ParsII

priſtinā concordiā reuertiſſe.¶ Beati Auguſtini epiſcopi ad Preſidiuꝫ rogantis: vt p̄dictā epl̓am beato Hieronymo cōtra ſe cōmoto trāſmittat. ¶ Epl̓a. CXII.Omino beatiſſiſōmo ⁊ merito venerando fratri ⁊ cōſacerdoti Preſidio Auguſtinꝰ ī domino ſalutē. Sicut p̄ſens rogaui ſinceritatemtuā: nunc quoqꝫ cōmoneo: vt lr̄as meas ſāctofratri ⁊ cōp̄ſbytero noſtro Hieronymo mittere non graueris. Vt autē nouerit charitas tuaquēadmodū etiam tu illi ꝓ mea cauſa ſcriberedebeas: miſi exemplaria lr̄aꝝ ⁊ mearū ad ip̄m⁊ ad me ip̄ins. Quibus lectis ꝓ tua ſancta prudentia facile videbis ⁊ modū meū: quē ſeruandum putaui: ⁊ motum eius: quem non fruſtratimui. Aut ſi ego qd̓ non debui aliquid ſcripſinon ad illum de me: ſed ad meip̄m potiꝰ fraterna dilectione mitte ſermonē: quo cor rectus petam: vt ignoſcat: ſi meā culpā ip̄e cognouero.¶ Beati Hieronymi poſt acceptam ſatiſfactionem mitius ſācto Auguſtino epiſcopo reſcribentis de acriore ſiue expoſitōis in Galathasſe excuſantis: ⁊ deinceps ad mutuā charitateꝫEpl̓a. Ciſſexhortantis.zOmino vere ſacto ⁊ beatiſſimo pape Augꝭ. Hieronymus in xp̄o ſalutem Cum a ſāctofratre noſtro. Firmo ſollicite q̄rerem quid ageres: ſoſpitē te letus audiui. Rurſū cuꝫ tuas litteras non dico ſperarē ſed exigerē: neſciente teex africa ꝓfectū eſſe ſe dixit. Itaqꝫ reddo tibiꝑ euꝫ ſaluatiōis officia: qͥ te vnico amore complectitur: ſimulqꝫ obſecro: vt ignoſcas pudorimeo: ꝙ diu vt reſcriberē p̄cipienti: negare nonpotui. nec ego tibi: ſꝫ cauſa cauſe rn̄dit Et ſi culpa eſt reſpondiſſe: q̄ſo vt patiēter audias: multo maior eſt ꝓuocaſſe. Sꝫ ceſſent iſtiuſmodi q̄rimonie. ſit internos pura germanitas: ⁊ deinceps nō q̄ſtionuꝫ ſed charitatis ad nos ſcriptamittamus Sācti fratres qͥ nobiſcū dn̄o ẜuiūt:affatim te ſalutāt. Sanctos qͥ tecū xp̄i leue trahunt iugū: p̄cipue ſanctū ⁊ ſuſcipiendū papaꝫAlipiū: vt meo obſequio ſalutes: p̄cor. Incolumē te et memorē mei xp̄s deus noſter tueat̉oīpotens. Domine vere ſācte ⁊ beatiſſime papa: ſi legiſti librū explanationū in Ionā: putoꝙ ridiculam cucurbite non recipias q̄ſtionem.Sinautē amicus qui me primus gladio petijt:ſtilo repulſus eſt: ſit humanitatis tue atqꝫ iuſticie accuſantem rep̄hendere: non reſpondenteꝫIn ſcripturaꝝ ſi placet campoſine noſtro inuicem dolore ludamus.

¶ Argumentum.Rioribus cōtra ſe pro expoſitiōe apop Oſtolice rep̄henſionis a beato Hieronymo ſcriptis epiſtolis ⁊ illius cōmentario reſpōdet: cōfirmans verā fuiſſe rep̄henſionem Petri non diſpenſatoriā ⁊ ſimulataꝫ: in qͣdicit cōtra Porphyriū iuſtā libertatē in defenſione euangelij in Paulo: ⁊ ſanctā humilitatēī Petro cōmēdari. In vno tamē Hieronymoconſentiēs atqꝫ confirmās: ſicut ab initio p̄mitijs iudeorū legalia fuiſſe ꝑmiſſa ſine ſpe ſalutꝭſic tꝑis ꝓgreſſu et reuelata fidei gr̄a tā iudeisqͣꝫ gentibus ꝯuerſis effecta mortifera.¶ Auguſtini ad beatum Hieronymū epiſtolapriorū omniū reſpōſiua: in qua ſuaꝫ ſententiātuet̉ oſtendens non diſpenſatoriā aut ſimulatam: ſed dignam ⁊ veram fuiſſe Petri rep̄henſionem a Paulo.¶ Epl̓a. CXIIII.ōOmīo dilectiſſiIImo ⁊ in xp̄o viſceribus honorandoſancto fratri ⁊ ꝯp̄ſbytero Hieronmo Auguſtinus in dn̄o ſalutē. Iam pridē charitati tue ꝓlixam epiſtolam miſi: reſpondēs illi tue: quā per ſanctū filiū tuū Aſteriū: nūc iamnon ſolum fratrē: verū etiam non collegā meūmiſiſſe te recolis: que vtrū in manus tuas ꝑuenire meruerit: adhuc neſcio. niſi ꝙ ꝑ fratrē ſinceriſſmū firmū ſcribis. Si ille qui me pͥmuꝫ gladio petijt: ſtilo repulſus eſt vt ſit humanitatismee atqꝫ iuſticie accuſantē rep̄hendere: non reſpondentē. Hoc ſolo tenuiſſimo indicio: vtcūqꝫ cōijcio: legiſſe te illam epiſtolā meaꝫ. In eaquippe deploraui tantā int̓ vos extitiſſe diſcordiam: de quorū tanta amicitia quaqꝫ verſū eāfama diffuderat: chartias fraterna gaudebat.Qd̓ non feci: rep̄hendendo in aliquo germantatem tuam: cuius in ea te aliquā culpā me cognouiſſe non auſus ſum dicere: ſed dolēdo humanā miſeriam: cuius in amicitijs mutua charitate retinēdis: quātalibet illa ſit: incerta permāſio eſt. Uerū illud maluerā tuis noſſe reſcriptis: vtrū mihi veniā quō popoſcerā: dederisqd̓ aꝑtius mihi intimari cupio: qͣꝫuis hilariorqͥdem vultus lr̄aꝝ tuaꝝ etiā hoc me impetraſſe: ſignificare videat̉: ſi tn̄ poſt lectā illaꝫ miſſeſūt: qd̓ in eis minime apparet. petis: vel potiusfiducia charitatis iubes: vt in ſcripturaꝝ campo: ſine nr̄o inuicē dolore ludamus. Et quidēqͣꝫtuꝫ ad me attinet: ſerio nos iſta. qͣꝫ ludo: agere mallē. Quod ſi hoc v̓bum tibi ꝓpter facilitatē ponere placuit ego fateor maius aliqͥd expeto a benignitate tuarū viriū: prudentiaqꝫ tādocta: ⁊ ocioſa: annoſa: ſtudioſa ingenioſa: diligentia. hec tibi nō tm̄ donante: verū etiam dictante ſpūſancto ī magnis ⁊ laborioſis q̄ſtioni