Fo. CLXXVTractatusIlEpla LAAAII

cōtradicet̉: ſoliſqꝫ radios tā mūda loca excipiant qͣꝫ īmūda. ⁊ ſic ī floribꝰ quō in ſtercore luceant. Nec tn̄ ſolis radijs polluūt̉. Sic ⁊ xp̄i bonus odor qͥ nunqͣꝫ mutari pōt: nec ſuā naturaꝫamittere: credētibus vita eſt: incredulis morsMors aūt non iſta cōis qua cum beſtijs morimur ⁊ iumētis: ſꝫ illa de qͣ ſcriptū eſt. Aīa q̄ peccauerit: ip̄a moriet̉. Ergo ⁊ vita arbitrāda eſtnō hec qͣ ſpiramus ⁊ īcedimꝰ: ⁊ huc illucqꝫ diſcurrimus: ſꝫ illa de qͣ Dauid loqͥt̉. Credo videre bona dn̄i in terra viuētiū. Deꝰ enī viuoꝝ ē:⁊ nō mortuoꝝ. ⁊ vita nr̄a abſcōdita eſt cū xp̄oin deo. Cū aūt xp̄s apparuerit vita nr̄a: tunc ⁊nos cū illo apparebimꝰ in gl̓ia. Nec vobis inqͥto Corinthij paꝝ eē videat̉: ſi nobis p̄dicātibꝰveritatē alij credāt. alij vera morte moriāt̉. alijviuāt ea vita q̄ dicit. Ego ſum vita. Niſi enimlocuti eſſemus: nec īcredulos mors: nec credentes vita ſeq̄ret̉: qꝛ difficile dignus p̄co ꝟtutumxp̄i inueniri pōt: qͥ ī annūciādis illis: nō ſuaꝫ feius q̄rat gl̓iam: quē p̄dicat. In eo auteꝫ qd̓ ſenegat nō eē ſicut multos qͥ nō vēditent vbumdei: oſtēdit eē qͣꝫplurimos: qͥ queſtū putēt eſſepietatē: ⁊ turpis lucri gr̄a oīa faciūt: qui deuorāt domos viduaꝝ. ſe aūt ex ſinceritate quaſimiſſū a deo: ⁊ p̄ſente eo qͥ ſe miſerit oīa ī xp̄o etꝓ xp̄o loqui: vt cauſa p̄dicatōis dei triūphusſit xp̄i eiuſqꝫ ſit gl̓ia. Et notādū ꝙ myſteriū trinitatis in huiꝰ capituli fine mōſtretur. Ex deoenī ī ſpūſācto corā deo pr̄e in xp̄o loqͥmur. Accōprobādū aūt ꝙ d̓ Troade ꝑrexit Ma cedoniā: de apl̓oꝝ actibꝰ ponā teſtimoniū. Cū autēꝑtrāſiſſet ī Aſiā: deſcēderūt Troadē: ⁊ viſio ꝑnoctē Paulo oſtēſa ē: vir Macedo qͥdaꝫ eratſtans ⁊ dep̄cās euꝫ: ac dicēs. Trāſiens ī Macedoniā adiuua nos. Quod cū vidiſſet: ſtatimq̄ſiuimus ꝓficiſci ī Macedoniā: certi facti ꝙvocaſſet nos deꝰ euāgelizare eis.¶ Quid ſit qd̓ ī epl̓a ſcribit ad Theſſalonicenſes pͥma: Ip̄e aūt deꝰ pacꝭ ſāctificet vos ꝑ oīa:⁊ īteger ſpūs veſter ⁊ aīa ⁊ corpꝰ ſine q̄rela ī aduētu dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ſeruet̉. ¶ Epl̓a. LXXXIIAmoſa queſtioſꝫ breui ẜmone tractāda. Supra dixerat ſpm̄ nolite extīguere. qd̓ ſi fuerit ītellectū: ſtatim ſciemꝰ qͥs iſte ſit ſpūs: qͥ cūaīa ⁊ corpore in die aduentꝰ dn̄i cōſeruādus ē.Quis enī poſſet credere ꝙ inſtar flāme q̄ extincta deſinit eſſe qd̓ fuerat: extinguat̉ ſpūſſanctꝰ⁊ ſuſtineat abolitionē ſui: qͥ fuit quondā ī iſrl̓:qd̓ ꝑ Eſaiā ⁊ Hieremiaꝫ ⁊ ſingulos ꝓphetasdicere poterat. Hec dicit dn̄s: ⁊ nunc ī eccl̓ia ꝑAgabū loqͥt̉. Hec dicit ſpūſſanctꝰ. ⁊ ip̄e Paulus. Diuiſiones aūt donoꝝ ſūt: idē ꝟo ſpūs. ⁊diuiſiones miniſterioꝝ ſunt: idē autē dominꝰ.

