Pars23

dimiſſe hebraicā veritatē: ſed qͣſi hebreū ex hebreis: ⁊ in lege dn̄i doctiſſimū: ea gentibꝰ p̄dicaſſe que in hebreo legerat. Si en ī ſic accipiendū eſt: vt ſeptuaginta īterp̄tes ediderunt. Iacob puer meꝰ ſuſcipiā eū. Iſrael electꝰ meus ſuſcepit eū aīa mea: quō in ih̓u intelligimꝰ eſſe cōpletū: qd̓ de Iacob ⁊ de iſrael ſcriptū eſt? Qd̓beatū Mattheū nō ſoluꝫ in hͦ teſtimonio: ſedetiā ī alio loco feciſſe legimꝰ. Ex egypto vocaui filiū meum. ꝓ quo. lxx. trāſtulerūt. Ex egypto vocaui filios eius: qd̓ vtiqꝫ niſi ſeqͣmur hebraicā veritatē ad dn̄m ſaluatorem nō ꝑtineremanifeſtū ē. ſequit̉ enī. Ip̄i aūt īmolabat Baalim. Qd̓ aūt de aſſūpto teſtimonio ī euāgeliominus ē: ſplēdebit ⁊ non quaſſabit̉: donec ponat in terra iudiciū: videt̉ mihi accidiſſe primiſcriptoris errore: qͥ legens ſuꝑiorē ſnīaꝫ in verbo iudicij eſſe finita: putauit inferioris ſnīe vltimū v̓bum eſſe iudiciū: ⁊ pauca ꝟ̓ba q̄ in medio: hoc ē int̓ iudiciū ⁊ iudiciū fuerant p̄termiſit. Rurſūqꝫ qd̓ apud hebreos legit̉: et in legeeius ſperabūt inſule: Mattheꝰ ſenſū potiꝰ qͣꝫꝟba interp̄tans: ꝓ lege ⁊ inſulis nomē poſuit:⁊ gētes. Et hoc nō ſolū in p̄ſenti loco: ſꝫ vbicūqꝫ de veteri teſtamēto euāgeliſte ⁊ apoſtoli teſtimonia ꝓtulerūt: diligētius obſeruādū ē: nōeos verba ſecutos eſſe: ſed ſenſū. ⁊ vbi. lxx. abhebraico diſcrepāt: hebreū ſenſū ſuis exp̄ſſiſſeẜmonibus. Puer igit̉ dei oīpotētis iuxͣ diſpēſationeꝫ carnis aſſūpte: qͥ ad nos mittit̉: ſaluatorē appellatus. Ad quē ⁊ in alio loco dicit pr̄.Magnū tibi eſt vocari puerū meū: vt congreges tribus Iacob. Hic ē vinea ſoreth: que interpretat̉ electa. hic ē filius amātiſſimus: ī quoſibi cōplacuit aīa mea. nō ꝙ deus aīam hebeatſed ꝙ in aīa oīs dei monſtret̉ affectꝰ. Et nō mirum ſi in deo aīa noīet̉: cum vniuerſa humanicorporis mēbra ẜm leges tropologie: ⁊ diuerſas ītelllgētias hr̄e dicat̉. Poſuit quoqꝫ ſpiritū ſuū ſuꝑ eum: ſpiritū ſapīe ⁊ intelligētie: ſpiritū cōſilij ⁊ fortitudinis: ſpiritū ſciētie ⁊ pietatatis ⁊ timoris dn̄i: qͥ in ſpecie colūbe deſcēditſuꝑ eum. de quo ⁊ Ioh̓es baptiſta a deo patreaudiſſe ſe narrat. Suꝑ quē videris ſpiritūſanctum veniētē ⁊ manētē in eo ip̄e eſt: ſ iudiciūgentibꝰ nūciabit. De quo ⁊ ī pſalmis legimusDeus iudiciū tuū regi da: ⁊ iuſticiā tuam filioregis. Qd̓ ⁊ ip̄e loquit̉ in euāgelio. non enī pr̄iudicat quēqꝫ: ſed oē iudiciū dedit filio. Nō cōtendit ſicut agnus ductus ē ad victimā: nō cōtendit in ſubuerſione audiētiuꝫ: neqꝫ clamabitiuxta illud qd̓ Paulus apl̓s ſcribit. Om̄is clamor ⁊ ira ⁊ amaritudo auferat̉ a vobis. Nonclamauit qꝛ iſrael nō fecit iudiciū: ſed clamorēNeqꝫ audiet quiſqͣꝫ in plateis ſiue foris voceꝫeius. Oīs enī gl̓ia filie regis abintus. ⁊ arta ⁊

