ParsII

eſt: Ieſus auteꝫ clamās voce magna emiſit ſpiritum: ⁊ velum templi ſciſſum eſt in duas partes a ſūmo vſqꝫ de orſuꝫ: ⁊ terra mota eſt: ⁊ petre ſciſſe ſunt: ⁊ monumēta aperta ſūt: ⁊ multacorpora ſanctorū qui dormierant ſurrexeruntEt exeūtes de monumētis poſt reſurrectionēeius venerūt in fanctā ciuitatē: ⁊ apparueruntmultis. Et d̓ hoc loco in ijſdē Matthei cōmētarijs diſſeruimus. Primūqꝫ dicendū ꝙ diuine potentie iudiciū ſit: pone̓ animā quādo voluerit: ⁊ rurſum acciꝑe eam. Deniqꝫ Cēturiovidens eum dixiſſe ad patreꝫ. In manus tuascōmendo ſpiritū meum: ⁊ ſtatim ſpiritū dimiſiſſe: cōmotus ſigni magnitudine ait. Uere deifilius erat iſte. Uelum quoqꝫ templi ſciſſū eſt īduas partes: vt compleret̉ illud qd̓ refert Ioſephus: p̄ſide is templi dixiſſe ꝟtutes. tranſeamus ex his ſedibꝰ. In euangelio auteꝫ quodhebraicis litteris ſcriptū eſt: legimus non velūtempli ſciſſum: ſed ſuꝑliminare tēpli mire magnitudinis corruiſſe. Terra inqͥt mota eſt: pendentē dn̄m ſuuꝫ ferre non ſuſtinēs: ⁊ petre ſciſſe ſunt: vt indicarent duritiā iudeoꝝ: qͥ p̄ſentēdei filiū ītelligere noluerūt: ⁊ monumēta aꝑtaſunt in ſignū future reſurrectiōis: multaqꝫ ſanctorū corpora exeuntia de ſepulcris veneruntin ſanctā ciuitatē: ⁊ apparuerunt multis. Sanctam ciuitateꝫ hieroſolymā debemꝰ acciꝑe addiſtinctionē omniū ciuitatū: q̄ tūc idolis ẜuiebant. In hac enī ſola fuit templū: et vnius deicultus ⁊ vera religio. E non omnibus apparuerunt: ſed multis: qͥ reſurgentē dn̄m ſuſceperūtDeinde iuxta anagogē dicēdū eſt: ꝙ inclināteieſu: ⁊ emittēte ſpiritu ſuū velum ſciſſum ſit induas partes a ſūmo vſqꝫ deorſū: ⁊ om̄ia legisſint reuelata myſteria. vt que pͥus recondita tenebant̉: vniuerſis gētibus ꝓderent̉. In duasautem partes in vetus ⁊ nouū teſtamētuꝫ: et aſūmo vſqꝫ deorſū ab initio mundi quando homo cōditus ē: ⁊ reliqͣ q̄ facta ī medio ſacra narrat hiſtoria vſqꝫ ad cōſūmationē mundi. Et q̄rendū quō velum tēpli ſciſſū ſit exterius an interius. mihiqꝫ videt̉ in paſſione dn̄i illud velūeſſe cōſciſſum: qd̓ in tabernaculo ⁊ ī templo foris poſitū fuerat: ⁊ appellabat̉ exterius. qꝛ nūcex parte videmus: ⁊ ex parte cognoſcimꝰ. Cūautē venerit qd̓ ꝑfectum eſt: tunc ⁊ velū interius dirumpendū: vt oīa que nunc nobis abſcōdita ſunt. domus dei ſacramēta videamꝰ. qͥdſignificēt duo cherubin: qͥd oraculum: qͥd vasaureū: in quo māna recōditum fuit. Nūc enī ꝑſpeculū videmus in enygmate. et cum hiſtorienobis velum ſciſſum ſit: vt ingrediamur atriūdei: tn̄ ſecreta eius ⁊ vniuerſa myſteria qͣ in celeſti hieruſalē clauſa retinent̉: ſcire non poſſumus. Igit̉ in paſſione domini terra cōmota ē.