et diuiſiones oꝑationū ſunt: idē aūt deus: quioꝑatur om̄ia in om̄ibus. Unicuiqꝫ autem dat̉minifeſtatio ſpūs ad id qd̓ expedit. Alij ꝑ ſpiritū dat̉ ẜmo ſapiētie: alij ẜmo ſciētie ẜm eundem ſpirituꝫ: alij fides in eodē ſpū: alij oꝑatioꝟtutum: alij gr̄a ſanitatū in vno ſpū: alij ꝓphetia: alij diſcretio ſpirituū. Oīa auteꝫ hec oꝑat̉vnus atqꝫ idē ſpūs: diuidēs ſingulis ꝓut vultDe hoc ſpū: ne a ſe auferret̉ rogabat Dauiddicens: ſpiritūſanctū tuum ne auferas a me. qͦquādo aufert̉: non in ſubſtātia ſui: ſed ei a quoaufert̉ extinguitur. Ego puto vnū atqꝫ ideꝫ ſignificare: ſpiritū nolite extinguere: et quod inalio loco ſcribit: ſpū feruētes. In quo enim feruor ſpūs multiplicata iniqͥtate ⁊ charitatis frigore nō tepeſcit: in hoc ſpūs nequaqͣꝫ extinguitur. Deus igitur pacis ſāctificet nos per omīavel ī oībus: ſiue plenos atqꝫ ꝑfectos. Hoc enīmagis ſonat ολοτελεισ. Deus enī appellat̉pacis: qꝛ ꝑ xp̄m ei recōciliati ſumus: qͥ eſt paxnr̄a: qͥ fecit vtraqꝫ vnū: qͥ ⁊ in alio loco pax deidicit̉. ſuperans oēm ſenſū: q̄ cuſtodit corda cōgitationeſqꝫ ſanctoꝝ. Qui aūt ſanctificat̉ ſiueꝑfectus in oībus ē: in hoc ſpūs ⁊ aīa. ⁊ corpusin die dn̄i ꝯſeruat̉. Corpꝰ ſi ſinguloꝝ mēbrorūvtant̉ officijs: ꝟbi gr̄a. ſi oꝑet̉ manus: pes ambulet. oculꝰ videat: auris audiat: dentes cibosmolāt: ſtomachus coquat: aluus digerat: autſi nulla mēbroꝝ ꝑte truncatū eſt: et hoc quiſqͣꝫpoteſt credere apoſtolū ꝓ credentibꝰ dep̄cari:vt in die iudicij integrū omniū xp̄s corpus inueniat: cum om̄ia corpora morte diſſoluta ſintAut ſi vt qͥdaꝫ nolunt: reperta fuerint adhucſpirātia: habeāt debilitates ſuas ⁊ maxīe martyrū: ⁊ eoꝝ qͥ ꝓ xp̄o nomīe vel oculos offoſſosvel amputatas nares: vel abſciſſas manus habent: ergo integrū corpus eſt: de quo diximusin alia q̄ſtione tenēs caput: ex quo oē corpꝰ cōnexū atqꝫ conpactū accipit augmentū in adminiſtrationē corporis xp̄i. Hoc corpꝰ eccleſie eſtEt qͥcūqꝫ huius corporis tenuerit caput: et cetera mēbra ẜuauerit: habebit integrū corpusqͣꝫtū acciꝑe pōt hūana natura. Iuxta hūc modū ⁊ aīe ītegritas obſeruāda ē: qͥ dicere p̄t. Benedic aīa mea dn̄ꝫ: qͥ ſanat oēs infirmitates tuas. ⁊ d̓ qͣ ſcriptū ē: miſit v̓bū ſuū: ⁊ ſanauit eosSpūs qͦꝫ ī nobis īteger ꝯſeruat̉: qn̄ nō erramꝰin ſpiritalibꝰ: ſꝫ viuimꝰ in ſpū: acqͥeſcimꝰ ſpūi: ⁊oꝑa carnis mortificamꝰ ī ſpū: afferimuſqꝫ oēsfructus eius: charitatē: gaudiuꝫ: pacē ⁊cͣ. Aliter p̄cipit nobis Salomone dicēte. Tu autemdeſcribe ea tripliciter in cōſilio ⁊ cōſcientia: vtrn̄deas verba veritatis is qͥ ꝓponūt tibi. Triplex ī corde nr̄o deſcriptio: ⁊ regl̓a ſcripturarūē. Prima vt intelligamꝰ eam iuxta hiſtoriam.Scd̓a iuxta tropologiā. Tertia iuxͣ ītelligētiā

l. qn̄