ParsII

euangelio loquit̉. Pater glorifica me gl̓ia quāapud te habui pͥus qͣꝫ mūdus eēt. gl̓ia ſaluatoris patibulū triūphantis eſt. Crucifigit̉ vt hōglorificat̉ vt deꝰ. Deniqꝫ ſol fugit: luna mutat̉in ſanguinē: terra motu ſolito cōtremiſcit: aperiunt̉ inferi: mortui ambulāt: ſaxa rumpūt̉: hͦeſt gl̓ia: de qͣ loq̄bat̉ in pſalmo. Exurge gloriamea: exurge pſalterium ⁊ cithara. Ip̄aqꝫ de ſereſpōdit: gl̓ia ⁊ diſpēſatio carnis aſſūpte. Exurgam diluculo. vt impleat̉ vigeſimipͥmi pſalmi titulꝰ ꝓ aſſūptione matutina. Hec dicimꝰnō ꝙ aliū deū alium hoīem eē credamus: ⁊ duas ꝑſonas faciamus ī vno filio dei: ſicut nouahereſis calūniat̉. Sꝫ vnus atqꝫ ideꝫ filiꝰ dei ⁊filius hoīs ē: ⁊ qͥcqͥd loquit̉: aliud referimꝰ addiuinā eius gl̓iaꝫ: aliud ad nr̄am ſaluteꝫ. Proqͥbus non rapinā arbitratus ē: eſſe ſe equalemdeo: ſed ſemetip̄m exinaniuit formā ẜui accipiens: factus obediēs patri vſqꝫ ad morteꝫ: mortem autē crucis. Et vbum caro factum ē: ⁊ habitauit ī nobis. Miror autē Mōtanū ⁊ inſanas feminas eius abortiuos eē ꝓphetas: dn̄oꝓmittēte atqꝫ dicēte. Vado: ⁊ alium paraclytum mittam vobis. ⁊ poſtea Luca euāgeliſtanarrāte: ꝙ apl̓i acceperūt qd̓ ꝓmiſſū ē: id multo poſt tꝑe in ſe dicēte fuiſſe cōpletuꝫ. Apoſtolis enī ꝓmiſſum ē Ego mittā ſponſionē patrismei ī vos: ⁊ vos ſedebitis in ciuitate quoaduſqꝫ induamini ꝟtutē ex alto: ⁊ exurgēs in apoſtolis inſufflauit: ⁊ nō in Mōtanū Priſcillaꝫ⁊ Maximillā. ⁊ illis .i. apl̓is ait. Quoꝝ dimiſeritis peccata: dimittunt̉ eis. ⁊ quoꝝ retinueritis: retēta ſunt. Apl̓is inquā p̄cepit: ne diſcederent ab hieroſolymis: ſed expectarēt ꝓmiſſionē patris. Et poſtea qd̓ ꝓmiſſum ē: expletumlegimꝰ. Repleti ſunt oēs ſpūſācto: ⁊ ceperuntloqͥ alijs linguis ꝓut ſpūſſāctꝰ dabat eloqui illis. Spūſſanctus enī vbi vult ſpirat: ⁊ quādodicit dn̄s alium paraclytū mittam vobis: ⁊ ſeoſtēdit eſſe paraclytū: qui appellatur ꝯſolator.Un̄ ⁊ deus pr̄ hoc cēſet̉ nomīe. deus miſerationū ⁊ totius ꝯſolationis. Si auteꝫ ⁊ pr̄ ꝯſolator ⁊ filius ꝯſolator: ⁊ ſpūſſanctus ꝯſolator ē: īnomīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti qd̓ ītelligit̉ deusbaptizant̉ credētes: quoꝝ vnum diuinitatis ⁊cōſolatoris ē nomē: ergo et vna natura ē. Hicſpūſſanctꝰ nō ſolum in apl̓is: ſed etiā in ꝓphetis fuit: de quo Dauid orabat dicēs: ſpiritūſāctum tuum ne auferas a me. ⁊ Daniel ſpm̄ deihabuiſſe narrat̉. ⁊ Dauid in ſpū loquit̉ dixiſſe dn̄m dn̄o ſuo ſede a dextris meis: donec ponam inimicos tuos ſcabelluꝫ pedū tuoꝝ. Nec ſiſpūſancto ꝓphetauerūt ꝓph̓e: ⁊ ꝟbo dn̄i celifirmati ſūt: ⁊ ſpū oris eius oīs ꝟtus eoꝝ: ⁊ qͥcquid patris ⁊ filij eſt: hoc idē ⁊ ſpūſſācti eſt: etip̄e ſpūſſanctus cū mittat̉ a pr̄e et filio veniat:

