ParsII

vt diebꝰ ſabbatorū ſedeat vnuſquiſqꝫ ī domoſua: ⁊ non egrediat̉: neqꝫ ambulet de loco in qͦhabitat: ſi quādo eos iuxta litterā ceperimꝰ artare: vt non iaceāt: non ambulēt: non ſtent: ſedtm̄ ſedeāt: ſi velint p̄cepta ſeruare: ſolēt reſpōdere ⁊ dicere. Barrachibas: ⁊ Symeō: ⁊ Helles: magiſtri noſtri tradiderunt nobis. vt duomilia pedes ambulemus ī ſabbato ⁊ cet̓a. Iſtiuſmodi doctrinas hoīuꝫ p̄ferētes doctrīe dei.Non quo dicamus ſedendū ſemꝑ eſſe ī ſabbato: ⁊ de loco in quo qͥs fuerit occupatus: penitus non recedendū: ſed id qd̓ impoſſibile legiseſt: in quo infirmat̉ ꝑ carnē: ſpiritali obſeruation cōplēdū ſit. Sequit̉: que ſunt qͥdem rōneꝫhabētia ſapiētie: hoc loco qͥdem cōiunctio ſuꝑflua eſt qd̓ in pleriſqꝫ locis ꝓpter imperitiā artis grāmatice apoſtolū feciſſe reperimus. Neqꝫ enī ſequit̉ vel alia cōiunctio: que ſolet ei prepoſitioni: vbi qͥdem poſitum fuerit reſpōdere.Uident̉ igit̉ obſeruationes iudaice apd̓ imperitos: et vilē plebiculā imaginē habere rōnis:hūaneqꝫ ſapiētie. Un̄ ⁊ doctores eoruꝫ σό φhoc eſt ſapiētes vocant̉. Etſi quādo certis diebus traditiōes ſuas exponunt: diſcipulis ſuisſolēt dicere οί σὀφιδιθ ἀσχοῦσυ id eſt ſapiētes docent traditiones. Pro ſuꝑſtitione ingreco ερ ἕλοτρησχέία iā poſitū ē. hͦ ē falſa religio: et ꝓ humilitate ταπίνοφροσυνη quemagis virtutem ſolet ſonare qͣꝫ vitium: ſed hicταπεινὀφρονείν ſic eſt intelligēdū ꝙ humilia ſentiat: atqꝫ terrena. άφείδεῖν aūt σωμαIo F cuiꝰ nomen latinꝰ ẜmo nō explicat: apudnos dicit̉: ad non parcendū corpori. Non parcunt iudei corporibꝰ ſuis in aſſumptiōe ciboꝝcōtēnentes interdū que habēt: ⁊ querētes quenon habēt. Ex qua neceſſitate: debilitates īterdum ⁊ morbos cōtrahunt: nec honorāt ſemetip̄os cum omnia mūda ſint. nihiloqꝫ poſſit eſſepollutum: quod cum gratiarūactione percipitur: ⁊ iccirco a domino ſit creatū: vt ſaturitate⁊ adimpletione carnis: humanos artus vegetet: atqꝫ ſuſtētet. Elemēta aūt a qͥbus conſepulti: imo mortui ſumꝰ: lex Moyſi: ⁊ om̄e vetusteſtamentū intelligendū eſt: qͥbus quaſi ab elemētis ⁊ religionis exordijs deū diſcimꝰ. Quomodo enī elemēta appellant̉ littere: ꝑ quas ſyllabas ac verba cōiungimus: ⁊ ad texendā orationē longa meditatione ꝓcedimus. Ars quoqꝫ muſaica habet elementa ſua. Et geometricaab elemētꝭ incipit linearū: ⁊ dialectica atqꝫ medicina habent εισάγωγασ ſuas: ſic elemētisveteris teſtamēti: vt ad euāgelicam plenitudinem veniat: ſancti viri erudit̉ infantia. Undecxviij. pſalmus ⁊ om̄es alij qui litteris p̄notātur: ꝑ ethicā nos ducūt ad theologicā: ⁊ ab elemētis occidentis littere: que deſtruit̉: tranſire

