TractatusEpl̓aLAA4

Fo. CLXX

amice an oculus tuꝰ nequā ē: qꝛ ego bonus ſūUnde ⁊ ab apoſtolo ſolꝰ iuſtus ſolus d̓r īmortalis: nō qͦ angeli iniuſti ſint ⁊ mortales: ſꝫ quoip̄e ſit īmortalis et iuſtus: cui collata vniuerſaiuſticia iniqͥtas inuenit̉. Vt aūt in hac eademparabola quā nūc ꝓpoſuimus: iniuſticiā intelligas cōductorū: attēde pauliſper: qͥ prima hora ꝯductus eſt: plus meret̉ ab eo qͥ hora tertiamiſſus eſt ad vineā. rurſū hore tertie oꝑariusſexte hore oꝑariū antecedit. ⁊ ſexte hore nonehore vincit oꝑariū. Quō igit̉ nouiſſimo oēs īuident: ⁊ eandē in ſe iuſticiā nō reqͥrunt? Tu qͥhora noua ꝯductus es: cur inuides ei qͥ. xj. hora eſt miſſus in vineā? Quodcūqꝫ rn̄deris: qͣꝫuis diuerſū aſſerueris laborē: vt ⁊ p̄miū maiꝰin diuerſo labore merearis: eidē apd̓ ſextū ſentētie ſubiacebis. Et tu qͥ hora ſexta cōductꝰ esnouiſſimo īuides: cur tecū denariū .i. eqͣlem cōſequat̉ ſalutem: lꝫ ſalutis ꝓ labore diuerſa ſitgl̓ia: eadē de te pōt tertiꝰ dicere: ⁊ de tertio rurſū pͥmus. veꝝ ip̄i int̓ ſe ob nō eqͣlē laborē ⁊ vocationis ſpatia diuerſa eqͣleꝫ p̄miū libēter accipiūt. In nouiſſimo tm̄ oꝑario .i. in gentiū ſalute diſcordāt: ⁊ dn̄o iniuriā faciūt: ⁊ ſub oībusparabolis arguunt̉ inuidie. Nō ambigo quininculta tibi nr̄e prauitatis videat̉ or̄o. ſed ſepecauſatꝰ ſū expoliari non poſſe ẜmonē: niſi quēꝓpria manꝰ limauerit. Itaqꝫ ignoſce dolētibꝰoculis .i. ignoſce dictāti maxime cū ī eccl̓iaſticꝭrebꝰ nō q̄rant̉ v̓ba ſed ſenſus .i. panibꝰ ſit vitaſuſtētanda non ſiliqͥs.a hebiniā¶ Beati Hieronymi p̄ſbyteri ad Hedibiā epl̓aexplicās. xij. q̄ſtiōes. ¶ Epl̓a. LXX ¶ PrologGnota vultu fidei mihi ardore notiſſima es: ⁊ d̓ extremis Gallie finibus ī bethleemitico rure latitantē ad reſpōdendū ꝓuocas de ſāctarū q̄ſtiunculis ſcripturaꝝ: ꝑ hoīem dei filiūmeū Apodemiū cōmentariolū dirigens: quaſi vero nō habeas ī tua ꝓuīcia diſertos viros⁊ in lege dei ꝑfectos: niſi forte experimētū magis noſtri qͣꝫ doctrinā flagitas: ⁊ vis ſcire quidd̓ his que ab alijs audiſti: nos quoqꝫ ſentiamꝰMaiores tui Pateriꝰ atqꝫ Delphiriꝰ: quorūalter anteqͣꝫ ego naſcerer: rhetoricam rome docuit. alter me iam adoleſcētulo om̄es Galliasꝓſa verſuqꝫ ſuo illuſtrauit ingenio: iam dormientes ⁊ taciti me iure rep̄hendūt ꝙ audeaꝫ adſtirpem generis ſui quippiam muſitare: lꝫ cōcedam eis eloquētie magnitudinē: ⁊ doctriuamſeculariū litterarū: merito ſubtrahā ſcientiamlegis dei: quā nemo acciꝑe poteſt: niſi ei datafuerit a patre luminū: qui illuminat omnē hominē venientē in hunc munduꝫ: ⁊ ſtat mediuscredentium: qui in nomīe eius fuerint congreali ꝯmoni toriolū

