CVTractatus IIEpl̓aV L22

Fo. CXCV

reticebit Nullus inueniri poterit: qͥ hebree lingue habeat notioneꝫ. aut oēs imitabūtur illosiudeos quos dicis in africe reꝑtos oppidulo: īmeaꝫ calūniam ꝯſpiraſſe. Huiuſcemodi enī inepiſtola tua texis fabulā. Quidā frater noſtetep̄s: cum lectitare inſtituiſſet in eccl̓ia cui p̄eſtinterp̄tationē tuam: mouit quiddā lōge alitera te poſitū apd̓ Ionā ꝓphetā: qͣꝫ erat oīuꝫ ſenſibus: memorieqꝫ inueteratū: ⁊ tot etatum ſueceſſionibꝰ decantatū. Factuſqꝫ ē tantus tumultus in plebe: maxime grecis arguentibꝰ ⁊ īclamantibus calūniā falſitatis: vt cogeret̉ ep̄s ciuitatis iudeoruꝫ: ab ip̄is teſtimoniū flagitare.Utrū aūt illi imꝑitia an malitia: hoc eſſe in hebreis codicibꝰ grecis reſpōderūt: qd̓ greci ⁊ latini habebāt: atqꝫ dicebant. Quid plura: Coactꝰ ē hō velut mēdaciū corrigere volens poſtmagnū ꝑiculū nō remanere ſine plebe. vn̄ etiānobis videt̉ aliqn̄ in nōnullis te quoqꝫ falli potuiſſe. Dicis me in Iona ꝓpheta male qͥddaminterp̄tatuꝫ: ⁊ ſeditione ppl̓i cōclamante ꝓptervnius verbi diſſonantiā ep̄m pene ſacerdotiūꝑdidiſſe. ⁊ qͥd ſit illd̓ qd̓ male interp̄tatꝰ ſū ſubtrahis: auferens mihi occaſioneꝫ defenſionismee: ne qͥcqͥd dixeris: me reſpōdēte ſoluat̉: niſi forte vt ante ānos plurimos cucurbita venitin mediū: aſſerēte illis tꝑibus Cornelio ⁊ Aſinio Pollione me hedera ꝓ cucurbita trāſtuliſſe. Suꝑ qͣ re in cōmētario Ione ꝓphete pleniꝰreſpōdimꝰ: hͦ tm̄ nūc dixiſſe ꝯtēti: ꝙ in eo locovbi. lxx. interp̄tes: cucurbitā: ⁊ aqͥla cū reiiqͥshederā trāſtulerit .i. cariacō: in hebreo volumine ciceion. ſcriptū eſt: quā vulgo Syri ciceramvocant. Eſt autē genus ꝟgulti lata habens folia in modū pāpini. cunqꝫ plantatū fuerit: citocōſurgit in arbuſculā abſqꝫ vllis calamoruꝫ ethaſtiliū adminiculiſ: qͥbꝰ ⁊ cucurbite ⁊ hedereīdigēter ſuo trūcoſe ſuſuſtinēs. hoc ergo verbum de ꝟbo ediſſerēs: ſi ciceion tranſferre voluiſſem nullꝰ intelligeret: ſi cucurbitā id dicerēqd̓ in hebraico nō habet̉: hederā poſui: vt ceteris interp̄tibꝰ ꝯſentirē. Si autē iudei vr̄i vtipſe aſſeris malitia: vel imꝑitia hoc dixerūt eēin voluminibꝰ hebreorū: qd̓ in grecis ⁊ in latinis codicibꝰ ꝯtinet̉: manifeſtū ē: eos aut hebreas lr̄as ignorare: aut ad irridēdos Cucurbitarios voluiſſe mentiri. Peto in fine epl̓e vt quieſcentē ſenē: olimqꝫ veteranū: militare non cogas: ⁊ rurſū de vita ꝑiclitari: tu qͥ iuuenis es:⁊ in pontificali culmīe cōſtitutꝰ: doceto populos: ⁊ nouis africe frugibꝰ romana tecta locupleta. Mihi ſufficit cū auditore ⁊ lectore pauperculo in angulo monaſterij ſuſurrare.¶ Argumentum.Piſtola Auguſtini qua Hieronymuꝫin expoſitiōe epl̓e ad Galathas redar-

