ParsII

epl̓e Pauli ad Theſſalonicēſes pͥme: poſt multa: q̄ vario prudētiqꝫ ẜmone diſſeruit: hec ītulit: de qͥbꝰ nulli dubiū eſt: ⁊ Achatiū pleraqꝫ libaſſe. Quid ē ergo qd̓ dicūt Theſſalonicēſes īꝟbo dei Paulus ⁊ Siluanus: ⁊ Timotheus.Nos qͥ viuimꝰ: qͥ reſidui ſumus in aduētu dn̄inon p̄ueniemꝰ eos: qͥ dormierūt. Qui ſūt iſti viuentes qͥ loquunt̉ talia? Vtiqꝫ Paulus nō abhoībꝰ: nec ꝑ hoīes apl̓s: ⁊ chariſſimꝰ eius filiꝰin fide Timotheꝰ ⁊ Siluanus: qͥ illis erat in affectione ⁊ ꝟtutibus copulatꝰ. Et hͦ nō ſolū illiſed qͥcunqꝫ Pauli ⁊ ſciētia ⁊ ꝯuerſatiōe ſil̓is ēdicere pōt: nos qͥ viuimus: quoruꝫ corꝑa mortuū eſt ꝓpter pctm̄: ſpūs aūt viuit: ꝓpter iuſticiā: ⁊ quoꝝ mortificata ſūt mēbra ſuꝑ terrā itavt nequaqꝫ ꝯcupiſcat caro ꝯtra ſpiritū. Si enīadhuc deſiderat caro: viuit: ⁊ qꝛ viuit: deſiderat: ⁊ nō ſolū mortificata mēbra illiꝰ ſuꝑ terrā.Qd̓ ſi mortificata ſūt: nequaqͣꝫ ꝯtra ſpiritū cōcupiſcūt: q̄ mortificatiōe ſui huiuſcemodi deſideriū ꝑdiderūt. Sicut igit̉ qͥ vita caruere p̄ſenti: ⁊ ad meliora trāſlati ſūt: magis viuūt: depoſito mortis corꝑe: ⁊ vitioꝝ oīuꝫ incētiuis. Sicqͥ mortificatione ih̓m in corꝑe ſuo circūferūt: ⁊nequaqͣꝫ viuūt iuxta carnē: ſꝫ iuxta ſpm̄: viuūtin eo qͥ vita ē. ⁊ viuit in eis xp̄s. de quo ſcpͥtuꝫeſt. Uiuus ē ſermo dei ⁊ efficax: qͥ eſt dei ꝟtusdeiqꝫ ſapientia. Uiuūt enī in qͥbus viuit ꝟtusdei: oī humana fragilitate depoſita: ⁊ in quibꝰviuit ſapiētia q̄ abſcōdita eſt in deo: ⁊ in qͥbusviuit ⁊ oꝑat̉ iuſticia Chriſtꝰ enī factꝰ eſt nobisnon ſolū iuſticia ex deo: ſed ⁊ ſapiētia ⁊ oē qd̓ꝟtus eſt. Et ſiqͥdē in p̄ſenti loco ſe a dormientibus ⁊ in xp̄o mortuis: qͥ hanc ſcribūt epl̓aꝫ: ſepararēt: videret̉ ſuꝑflua annotatio: et ex vnoloco aſſumptū teſtimoniū nō valeret. Nūc ꝟoeodē ſenſu: qꝛ ⁊ eodē ſpū: in pͥma ad Corinthios loquit̉: oēs nō dormiemꝰ: oēs aūt īmutabimur: ī momēto: in motu oculi: in nouiſſima tuba. Canet enī tuba: ⁊ mortui reſurgēt incorrupti: ⁊ nos immutabimur. hoc qd̓ in pn̄ti locoſcriptū ē: in tuba dei deſcēderet d̓ celo: compara illi: qd̓ ad Corinthios d̓r: in nouiſſima tubaCanet enī tuba ⁊ cetera. Illi autē qd̓ ad Theſalonicēſes dicit̉: ⁊ mortui in xp̄o reſurgēt primi: hoc quod ad Corinthios ſcriptū eſt: ⁊ mortui reſurgēt incorrupti. Porro qd̓ ſequit̉ Deinde nos qͥ viuimꝰ: qͥ reſidui ſumꝰ: illi reſpōdet⁊ nos īmutabimur: qͦꝝ vtrūqꝫ ſic ītelligi poteſtNos qͥ viuimus: qͥ reſidui ſumꝰ in aduētu dn̄i⁊ nos qͥ īmutabimur: ⁊ nō ſumus ex his: qͥ appellant̉ mortui: ſed viuimus: iccirco p̄ſentiamdomini non in morte: ſed in vita p̄ſtolamur: qꝛde iſraelitico genere ſumus. ⁊ electe ſunt d̓ nobis reliquie: de qͥbus dominꝰ olim loquebat̉.Dereliqui mihi ſeptē milia viros: qui nō cur-