gati. Unde libere ꝓfiteor: nec dictum ſuperbeꝑtimeſco: me ſcribere tibi non in doctis humane ſapientie verbis quā deus deſtructurus eſtſed in verbis fidei ſpiritalibꝰ: ſpiritalia comparantem. vt abyſſus veteris teſtamenti inuocetabyſſum euāgelicā: in voce caractarū. id eſt. ꝓphetarum ⁊ apoſtolorū ſuorum: ⁊ veritas domini perueniat vſqꝫ ad nubes. quibus mandatum ē: ne ſuꝑ incredulū iſrael imbrem pluerētſed vt rigarēt arua gentiliū: ⁊ torrentē ſpinaꝝac mare mortuū dulcorarēt. Ora igitur vt verus Heliſeus ſteriles in me et mortuas aquasviuificet: ⁊ apoſtoloꝝ ſale quibus dixerat voseſtis ſal terre. meum munuſculū condiat: quiaomne ſacrificiū: quod abſqꝫ ſale eſt: domīo nōoffertur. Nec fulgore ſecularis eloquētie delecteris: quem vidit ih̓s quaſi fulgur cadentemde celo. ſed potius eum reſpice qui non habetdecorem: nec faciē: homo in plagis poſitus: etſciēs ferre infirmitatē: et quicquid ad ꝓpoſitareſpōdero: ſcias me nō ꝯfidentia reſpōdiſſe ſermonis: ſed eius fide: qui pollicitꝰ eſt. Aperi ostuum: ⁊ ego implebo illud.¶ Prima q̄ſtiōis ſolutio: quomodo qͥs poſſit eēꝑfectꝰ: ⁊ quomodo viuere debeat vidua ſine liberis derelicta. ¶ Epl̓a. LXXI.INterrogas quomodo ꝑfectus eſſe qͥs poſſit: ⁊ quomodo viuere debeat vidua: que ſine liberis derelicta eſt. hoc idem in euāgelio legis doctor īterrogat. Magiſter quid faciens: vitaꝫ eternampoſſidebo: Cui reſpondit dominꝰ. mādata noſti. Dicit ille. Que? Ieſus autē dixit nō homicidiū facies: non adulteriū: non furtū: non falſum dices teſtimoniū. Honora patrē ⁊ matreꝫ⁊ diliges ꝓximum tuū ſicut teip̄m. ⁊ illo dicēte: hec oīa feci: dominꝰ intulit. Unū tibi deeſt.Si vis eſſe ꝑfectus: vade ⁊ vende omnia q̄ habes: ⁊ da pauꝑibus: ⁊ veni ſequere me. Itaqꝫ⁊ ego tibi domini noſtri reſpōdebo ſermonibꝰSi vis eſſe ꝑfectus ⁊ tollere crucem tuā: ⁊ ſeqͥdominū ſaluatorē: ⁊ imitari Petrū dicentem:ecce nos dimiſimꝰ om̄ia et ſecuti ſumus te: vade ⁊ vende om̄ia que habes: et da pauꝑibus:⁊ ſequere ſaluatorē. Non dixit da filijs: da fratribus: da ꝓpinquis. quos etiā ſi haberes: iure is dominꝰ ꝑferetur: ſed da pauperibus. imoda xp̄o: qui in pauperibꝰ paſcitur. Qui cuꝫ diues eſſet ꝓ nobis pauꝑ factus eſt. qui loquit̉ īxxxix. pſalmo. Ego autē mendicꝰ ſim ⁊ pauꝑ:⁊ dominꝰ ſollicitꝰ ē ꝓ me. Statimqꝫ. xl. palmide eo exordiū eſt. Beatus qui intelligit ſuperegenū ⁊ pauperem. Intelligentia opus eſt. vtpoſt intelligētie beatitudine ſciat̉ quid ſit egenus ⁊ pauper. Non vtiqꝫ ille qui mēdicitate ⁊

cc