ParsLL

voluntatē nulla maior volūtas īpediat. Quiaergo d̓uas iam epiſtolas miſi: nullā autē tuampoſtea recepi: eaſdem ip̄as rurſū mittere voluicredēs eas non ꝑueniſſe. Que ſi ⁊ ꝑuenerunt:ac fortaſſe tue potius ad me minime peruenirepotuerūt: ea ip̄a ſcripta que iā miſiſti: iteꝝ mitte: ſi forte reſeruata ſunt. Sin minus rurſus dicta qd̓ legā: dum tamē his reſpōdere ne graueris: qd̓ iam diu eſt vt expecto: pͥmas etiā qͣs adte adhuc p̄ſbyter lr̄as p̄parauerā mittendas ꝑquendā fratrē noſtrū ꝓfuturū: qui poſtea nobis collega factus iā ex hac vita migrauit: neceas tunc ip̄e ꝑferre potuit: qꝛ cōtinuo dū ꝓficiſci diſpoſuit: ep̄atus ſarcina detētꝰ: ac deindein breui defunctus ē: etiaꝫ nunc mittere volui:vt ſcias in tua colloqͥa qͣꝫ olim inardeſcā: quaꝫvim patiar: ꝙ a me tam longe abſūt ſenſus corporis tui: ꝑ quos adire poſſit ad animū tuumanimꝰ meꝰ mi frater dulciſſime ⁊ in dn̄i mēbrishonorāde. In hac autē epiſtola hoc addo: qd̓poſtea didicimus ex hebreo Ioba te interp̄tatum: cū iam quandā haberemꝰ interp̄tationeꝫtuam eiuſdē ꝓphete ex greco eloqͥo verſam ī latinū: vbi tamē aſteriſcis notaſti: que in hebreoſunt: ⁊ in greco deſūt. obelis autē que in grecoinueniunt̉ ⁊ in hebreo nō ſunt tam mirabili diligentia: vt qͥbuſdā in locis ad verba ſingulasſtellas ſignificātes videamus eadē verba eē inhebreo: in greco autē non eē. Porro in hac poſteriore interp̄tatione: que verſa eſt ex hebreo:non eadeꝫ verboꝝ fides occurrit: nec paꝝ turbat cogitantē: vel cur in illa prima tanta diligitia figant̉ aſteriſci: vt minimas etiā particulasorationis indicēt deeſſe codicibꝰ grecis q̄ ſuntin hebreis: vel cur in hac altera que ex hebreiseſt: negligentiꝰ hoc curatū ſit: vt non eedē particule locis ſuis īuenirent̉: aliqͥd inde exempligratia volui ponere. Sed mihi ad horā codexdefuit: qui ex hebreo eſt. Uerūtamē qꝛ p̄ualesingenio: non ſolū qͥd dixerim: verū etiā qͥd dicere voluerim: ſatis vt opinor ītelligis: vt cauſa reddita quod mouet: ediſſeras. Ego ſane temallē grecas potius canonicas nobis īterp̄tari ſcripturas. que. lxx. interp̄tuꝫ auctoritate ꝑhibēt̉. Perdurū enī erit ſi tua interp̄tatio permultas eccleſias frequentius ceperit lectitari:qd̓ a grecis eccleſijs latine eccl̓ie diſſonabunt:maxīe qꝛ facile cōtradictor cōuīcit̉: greco ꝓlato libro. id eſt. lingue notiſſime. Quiſqͥs aūt ineo: qd̓ ex hebreo tranſlatuꝫ eſt: aliquo inſolitoꝑmotus fuerit: ⁊ falſi crimē intēderit: vix autnunqͣꝫ ad hebrea teſtimonia ꝑuenit̉: qͥbus defendat̉ obiectuꝫ. Qd̓ ſi etiam ꝑuentum fuerit:tot latinas ⁊ grecas auctoritates dānari: qͥs ferat: Huc accedit: qꝛ etiam ꝯſulti hebrei poſſūtaliqͥd reſpōdere: vt tu ſolus neceſſarius videa

