TractatusEpl̓aGV IL
dato ac manifeſtato ſacr̄o gratie ẜm ordinemmelchiſedech adhuc putabāt vetera ſacramēta: nō ex cōſuetudine ſolēnitatis: ſed ex neceſſitate ſalutis eſſe celebrāda: q̄ tn̄ ſi nunqͣꝫ fuiſſentneceſſaria: īfructuoſe atqꝫ inaniter ꝓ eis Machabei martyres fierēt. Poſtremo illd̓ qd̓ p̄dicatores gr̄e xp̄ianos: Iudei tāqͣꝫ hoſtes legisperſequebant̉: hos atqꝫ hm̄oi errores ⁊ vitiadicit ſe dānare: ⁊ vt ſtercora arbitratū: vt xp̄mlucrifaceret: non obſeruatōes legis: ſi more patrio celebrarent̉: ſicut ⁊ ab ip̄o celebrata ſūt: ſine vlla ſalutis neceſſitate. non ſicut iudei celebrādas putabāt: aut fallaci ſimulatiōe: quod īPetro rep̄hēderat. Nam ſi ꝓpterea illa ſacr̄acelebrauit: qꝛ ſimulauit ſe iudeū: vt illos lucrifaceret: cur etiā non ſacrificauit cū gētibus: qꝛ⁊ is: qͥ ſine lege erāt: tanqͣꝫ ſine lege factus ē: vteos quoqꝫ lucrifaceret: niſi qꝛ ⁊ illd̓ fecit: vt natura iudeus: ⁊ hoc totū dixit: non vt fallaciterſe fingeret eē qd̓ nō erat: ſed vt miſericorditereis ita ſubueniendū eē ſentiret: ac ſcip̄e ī eodēerrore laboret: nō ſcꝫ mētientis aſtutia: ſed cōpatientis affectu? Sed coipſo loco generaliteritulit: factꝰ ſū infirmis infirmꝰ: vt īfirmos lucrifacerē vt ſeq̄ns ꝯcluſio: oībꝰ oīa factꝰ ſū vt oēslucrifacerē: ad hec referēda ītelligat̉: vt cuiuſqꝫ infirmitatē tanqͣꝫ in ſeip̄o miſeratꝰ appareat.Non enī ⁊ cū diceret: qͥs infirmat̉: ⁊ ego nō infirmor: infirmitatē alteriꝰ ſimulaſſe potiꝰ qͣꝫ cōdoluiſſe volebat intelligi. Quare arripe obſe-cro te ingenuā ⁊ vere xp̄ianā cum charitate ſeueritatē ad illud opus corrigendū atqꝫ emēdāduꝫ ⁊ ϖάλινολιαν vt dicit̉ cane. Incōparabilit̓ enī pulchrior eſt veritas xp̄ianoꝝ: qͣꝫ Helena grecorū. Pro iſta enī fortiꝰ nr̄i martyresaduerſus hanc Sodomā: qͣꝫ ꝓ illa Heroēs aduerſus Troiā dimicauerūt. Neqꝫ ego hoc id̓ovt oculos cordis recipias: quos abſit: vt amiſeris: ſed vt aduertas quos cū habeas ſanos ⁊vigiles: neſcio qͣ diſſimulatiōe auertiſti: vt nōintēderes: que cōſequant̉ aduerſa: ſi ſemel creditum fuerit poſſe honeſte atqꝫ pie accipi: ſcriptorem diuinoꝝ libroꝝ in aliqͣ ſui oꝑis ꝑte mētiri. Scripſerā iam hinc aliquādo ad te epl̓amque non ꝑlata eſt qꝛ nec is ꝑrexit: cui ꝑferēdaꝫtradidera. ex qua illud mihi ſuggeſtū eſt: cumiſtam dictarē: qd̓ in hac quoqꝫ ꝑ̄termittere nōdebui: vt ſi alia eſt ſnīa tua: eademqꝫ melior: timori meo libēter ignoſcas. Si enī aliter ſentisverūqꝫ tu ſentis: nā niſi veꝝ ſit: melius eſſe nōpōt: vt nō dicā nulla certe nō magna culpa: meus error veritati fauet: ſi recte ī quoqꝫ veritaspōt fauere mēdacio. De Origene aūt quod reſcribere dignatus es: iam ſciebā: nō tm̄ ī eccleſiaſticis lr̄is: ſed in oībus recta ⁊ vera q̄ inuenerimꝰ approbare atqꝫ laudare. falſa ꝟo ⁊ praua
