TractatusIIEpl̓a XCVIII

accepto: Cōgregata videlicet multitudine: nōlentē rapuit: ⁊ qͣre poſtea non raptorē rapta dimiſit: Legat libros Moyſi et inueniet deſpōſatam viro: ſi ī ciuitate fuerit oppreſſa: ⁊ nō clamauerit: puniri quaſi adulterā. Si autē ī agrooppreſſa ſit: innoxiā eſſe a ſcelere ⁊ violentuꝫ legibus ſubiacere. Ergo ⁊ iſta ſoror que vt dicitvim paſſa eſt: vt altero iungeret̉: ſi vult corpxp̄i acciꝑe: ⁊ nō adultera reputari agat pnīaꝫita dūtaxat vt ſecūdo viro qui non appellaturvir: ſed adulter a tēpore penitētie nō copulet̉:qd̓ ſi ei durū videt̉: ⁊ ſemel dilectuꝫ nō pōt direlinq̄re: nec p̄ferre dn̄ꝫ voluptati: audiat apoſtolū cōclamantem. Non poteris calicē dn̄i bibere: ⁊ calicē demonioꝝ. nō poteris menſe dn̄icōmunicare: ⁊ menſe dęmoniorū. Et in alio loco Que cōmunicatio luci ad tenebras Qui cōſenſus xp̄i ad belial? Rem nouaꝫ loquor: imonō nouā ſed veterē: que veteris teſtamenti auctoritate firmat̉. Si reliq̄rit ſcd̓m virū: ⁊ reconciliari voluerit priori: non pōt. ſcriptū eſt enī īDeuteronomio. Si acceꝑit homo vxorē: ⁊ habuerit eā: ⁊ non īuenerit gr̄am in ꝯſpectu eiusꝓpter aliquā feditatem: ſcribit libellū repudij⁊ dabit in manu eiꝰ: et dimittet eā d̓ domo ſuaCūqꝫ egreſſa alteꝝ maritū duxerit: ⁊ ille quoqꝫ oderit eā: dederitqꝫ ei libellum repudij: ⁊ dimiſerit de domo ſua: vel certe mortuus fuerit:non poterit pͥor maritus reciꝑe eam in vxoremqꝛ polluta eſt: ⁊ abominabilis facta ē corā dn̄oNec peccare facias t̓rā tuā: quā dn̄s deꝰ tuustradidit tibi poſſidendaꝫ. Unde obſecro te: vtcōſoleris eam: imo ꝓuoces ad ſaluteꝫ: putridecarnes ferro indigent: ⁊ cauterio. nec eſt medicine culpa: ſed vulneris: cū crudelitate clemētinō parcit medicꝰ: vt parcat. ſeuit. vt miſereat̉Beati Hieronymi ad Marcellā de qͥnqꝫ q̄ſtionibꝰ noui teſtamenti: quarū pͥma eſt. Queſūt illa q̄ nec oculꝰ vidit: nec auris audiuit: necī cor hoīs aſcēderūt: q̄ p̄parauit deus diligēti¶ Epl̓a. XCVIII.bus ſe.Agnis nos ꝓuoecas q̄ſtionibus. ⁊ torpens ocio ingenium dum interrogas: doces: prima tua ſciſcitatio fuit: q̄ ſint illa q̄ nec oculus vidit: nec aurisaudiuit: nec in cor hoīs aſcenderunt: q̄ p̄parauit deus is: qͥ diligūt eū. Et quomodo rurſusidem apoſtolus inferat: nobis auteꝫ reuelauitdeus ꝑ ſpiritū ſuū: ⁊ ſi reuelatū apoſtolo intelligere debeamꝰ: qd̓ ⁊ ille alijs reuelauerit. Adque breuis reſpōſio ē nō debere nos q̄rere: qͥdſit illd̓: qd̓ nec oculus vidit: nec auris audiuit:nec in cor hoīs aſcēdit. Si enī ignorat̉ quomodo ſciri pōt: Qd̓ ꝓmittit̉ in futuro: nō cernit̉ īp̄ſenti. Spes enī q̄ videt̉: nō eſt ſpēs: ſed iā cer