faciūt ad ſpiritū viuificātē. Qui ergo mūdo etelementis eius mortui ſumus: non debemꝰ eaſeruare que mundi ſunt. quia in altero initiū: īaltero ꝑfectio eſt.¶ Quid ſit qd̓ idem apl̓s ad Theſſalonicēſesſcribit. Niſi diſceſſio venerit pͥmuꝫ: ⁊ reuelatꝰfuerit hō peccati: ⁊ reliqua. Epl̓a. XCIIII.N prima ad theſqͥ qē.ſalonicēſes dixerat. De tēporibꝰ auteꝫ⁊ momentis fratres nō neceſſe habetis vt ſcribam vobis. Ip̄i enī diligēter ſcitis: qꝛ dies domini ſicut fur in nocte: ita veniet. Cuꝫ enī dixerint pax ⁊ ſecuritas: tūc repentinus illis ſtabitinteritus ſicut dolor in vtero habētis: et nō effigiēt. Supra enī ad eos ſcripſerat: hoc vobisdicimus in ꝟbo domini: quia nos qui viuimꝰqui reſidui ſumus: in aduentu domini non preueniemus eos: qui dormierūt: quoniā ipſe dominus in iuſſu et in voce archangeli et in tubadei deſcēdet de celo: ⁊ mortui qui in chriſto ſūtreſurgent primi. deinde nos qui viuimus: quireſidui ſumus ſimul rapiemur cum illis ī nubibus obuiam domīo in aera: ⁊ ſic ſemꝑ cum domino erimus. Itaqꝫ conſolamini inuicē in verbis iſtis. Quod audiētes macedones nō intellexerūt: quos ſecum viuētes apoſtolus vocet:⁊ qui dicant̉ reſidui: qui cum illo rapiant̉ ī nubibus obuiam domino. ſed arbitrati ſūt: dumadhuc eſſent in corpore ⁊ anteqͣꝫ guſtarēt mortem: chriſtum in ſua maieſtate futuruꝫ. Quodapoſtolus audiens: rogat eos: ⁊ adiurat ꝑ aduentum domini noſtri ih̓u chriſti: ⁊ nō cito moueantur: neqꝫ per ſermonē neqꝫ per epiſtolamtanqͣꝫ ab eo ſcriptam: quaſi inſtet dies dominiDuos auteꝫ eſſe aduentus domini ſaluatoris⁊ om̄ia ꝓphetarum docent volumina: ⁊ euangeliorū fides: ꝙ primuꝫ in humilitate venerit:⁊ poſtea ſit venturus in gloria: ip̄o domino ꝓteſtante que ante cōſumationē mundi venturaſint. ⁊ quomodo venturus antixp̄s: quādo loquitur ad apoſtolos. Cum videritis abominationem deſolatiōis: que dicta eſt a Daniele ꝓpheta ſtante in loco ſancto: qui legit intelligattunc qui in iudea ſunt fugiant ad montes: et qͥin tecto non deſcēdant tollere aliquid d̓ domoſua. Et iterū tunc ſi quis vobis dixerit. Ecce h̓chriſtus aut illic: nolite credere. Surgēt enimpſeudo chriſti ⁊ pſeudo ꝓph̓e: ⁊ dabunt ſignamagna ⁊ ꝓdigia: ita vt in errorem inducanturſi fieri poteſt: etiam electi. Ecce predixi vobis.Si ergo dixerint vobis. Ecce ī deſerto eſt: nolite exire. Ecce in penetralibus: nolite credereSicut enim fulgur exit ab oriente: et paret vſqꝫ in occidentem: ita erit aduentus filij homīsAc deinde: tunc apparebit ſignū filij homīs in

vero-