improbare atqꝫ rep̄hēdere. Sꝫ illud de prudētia doctrinaqꝫ tua deſiderabā: ⁊ adhuc deſidero: vt noͣ nob̓ facias ea ip̄a eiꝰ errata: qͥbꝰ a fideꝟitatis ille vir tātus receſſiſſe cognoſcit̉ In libro etiā qͦ cunctos qͦꝝ meminiſſe potuiſti ſcpͥtores eccl̓iaſticos ⁊ eoꝝ ſcripta cōmemoraſti: comodius fieret: vt arbitror: ſi noīatis eis qͦs hereſiarchas eē noſti: qn̄ ne ip̄os qͥdē p̄termittere volueris: ſubiūgeres etiā in qͥbꝰ cauēdi eētqͣꝫqͣꝫ nōnullos etiaꝫ p̄termiſeris: qd̓ ſcire cuperem: qͦ ꝯſilio factū ſit. Aut ſi illud volumē forte onerare noluiſti: vt cōmemoratis hereticisnon adderes: in qͥbꝰ eos catholica dānarit auctoritas: q̄ſo ne uge ſit lr̄ario labori tuo: qͦ nonmediocrit ꝑ dn̄i nr̄i gr̄aꝫ ī latinā līguā ſāctoꝝſtudia ⁊ accēdiſti ⁊ adiuuiſti: id qd̓ ibi ꝑ humilitatē meā fraternā charitas indicit: vt ſi occupatiōes tue ſinunt oīuꝫ hereticorū diuerſa dogmata: qͥ rectitudinē fidei xp̄iane vſqꝫ ad hͦ tēpus vel impudētia vel ꝑtinacia deprauare conati ſūt: vno libello breuit̓ digeſta edas ī notitiā eoꝝ. qͥbꝰ aūt non vacat ꝓpter negocia: autnō valēt ꝓpt̓ alienā linguā tā ml̓ta lege̓ atqꝫ cognoſcere. Diu te rogarē: niſi hͦ ſoleret eſſe iudiciū minꝰ de charitate p̄ſumētis. Nūc īterea fratrē nr̄m ī xp̄o Paulū multū cōmendo benignitati tue: cuius in nr̄is regionibꝰ exiſtimationibonum coram deo teſtimoniū ꝑhibemus.¶ Argumētum.D duas pͥores epl̓as reſcpͥta poſtulat:mirat̉ ꝙ noua eiꝰ editio libri Iob ex hebreo a veteri ẜm. lxx. īterp̄tes diſſonaret: hortat̉ vt potiꝰ veterē editionē grecam ẜmlxx. latine ꝟitati reddat ꝓpt̓ illoꝝ auctoritatēetiā ab apl̓is approbatā: qͣꝫ nouam texat ex hebreo: quā eccl̓ia haud facile ſit receptura.¶ Beati Auguſtini ep̄i ad beatū Hieronymūp̄ſbyterum ad reſcribendū ꝓuocantis ⁊ ad interptationē ſcripturaꝝ ex greco ẜm. lxx. interpretes exhortantis.Epl̓a. CVI.5 Omino venerabili ⁊ deſiderabili ſācto fratri ⁊ cōpreſbytero Hieronymo Auguſtinꝰ in dn̄o ſalutē.Ex qͦ cepi ad te ſcribere: aut tua ſcripta deſiderare: nunqͣꝫ mihi occurrit occaſio: qͣꝫ vt per deſſeruū ac miniſtrū fideliſſimū mihiqꝫ ꝑchariſſimū mea tibi afferretur epiſtola: qualis filiꝰ noſter Cyprianus diaconus. Per hunc certe itaſpero litteras tuas: vt certius in hoc rerum genere quicqͣꝫ ſperare non poſſim Nā nec ſtudiūin petēdis reſcriptis memorato filio nr̄o deeritnec gr̄a in ꝓmerēdis: nec diligētia in cuſtodiēdis: nec alacritas ī ꝑferēdis: nec fides in reddēdis: tantū ſi aliquo mō merear. Adiuuet dn̄s:⁊ adſit cordi tuo ⁊ deſiderio meo: vt fraternaꝫ