IIPars

Paulū timore fideliū iudeorū legis exercuiſſeimo ſimulaſſe mādata. Tu auteꝫ aſſeris: hͦ eosfeciſſe clemēter: non mētientis aſtu: ſed cōꝑatientis affectu. dūmodo illud cōſtet vel metu vl̓miſericordia: eos ſimulaſſe ſe eſſe: qd̓ non erāt.Illud autē argumētuꝫ quo aduerſum nos vteris: ꝙ ⁊ gentilibus debuerit gentilis fieri: ſi iudeis iudeus factꝰ eſt: magis ꝓ nobis facit. ſic̄enī nō fuit vere iudeꝰ: ſic nec vere gētilis erat.Et ſicut non fuit vere gētilis: ſic nec vere iudeerat. In eo autē imitator gentiū eſt: qꝛ p̄putiūrecipit ī fide xp̄i: ⁊ īdifferet̉ ꝑmittit veſci cibisqd̓ dānant iudei: nō cultū: vt tu putas idoloꝝIn xp̄o enī ih̓u nec circūciſio eſt aliqͥd: nec preputiū. Sed obſeruatio mādatorū dei. Queſoigit̉ te: ⁊ iterū atqꝫ iteruꝫ obſecro: vt ignoſcasdiſputatiūcule mee: ⁊ ꝙ moduꝫ meū egreſſusſum: tibi imputes: qͥ coegiſti: vt ſcribere: ⁊ mihi cuꝫ Stheſichoro oculos abſtuliſti. Nec meputes magiſtrū eſſe mēdacij: qͥ ſequor xp̄m dicentē: ego ſum via veritas: et vita: nec pōt fieri vt veritatis cultor mēdacio colla ſubmittaꝫNeqꝫ mihi imperitoꝝ plebeculaꝫ. cōcites: qͥ tevenerat̉ vt ep̄m: ⁊ in eccl̓a declamanteꝫ: ſacerdotij honore ſuſcipiūt: me autē etatis vltime:⁊ pene decrepitū: ac monaſterij ⁊ ruris ſecretafectantē: paruipēdūt. Et q̄ras tibi quos doceas: ſiue rep̄hendas. Ad nos enī tātis maris atqꝫ terrarū ſpatijs a te diuiſos: vix vocis tue ſonus ꝑuenit. Et ſi forſitan lr̄as ſcripſeris: anteeas italia ac roma ſuſcipiēt: qͣꝫ ad me cui mittēde ſunt deferant̉. Quod autē in alijs q̄ris ep̄iſtolis: cur prior mea in libris canonicꝭ interp̄tatio aſtericos habeat: ⁊ virgulas prenotatas: ⁊poſtea aliā tranſlationē abſqꝫ his ſignis ediderim. Pace tua dixerim: videris mihi nō intelligere: qd̓ q̄ſiſti. illa enī interp̄tatio. lxx. interp̄tum ē. Et vbicūqꝫ virgule. id ē. obeli ſūt: ſignificatur ꝙ. lxx. plus dixerint: qͣꝫ habet̉ ī hebreoUbi aūt aſteriſci. id ē. ſtelle p̄lucētes: ex Theodotionis editione ab Origene additū eſt. Eiibi greca tranſtulimꝰ. Hic de ip̄o hebraico qd̓intelligebamus: expreſſimꝰ: ſenſuū potius veritatem: qͣꝫ ꝟborum ordinem interdū conſeruātes. Et miror quomodo. lxx. interp̄tum libroslegas: nō puros: vt ab eis editi ſūt: ſed ab Origene emendatos: ſiue corruptos per obelos: ⁊aſteriſcos: ⁊ xp̄iani homīs interp̄tatiūculā nōſequaris: p̄ſertim cum ea q̄ addita ſūt: ex hoīsiudeis atqꝫ blaſfemi poſt paſſionē xp̄i: editiōetrāſtulerit. Uis amator eſſe verꝰ. lxx. intep̄tū:nō legas ea q̄ ſub aſteriſcis ſunt imo rade d̓ voluminibꝰ: vt veterū te fautorē ꝓbes: qd̓ ſi feceris om̄es eccleſiarū bibliothecas dānare cogeris. Uix enī vnus aut alter inueniet̉ liber: quiiſta nō habeat Porro qd̓ dicis nō debuiſſe me

