FoTractatusIIEpl̓aXCV

celo: ⁊ videbunt filium hoīs veniētē in nubibꝰceli cū ꝟtute multa ⁊ maieſtate: ⁊ mittet angelos ſuos cuꝫ tuba ⁊ voce magna: ⁊ ꝯgregabitelectos eiꝰ a qͣttuor vētis: a ſūmo celorum vſqꝫad terminos eoꝝ. Rurſūqꝫ de antixp̄o loquit̉ad iudeos. Ego veni in nomīe pr̄is mei: et nōcredidiſtis mihi. ſi alius veniet ī noīe ſuo: illuꝫſuſcipietis. Igit̉ Theſſalonicēſiū aīos: vel occaſio non ītellecte epiſtole: vel ficta reuelatio:q̄ ꝑ ſomniū deceꝑat dormiētes: vl̓ aliquoꝝ cōiectura Eſaie ⁊ Danielis euāgeliorūqꝫ ꝟba d̓antixp̄o p̄nūciata: in illud tp̄s interp̄tantiummouerat: atqꝫ turbauerat: vt in maieſtate ſuatūc xp̄m ſperarēt eſſe venturū. Cui errori medet̉ apl̓s: ⁊ exponit q̄ ante aduētū xp̄i debeātp̄ſtolari: vt cū illa facta viderint: tūc ſciāt antixp̄m. id ē hoīeꝫ peccati ⁊ filiū ꝑditiōis: qui aduerſat̉ ⁊ extollit̉ ſupra oē qd̓ d̓r deꝰ: aut qd̓ colitur: et qͥ in templo dei ſedeat eſſe venturum.Niſi inqͥt aduenerit diſceſſio primuꝫ: qd̓ greced̓r αποστασια vt oēs gentes q̄ romano imperio ſubiacēt: recedāt ab eis: et reuelatus fuerithō peccati. id ē. oſtenſus: quē oīa ꝓphetarumꝟba p̄nūciāt: homo peccati: in qͦ fons oīuꝫ peccatorū eſt: ⁊ filius ꝑditionis. id ē. diaboli Ip̄eeſt vniuerſorū ꝑditio: qͥ aduerſat̉ xp̄o: et ideovocat̉ antixp̄s: ⁊ extollit̉ ſuꝑ omne qd̓ d̓r deꝰ:vt cunctaꝝ gentiū deos ſiue ꝓbatā omnē et veram religionē ſuo calcet pede: ⁊ in tēplo dei vl̓hieroſolymis vt qͥdaꝫ putāt: aut certe in eccl̓iavt verius arbitramur: ſederit oſtēdēs ſe eē tāqͣꝫ ipſe ſit chriſtus ⁊ filius dei. Niſi inqͥt fueritromanū imperiū ante deſolatū: ⁊ antixp̄s preceſſerit: xp̄s nō hiueniet: qͥ ideo ita venturꝰ eſt:vt antixp̄m deſtruat. Meminiſtis ait ꝙ hͦ ip̄aque nūc ſcribo per epl̓am: cuꝫ apud vos eſſemp̄ſenti ẜmone narrabā: ⁊ dicebam vobis xp̄mnō eē ventuꝝ: niſi p̄ceſſiſſet antixp̄s Et nūc qͥddetineat ſcitis. vt reueletur in ſuo tempore. hͦeſt que cauſa ſit: vt antichriſtꝰ in p̄ſentiarū nōveniat: optime noſtis. Nec vult aperte dicereromanū imperiū deſtruendū: quod ip̄i qui imperant: eternū putāt Unde ẜm ApocalypſimIohānis in frōte purpurate meretricis ſcpͥtuꝫeſt: nomen blaſfemie. id eſt. rome eterne Si enīaꝑte audacterqꝫ dixiſſet. Non veniet antixp̄sniſi prius romanū deleat̉ imperiū: iuſta cauſaꝑſecutionis in orienteꝫ tūc eccl̓iam conſurgerevidebatur. Quodqꝫ ſequit̉ Iam enī myſteriūoperat̉ iniqͥtatis tm̄: vt qͥ tenet nūc teneat: donec de medio fiat: ⁊ tunc reuelabit̉ ille iniquushunc habet ſenſū. Multis malis atqꝫ peccatꝭquibus Nero impuriſſimꝰ ceſarū: mundū premit: antixp̄i parturit̉ aduētus: ⁊ qd̓ ille operaturus eſt: poſtea in iſto ex parte cōpletur. Tātū vt romanū imperiū: quod nūc vniuerſas gē

