Fo. CLXXIXTractatusEpl̓aACLLL

de ſpū meo ſuꝑ omneꝫ carnē. Mirabat̉ bonitateꝫ xp̄i: ꝙ ꝓ impijs ⁊ infirmis peccatoribusmori voluerit: ⁊ mon opportuno tēpore: d̓ quoipſe dicit. Tēpore opportuno exaudiui te: ⁊ indie ſalutis auxiliatus ſum tui: ⁊ rurſum. Eccenūc tēpus acceptabile: ecce dies ſalutis. Quādo omnes peccauerūt ſimul inutiles facti ſuntnon fuit qͥ faceret bonū: nō fuit vſqꝫ ad vnum.Incredibilis ergo bonitas ⁊ clementia inaudita: mori ꝓ impijs. Uix enī pro iuſto ⁊ bono aliquē ſuuꝫ ſanguinē fundere cōtingit metu mortis cuncta terrēte. Nā inuenit̉ īterdū: vt aliqͥsꝓ re iuſta ⁊ bona audeat mori. Charitas autēdei quā habuit ī nobis hinc maxime cōprobatur: ꝙ cū adhuc peccatores eſſemus: xp̄s ꝓ nobis mortuus ē: et ſublata ē de terra vita eius:⁊ ꝓ iniqͥtatibus populi ductus eſt ad mortem⁊ portauit peccata noſtra: ⁊ tradita ē in morteanima illiꝰ: ⁊ cum iniqͥs reputatus ē: vt nos īpios: ⁊ īfirmos: ⁊ peccatores: pios ⁊ robuſtos⁊ iuſtos faceret. Nōnulli interp̄tant̉ Si ille ꝓnobis impijs mortuus ē peccatoribꝰ: qͣꝫto magis nos abſqꝫ dubitatione vlla ꝓ iuſto ⁊ bonoxp̄o debemus occūbere? Iuſtū aūt ⁊ bonū nōputemus eſſe diuerſū: nec aliquā ꝓprie ſignificare ꝑſonam: ſed abſolute iuſtā rem ⁊ bonā. ꝓqua difficulter interdū aliqͥs inueniri pōt: quiſuū ſanguinē fundat.¶ Quid ſibi vult qd̓ ad Romanos ſcribit apl̓soccaſione accepta pctm̄ ꝑ mādatuꝫ oꝑatū eſt īme oēm ꝯcupiſcentiā. ¶ Epl̓a. XCI.Onamus totūꝫteſtimoniū: ⁊ ſingl̓a xp̄i auxilio diſſerētes: qͥd nobis videatur ſimpliciter indicemꝰ. non p̄iudicātes tuo ſenſui: qͥd velis intelligere: ſed nr̄am ſententiaꝫ breuiter explicātes. Quid ergo dicimꝰ: Lex peccatū eſt:Abſit. Sed peccatū non cognoui niſi ꝑ legemNam cōcupiſcentiaꝫ neſciebā: niſi lex diceret:non cōcupiſces. Occaſione aūt accepta: peccatū per mandatū operatū eſt in me oēm cōcupiſcētiam. Sine lege enī peccatū mortuum erat.Ego aūt viuebā aliquādo ſine lege: ſed vbi venit mandatū: peccatū reuixit. Ego aūt mortuſū: ⁊ inuētū eſt mihi mādatū: qd̓ erat ad vitamhoc eſſe ad mortē. Peccatū enī occaſione accepta ꝑ mādatū ſeduxit me: ⁊ ꝑ illud occidit. itaqꝫ lex qͥdem ſancta: ⁊ mandatū ſāctū ⁊ iuſtum⁊ bonū. Qd̓ ergo bonū ē mihi mors eſt: abſit.ſed vt peccatū appareat peccatū ꝑ bonuꝫ mihioꝑatū ē mortē: vt fiat ſupra modū peccās peccatū ꝑ mandatū. Scimus aūt qꝛ lex ſpiritaliseſt: ego aūt carnalis ſum venūdatus ſub peccato. qd̓ enī operor ignoro. Non enī qd̓ volo hocago: ſꝫ odi illud facio. Si autē qd̓ volo hoc fa-

