ICiC.TractatusEpl̓aCIIII

les: venit in manꝰ locꝰ ille: qͦ apl̓s Petrꝰ a ꝑnicioſa ſimulatōe reuocat̉ Ibi patrociniū mēdacij ſuſceptū eē vel a te tali viro: vel a quopiamſi alius illa ſcripſit. Fateor nō mediocriter: donec refellant̉: doleo. ſi forte refelli poſſunt ea q̄me mouent. Mihi enim videtur exitioſiſſimecredi aliquod in ſanctis libris haberi mendactum. id eſt. eos homīes per quos nobis illa ſcriptura miniſtrata eſt: atqꝫ cōſcripta aliquid ī libris ſuis fuiſſe mētitos. Alia quippe queſtio ē:ſit ne aliquādo mētiri viri boni. et alia queſtioeſt: vtrū ſcriptorē ſanctaꝝ ſcripturaꝝ mentirioportuerit: imo vero nō alia: ſed nulla eſt queſtio. Admiſſo enī ſemel intantū auctoritatis faſtigium officioſo aliquo mēdacio: nulla illorūlibroꝝ particula remanebit: q̄ non vt cuiqꝫ videbitur vel ad mores difficilis: vel ad fidem incredibilis: eadeꝫ ꝑnicioſiſſima regula ad mētientis auctoris conſiliū officiūqꝫ referat̉ Si enīmentiebat̉ apoſtolus Paulus cum apoſtoluꝫPetrū obiurgās diceret: ſi tu cum ſis iudeus:gentiliter ⁊ non iudaice viuis: quēadmodū cogis gentes iudaizare: et recte illi videbat̉ Petrus feciſſe: quem nō recte feciſſe ⁊ dixit: ⁊ ſcripſit vt quaſi animos tumulantiū deliniret. qͥdreſpōdebimus: cum exurrexerint ꝑuerſi homines ꝓhibētes nuptias quos futuros ip̄e ꝓnūciauit: ⁊ dixerint totū illud quod idem apoſtolus de matrimonioꝝ iure firmādo locutꝰ eſt ꝓpter homīes qui dilectione cōiugum tumultuari poterāt: fuiſſe mētitum: ſcꝫ non qd̓ hoc ſenſerit: ſed vt illorū placaret̉ aduerſitas? Nō enīopus eſt: multa cōmemorare. poſſunt enī videri etiam de laudibus dei eſſe officioſa mendacia vt apud homīes pigriores dilectio eius ardeſcat: atqꝫ ita nuſqͣꝫ certa erit in ſāctis litteriscaſte veritatis auctoritas. Nōne attēdimꝰ eūdem apoſtolū cum ingēti cura veritatis cōmēdande dicere. Si auteꝫ xp̄s non reſurrexit: inanis eſt p̄dicatio noſtra: inanis eſt ⁊ fides vr̄aInuenimur auteꝫ ⁊ falſi teſtes dei: qꝛ teſtimoniū diximus aduerſus deū qd̓ ſuſcitauit xp̄m:quem nō ſuſcitauit. Si qͥs huic diceret: quid īhoc mēdacio ꝑhorreſcis: cuꝫ id dixeris: quodetiā ſi falſū ſit: ad laudē dei maxīe ꝑtinet? Nōne huius deteſtatus inſaniā qͥbus poſſet ꝟbis⁊ ſignificationibꝰ in lucē penetralia ſui cordisaꝑiret? clamās nō mīore aut fortaſſe etiā maiore ſcelere in deo laudari falſitatē qͣꝫ veritatē vituperari? Agendū ē igit̉ vt ad cognitionē diuinaꝝ ſcripturaꝝ talis homo accedat: qͥ d̓ ſāctislibris tam ſācte et veraciter exiſtimet: vt nolitaliqͣ eoꝝ ꝑte delectari ꝑ officioſa mēdacia: potiuſqꝫ id qd̓ nō ītelligit trāſeat: qͣꝫ cor ſuū preferat illi veritati. Profecto enī cuꝫ hͦ dicit: crediſibi expetit: ⁊ id agit: vt diuinaꝝ ſcripturaruꝫ