iuxta illud qd̓ ſcriptū eſt ī Aggeo. Adhuc egoſemel mouebo celū ⁊ terrā. ⁊ veniet deſideratcunctis gentibꝰ. vt ab oriēte ⁊ occidēte veniāt⁊ recūbant cuꝫ Abraā Iſaac ⁊ Iacob: ⁊ petreſciſſe ſunt dura corda gentiliū: ſiue petre vniu̓ſa vaticinia ꝓphetaꝝ: qͥ et ip̄i a petra xp̄i cumapoſtolis petre vocabulū ſuſceperūt. vt qͥcqͥdin eis duro legis velamine claudebat̉: ſciſſumpateret gentibꝰ. Monumēta quoqꝫ de qͥbusſcriptum eſt: vos eſtis ſepulcra extrinſecus dealbata: que intus plena ſūt oſſibus mortuorū:ideo ſūt aꝑta: vt egrederent̉ de his qͥ pͥus infidelitate mortui erant: ⁊ cum reſurgēte xp̄o atqꝫ viuēte viuerēt: ⁊ ingrederent̉ celeſtē hieruſalem: ⁊ haberēt municipatū nequaqͣꝫ in terraſed in celo. Moriēteſqꝫ cum terreno Adaꝫ: reſurgerēt cum Adā ſuꝑceleſti. Porro ẜm litteram nulli violentum eſſe videatur mortuo ſaluatore appellari hieruſalē ſanctā ciuitatē: cumvſqꝫ ad deſtructionē eius ſemꝑ apoſtoli tēplūingreſſi ſint: ⁊ ob ſcandalū eoꝝ qͥ de iudeis crediderant: legis exercuerint cerimonias. Intātū autē hieruſaleꝫ amauit dn̄s: vt fleret eam etplāgeret: ⁊ pēdēs in cruce loq̄ret̉. Pater ignoſce illis: qd̓ enī faciunt neſciūt. Itaqꝫ impetrauit qd̓ petierat. multaqꝫ ſtatim de iudeis miliacrediderunt: ⁊ vſqꝫ ad qͣdrageſimūſecūdū annum datū eſt ei tēpus penitētie. Poſt quos ꝑſeuerantibꝰ illis in blaſfemiaꝫ: egreſſi ſunt duovrſi de ſiluis gentiū romanoꝝ Ueſpaſianus ⁊Titus: ⁊ blaſfemātes pueros aſcendente veroHeliſeo in domū dei (hͦ enī interp̄tat̉ Bethel)voce ꝯſona illudētes interfecerūt: atqꝫ lacerauerūt: ⁊ ex eo tēpore hieruſalē nō appellat̉ ciuitas ſācta: ſed ⁊ ſanctitatē ⁊ pͥſtinū nomen amittēs ſpiritaliter vocat̉ Sodoma: ⁊ egyptus: vtedificet̉ ꝓ ea ciuitas noua: quā flumīs impetletificat: ⁊ de cuius medio egredit̉ fons: qͥ totius orbis amaritudineꝫ mitigauit: vt miſerabilis iſrael ruinas templi nudatis plāgat lacertꝭ⁊ in xp̄o turba credentiū noua quotidie videat eccl̓ie tecta ꝯſurgere: ⁊ dicat: Syon anguſtꝰmihi locus. impleaturqꝫ illud qd̓ in Eſaia ſcriptū ē: ⁊ erit ſepulcrū eius inclytum.¶ Quō ſaluator ẜm Ioh̓eꝫ iuſufflauit ſpiritūſāctū in ſāctos apl̓os: ⁊ ẜm Lucā poſt aſcēſionē ſe miſſurū repromittit. ¶ Epl̓a. IXXIXUius queſtiōisꝑfacilis ſolutio eſt: ſi docēte apoſtoloPaulo ſpūſſancti diuerfas gr̄as nouerimus.Scribit̉ enī in pͥma ad Corinthios: diuiſionesdonorū ſunt: idem vero ſpūs: ⁊ diuiſiones miniſteriorū ſunt: idem autem dominꝰ: ⁊ diuiſiones oꝑationū ſunt: idem autē deus: qͥ oꝑaturoīa in oībꝰ. Unicuiqꝫ autē datur manifeſtatio