cio: cōſentio legi: qꝛ bona ē. Nunc autē iam nōego operor illud: ſed qd̓ habitat in me peccatūScio enim ꝙ non habitat ī me: hoc eſt ī carnemea bonū. velle enī adiacet mihi: ꝑficere autēbonum nequaqͣꝫ. Non enī quod volo facio bonū: ſed qd̓ nolo malū hoc ago. Si auteꝫ qd̓ nōlo ego hoc facio: iā nō ego operor illud: ſꝫ qd̓ īhabitat in me peccatū. Inuenio igit̉ legē volēti mihi facere bonū: qꝛ mihi malū adiacet. Cōdelector enī legi dei ẜm interiorē hominē. Uideo autē aliā legē in mēbris meis repugnāteꝫlegi mētis mee: ⁊ captiuū me ducentem in legepeccati: que ē in mēbris meis. Infelix ego homo qͥs me liberabit de corpore mortis huius?Gr̄a dei ꝑ ih̓m xp̄m dn̄m noſtrū. Quō medicina non ē cauſa mortis: ſi oſtēdat venena mortifera: lꝫ his mali homīes abutant̉ ad mortē: etvel ſe interficiāt: vl̓ inſidient̉ inimicis. Sic lexdata eſt: vt peccatoꝝ venena monſtraret: ⁊ hominē male libertate ſua abutētē: qͥ pͥus ferebatur improuidus: ⁊ ꝑ p̄cipitia labebat̉: freno legis retineat: ⁊ cōpoſitis doceat incedere greſſibus: ita vt ẜuiamus ī nouitate ſpūs: et non inveruſtate lr̄e. id eſt. viuamus ſub p̄cepto: qͥ prius in modū brutorū animaliū dicebamꝰ: manducemus ⁊ bibamus: cras enī moriemur. qd̓ ſiſubintrāte lege: que docet qͥd facere: ⁊ ꝓhibetqͥd non facere debeamus: vitio nr̄o ⁊ incōtinētia feramur contra ſcita legalia: videt̉ lex cauſa eſſe peccati. que dū ꝓhibet cōcupiſcentiam:quodāmodo eam inflāmare cognoſcit̉. Secularis apd̓ grecos ſentētia eſt. Quicqͥd licet minus deſiderat̉. ergo ecōtrario qͥcquid nō licetfomentū accepit deſiderij. Unde ⁊ Tullius d̓parricidarū ſupplicijs apud atheniēſes: Solonem ſcripſiſſe negat: ne nō tam ꝓhibere qͣꝫ cōmouere videret̉. Igit̉ lex apud cōtēptores: etlegum p̄cepta calcātes videt̉ eſſe occaſio delictorū: dū ꝓhibendo qd̓ nō vult fieri: ligat eosvinculis mādatorū. qͥ pͥus abſqꝫ lege peccātesnō tenebant̉ criminibꝰ. Hec diximꝰ: legē queꝑMoyſē data ē intelligētes. Ueꝝ qꝛ in cōſequētibꝰ ſcriptū eſt: lex dei ⁊ lex carnis atqꝫ mēbroꝝ: q̄ pugnat adu̓ſus legē mētis nr̄e: ⁊ captiuos nos ducit ī legē peccati: ſimulqꝫ qͣttuor leges ꝯtra ſe dimicates in vno loco ſcriptas eēcognoſco. Nō abſqꝫ re arbitror: ſi reqͥraꝫ quotgenera legis ſcripturis ſāctis eē cōmemorent̉.dicit̉ lex que ꝑ Moyſē data ē: ẜm illd̓ qd̓ ſcriptū eſt ad Galathas. Quotqͦt enī ex oꝑibus legis ſūt: ſub maledicto ſūt. Scriptū ē enī. Maledictꝰ oīs qͥ non ꝑmanet ī oībus q̄ ſcripta ſuntin libro legis: vt faciat ea. ⁊ rurſū in eadē epl̓a.Lex ꝓpter p̄uaricatiōes poſita ē: donec veniret ſemē cui repromiſſū ē diſpoſita ꝑ angelos īmanu mediatoris. ⁊ iteꝝ. Itaqꝫ lex pedagogꝰ

dd̓ ⁊