IIPars

eſt: ſaluabit̉ autē ꝑ filiorū generationē: ſi ꝑmāſerit in fide ⁊ charitate ⁊ ſanctitate cum pudicitia. Que ſi de ẜmone diuino aliquādo generarit: necceſſe ē que generata ſūt creſcere: ⁊ pͥmūaccipere lacinfantie: donec ꝑueniāt ad ſolidūcibum ⁊ ad naturā etatem plenitudinis chriſtiOmnis enī qui lacte alit̉: imperitus eſt in ratione iuſticie. Paruulꝰ enī eſt. Hec igit̉ anime q̄necdū pepererūt: ſiue q̄ necdum potuerūt quegenerata ſunt alere: cū viderint ſeruū eē hereticum ſtantē in eccleſia: cito ſcandalizant̉ ⁊ pereunt: ⁊ in tempeſtate atqꝫ ꝑſecutiōibus ꝑmanere non poſſū: p̄ſertim ſi ocium habuerint bonorū operū: ⁊ non ambulauerint in via: q̄ chriſtus eſt De hac abominatione heretice ꝑuerſeqꝫ doctrine dicebat apoſtolꝰ: ꝙ homo iniqͥtatis ⁊ aduerſarius eleuet ſe cōtra omne qd̓ dicitur deus ⁊ religio: ita vt audeat ſtare ī templodei: ⁊ oſtēdere ſe ꝙ ip̄e ſit deus. cuius aduentꝰẜm oꝑationem ſathane ⁊ ea que cōcepta ſunt:facit perire abortio. ⁊ que ſunt nata ad pueritiam ⁊ ꝑfectā etatem ꝑuenire non poſſe Ꝙobrēorandus eſt dominus: ne in exordio fide̓i ⁊ creſcentis etatis oriatur hyems: de qua ſcriptumeſt. Hyems trāſijt: abijt ſibi: ne ocio tor peamꝰſed īminēte naufragio ſuſcitemus dormienteꝫdominū: atqꝫ dicamus. Preceptor ſalua nos:perimus.¶ Quid ſibi velit qd̓ ſcriptū ē ī euāgelio ẜm Lucam: ⁊ nō receperunt eum: qm̄ facies eius eratvadēs in hierl̓m. ¶ Epl̓a. LXXXVIII.Eſtinas dominpergere in hieruſalē: vt cōplerēt̉ dieeaſſumptionis eius: ⁊ paſca celebraret: de qͦ dixerat Deſiderio deſideraui hoc paſca comedere vobiſcū: ⁊ bibere calicē: de quo ait. Caliceꝫquē dedit mihi pater: non vis vt bibam illuꝫ?Omnēqꝫ doctrinaꝫ ſuam patibulo roboraret:iuxta illud qd̓ ſcriptū eſt. Cum exaltatꝰ fueroa terra: om̄ia trahā ad me. Offirmauit faciemſuam: vt iret in hieruſalē. Offirmatione enī etfortitudine opus eſt ad paſſionē ſponte ꝓperāti. Unde ⁊ Ezechieli cui dixerat deus. Fili hominis ī medio ſcorpionū tu habitas: ⁊ ne timeas eos: offirmaui inqͥt faciē tuā: ⁊ dedi faciemtuam ereā: ⁊ frontē tuaꝫ ferreā: vt ſi forſitā ſurrexiſſet cōtra eum malleus vniuerſe terre: quaſi incude duriſſima reſiſteret: malleūqꝫ cōtereret: de quo ſcriptum ē. Quomodo cōfractus ē⁊ cōtritus ē malleus vniuerſe terre: ⁊ miſit nūcios. id eſt. angelos ante faciē ſuam. Iuſtū enīerat: vt dei filio angeli miniſtrarēt. Siue angelos apoſtolos vocat: qꝛ ⁊ Iohānes precurſordomini angelꝰ appellatꝰ eſt. Cūqꝫ ingreſſi eētvicū Samarie: vt p̄pararēt ei: nō ſuſceperunt

