ParsIL

Omino vere ſacto ⁊ beatiſſimo pape Augꝭ. Hieronymus in dn̄o ſalutē. In ip̄o ꝓfectionis ſancti filij noſtri Aſterij Hipodiaconi neceſſarij mei beatitudinis tue lr̄e ad me peruenerunt: qͥbus ſatiſfaciat te ꝯtra paruitatē meaꝫ librū Romā nō miſiſſe. Hoc nec ego factū audierā: ſed epl̓e cuiuſdā qͣſi ad me ſcripte ꝑ fratrēnr̄m Syſinniū diaconuꝫ huc exēplaria ꝑuenerūt. In qͣ hortaris me vi ϖαλινοδιαν ſuperquodā apl̓i capitulo canā: ⁊ imiter Steſicoruꝫīter vituꝑationes ⁊ laudes Helene fluctuāteꝫvt qͥ detrahēdo oculos ꝑdiderat: laudando reciperet. Ego ſimplicit̓ fateor dignationi tue lꝫſtilus et επι χέιρη μότα tua mihi viderenturtn̄ nō temere exemplaribꝰ lr̄aꝝ credēduꝫ putaui: ne forte me rn̄dēte leſus iuſte expoſtularesqd̓ ꝓbare ante debuiſſem tuum eſſe ẜmonē: ꝙſic reſcribere. Acceſſit ad morā ſācte ⁊ venerabilis Paule lōga infirmitas. Dū enī lāguentimulto tꝑe aſſedimꝰ: pene epl̓e tue vel eius quiſub tuo noīe ſcripſerat: obliti ſumꝰ: memoresilliꝰ verſiculi. Muſica in luctu importuna narratio. Itaqꝫ ſi tua eſt epl̓a aꝑte ſcribe: vel mitte exemplaria veriora: vt abſqꝫ vllo rācore ſtomachi in ſcripturaꝝ diſputatiōe verſemur: vtvel noſtrū emēdemꝰ errorē: vel aliū fruſtra rep̄hendiſſe doceamꝰ Abſit aūt a me: vt qͥcqͣꝫ delibris beatitudīs tue attingere audeaꝫ. ſufficitenī mihi ꝓbare mea: ⁊ aliena nō carꝑe. Ceteꝝoptime nouit prudētia tua: vnūquēqꝫ ī ſuo ſenſu abūdare: ⁊ puerilis eſſe iactātie: qd̓ olim facere ꝯſueuerāt adoleſcētuli: accuſādo illuſtresviros: ſuo noī famā q̄rere. Nec tā ſtultꝰ ſum vtdiuerſitate explanationū tuaꝝ me ledi putem:qꝛ nec tu lederis: ſi nos ꝯtraria ſenſerimꝰ Sedilla ē vera inter amicos rep̄hēſio: ſi nr̄a operanō vidētes: alios iuxta Perſiū manticā ꝯſideremus. Suꝑeſt vt diligas diligētē: ⁊ ī ſcripturarū cāpo iuuenis ſenē non ꝓuoces. Nos nr̄ahabuimꝰ tēpora: ⁊ cucurrimꝰ qͣꝫtū potuimus.Nūc te currēte: et lōga ſpatia trāſmittēte: nob̓debet̉ ociū ſimulqꝫ vt cuꝫ honore tuo et veniadixerim: ne ſolus mihi de poetis aliqͥd ꝓpoſuiſſe videaris: memēto Daretis ⁊ Entelli: ⁊ vulgaris ꝓuerbij: ꝙ bos laſſus fortius figat pedēTriſtes hec dictauimꝰ. Utinā mereremur cōplexus tuos: ⁊ collatiōe mutua vl̓ doceremusaliqͣ: vel diſceremꝰ. Miſit mihi temeritate ſolita ſua maledicta Calphurnius: cognomentoLanarius: q̄ ad Africā quoqꝫ ſtudio eiꝰ didiciꝑueniſſe. Ad q̄ breuiter ex ꝑte reſpōdi: ⁊ libelli eius vobis miſi exemplaria: latius opꝰ cū opportunū fuerit pͥmo miſſurus tꝑe: in quo illudcaui: ne in quoqͣꝫ eſtimationē lederē xp̄ianam