et ī alio atqꝫ alio loco ſpūs dei pr̄is ⁊ xp̄i ſpūsappellat̉. Un̄ ⁊ in actibꝰ apl̓oꝝ: qui Ioh̓is baptiſmate fuerāt baptizati: ⁊ credebat in deumpatrē ⁊ xp̄m: qꝛ ſpiritūſāctū neſciebāt: iteꝝ baptizant̉: īmo tūc verū accipiūt baptiſma. Abſqꝫ enī ſpūſācto imꝑfectū ē myſteriū trinitatis.Et ī eodē volumīe Petrus Ananie ⁊ Saphyre dixiſſe narrat̉: ꝙ mētientes ſpūiſancto nonſint hoībus mentiri: ſed deo.¶ Quid ſignificet illud qd̓ apl̓s Paulꝰ diſputat ad romanos ſcribēs. Quid ergo dicimꝰ nūquid iniqͥtas apud deū? Abſit vſqꝫ ad eum locum vbi ait. Niſi dn̄s ſabaoth reliquiſſet nob̓ſemen: ſicut Sodoma facti fuiſſemꝰ: ⁊ ſic̄ Gomorra ſil̓es fuiſſemus. ¶ Epl̓a. LXXX.Mnis quideꝫ adromanos epiſtola interp̄tatione indiget: ⁊ tantis obſcuritatibꝰ inuoluta eſt: vt ī intelligēda ea ſpūſſancti indigeamus auxilio: qͥper apoſtolū hec ipſa dictauit. Sed p̄cipue locus hic ī quo quidā volentes dei ẜuare iuſticiam: ex p̄cedentibus cauſis: dicūt electum ī vtero Rebecce Iacob: ⁊ abiectum Eſau: ſicut etHierem ias ⁊ baptiſta Ioh̓es eligūt̉ in vtero⁊ ip̄e apoſtolus Paulus p̄deſtinat̉ in euangelium anteqͣꝫ naſcat̉. Nobis aūt nihil placet̉: niſi qd̓ eccleſiaſticū eſt: ⁊ publica in eccl̓ia dicerenon timemꝰ: ne iuxta Pythagorā ⁊ Platōnē⁊ diſcipulos eoꝝ: qͥ ſub nomīe xp̄iano introducūt dogma gētiliū: dicamus aīas lapſas de celo eſſe: ⁊ ꝓ diuerſitate meritoꝝ ī his vel in illiscorporibꝰ penas antiquoꝝ luere peccatorum.Multoqꝫ melius ē ſimplicit̓ imperitiā cōfiteri: ⁊ inter cetera q̄ neſcimus: etiā huius loci obſcuritatē effugere: qͣꝫ dū volumꝰ dei ꝓbare iuſticiā: Baſilidis ⁊ Manichei hereſim defēdere: ⁊ hiberas nenias: Egyptiaqꝫ portēta ſectari. Dicamus igit̉: vt poſſumꝰ: ⁊ apoſtolice volūtatis ſequētes veſtigia: ne pūcto qͥdē vt dicitur: atqꝫ vngue trāſuerſo: ab illius ſentētijs recedamus Feuerat ſupra: ⁊ dolori ſuo ⁊ ꝯſcientie teſtē inuocauerat ſpiritūſāctū. ꝙ frēs ſui etcognati ẜm carnē .i. iſraelite: dei filiū non recepiſſent. quoꝝ fuit adoptio: ⁊ gl̓ia: ⁊ teſtamētū⁊ legis latio: ⁊ cultura: ⁊ ꝓmiſſio. Ex qͥbꝰ etiāip̄e xp̄s ẜm carnē de maria generatꝰ eſt ꝟgine.Et tam cōtinuo cordis dolore torquet̉: vt ipſeoptet anathema eē a xp̄o .i. ſolus ꝑire: ne omēiſraeliticū genus pereat. Et qꝛ hoc dixerat: ſtatim venientē ē regione p̄uidit q̄ſtioneꝫ. Quidergo dicis? Om̄es qui ex iſrl̓ ſunt: perierunt: ⁊quō tuip̄e ⁊ ceteri apl̓i: ⁊ infinita iudaici populi multitudo xp̄m filium dei recepiſtis? Ꝙ itaſoluit Iſrael ī ſcripturis ſāctis dupliciter appellatur. Et ī duos diuidit̉ filios. In vnum qͥ iuxta

i