Fo.TractatusIIEpl̓a LAAIIM

quos nudos natura ꝓfudit: hec vna appellanda eſt tunica. ⁊ quicquid in p̄ſentibus alimentis neceſſariū eſt: hoc vnius diei victus appellatur. Unde p̄ceptum eſt. Ne cogitetis de craſtino: hoc ē de futuro tempore. Et apoſtolus habentes inquit victum ⁊ veſtitum: his contentiſimus. Si plus habes: qͣꝫ tibi ad victū veſtitūqꝫ neceſſariū eſt: illud eroga: ⁊ in illo debitricēeſſe te noueris. Ananias ⁊ Saphyra apoſtolimeruere ſententiā: quia ſua timide reſeruarūtErgo ne inqͥes puniendus eſt: qui ſua non dederit? Minime puniti ſūt quia mentiri voluerunt ſpirituiſācto: ⁊ reſeruantes neceſſaria victui ſuo: quaſi ꝑfecte ſeculo renūciātes: vanaꝫgl̓iam ſectabantur. Alioqͥn licet libere vel dare vel non dare. Ꝙqͣꝫ ei qui cupiat eſſe ꝑfectꝰp̄ſens paupertas futurijs diuitijſ cōpenſandaſit. Quomodo autē vidua viuere debeat: breui ſermone apoſtolus cōprehendit dicens. Uidua que in delitijs ē viuens: mortua eſt. ⁊ nosin duobus libellis: quos ad Furiā ⁊ Saluināſcripſimus: pleniꝰ dictū putamus.¶ Quomodo accipienduꝫ ſit illud ſaluatorisapud Mattheū. Dicā autem vobis non bibāamodo de hoc genimine vitis vſqꝫ in diē illuꝫquo bibam illd̓ nouū vobiſcū in regno patrismei. ¶ Epiſtola. LXXII.X hoc loco quidam mille annorū fabulam ſtruuntin quibus chriſtū regnaturū corporaliter eſſe contendūt: ⁊ bibituꝝ vinū quod exillo tempore vſqꝫ ad cōſumationē mundi nonbiberit. Nos autem audiamus panem quē fregit dominꝰ: deditqꝫ diſcipulis: eſſe corpus domini ſaluatoris ip̄o dicente ad eos. Accipite ⁊comedite. Hoc ē corpus meū: ⁊ calicē illum eēde quo iterum locutus eſt. Bibite ex hoc oēs.Hic eſt enī ſanguis meus noui teſtamenti: quiꝓ multꝭ effundet̉ in remiſſionē peccatoꝝ. Iſteeſt calix de quo in ꝓpheta legimus. Calicē ſalutaris accipiā: et nomē domini inuocabo. Etalibi. Calix tuꝰ inebriās qͣꝫ p̄clarus eſt. Si enīpanis qui de celo deſcēdit: corpus eſt domini⁊ vinū qd̓ diſcipulis dedit: ſanguis illius ē noui teſtamēti: qui effuſus eſt in remiſſionē peccatorū. Iudaicas fabulas repellamus: ⁊ aſcēdamus cum domino cenaculū magnuꝫ: ſtratū atqꝫ munda datū: ⁊ accipiamus ab eo ſurſū calicem noui teſtamēti. Ibiqꝫ cū eo paſca celebrātes inebriemur ab eo vino ſobrietatis. Nō enīeſt regnū dei cibus ⁊ potus: ſed iuſticia ⁊ gaudium: ⁊ pax in ſpirituſācto. Nec Moyſes dedit nobis panem verū: ſed dominꝰ ih̓s ip̄e conuiūia ⁊ cōuiuiū: ip̄e comedens ⁊ qui comedit̉:illius bibimus ſanguinē: ⁊ ſine ipſo potare nō

poſſumus: ⁊ quotidie in ſacrificijs eius d̓ genimine vitis vere: ⁊ vinee Soreth: que interp̄tatur electa: rubentia muſta calamus: ⁊ nouū exbis vinū bibimus in regno patris: nequaqͣꝫ ī vetuſtate littere: ſꝫ in nouitate ſpūs cantantes cāticum nouū: quod nemo poteſt cantare niſi inregno eccleſie: quod regnū patris eſt. Hūc panē ⁊ Iacob patriarcha comedere cupiebat dicens. Si fuerit dominꝰ deus mecum ⁊ dederitmihi panem ad veſcendū: ⁊ veſtimētū ad operiēdū. Quotquot enī in xp̄o baptizamur: chriſtum induimus: ⁊ panem comedimus angelorū: ⁊ audimus dominū p̄dicantē. Meus cibeſt vt faciā voluntateꝫ eius qui me miſit: ⁊ impleam opus eius. Faciamus igit̉ voluntatemeius: qui miſit nos: ⁊ impleamus opus eius: ⁊xp̄s nobiſcū bibet in regno eccl̓ie ſāguinē ſuū.¶ Que cauſa ſit: vt in reſurrectione domini etapparitione euangeliſte diuerſa narrauerint.¶ Epiſtola. LXXIII.N quibꝰ primūqueris: cur Mattheus dixerit: veſpere ſabbati illuſcēte in vna ſabbati dominū ſurrexiſſe: et Marcus mane reſurrectionē eius factā eſſe cōmemoret: ita ſcribēsCum autē reſurrexiſſet vna ſabbati: mane apparuit marie Magdalene: de qua eiecerat ſeptem demonia: ⁊ illa abiens nūciauit is qͥ cumeo fuerant: lugētibus ⁊ flentibꝰ. Illiqꝫ audientes ꝙ viueret: ⁊ ꝙ vidiſſet eum crediderūt Huius qͣſtionis duplex ſolutio eſt Aut enī nō recipimus Marci teſtimoniuꝫ: qd̓ in raris fertureuāgelijs. Omnibꝰ grecie libris pene hoc capitulū in fine non habetibus: p̄ſertim cum diuerſa atqꝫ cōtraria euāgeliſtis ceterꝭ narrare videatur: aut hoc reſpondendū: qd̓ vterqꝫ verū dixerit. Mattheus quādo dominꝰ ſurrexerit veſpere ſabbati. Marcus autē quādo eum viderit maria Magdalene. id ē. mane pͥma ſabbati. Ita enī diſtinguendū ē. Cuꝫ autē reſurrexiſſet: ⁊ parūper ſpiritu coartato: inferendū: prima ſabbati mane apparuit marie Magdaleneid eſt. vt qͥ veſpere ſabbati: iuxta Mattheumreſurrexerat: mane pͥma ſabbati: iuxta Marcū apparuerit marie Magdalene: qd̓ qͥdem etIoh̓es euāgeliſta ſignificat mane: eum alteridiei viſū eſſe demonſtrans.¶ Quō iuxta Mattheū veſpere ſabbati maria Magdalene vidit dn̄m reſurgentē: et Iohānes euangeliſta refert eā mane vna ſabbatiiuxta ſepulcrū flere. ¶ Epl̓a. LXXIIII¶ Na ſabbati diesdominica intelligēda eſt: qꝛ om̄is hebdomada in ſabbatū ⁊ in primā ⁊ ſcd̓aꝫ ⁊ tertiā2

cc2

no