ParsLI

patrē meū. ⁊ rurſū in Mattheo ſcriptuꝫ ſit: ꝗad veſtigia ſaluatoris mulieres corruerint: cūvtiqꝫ non ſit idip̄m tangere poſt reſurrectiōeꝫpedes eius: ⁊ non tāgere. Maria magdalenaipſa eſt: a qua ſeptem demonia expulit: vt vbiabundauerat peccatū: ſuꝑabundaret gratia. q̄qꝛ dn̄m hortulanū putabat: ⁊ quaſi cū hoīe loquebat̉: ⁊ q̄rebat viuentē cū mortuis: recte audiuit. Noli me tāgere. ⁊ eſt ſenſus: nō mererismeis herere veſtigijs: nec adorare quaſi dn̄m:nec eiꝰ tenere pedes: quē nō eſtimas ſurrexiſſe.Tibi enī necdū aſcēdi ad patrē meū. Cetere vero mulieres q̄ pedes tāgūt: dn̄m ꝯfitent̉: ⁊ merent̉ eius herere veſtigijs: quē ad patrē aſcendiſſe ꝯfidūt: qͣꝫqͣꝫ etiā ſi eadē mulier in diuerſiseuāgelijs ⁊ tenuiſſe pedes ⁊ non tenuiſſe refertur: facilis ſolutio ſit: cū potuerit corigi pͥmumqͣſi incredula: ⁊ poſtea non repelli: quaſi eaꝫ ēerrorē ꝯfeſſione mutauerat. Qd̓ ⁊ d̓ latronibintelligi pōt: cū alius euāgeliſta vtrūqꝫ blaſfemaſſe: alius narret alteꝝ eē ꝯfeſſum. Extremaſchedula cōtinebat vtrū poſt reſurrectionē. xl.diebus cū diſcipulis cōuerſatꝰ ſit: ⁊ nunqͣꝫ alibi fuerit: ab latēter ad celū aſcenderit: atqꝫ deſcēderit: ⁊ nihilominus apoſtolꝰ ſuā ꝑnīaꝫ nōnegarit. Si dn̄m dei filiū ꝯſideres: d̓ quo ẜmoeſt: ⁊ illū eſſe qͥ loquit̉. Nōne celū ⁊ terraꝫ egorepleo dicit dn̄s. et de quo alius ꝓph̓a teſtat̉.Celū mihi thronus eſt: terra autē ſcabelluꝫ pedum meorū. Et rurſū alibi: qͥ tenet celū palmo⁊ terrā pugillo. de quo Dauid canit. Quo iboa ſpū tuo: ⁊ a facie tua quo fugiam? Si aſcendero in celum tu ibi es: ſi deſcendero ad infernū ades: ⁊ ſi habitauero ī extremis maris: etenim ibi manus tua deducet me: ⁊ cōtinebit medextera tua: ꝓfecto nō ambiges etiam ante reſurrectionē ſic in dn̄ico corpore habitaſſe deuꝫꝟbum: vt in patre eſſet: ⁊ celi circulum clauderet: atqꝫ in oībus infuſus eſſet: ⁊ circūfuſus. ideſt. vt cuncta penetraret interior: ⁊ contineretexterior. Stultū eſt igit̉ illius potentiaꝫ vniuscorpuſculi paruitate finiri: quē non capit celū:⁊ tamē qui vbiqꝫ erat: etiaꝫ in filio hoīs totuserat. Diuina qͥppe natura ⁊ dei ẜmo in partesſecari non pōt: nec locis diuidi: ſed cum vbiqꝫſit: totus vbiqꝫ eſt. erat igit̉ vno eodēqꝫ tēpore ⁊ cum apoſtolis. xl. diebus ⁊ cū angelis: ⁊ īpatre ⁊ in extremis maris finibꝰ erat. In oībꝰlocis verſabat̉: cū Thoma in india: cum Petro rome: cum Paulo in illiyrico: cū Tito ī creta: cuꝫ Andrea in achia: cum ſingulis apl̓is etapoſtolicis viris in ſingulis cūctiſqꝫ regionibꝰQuod aūt dicit̉ quoſdaꝫ deſerere vel nō deſerere: non nature illius terminꝰ ponit̉: ſꝫ eoꝝ merita deſcribunt̉: apd̓ qͦs eē vel nō eē dignatur.