tes tenet: recedat: ⁊ de medio fiat: et tunc antixp̄s veniet fons iniqͥtatis: quem dominꝰ ieſusinterficit̉ ſpiritu oris ſui: diuina videlicet poteſtate: ⁊ ſue maieſtatis imperio. Cuius iuſſiſſe:feciſſe eſt: nō ī exercitus multitudine: nō in robore militū: non in angelorū auxilio. ſꝫ ſtatimvt ille aduenerit interficiet̉ antixp̄s. Et quō tenebre ſolis fugant̉ aduentu: ſic illuſtratiōe aduentus ſui: eum dominꝰ deſtruet atqꝫ delebit:Cuius opera Sathane ſunt opera. Et ſicut inchriſto plenitudo diuinitatis fuit corporaliterita ⁊ in antixp̄o omēs erūt formidines: ⁊ ſigna⁊ ꝓdigia: ſed vniuerſa mendacia. Quomodoenī ſignis dei: que operabat̉ per Moyſeꝫ magi ſuis reſtitere mendacijs: ⁊ virga Moyſi deuorauit virgas eorū: ita mendaciū antixpi xp̄iveritas deuorabit. Seducunt̉ autē eius mendacio: qui ꝑditioni ſunt p̄parati. Et quia taci:ta q̄ſtio poterat cōmoueri: cur enī ꝯceſſit deusomnē eum habere v̓tutem: ſigna atqꝫ ꝓdigia:per que ſeducant̉: ſi fieri poteſt: etiā electi dei:Solutio p̄uenit q̄ſtioneꝫ: ⁊ qd̓ opponi poteratanteqͣꝫ opponat̉: abſoluit Faciet inquit omnianon ſua ꝟtute: ſed cōfeſſiōe dei: ꝓpter iudeosait: vt qͥ noluerunt charitatē reciꝑe veritatis:hoc eſt xp̄m: quia charitas dei diffuſa eſt ī corda credentiū. Et ip̄e dicit. Ego ſum veritas. d̓quo in pſalmis ſcriptū eſt. Ueritas de terra orta eſt. Qui ergo charitatē ⁊ veritatē non receperūt: vt ſaluatore ſuſcepto ſalui fierēt: mittetillis deus non operatorē: ſed ip̄am oꝑationeꝫ.id eſt. fontē erroris: vt credāt mendacio: qꝛ mēdax ē ip̄e: ⁊ pater eius. Et ſiqͥdem anti chriſtde ꝟgine natus eſſet: ⁊ primus veniſſet in mundum: poterāt iudei habere excuſationē: ⁊ dicere: qͣꝫ putauerint veritatē: ⁊ iccirco mendaciūꝓ veritate ſuſceperūt. Nunc autē ideo iudicādi ſunt: mo ꝓculdubio cōdemnādi. quia chriſti veritate ꝯtēpta poſtea mēdaciū .i. antixp̄mſuſcepturi ſunt.¶ Btī Damaſi pape ad Hiero. de īterp̄tatiōeoſanna ſciſcitantis. ¶ Epl̓a. XCV.OAlectiſſimo filioHieronymo Damaſus ep̄s ī dn̄o ſalutē. Cōmētaria cū legerē greco latinoqꝫ ẜmoneī euāgelioꝝ īterp̄tatiōe a nr̄is .i. Orthodoxisvirꝭ olim ac nuꝑ ſcpͥta q̄ de eo qd̓ legit̉ Oſānafilio Dauid: nō ſolū diuerſa: ſꝫ etiā ꝯtraria ſibimet ꝓferūt̉. Studiū gͦ dilectionis tue dep̄corvt ardēti illo ſtrenuitatis ingenio: abſciſis opinionibus ambiguitatibuſqꝫ ſcrupuloſis qͥd ſehabeat apud hebreos: viuo ſenſu ſcribas: vtde hoc ſicut de multis tibi cure noſtre ī chriſtoieſu gratias referant.