auctoritatibꝰ nō credamꝰ. Et ego qͥdeꝫ qͣlibuſcunqꝫ viribꝰ qͣs dn̄s ſuggerit: oīa illa teſtimonia q̄ adhibita ſūt aſtruende vtilitati mendacijaliter oportere ītelligi oſtēderē: vt vbiqꝫ eoruꝫfirma veritas doceret̉. Quā enī teſtimonia mēdacia eē nō debēt: tā non debēt fauere mendacio. Sed hͦ intelligentie tue relinquo. Admotaenī lectiōi diligētiori ꝯſideratiōe: multo id fortaſſe facilius videbis qͣꝫ ego. Ad hāc aūt ꝯſiderationē coget te pietas: qͣꝫ cognoſcis fluctuareauctoritatē ſcripturaꝝ diuinaꝝ: vt ī eis quodvult: quiſqꝫ credat: qd̓ nō vult: nō credat: ſi ſemel fuerit ꝑſuaſū aliqua illos viros per quosnob̓ hec miſtrata ſūt in ſcripturis ſuis officioſe potuiſſe mētiri. niſi forte regulas qͣſdā daturus es: qͥbus nouerimus vbi oporteat mētiri:⁊ vbi nō oporteat. Qd̓ ſi fieri pōt: nullo modomēdacibꝰ dubijſqꝫ rōnibus id explices queſo:nec me oneroſū aut impudētem iudices: ꝑ humanitatē veraciſſimā dn̄i nr̄i. Nā vt nō dicamnulla: certe nō magna culpa meꝰ error veritatifauet: ſi recte ī te veritas pōt fauere mendacioMulta alia cuꝫ ſinceriſſimo corde tuo loqͥ cuperē: ⁊ de xp̄iano ſtudio ꝯferre: ſꝫ huic deſideriomeo nulla epl̓a ſatis ē. Uberius id poſſumꝑ fratrē quē miſcēdū ⁊ alendū dulcibꝰ atqꝫ vtilibus ſermocinationibꝰ tuis miſiſſe me gaudeo⁊ tn̄ quātū vellē nec ip̄e qd̓ eius pace dixerim:forſitan capit: qͣꝫqͣꝫ in nihilo me illi pretulerimEgo enī me fateor tui capaciorē: ſꝫ ip̄m videofieri pleniorē: qͦ me ſine dubitatione antecedit:⁊ poſtea qͣꝫ redierit: qd̓ dn̄o adiuuante ꝓſperato fiat curſu: cuꝫ eius pectoris abs te cumulatiparticeps fuero: nō erit impleturꝰ qd̓ ī me adhuc vacuū erit: atqꝫ auidū ſenſuū tuoꝝ. Ita fiet: vt ego etiā tūc egētior ſim: ille copioſior Sane idē frater aliqͣ ſcripta nr̄a fert ſecū: qͥbꝰ legēdis ſi dignationē adhibueris: etiā ſinceraꝫ fraternāqꝫ ſeueritatē adhibeas q̄ſo. Nō enī aliterītelligo qd̓ ſcriptū ē. Emēdabit me iuſtꝰ in miſericordia ⁊ arguet me. oleū aūt peccatoris nōīpinguet caput meū: niſi qꝛ magis amat obiurgator ſanās: qͣꝫ adulator vngēs caput. Ego ātdifficillime bonꝰ iudex lego qd̓ ſcpͥſerim: ſꝫ auttimidior recto aut cupidior. Uideo etiā interdū vitia mea: ſꝫ ea malo audire ⁊ melioribꝰ: necuꝫ me recte fortaſſe reprehēdero: rurſus mihiblādiar: ⁊ meticuloſaꝫ mihi videar in me potiꝰqͣꝫ iuſtā tuliſſe ſnīaꝫ.¶ Eiuſdē ad eundē de reſcriptione libri virorū illuſtrum: ⁊ de eodem capitulo apl̓i ad galathas: cuius mſerebit̉ argumētū.Ibrū viroꝝ illuſtrū cōmendat: ſed inlcōgrue putat epitaphiū appellari: cumetiā viuētiū inſcribant̉ opuſcula Monet quoqꝫ Hieronymū: vt expoſitionē ſuaꝫ in