chriſtianorū: qͣꝫuis ſit ex iudeis ſimilit̓ea celebrare voluerit: tāqͣꝫ ſopitos cineres ſeruans: non erit pius deductor vel baiulꝰ corporis: ſꝫ impius ſepulture violator. Fateor ſanein eo ꝙ epiſtola mea continet: ꝙ ideo ſacramē.ta iudeorū Paulus celebrāda ſuſceꝑat cum iāxp̄i eſſet apoſtolus: vt doceret: non eſſe pernitioſum is: qui ea vellēt: ſicut a parentibꝰ per legem acceperāt cuſtodire: minus me poſuiſſe illo dūtaxat tēpore: quo primū fidei gr̄a reuelata eſt. Tunc enī hoc non erat ꝑnitioſum. Progreſſu vero tēporis erat ꝑnitioſum: niſi ille obſeruationes ab omnibꝰ xp̄ianis deſerentur: neſi tunc fierent: non diſcerneret̉ quod deus perMoyſē populo ſuo p̄cepit: ab eo qd̓ in tēplisdemoniorū ſpūs īmundus inſtituit. Proindepotius culpanda eſt negligentia mea: qꝛ h̓ nonaddidi quā obiurgatio tua: verūtamē lōge anteqͣꝫ lr̄as tuas accepiſſem: ſcribēs contra Fauſtum manicheū quomodo eundē locum qͣꝫuisbreuiter explicauerim: ⁊ hoc illic non p̄termiſerim: ⁊ legere poterit: et non dedignet̉ benignitas tua ⁊ a chariſſimis noſtris: ꝑ quos hec ſcripta nunc miſi: quomodo volueris: tibi fides fiat: illud me ante dictaſſet mihiqꝫ d̓ animo meocrede: quod corā deo loquēs: iure charitatꝭ expoſco nunqͣꝫ mihi viſum fuiſſe etiam nūc xp̄ianos ex iudeis factos ſacramēta illa vetera quolibet affectu: quolibet animo celebrare debere:aut eis vllo modo licere: cum illud de Pauloſemꝑ ita ſcripſerim: ex quo illius lr̄e mihi īnotuerunt: ſicut nec tibi videt̉ hoc tempore cuiqͣꝫiſta eſſe ſimulāda: cū hoc feciſſe apoſtolos credas. Proinde ſicut te ecōtrario loqueris: et lꝫreclamāte: ſicut tu ſcribis mundo: libera voceꝓnuncias: cerimonias iudeoꝝ ꝑnitioſas eē etmortiferas xp̄ianis: et qͥcunqꝫ eas obſeruauerit: ſiue ex iudeis: ſiue ex gentibꝰ: eum in barathrū diaboli deuolutū: ita ego hanc vocē tuaꝫoīno confirmo: et addo: quicūqꝫ obſeruauerit

eas: nō ſolū veraciter: verum etiā ſimulate: eūin barathrū diaboli deuolutū. Quid querꝭ amplius? Sed ſicut tu ſimulationē apoſtolorū abhuius temporis rōne ſecernis: ita ego apoſtoliPauli veracem tūc in his omnibꝰ cōuerſationem ab huius tēporis: qͣꝫuis minime ſimulatacerimoniarū iudaicarū obſeruatione ſecerno:quoniā tunc fuit approbāda: nunc deteſtanda.Ita qͣꝫuis legerimus: lex ⁊ ꝓphete vſqꝫ ad Iohannē baptiſtaꝫ: quia ꝓpterea querebāt iudeixp̄m interficere: quia non ſolū ſoluebat ſabbatum: ſed etiam patrē ſuuꝫ dicebat deum: equalem ſe faciēs deo: ⁊ quia gr̄am ꝓ gratia accepimus: ⁊ quoniaꝫ lex per Moyſē data ē: gratia⁊ veritas per ih̓m facta eſt: ⁊ per Hieremiā ꝓmiſſum eſt: daturū deum teſtamentū nouū domui iuda: non ẜm teſtamentū: quod diſpoſuitpatribus eorum non tamē arbitror ip̄m dominū fallaciter a parentibꝰ circūciſum. aut ſi hocꝓpter etatē minime ꝓ hibeat: nec euꝫ arbitrorillud dixiſſe fallaciter leproſo: quē certe nō illaper Moyſē p̄cepta obſeruatio: ſed ip̄e mūdauerat: vade ⁊ offer ꝓ te ſacrificiū: quod p̄cepitMoyſes in teſtimoniuꝫ illius. Nec fallaciteraſcendit ad diem feſtum: vſqꝫ adeo non cauſaoſtentationis corā hominibꝰ: vt non euidēteraſcenderit: ſed latenter. At enī dixit idem apoſtolus: ecce ego Paulꝰ dico vobis: qꝛ ſi circūcidamini: xp̄s vobis nihil ꝓdeſt. Decepit ergo Timotheū: ⁊ fecit ei nihil ꝓdeſſe xp̄m. Anquia fallacit̓ factū eſt: id̓o non obfuit? At ipſehoc non poſuit: nec ait: ſi circūcidamini veraciter: ſicut nec fallaciter: ſed ſine vlla expoſitiōedixit. Si circūdamini: xp̄s vobis nihil ꝓderitSicut ergo tu vis hic locū dare ſententie tue:vt velis ſubintelligi niſi fallaciter: ita nō impudēter flagito: vt nos etiā illic intelligere ſinaseis dictū: ſi circūcidamini: qͥ ꝓpterea volebātcircūcidi: ꝙ aliter ſe putabāt in chriſto ſaluoseſſe non poſſe hoc ergo animo: hac vol untateiſta intentione qͥſquis tunc circūcidebat̉: chriſtus ei nihil omnino ꝓderat: ſicut alibi aꝑte dicit. Naꝫ ſi ꝑ legem iuſticia: ergo xp̄s mortuuseſt gratis. hoc declarabat: ⁊ qd̓ ip̄e cōmemoraſti. Euacuati eſtis a xp̄o. qui ī lege iuſtificamini: a gratia excidiſtis Illos itaqͣꝫ arguit: qui ſeiuſtificari in lege credebāt: non qui legitima illa in eius honorem a quo mandata ſunt: obſeruabant intelligentes: ⁊ qua p̄nunciande veritatis ratione mandata ſunt: ⁊ quouſqꝫ debeātperdurare. Vnde illd̓ qd̓ ait ſi ſpiritu ducemini: non adhuc eſtis ſub lege. Vnde velut colligis apparere qui ſub lege eſt non diſpenſatiuevt noſtros putas voluiſſe maiores: ſed vere vtego intelligo eum ſpiritūſanctū non hr̄e. Magna mihi videtur q̄ſtio: quid ſit eſſe ſub lege ſic