ris: qui etiā ipſos poſſis cōuincere. ſed tamē qͥiudicet: mirū ſi potueris inuenire. Nā qͥdā frater noſter ep̄s cum lectitare cōſtituiſſet in eccleſia: cui p̄eſt: interp̄tationē tuam: mouit qͥddaꝫlonge aliter abs te poſitū apud Ionā ꝓphetāqͣꝫ erat oīuꝫ ſenſibus memorieqꝫ inueteratū: ettot etatū ſucceſſionibꝰ decantatū. Factū ē aūttantus tumultus ī plebe: maxime grecis arguentibus ⁊ inclamantibꝰ calumniaꝫ falſitatꝭ: vtcogeret̉ ep̄s ciuitatis iudeoꝝ teſtimoniū flagitare. Utrū aūt illi imperitia an malitia: hoc eēin hebreis codicibus reſpōderūt: qd̓ ⁊ greci etlatini habebāt: atqꝫ dicebant. Quid plura? coactus eſt homo velut mēdoſitatē corrigere volēs poſt magnū periculū nō remanere ſine plebe. vnde etiā nobis videt̉ aliquādo te quoqꝫ īnōnullis falli potuiſſe: ⁊ vide hoc qͣle ſit in eislitteris: que non poſſunt collatis vſitatarū linguarū teſtimonijs emēdari Proinde nō ꝑuasdeo gr̄as agimus de oꝑe tuo: ꝙ euangeliuꝫ exgreco interptatus es: qꝛ pene ī oībus nulla offenſio eſt: cum ſcripturā grecā cōtulerimꝰ. Unde ſi qͥſqͣꝫ veteri falſitati cōtentioſus fauerit: ꝓlatis collatiſqꝫ codicibus: vel docet̉ facillimevel refellit̉. Etſi q̄daꝫ rariſſima merito mouētqͥs tam durus eſt: qͥ labori tam vtili non facileignoſcat: cui vicem laudis referre non ſufficit.Quid tibi auteꝫ videat̉: cur in multis aliter ſehabeat hebreoꝝ codicuꝫ auctoritas: aliter grecorū: que dicit̉. lxx. vellem dignareris aperireNeqꝫ enī paruū pondus habet illa: que ſic meruit diffamari. Et qꝛ vſos apoſtolos: non ſolūres ipſa indicat: ſed etiā te atteſtatū eſſe memini: ac ꝑ hoc plurimū ꝓfueris: ſi eam ſcripturāgrecā: quā. lxx. oꝑati ſūt: latine veritati reddideris. que in diuerſis codicibꝰ ita varia eſt: vttolerari vix poſſit: ⁊ ita ſuſpecta: ne ī greco aliud inueniatur: vt inde aliquid proferre: autprobare dubitetur. Breuem putabam futurāhāc epiſtolā: ſed neſcio quomodo ita mihi dulce factuꝫ eſt in ea ꝓgredi ac ſi tecum loquerer.Sed obſeccro te ꝑ dn̄m: ne te pigeat ad oīa reſpōdere: ⁊ p̄ſtare mihi quantū potueris: p̄ſentiam tuam. ¶ Argumentū.Uccenſet Hieronymus tribus epiſtolis ſub titulo q̄ſtionū ſua opuſcula eſſerep̄henſa: ⁊ ad ſingula queqꝫ reſpōdetLibrū de eccleſiaſticis ſcriptoribus non epitaphiū vt ille opinabat̉: ſed de illuſtribus virisaſſerit p̄notatū. Suam expoſitionem epiſtolede rep̄henſione Petri ī epiſtola ad Galathas⁊ auctoritate veteꝝ ⁊ ex apoſtolicis actibꝰ confirmat. Contra vero Auguſtini ſententiā intereos qͥ ex gentibus vel ex circūciſione crediderant improbat: dicens illam cheriti ⁊ Ebionishereſi cōuenire. In fine ꝟo ſuaꝫ interp̄tationē