Druckschrift 
1 (1489)
Entstehung
Seite
CLXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

ParsII

poterit: Unde corripit auaritiā: et dicit: euꝫamat pecuniā: deū amare poſſe Igit̉ apoſtolis ſi velint amare deū: eſſe pecunias ꝯtēnēdas. Vnde et ſcribe et phariſei erant auari:aduerſum ſe dictā intelligētes parabolaꝫ: ſubſannabāt eum: carnalia cetera p̄ſentia ſpiritalibꝰ ac futuris qͣſi incertis p̄ponētes. Theophilus antiochene eccleſie ſeptimꝰ poſt Petrū apoſtolū ep̄s: qui quattuor euāgeliſtaꝝ invnum opus dicta cōpingēs: ingenij ſui nobismonumenta dimiſit. Hec ſuꝑ hac parabola inſuis cōmentarijs ē locutus. Diues habebatvillicū ſiue diſpāſatorē: deus omnipotēs eſt:nihil ditius Huius diſpenſator Paulꝰ qui adpedes Gamalielis ſacras lr̄as didicit: legē deiſuſceꝑat diſpenſandā. qui cum cepiſſet credētes in xp̄o ꝑſequi: ligare: occidere: oēꝫ domini ſui diſſipare ſubſtātiā: correptus ē a domīoSaule Saule qͥd me ꝑſeq̄ris? durū eſt tibi contra ſtimulū calcitrare Dixitqꝫ in corde ſuo: qͥdfaciā: qꝛ magiſter fui villicus: cogor eſſe diſcipulus oꝑarius? Fodere valeo (Om̄iaenī mādata legis terre inculabant: cerno deſtructa: legem ꝓphetas vſqꝫ ad Ioh̓em baptiſtam eſſe finitos) Mēdicare erubeſco: vtdoctor fuerā iudeorū: cogar a gētibꝰ diſcipulo Anania ſalutis ac fidei mēdicare doctrinaꝫFaciaꝫ igit̉ qd̓ mihi vtile eſſe intelligo: vt poſtqͣꝫ ꝓiectꝰ fuero de villicatiōe mea: recipiāt mexp̄iani in domos ſuas. Cepitqꝫ eis pͥus verſabant̉ in lege: ſic in xp̄o crediderant vt arbitrarent̉ ſe in lege iuſtificādos: dicere legem abolitā: ꝓphetas ꝓteriſſe: antea lucro fuerant: reputari in ſtercora. Vocauit itaqꝫ duosde plurimis debitoribꝰ. Primū debebat centum cados olei: eos videlicet fuerāt ex gentibus cōgregati: magna indigebant miſericordia dei: cētenario numero plenus ē atqꝫꝑfectus: fecit eos ſcribere qͥnquagenariū: quiꝓprie penitentiū eſt: iuxta iubileū illā in euāgelio parabolā: in alteri qͥngenti: alteri qͥnqͣginta denarij dimittunt̉. Scd̓m autē vocauitpopulū iudeoruꝫ: tritico mandatorū dei nutritus erat: debebat ei cētenariū numeruꝫ: etcoegit vt de centū octoginta faceret. id ē. credere in dn̄i reſurrectiōe: que octaue diei numerocōtinet̉: octo complet̉ decādibus: vt ſabbato trāſiret ad pͥmā ſabbati. Ob hāc cauſaꝫ adn̄o p̄dicat̉: bn̄ fecerit: ſalute ſua ī euangelij clemētia de legis auſteritate mutatus ſit.Qd̓ ſi q̄ſieris qͣre vocet̉ villicus iniqͥtatis: in lege que dei eſt iniquus erat villicus: bn̄ qͥdeꝫofferebat: ſed non bn̄ diuidebat. Credēs in patrē ſed filiū ꝑſequens. habēs deū oīpotentē: ſꝫſpiritūſāctū negās. Prudētior itaqꝫ fuit Paulus apl̓s in trāſgreſſiōe legis filijs quōdā lucis