guerat priuſqͣꝫ ad eū ꝑueniret: Rome ⁊ ꝑ italiam diſſeminata fuerat: qd̓ Hieronymus callide factū ſuſpicabat̉ ad ſui emulationē et gl̓iaꝫpopuli reqͥrendā. de qͣ re Auguſtinꝰ ſe ſequenti epiſtola purgat non ꝯtendendi ſtudio: ſed inquirēde veritatis gr̄a diſſenſiſſe ſcribēs: et petens ſimiliter ſua ſcripta corrigi. Hieronymusvero magis tēptari ac ꝓuocari ſe credēs: duabus epl̓is acrius duriuſqꝫ reſpondet: donec altera epl̓a Augꝰ veniā petens pleniꝰ ſatiſfaciat.¶ Beati Auguſtini ad Hieronymū ſe purgātis de libro quem aſſerebat̉ ꝯtra eū remam miſiſſe.¶ Epl̓a. CVIII.IEOmino chariſſimo ⁊ deſideratiſſimo et honorādo īxp̄o fratri ⁊ ꝯp̄ſbytero HieronymoAuguſtinꝰ ī dn̄o ſalutē. Audiui ꝑueniſſe ī manus tuas lr̄as meas: ſed ꝙ adhuc reſcripta nōmerui: nequaqͣꝫ īputauerī dilectiōi tue. Aliqͥdꝓculdubio impedimēti fuit. Un̄ agnoſco dn̄ꝫa me potius deprecandū: vt tue voluntati deifacultatē mittēdi qd̓ reſcripſeris. Nā reſcribēdi iam dedit: qꝛ cum volueris facillime poterꝭEtiā hoc ad me ſane ꝑlatum vtrū qͥdem crederem dubitaui: ſed hinc quoqꝫ tibi aliqͥd vtrumſcriberē dubitare non debui. Hoc autē breue ēſuggeſtū eē charitati tue: a neſcio qͥbus fratribus mihi dictū eſt: ꝙ librū aduerſus te ſcripſe.rim: romāqꝫ miſerim. Hoc falſum eſſe nouerisdominū deū meū ih̓m teſtor hoc me non feciſſeſed ſi forte aliqͣ in aliqͥbus ſcriptis meis inueniuntur in qͥbus aliter aliqͥd qͣꝫ tu ſenſiſſe reꝑiornon ꝯtra te dictū: ſed qͥd mihi videbat̉ me ſcriptum eſſe: puto te debere cognoſcere: aut ſi cognoſci nō pōt credere debere. Ita ſane hoc dixerim: vt ego non tm̄ paratus ſim ſi quid te inmeis ſcriptꝭ mouerit fraterne acciꝑe: qd̓ cōtraſentias aut d̓ correctiōe mea aut de ip̄a tua beniuolētia gauiſus: veꝝ etiā hoc a te poſtulē etflagitē. O ſi licuiſſet ⁊ ſi non cohabitante ſaltēvicino te in dn̄o ꝑfrui ad crebrū ⁊ dulce colloquium. Sed qꝛ id non eſt datum peto vt hocipſum qua in domino poſſumus ſimul ſumusconſeruari ſtudeas: ⁊ augere ac perfici ⁊ reſcripta qͣꝫuis rara non ſpernere. ſaluta obſequiomeo ſāctū fratrē Paulinū ⁊ oēs fratres qͥ tecūac de te in dn̄o gloriant̉. Memor nr̄i exaudiaris a dn̄o in oī ſācto deſiderio tuo dn̄e chariſſime ⁊ deſideratiſſime: ⁊ honorāde ī xp̄o frater.¶ Beati Hieronymi ad Auguſtinū cōtentionem ſuꝑ epiſtola ad Galathas ⁊ rep̄henſionēlibrorū ip̄ius detractantis ad vanam cōtentionem ⁊ puerilem iactantiā declinandaꝫ: in quameminit de Ruffino: dicens libelli ꝯtra euꝫ eāexemplar mittere. ¶ Epl̓a. CIX.

ff 4