uauerūt genu an̄ Baal. In Ioh̓is quoqꝫ euāgelio viuoꝝ ⁊ non viuoꝝ duplex ordo deſcribit̉ Oīs qui credit in me etiā ſi mortuus fueritviuet: ⁊ oīs qui viuit ⁊ credit in me: nō moriet̉ineternū. Si viuos ita intelligimꝰ: vt iam a nobis dictū eſt: dormiētes ⁊ ī chriſto mortuos illos eſſe credamus: qͥ cum velint in xp̄o viueretamē peccato mortui ſūt. Sinautem reliquie ⁊electio ẜm gr̄aꝫ appellant̉ viuētes: qui non itacredūt: nec d̓ iſraelitica nobilitate generati ſūtdormiētes ⁊ mortui appellabunt̉ in xp̄o Suntqͥ hunc locuꝫ ita ediſſerāt. Uiui appellant̉: quinunqͣꝫ peccato mortui ſunt. Qui autē peccauerūt: ī eo ꝙ peccauerūt mortui ſunt: ⁊ poſtea cōuerſi ad penitentiaꝫ: pugnant antiqua delicta.mortui appellant̉: qꝛ peccauerūt. In xp̄o autēmortui: qꝛ plena ad deum mente cōuerſi ſunt.Porro qͥ viuūt: ⁊ habēt teſtimoniū fidei: ⁊ necdū receperūt ꝓmiſſionē dei: qͥ ⁊ d̓ alijs meliusquiddā cogitauit: vt nō abſqꝫ his qͥ iuſti ſūt coronent̉: in eo habēt beatitudinē: ꝙ fruunt̉ bono ꝯſcientie: ⁊ viuūt: ⁊ relicti ſūt in aduētu domini ſaluatoris. Sed qꝛ clemēs eſt deꝰ: et vultſaluare etiā eos qͥ dormierūt: et in xp̄o mortuiſunt: nō p̄ueniēt illos neqꝫ ſoli rapient̉ in nubibus: ſed iuxta exēplū euāgelice parabole vnūdenariū vnāqꝫ mercedē: ⁊ vndecime hore operarij ⁊ pͥme qui in vineā miſſi ſunt: ſalutis precium accipiēt. Nec hoc alicui videat̉ iniuſtumvt diſpar labor vnū premiū conſequat̉. Magna quippe diuerſitas eſt eoruꝫ qui poſt vulnera ſunt ſanati: ⁊ eorū qui nunqͣꝫ viderūt mortꝭerrorem. De his puto dictū: quis ē homo quiuiuit: ⁊ non videbit morteꝫ? redimet de morteaīam ſuaꝫ. Neqꝫ enī vt qͥdam putant: qͥs ꝓ eoqd̓ eſt nullus accipit̉: ſed quaſi dixerit quiſputas: iuxta illud qd̓ ſcriptum eſt. Quis ſapiens⁊ ītelliget hec? Et in alio loco. Dn̄e qͥs habitabit in tabernaculo tuo: Et iterū. Quis cognouit ſenſū dn̄i? Reſidui ergo erūt de credentibꝰpauci: qͥ aduentū dn̄i videant: ẜm illud qd̓ deus ꝟbū factū eſt: nequaqͣꝫ in vilitate carnis: ſꝫin gloria triūphantis: ⁊ cōſideranduꝫ quō primū appellauerit dormientes. deinde in chriſtomortuos: quos viuentes p̄uenire nō poteruntQui enī nō cuſtodierit hͦ qd̓ ſcpͥtū ē. ne dederꝭſōnū ocl̓is tuis: neqꝫ palpebris tuis dormitationē: vt ſaluꝰ fias. ſic̄ caprea d̓ vinculis: ⁊ ſicutauis d̓ laqueis dormiet. ⁊ culpabil̓ ſopore torpeſcet. Cūqꝫ dormierit: trāſibit ī mortē. ſic̄ enīmouet̉ qͥ vigilat: ſic qͥ dormit iacet īmotus: etmortꝭ torpet ſimilitudine. Qd̓ aūt dormitionēſequatur mors: ⁊ pͥma ad Corinthios epiſtoladocere non poterit. in qua ſcriptum eſt. Nuncaūt xp̄s ſurrexit ex mortuis: pͥmitie dormiētiūqꝛ ꝑ hominē mors: ⁊ per hominem reſurrectio