anguſta via ē: que ducit ad vitā. Un̄ ī plateisvox illius nō audit̉: in qͥbus ꝯfidenter agit ſapientia: latā ſpatioſāqꝫ viam nō ingrediēs: ſedarguens atqꝫ ꝯdēnans. Un̄ ⁊ is q̄ foris erant:nō ſua voce ſed ꝑ parabolas loq̄bat̉. arūdinēinqͥt quaſſatā nō ꝯfringet: ſiue vt. lxx. trāſtulerunt. calamū fractū nō ꝯteret. Calamus fractꝰqͥ fuit antea vocalis: ⁊ in laudes dn̄i cōcinebatappellādus eſt iſrl̓: qͥ quondā impegit in angularem lapidē: ⁊ cecidit ſuꝑ eū: fractuſqꝫ ī illo ēPropterea d̓r d̓ eo. Increpa dn̄e beſtias calami. ⁊ in ih̓u volumine torrēs appellat̉ cāne. idē. calami qͥ aquas habet turbidas: quas elegitiſrl̓: puriſſima ꝯtemnens fluenta iordanis Reuerſuſqꝫ mēte in egyptū: ⁊ deſiderās cenoſamac paluſtrē regioneꝫ: peponeſqꝫ ⁊ cepe et allia⁊ cūcumeres ollaſqꝫ egyptiaꝝ carniū: rectiſſime ꝑ Eſaiā appellat̉ calamus fractꝰ. cui qͥ īnitivoluerit: ꝑtundet̉ manus eiꝰ. Qui enī poſt aduentū dn̄i ſaluatoris euangelice interp̄tatiōisſpiritū derelīquēs: in iudaice littere morte reqͥeſcit: iſtius cuncta oꝑa vulnerant̉. Linū quoqꝫ fumigās nō extinguet populū de gentibꝰ cōgregatū: qͥ extincto legꝭ naturalis ardore fumiamariſſimi: ⁊ qͥ noxiꝰ oculis ē tenebroſeqꝫ caliginis inuoluebat̉ erroribus. Quem non ſoluꝫnon reſtrinxit ⁊ redegit in cinerē: ſed ecōtrariod̓ parua ſcintilla ⁊ pene moriēte maxima ſuſcitauit incendia: ita vt totus orbis arderet ignedomini ſaluatoris: quē venit mittere ſuꝑ terrā⁊ in om̄ibꝰ ardere deſiderat. Scd̓ꝫ tropologiāquicqͥd nobis videt̉ de hoc loco: in cōmētarijsMatthei breuiter annotamꝰ. Iſte autē q̄ arūdinem quaſſata non cōfregit: ⁊ linū fumigansnon extinxit: iudiciū quoqꝫ ꝑduxit ad victoriācuius iudicia vera ſūt: iuſtificata in ſemetip̄isvt iuſtificet̉ in ẜmonibus ſuis. ⁊ vincat duꝫ iudicat̉: ⁊ tādiu lumen p̄dicationis eius in mundo reſplendeat: nulluſqꝫ conterat̉ ⁊ vincat̉ inſidijs: donec ponat in terra iudiciū: ⁊ impleat̉illud quod ſcriptū eſt. Fiat voluntas tua ſicutin celo ⁊ in terra. ⁊ in nomine eius gentes ſperabunt: ſiue in lege eius ſperabūt inſule. Quomodo enim inſule turbine flatuqꝫ ventorum ⁊crebris tēpeſtatibus feriunt̉ quidem: ſed nonſubuertunt̉ in exemplum euangelice domus:que ſuper petraꝫ robuſta mole fundata eſt: itaet eccleſie que ſperant in lege ⁊ in nomīe domini ſaluatoris loquunt̉ per Eſaiā. Ego ciuitasfirma: ciuitas que nō oppugnat̉.¶ Quem ſenſum habeat quod in euangeliſtaMattheo ſcriptū ē. Si quis vult venire poſtme: abneget ſemetip̄m. Que eſt ſui abnegatioaut quomodo qui ſequitur ſaluatorem ſeipſuꝫabnegat. ¶ Epiſtola. LXXXVI.