illum: qꝛ facies eius erat vadens in hieruſalē.Hoſtili inter ſe Samaritani atqꝫ Iudei diſcordant odio: ⁊ cum om̄es oderint gentes: ꝓpriocōtra ſe furore bacchant̉. Dum vtꝭqꝫ de legispoſſeſſione cōtendūt: ⁊ intantū ſe mutuo perſequunt̉: vt poſtqͣꝫ iudei de Babylonia ſunt reuerſi: edificationē tēpli ſamaritani ſemꝑ impedierint. Cūqꝫ vellent ⁊ ip̄i cum eis edificare tēplum: reſpōderūt iudei. Nō licet nobis ⁊ vob̓edificare domuꝫ domini. Deniqꝫ ꝓ ſūma iniuria phariſei exprobrāt domīo. Nōne demoniūhabes: ⁊ ſamaritanus es; ⁊ in parabola d̓ hieruſalē deſcendētis hiericū ſamaritanus ponit̉ꝓ ſigno atqꝫ miraculo: ꝙ malus benefecerit. ⁊ad puteū ſamaritane ſcriptū eſt. Nō enī contūtur ſamaritani iudeis. Uidētes autē famaritani dominū hieruſalē ꝑgere. id eſt. ad hoſtes ſuos: qd̓ audierāt a diſcipulis eius: qͥ ad parādūhoſpitiū venerāt: iudeū eſſe cognoſcūt: ⁊ quaſi iudeū atqꝫ alienū ⁊ eum qui ad inimicos pergeret ſuſciꝑe noluerūt. qͣꝫqͣꝫ ⁊ alia nob̓ ſubijciatur intelligētia: ꝙ volūtatis dn̄i fuerit: non ſuſcipi a ſamaritanis: qꝛ feſtinabat hieruſalē. ibiqꝫ pati: ⁊ fanguinē fundere: ne occupatꝰ ſuſceptione ſamaritica: ⁊ doctrina gētꝭ illius: paſſionis differre diē: ad quā venerat ſuſtinendamUnde dicit in alio loco. Nō veni niſi ad ouesꝑditas domus iſrl̓. ⁊ apoſtolus p̄cepit. Ciuitates ſamaritanorū nō intraueritis: volēs tollere omnē occaſionē ꝑſecutiōis iudaice: ne poſtea dicerēt: crucifiximꝰ eum. qꝛ ſe inimicis nr̄is⁊ hoſtibus iunxerat. Facies igit̉ eius erat pergētis in hieruſalē. Et iccirco iuxta aliā intelligentiā nō receperūt eum Samarite. qꝛ feſtinabat ingredi hieruſalē. Vt autē eum nō reciperent fuit dn̄ice volūtatis. Deniqꝫ apoſtoli ī lege verſati: in qua tm̄ iuſticiā nouerāt: oculumꝓ oculo: dentē ꝓ dente vlciſci nitunt̉ iniuriā.⁊ imitari Heliā: ad cuius vocē duas pētecōtadas multū ignis abſumpſerat. Dicūtqꝫ ad dominū: vis dicimꝰ vt ignis deſcendat de celo: ⁊ꝯſumat eos. Pulchre vis inqͥunt dicimꝰ. Nā⁊ Helias dixerat. Si hō dei ſū: ignis deſcēdatſuꝑ vos. Ergo vt apoſtoloꝝ ſermo efficientiāhabeat: volūtatis eſt dn̄i. Niſi enī ille iuſſerit:fruſtra dicunt apl̓i vt ignis deſcēdat ſuꝑ eos.quodā modo vbis alijs hͦ loquūt̉. Si ad ſeruiHelie iniuriā ignis deſcēdit de celo: ⁊ non Samaritas: ſed iudeos ꝯſūpſit incendiū: qͣꝫto magis ad ꝯtemptū filij dei in impios Samaritasdebet flāma ſeuire: E regione dn̄s qͥ non ad iudicādū venerat: ſed ad ſaluādū: nō in poteſtate ſed in hūilitate: non in pr̄is gl̓ia: ſed in hoīsvilitate: increpat eos: ꝙ nō meminerīt doctrine ſue: ⁊ bonitatis euāgelice: in qͣ dixerat: qͥ teꝑcuſſerit ī maxilla: p̄be ei ⁊ alteram: ⁊ diligite

alr. ſmonē