ſed tm̄ vt delirātis imperitiqꝫ mēdaciū ac verecundiā cōfutarē. Memēto mei ſācte ⁊ venerabilis papa. vide quantū te diligā: vt ne ꝓuocatus qͥdem voluerim reſpōdere: ne crederē tuūeſſe qd̓ in altero forte rep̄hēderē. Frater cōmunis ſimpliciter te ſalutat.¶ Eiuſdē ad eūdē de epl̓a Romā in rep̄henſionem expoſitionis ſue in epl̓am ad Galathasſciſcitātis: atqꝫ cōmonentis: vt iuuenibꝰ ꝯgrediēs ſe ſene ⁊ veteranū nō ꝓuocet ad certamē.¶ Epiſtola. CX.5Omino vere ſacto ⁊ btīſſimo pape auguſtino Hieronymꝰ in xp̄o ſaluteꝫ. Crebras adme epl̓as dirigis: ⁊ ſepe cōpellis: vt reſpōdeācuiuſdaꝫ epl̓e tue: cuiꝰ ad me vt an̄ iā ſcripſi: ꝑfratrē Syſinniū diaconū exēplaria ꝑuenerūtabſqꝫ ſubſcriptione tua. Et q̄ primū ꝑ fratremProfuturū: ſcd̓o ꝑ quēdā aliū te miſiſſe ſignificas: ⁊ īterim Profutuꝝ retractū de itinere: ⁊ep̄m ꝯſtitutū veloci morte ſubtractuꝫ illū cuiꝰnomē retices: maris timuiſſe diſcrimīa: ⁊ nauigationis mutaſſe cōſiliū. Que cū ita ſint: ſatismirari nequeo: quō epl̓a tua ⁊ rome ⁊ in italiahaberi a pleriſqꝫ dicat̉: ⁊ ad me ſolū nō ꝑuenerit: cui ſoli miſſa eſt: p̄ſertim cū idē frater Syſinnius īter ceteros tractatꝰ tuos dixerit: eamſe nō in Africa: nō apud te: ſꝫ ī inſula Adrie an̄hͦ ferme qͥnquenniū repperiſſe De amicitia oīstollēda ſuſpitio eſt: ⁊ ſic cū amico qͣſi cū alteroſe eſt loquendū. Nōnulli familiares mei ⁊ vaſa xp̄i: qͦꝝ hieroſolymis ⁊ ī ſāctis locis permagna copia ē: ſuggerebā: nō ſimplici aīo a te factum: ſꝫ laudeꝫ atqꝫ rumuſculos ⁊ gloriolā ppl̓ireqͥrente: vt de nobis creſceres: vt ml̓ti cognoſcerēt te ꝓuocare: me timere: te ſcribere vt doctum: me tacere vt imperitū: ⁊ tandē repperiſſeqͥ garrulitati mee modū imponeret. Ego autēvt ſimplicit̓ fatear: dignatiōi tue pͥmuꝫ iccircoreſpōdere nolui: qꝛ tuā liqͥdo epl̓am non credebam. nec vt vulgi de qͥbuſdā ꝓuerbiū ē: litummelle gladiū. deinde illud cauebā: ne epiſcopocōionis mee viderer ꝓcaciter reſpōdere: ⁊ aliqua ī rep̄hēdētis epl̓a rep̄hēdere: p̄ſertim cuꝫqͣdā in illa heretica iudicarē. Ad extremuꝫ: netu iure expoſtulares: ⁊ diceres: quid enī epl̓aꝫmeā videras ⁊ note tibi manꝰ ī ſuſcriptione ſigna de p̄hēderas: vt tā facile amicū lederes: ⁊alteriꝰ maliciā ī meā ꝟteres ꝯtumeliā. Igit̉ vtan̄ iā ſcripſi: aut mitte eādē epl̓aꝫ tua ſubſcpͥtāmanu: aut ſenē latitātē in cellula laceſſere deſine. Sinautē tuā vis vel exercere vel oſtenderedoctrinā: q̄re iuuenes ⁊ diſertos et nobiles: qͦrum Rome dicunt̉ eſſe qͣꝫplurimi: qͥ poſſint etaudeāt tecū ꝯgredi: ⁊ ī diſputatiōe ſāctaꝝ ſcri

cla-