intep̄tari poſt veteres: ⁊ nouo veteris ſyllogiſmo: aut obſcura fuerunt q̄ interp̄tati ſunt. lxx.aut manifeſta. Si obſcura te quoqꝫ in illis falli potuiſſe credendū eſt. Si manifeſta: illos ineis non falli potuiſſe ꝑſpicuū eſt. tuo tibi ẜmone reſpōdeo Om̄es veteres tractatores qͥ nosin dn̄o p̄ceſſerunt: ⁊ qͥ ſcripturas ſāctas īterp̄tati ſūt: aut obſcura interp̄tati ſūt: aut manifeſta. Si obſcura tu quō auſus es poſt eos diſſerere: qd̓ illi explanare nō potuerūt: Si manifeſta: ſuꝑfluū ē te voluiſſe diſſerere: qd̓ illos late̓non potuit: maxime in explanatiōe pſalmorū:quos apud grecos interp̄tati ſūt multis voluminibꝰ. Primꝰ Origenes: ſecūdus Euſebiusceſarienſis: tertius Theodorus heracleotes:q̄rtus Auſterius ſcythopolitanꝰ: qͥntus Apollinaris laodicenus: ſextus Didymꝰ alexandrinus. Ferunt̉ ⁊ diuerſoruꝫ in paucos pſalmosopuſcula: ſed nūc d̓ integro pſalmoꝝ corꝑe dicimus. Apud latinos autē Hilarius pictauiēſis: ⁊ Euſebius vercellēſis ep̄s Origenē ⁊ Euſebiū tranſtulerunt: quoꝝ priorē ⁊ noſter Ambroſius in qͥbuſdā ſecutus ē. Reſpōdeat mihiprudētia tua: quare tu poſt tantos ⁊ tales īterpretes in explanatiōe pſalmoꝝ diuerſa ſenſerꝭSi enī obſcuri ſunt pſalmi: te qͦꝫ in eis falli potuiſſe credēdū ē. Si manifeſti: illos in eis fallipotuiſſe nō credit̉. ac ꝑ hoc vtroqꝫ mō ſuꝑfluaerit interp̄tatio tua: ⁊ hac lege poſt priores nullus loqui audebit. ⁊ quodcunqꝫ aliꝰ occupauerit: alius de eo licentiā ſcribendi non habebit.qͥnpotius humanitatis tue eſt: in quo veniā tibi tribuis: indulgere ⁊ ceteris. Ego enī nō tamvetera abolere conatus ſū: que lingue mee hoībus emēdata de greco in latinū tranſtuli: qͣꝫ eateſtimonia: que a iudeis p̄termiſſa ſūt vel corrupta: ꝓferre ī mediū: vt ſcirēt noſtri quid hebraica veritas cōtineret. ſicui lege̓ non placet:nemo cōpellit initiū. bibat vinū vetus cuꝫ ſuauitate: ⁊ nr̄a muſta cōtemnat: q̄ in explanatione priorū edita ſūt: vt ſicubi illa nō intelliguntur: ex noſtris manifeſtiora fiant. Qd̓ autē genus interp̄tationis in ſcripturis ſāctis ſequendū ſit: liber quē ſcripſi de optimo. genere interp̄tandi ⁊ oēs p̄fatiūcule diuinorū voluminuꝫ:quas editioni nr̄e p̄poſuimꝰ: explicāt. ad illaſqꝫ prudentē lectorē mittēdū puto. Et ſi me vtdicis in noui teſtamēti emendatiōe ſuſcipis exponiſqꝫ cauſā: cur ſuſcipias: qꝛ plurimi linguegrece habentes ſcīam: de meo poſſint oꝑe iudicare eādē integritatē debueras etiā ī veteri credere teſtamēto: ꝙ nō nr̄a ꝯfinximꝰ: ſꝫ vt apudhebreos īuenimus: diuina trāſtulimꝰ. Sicubidubitas: hebreos īterroga: dices qͥd ſi hebreiaut reſpōdere noluerint: aut mētiri voluerumt?Tota frequētia indeorū in mea interp̄tatione