Fo.XIILTractatusEpl̓a LXXVIISx⁊it cohoro in
Fo. CLXXII
deſert obſeqͥū. Et vide qnͣta liāna. Quē tuſtlano arbitrat̉ ablatum: ⁊ ignorans imbecillitatem femineā: tantaꝝ ſe viriū repromittit: ⁊ credit vt corpus viri ⁊ perfecte etatis: quod vt cetera taceam centū libris myrrhe circūlitū erateſtimaret ab vna ⁊ pauida muliere poſſe portari. Cunqꝫ ih̓s appellaſſet eam: atqꝫ dixiſſet: maria: vt qnem facie non agnoſcebat: voce intelligeret: illa in errore ꝑſiſtens: nequaqͣꝫ dominūſed Rabbi. id eſt. magiſtrū vocat: ⁊ vide quāta turbatio quē hortulanū putans dominū nūcupauerit: dei filium reſurgenteꝫ magiſtrū vocat. Itaqꝫ ad eam que querebat viuentē cummortuis: que errore femīeo ⁊ imbecillitate muliebri huc illucqꝫ currebat: ⁊ corpus querebatocciſi: cuius pedes viuētꝭ tenuerat: loqͥtur dominus: ⁊ dicit. Nolite me tangere: nōdum enīaſcēdi ad patrē meum: ⁊ eſt ſenſus: quem mortuū queris: viuētē tangere nō mereris. Si menecdū putas aſcendiſſe ad patrē: ſed hominuꝫfraude ſublatū: meo tactu indigna es. Hoc autem dicebat: non vt ſtudiū q̄rentis obtunderetſed vt diſpenſationē carnis aſſumpte in diuinitatis gl̓iam ſciret eſſe mutatā. Et nequaqͣꝫ corporaliter vellet eſſe cum domino: quem ſpiritaliter credere deberet regnare cuꝫ patre. Unde⁊ apoſtoli maioris fidei ſunt: qui abſqꝫ angelorū viſu abſqꝫ ip̄ius ſaluatoris aſpectu: poſtqͣꝫcorpus eius in monumēto nō reppererāt: crediderūt eum ab inferis ſurrexiſſe. Alij putāt primum eſſe quod a Iohāne narratuꝫ eſt: veniſſemariam Magdalene ad ſepulcrū: ⁊ vidiſſe reuolutū lapideꝫ a monumēto: ⁊ poſtea regeſſaꝫcum apoſtolis Petro ⁊ Iohāne: ſolam ad monumentū remāſiſſe: ⁊ iccirco adhuc incredulāa domino fuiſſe correptā reuerſāqꝫ domū: turſū ad ſepulcrū veniſſe cum maria: ⁊ ab angelomonitā: exeuntēqꝫ de monumēto adoraſſe dominū: ⁊ tenuiſſe pedes eius: quādo ab eo pariter audierūt: auete. ⁊ ille acceſſerunt: et tenuerūt pedes eius: ⁊ adorauerūt eum. Que intantū ꝓfecerunt: vt mittantur ad apoſtolos: ⁊ audiant pͥmum: nolite timere. Secūdo ite nūciate fratribus meis. vt eant in galileaꝫ: ibi me videbunt.¶ Quomodo cuſtodiēte milituꝫ turba Petrei Iohānes libere ingreſſi ſunt ſepulcrū nulloꝓhibente cuſtodum. ¶ Epl̓a. LXXVIAc Videlicꝫ cauſa: quia veſpere ſabbati que luceſceEbat in pͥma ſabbati: venit maria magdalene ⁊ altera maria videre ſepulcrū. Et ecce terremotꝰ factus ē magnus. Angelus quoqꝫ domini deſcēdit de celo: ⁊ accedēs reuoluitlapidē: ⁊ ſedebat ſuꝑ eum: eratqꝫ aſpectus eiꝰſicut fulgur. ⁊ veſtimentū illius ſicut nix. Pre
lodiebet cohore militū ciꝰ ſep̄ſehro āgeli p̄ſidebāt. abtimore autē eius ꝑterriti ſunt cuſtodes: ⁊ factiſunt velut mortui. Igitur qͥ fuerant tāto timore ꝑterriti: vt putarētur mortui: aut dimiſiſſeſepulcrū: ⁊ fugiſſe credēdi ſunt: aut ita ⁊ corpore ⁊ anima obtorpuiſſe: vt nō dicaꝫ viros: ſedne mulierculas qͥdem ſepulcrū intrare cupientes auderēt ꝓhibere. Magnus enī timor eosexterruerat: vidētes lapidē reuolutū: et terremotū factum: nō ex more ſolito: ſed tā magnūqui cūcta cōcuteret: ⁊ euerſioneꝫ terre funditꝰminaret̉ Angelū quoqꝫ deſcēdiſſe de celo tamclaro vultu: non vt lampadē humano luminearte ſuccēſam: ſed fulgur imitaret̉ celi: quo illuſtrant̉ omnia. vnde ⁊ in tenebris videre potuerunt. Itaqꝫ libere introeunt: viderat enimmaria Magdalene: q̄ eis nūciauerat lapideꝫreuolutū: ⁊ corpus domini de monumēto eſſeſublatū. Angelū autē nō putemꝰ iccirco veniſſe: vt aperiret ſepulcrū domino regēti: ⁊ reuolueret lapidē: ſed poſtqͣꝫ dominꝰ reſurrexit hora qua ip̄e voluit: ⁊ q̄ nulli mortaliū cognita ēindicaſſe qd̓ factū ē. Et ſepulcrū vacuū reuolutione lapidis: ⁊ ſui oſtēdiſſe p̄ſentia: q̄ oīa videbāt̉ ſplēdore faciei ip̄ius ⁊ horrorē tenebrarum fulgoris claritate vincēte.¶ Quomodo Mattheus ⁊ Marcꝰ ſcribantapoſtolis mandatū per mulieres: vt irent ī galileam dominū reuiſuri: cum Lucas ⁊ Iohannes hieroſolymis ab illis viſū eſſe ꝑhibeant.¶ Epiſtola. LXXVII.Liud eſt vndecim ſe offerre diſcipulis: qui ꝓptermētū iudeorū abſcōditi erant quando ad eos clauſis ingreſſus ē ianuis. Et putātibus ꝙ videret̉ in ſpiritu: manus ⁊ latus obtulit clauis ⁊ lancea vulneratū. Aliud quādoẜm Lucā prebuit ſe eis in multis argumētis ꝑdies xl.. apparens eis: ⁊ loquēs de regno dei.Et conueſcens p̄cepit eis ab hieroſolymis nediſcederēt In altero enī ꝓ cōſolatiōe mētiū videbat̉: ⁊ videbat̉ breuit̓: rurſūqꝫ ex ocl̓is tollebatur. In altero aūt tanta familiaritas erat etꝑſeuerantia: vt cum eis pariter veſceret̉. Unde ⁊ Paulꝰ apl̓s refert euꝫ qͥngentis ſimul apparuiſſe diſcipulis: Et in Ioh̓e legimus: ꝙ piſcātibus apoſtolis in littore ſteterit: et partemaſſi piſcꝭ fauūqꝫ comederit: que vere reſurrectionis indicia ſūt. In hieruſalem autē nihil horum feciſſe narrat̉.Quid clamor ⁊ veli petrarūqꝫ diſciſſio ⁊ reſurrectio mortuorū ſignificēt: que facta ſunt inemiſſiōe ſpūs ſaluatoris. ¶ Epl̓a. LXXVIIIUid ſignificetqgb̓ iij euāgeliſta Matibeo ſcriptūccꝫ
ccꝫ