Fo. CLXXXIIIIITractatusEpl̓aAG LI

deprecari: ponant ꝟbum petentis affectu: ⁊ dicant. Anna domine: ꝙ. lxx. dixerunt: o domine: oſi. ergo ſaluifica interp̄tatur. Anna interiectio dep̄cantis eſt: ſi ex duobus his velis cōpoſitum verbum facere: dices oſianna: ſiue vtnos loquimur oſāna media vocali litteras eliſa: ſicuti facere ſolemꝰ in ꝟſibus Uirgilij: quādo Me ne incepto deſiſtere victā? Scandimꝰnince: ꝓde. Alephnāqꝫ littera pͥma ꝟbi ſequētis extremā verbi prioris: ioth: inueniēs excluſit. Quapropter vt ad q̄ſtionis origineꝫ reuertamur: vbi nos legimus in latino. O domineſaluū me fac. o domīe bene cōplace: benedictqui venit in nomīe domini: iuxta hebreū ſenſūlegere poſſumus: obſecro domīe: ſaluū fac: obſecro domine: ꝓſperare. Benedictus qͥ venit īnomīe domini. Saluū autē fac dicit̉: vt ſubaudiamus populū tuum iſrael: ſiue generalit̓ mūdum. Deniqꝫ Mattheus qͥ euangeliū hebreoſermone cōſcripſit. Ita poſuit oſāna barranama. id eſt. oſāna in excelſis: ꝙ ſaluatore naſcēte: ſalus in celū vſqꝫ. id eſt. etiā ad excelſa ꝑuenerit: pace facta non ſolū in terra: ſed ⁊ in celovt iam dici aliquādo ceſſaret: inebriatus ē gladius meus in celo Hec interim iuxta mediocritatē ſenſus mei: breuiter ſtrictimqꝫ dictaui Ceterū ſciat beatitudo tua in iſtiuſmodi diſputationibus moleſtiā in legēdo nō debere ſurripere quia facile ⁊ nos potuimus aliqͥd ementiri:ꝙ ex vna voce ſolueret queſtionē: ſicut ⁊ ceteros feciſſe monſtrauimꝰ: ſed magis cōdecet obveritateꝫ laborare pauliſper. Et peregrino aurem accōmodare ſermoni: qͣꝫ de aliena linguafictā falſā ve referre ſnīaꝫ.¶ Hieronymꝰ Amando p̄ſbytero de diuerſisq̄ſtionibus quarū pͥma eſt quid ſignificet illudeuangelicū ẜm Mattheū. Nolite ſolliciti eſſede craſtino: ſufficit enim diei malitia ſua.¶ Epiſtola. XCVII.Reuis epiſtoialōgas non valet explanare q̄ſtiones⁊ in arctū multa cōcludens ſtringere verbis: qd̓ ſenſibus dilatatū ē. Interrogasquid ſignificet illud in euangelio iuxta Mattheū. Nolite ſolliciti eſſe de craſtino. Sufficitenī diei malitia ſua. Craſtinū in ſcripturis ſanctis futurū tempus ſignificat. ſicut ⁊ Iacob ingeneſi loquit̉. Exaudiet me cras iuſticia mea.⁊ vbi altare extruitur a duabꝰ tribubꝰ Rubē:⁊ Gad ⁊ dimidia tribu Manaſſe: et a cunctoiſraele. ad eas legatio mittit̉: cuꝫ Phinees pōtifici reſpondiſſent. Iccirco ſe altare feciſſe: necras filijs ſuis: colēdi deuꝫ poſſeſſio denegare.tur. Et multa iſtiuſmodi in veteri reperies inſtrumēto. Qui ergo de futuris nos cogitare ꝓ