¶ Argumentū ſequentis epl̓e.Piſtola beati Hieronymi adMarcellam de blaſfemia in ſpiritūſanctū d̓ eoquod in euāgelio ſcribit̉. Quicūqꝫ dixerit verbū ꝯtra filium remittetur ei. Qui aūtdixerit cōtra ſpiritūſanctuꝫ non remittet̉ ei neqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ in futuro. vbi dānat Nouatiani ſententiaꝫ qui ea ꝟba referebat ad eosqui xp̄m in tormētis negauiſſent: quoꝝ inexpiabile cenſebat eſſe peccatuꝫ.¶ Ad Marcellā de blaſfemia in ſpiritūſāctūirremiſſibili. Epl̓a. XCIX.MReuis ē queſtiūcula quā miſiſti: ⁊ aꝑta reſpōſio eſt Sienī de eo qd̓ in euāgelio ſcribit̉. Quicunqꝫ enīdixerit ꝟbum cōtra filium hoīs: remittetur ei.Qui autē dixerit cōtra ſpiritūſāctū: non remittetur ei: neqꝫ in hoc ſeculo: neqꝫ in futuro. Nouatianus affirmat: non poſſe peccare in ſpiritūſanctū: niſi euꝫ qͥ xp̄ianus ſit: ⁊ poſtea negauerit. manifeſtū eſt iudeos qͥ eo blaſfemabāt: peccato blaſfemie non teneri: quippe qͥ impij coloni: interfectis ꝓphetis: de nece dn̄i cogitabāt:⁊ intantū erāt ꝑditi: vt ad ſaluādos eos: ſe deifilius veniſſe reſponderit. Unde de toto ip̄iusſcripture ordine cōuincēdi ſūt: nō is irremiſibilem eſſe dictā blaffemiā: qͥ tormentis cōpulſi: ⁊varijs euiſcerati cruciatibꝰ dn̄m denegaſſent.Sed is qͥ cum in ꝟtutibus videāt opera dei calumnient̉ ⁊ clamitēt demonis eē ꝟtuteꝫ: ⁊ oīaſigna que facta ſunt: non ad diuinā magnificētiam ſed ad diaboluꝫ ꝑtinere. vnde ⁊ ſaluatornoſter toto reſpōſionis ſue hoc agit argumētovt doceat: non poſſe ſathanā eijci a ſathana: etregnū eius inter ſe nō eſſe diuiſū. Cum enī diaboli ſtudiū ſit: dei ledere creaturā: quō eiuſdeꝫpoterit eſſe volūtatis ſanare lāguentes: Et ſeip̄m de obſeſſis fugare corporibꝰ: Probet itaqꝫ Nouatianus aliquē deis qui ſacrificare cōpulſi ſunt: ante tribunal iudicis reſpōdiſſe oīaque in euangelio ſcripta ſūt: non a filio dei: ſeda belzebub pͥncipe demonioꝝ eē ꝑfecta: ⁊ tuncpoterit approbare irremiſſibilē in ſpiritūſāctuꝫeſſe blaſfemiā. Vt aūt ⁊ acutius aliquid īterrogemus: reſpondeat qͥd ſit cōtra filiū homīs dicere verbuꝫ: ⁊ in ſpiritūſāctū blaſfemare. Egoqͥppe aſſero iuxta ſenſū illius: eos qͥ xp̄m in ꝑſecutione negauerint: cōtra filiuꝫ homīs dixiſſe:⁊ nō in ſpiritūſanctū blaſfemaſſe. Qui enī īterrogat̉: an xp̄ianus ſit: ⁊ xp̄ianū ſe nō eē reſpōderit: vtiqꝫ negādo xp̄m: hoc ē filiū hoīs: ſpirituiſācto nō fec̄ iniuriā. Si aūt xp̄m negādo: negauit ⁊ ſpiritū: ediſſerat hereticꝰ: quō non peccet in ſpiritū: qui filiuꝫ hoīs denegauerit. Autſi ſpiritū ſāctum hoc loco intelligendū patrem

gcū

h