qui in legis obſeruatiōe verſati: xp̄m dei patris verū lumē eſt ꝑdiderūt. Ambroſius qͥdeꝫmediolanēſis ep̄s qͥd hoc loco ſenſerit: inmentarijs eiꝰ legere poterꝭ. Origenis Didymi in hac parabolā explanationeꝫ īuenire nonpotui: vtrū abolita ſit tēporuꝫ vetuſtate: anip̄i ſcripſerint: incertū habeo. Mihi iuxtapͥorē interp̄tationē hoc videt̉: de iniquomona debeamꝰ amicos facere non qͦſſibet pauperes: ſꝫ eos nos poſſint reciꝑe in domos ſuas in eterna tabernacula. vt eis paruabuerimus: recipiamus ab eis magna: hātesaliena: nr̄a ſuſcipiamus. ſeminemꝰ in benedictione: vt metamꝰ benedictionē. Qui enī parce ſeminat: parce metet. Quo ſenſu accipienduꝫ ſit quod in epiſtolalegimus ad Romanos: vix enī iuſto qͥs moritur Nam pro bono forſitan qͥs audeat mori. Epiſtola. XC.d IDe hereſes exoccaſione huiꝰ teſtimonij: qd̓ ītelligunt: diuerſo qͥdē errore: ſed pariimpietate blaſfemāt. Martiō enī iuſtū deuꝫcreatorē legis facit/ ꝓphetaꝝ: bonū aūt euāgeliorū apl̓oꝝ: cuius vult filiū xp̄m duosintroducit deos. Alterū iuſtū. alterū bonuꝫ. iuſto aſſerit vel nullos vel paucos appetiſſe mortē. Pro bono autē. id eſt. xp̄o īnumerabiles martyres extitiſſe. Porro Arrius iuſtuꝫad xp̄m refert: de dictū ē Deus iudiciū tuuꝫregi da: iuſticiā tuaꝫ filio regis. ip̄e de ſe ineuāgelio. Non enī pater iudicat quēqͣꝫ: ſꝫ iudicium dedit filio: ego ſicut audio: ſic iudicoBonū aūt deū patrē: de quo ip̄e filiꝰ ꝯfitetur.Quid me dicitis bonū? Nemo ē bonꝰ niſi ſolꝰdeꝰ pr̄. Cūqꝫ hucuſqꝫ blaſfemie ſue deuios calles potuerit īuenire: in ꝯſequētibꝰ impingit: etcorruit. Quō enī pr̄e qͥs audet mori: pro filio vix morit̉: ꝓpter nomē xp̄i tantꝰ marty ſāguis effuſus ſit: Qui igit̉ ſimpliciter hucexponit locuꝫ hoc pōt dicere: qd̓ in veteri legein iuſticia eſt: vix pauci īuēti ſūt: ſuum fuderint ſāguinē. In nouo aūt inſtrumēto ī quobonitas ē: atqꝫ clementia: īnumerabiles extiterūt martyres Sex eo qd̓ poſuit forſitā qͥs etiaꝫaudeat mori: pēdulo gradu ſnīaꝫ tēperauit:īueniri poſſe nōnullos: audeāt mori euangelio: oſtēdit ſic accipiēdū: ſꝫ ex ſuꝑioribꝰ etinferioribꝰ ſenſū loci huiꝰ debere tractari. Dicens enī Paulꝰ ſe gloriari ī tribulationibꝰ: qꝛtribulatio patiētiā oꝑat̉: patiētia ꝓbationeꝫ:ꝓbatio ꝟo ſpem: ſpes aūt cōfundit ex eocertā habeat ꝓmiſſionē: qꝛ charitas dei diffuſa ē in cordibꝰ nr̄is ſpiritūſāctū datꝰ ē nob̓:ẜm illud qd̓ deꝰ dixerat ꝓphetā. Effundam