hibuit: cōceſſit de p̄ſentibus ꝓpter humane vite fragilitatē. Qd̓ aūt adijcit: ſufficit diei malitia ſua: hoc modo intellige. ſufficit nobis de p̄ſentibꝰ huiꝰ ſecl̓i cogitare anguſtijs. Quid neceſſe eſt ſenſū ad incerta ⁊ futura extēdere: queaut cōſequi non poſſumꝰ: aut forſitan cito īuēti perdamꝰ: χάρια enī quā latinus vertit ī malitiam: apud grecos duo ſignificat: ⁊ malitiā ⁊afflictionē: quā χάχοσιν greci dicūt: ⁊ hͦ magis ꝓ malitia trāſferri debuit. Quod ſi contentione qͥs ducitur nolens χόχιαν afflictionemſonare: ⁊ anguſtias: ſed malitiam: illo ſenſu explanādū eſt: quo mundus in maligno: hoc eſtin malo poſitus ſit. Et in dominica oratiōe dicamus. Libera nos a malo vt ſufficit nobis cōtra malitiā huius ſeculi p̄ſens habere certamēIn ſecūdo q̄ſiſti loco: de beati apoſtoli Paulipͥma ad Corinthios epiſtola: ī qͣ loquit̉. Om̄epeccatuꝫ quod fecerit homo: extra corpus eſt.Qui aūt fornicat̉: in corpus ſuū peccat Legamus ergo paululū ſuꝑius: et ſic ad hec verbaveniamus: ne de extremis ꝑtibus: et vt ita dicam cauda capituli totam ſentētiā noſſe capiamus. Corpus inqͥt nō fornicationi ſed dn̄o: etdn̄s corpori. Deꝰ autē ⁊ dn̄m ſuſcitauit: ⁊ noscum illo ſuſcitabit ꝑ ꝟtutem ſuaꝫ. Neſcitis qꝛcorpora vr̄a mēbra xp̄i ſunt. tollēs ergo membra xp̄i: faciā mēbra meretricꝭ: Abſit: an neſcitis: qꝛ qui cōiungit ſe meretrici: vnū corpus ē.Erunt enī inqͥt duo in carne vna. Qui aūt ꝯiūgit ſe dn̄o: vnus ſpūs ē. Fugite fornicationeꝫ:omne pctm̄ quodcūqꝫ fecerit homo: extra corpus eſt: qͥ aūt fornicat̉: in corpꝰ ſuū peccat. Etreliqua. ſanctꝰ apl̓s cōtra luxuriā diſputās: etin ſuꝑioribus dicens. eſca vētri: ⁊ venter eſcisDeus aūt ⁊ hunc ⁊ illā deſtruet: ꝯſequēter venit ad fornicationē. Etenī luxuria mater libidinis eſt: ventrēqꝫ diſtentū cibo: ⁊ vini potatiōibus irrigatuꝫ: voluptas genitaliū ſeqͥtur. atqꝫvt alibi dictū eſt: ꝓ membroꝝ ordine: ordo vitiorū eſt. Omne itaqꝫ peccatū: ꝟbi gr̄a: furtū:homicidiū: rapina: ꝑiuriū: ⁊ cetera his ſimiliapoſt factū penitudinē habēt: ⁊ lꝫ inuitet lucrūtn̄ mordet ꝯſciētia. voluptas ſola ac libido etiam in ip̄o tꝑe penitēdi: p̄teritos ſtimulos patitur: ⁊ titillationē carnis et incētiua peccati. vtꝑ hec que corrigit cupimus cogitantes: rurſūſit materia delinquēdi: aliter cetera peccata forinſecus ſunt. Quicqͥd enī egerimꝰ: ī alios agimus: fornicatio nō ſolū ꝯſciētiā fornicātis: ſꝫ ⁊corpꝰ maculat. Ac ẜm ſnīaꝫ domini: in qua aitPropter hoc relinquet homo pr̄eꝫ ⁊ mr̄em: ⁊adherebit vxori ſue: ⁊ erunt duo ī carne vna:etiā ip̄e cū meretrice vnū corpꝰ efficit̉: ⁊ peccatin corpus ſuū: dū templū xp̄i facit corpus eſſemeretricis. Dicamus ⁊ aliter: ne vllā grecorū