ta poſſeſſio: quō ſi velit qͥſpiam dicere: oſtendemihi: qd̓ inuiſibile eſt. loq̄re qd̓ audiri nō pōt.expone qd̓ cogitatio nō cōprehēdit hūana Eſgo hoc ſenſu apoſtolus dixiſſe credēdus ē: qd̓carnalibus oculis ⁊ aure carnali: ⁊ cogitatione mortali nō poſſunt ſpiritalia cōprehēdi. Etſi enī noueramus quōdā ih̓m ẜm carnē: ſꝫ nūciam non nouimus eū. ⁊ in Ioh̓is epiſtola ſcribit̉. Chariſſimi nūc filij dei ſumꝰ: ⁊ necduꝫ manifeſtū ē: qd̓ futuri ſumus. Scimus enī qm̄ cūapparuerit ſimiles ei erimus: quia videbimꝰ eūſicuti eſt. quodqꝫ reuelatū ſibi ⁊ ſanctis ꝑ ſpiritū eſſe teſtat̉ nō ſtatim ſeqͥtur: vt ip̄e alijs reuelauerit. Alioqͥn audiuit ⁊ in paradiſo verba ineffabilia: que alijs narrare non poterat: aut ſinarrauit: nequaqͣꝫ ineffabilia ſūt. ¶ Secūda q̄ſtio fuit in qua dicis legiſſe te per tranſitum inopuſculis meis: ꝙ agni qui ſtanta dextrꝭ: ⁊ hedi qͥ ſtant a ſiniſtris: xp̄iani ſint: atqꝫ gentiles:⁊ non potius boni: ⁊ mali: non memini me hocaliqn̄ dixiſſe: ⁊ ſi dixiſſem nō eſſem in errore ꝑtinax. Quantū autē dictanti ſubito occurrit: īſecūdo volumīe cōtra Iouinianū ſuꝑ hoc capitulo diſputaſſe me noui. ⁊ nō ſolū ſuꝑ hoc: ſꝫ⁊ de eo qd̓ in eadeꝫ queſtione cadit: vbi piſcesmali a bonis piſcibꝰ ſeparabunt̉. Qd̓ ergo ibiplene dictū eſt: nūc omittēdū videt̉. ¶ Tertioīterrogaueras qd̓ dicit apoſtolus in aduentuſaluatoris: rapi quoſdā viuētes obuiā in nubibus: ita vt nō p̄ueniant̉ ab his qͥ in xp̄o dormierunt: viſqꝫ noſſe: vtrū ſic occurrant in corporibus: ⁊ non ante moriant̉: cū ⁊ dn̄s noſter mortuꝰ ſit: ⁊ Enoch atqꝫ Helias ẜm ApocalyſimIoh̓is morituri eſſe dicant̉: ne ſcꝫ vllus ſit quinon guſtauerit mortē. Hoc ex ip̄ius loci continentia ſciri pōt: ꝙ ſācti qͥ in aduētu ſaluatorisfuerint dep̄henſi in corꝑe: in eiſdem corporibꝰoccurrāt ei: ita tamē vt ingloriū et corruptiuū⁊ mortale gloria ⁊ incorruptione ⁊ īmortalitate mutet̉. vt qualia corpora ſurrectura ſint ī talem ſubſtantiā etiā viuoꝝ corpora tranſformētur. Unde dicit ī alio loco apoſtolꝰ: ꝓpter qd̓nolumus expoliari ſed ſuꝑueſtiri. vt abſorbeatur mortale hoc a vita: ne ſcꝫ corpus ab aīa deſerat̉: ſed aīa habitante in corpore fiat inclytūqd̓ ante ingloriū fuit. De Enoch autē ⁊ Heliaquos vēturos apocalypſis refert ⁊ eſſe morituros non eſt iſtius tꝑis diſputatio: cū om̄is illeliber aūt ſpiritaliter ītelligēdus ſit: vt nos eſtimamꝰ: aut ſi carnalē interp̄tationē ſeqͥmur: iudaicis fabulis acqͥeſcendū ſit: vt rurſū edificetur hierl̓m: ⁊ hoſtie offerant̉ in tēplo: ⁊ ſpiritali cultu īminuto carnales obtineāt cerimonias¶ Quartū eſt qd̓ q̄ſiſti: quō in Ioh̓is euangelio poſt reſurrectōeꝫ dicat̉ ad mariā Magdalenā. Noli me tangere: nondum enī aſcendi ad

eē