Fo.LA1ATractatusIIEpl̓a LALA
Fo. CLXIX
pueris: ⁊ interrogauit qͥdnaꝫ eſſent hec. ⁊ nūcinterrogat iſrael: qͣre deus in gētiū aſſūptioneletetur: ⁊ emulatiōe cruciatus paternā ſcire nōpoteſt voluntatē. Qui ait illi qm̄ frater tuꝰ venit: ⁊ occidit pater tuus vitulū ſaginatū: qm̄ īcolumē illū recepit. cauſa leticie: ꝙ pari in deilaudes toto orbe voce cōcīnit̉. ſalus ē gētium:ſalꝰ ē peccatoꝝ. letāt̉ angeli: oīs in gaudiū creatura ꝯſentit: ⁊ de ſolo d̓r iſrael. Iratꝰ aūt noluit ītrare: iraſcit̉ ſe abſente fratre eē ſuſceptuꝫiraſcit̉ eū viuere: quē putabat extinctū. et nūcforis ſtat iſrl̓: ⁊ nunc diſcipulis euāgelia ī eccleſia audientibꝰ: mater eius ⁊ fratres foris ſtantq̄rentes eū. Egreſſus aūt pater illius cepit rogare eū: qͣꝫ benignꝰ ⁊ clemens pr̄ rogat filiū: vtleticie domus ꝑticeps fiat. Rogat aūt pater ꝑapl̓os: rogat per euāgelij p̄dicatores. E qͥbusPaulus ait. p̄camur ꝓ xp̄o recōciliamini deoEt allbi: vobis oportebat pͥmū annūciare verbum dei: ſꝫ qꝛ reppuliſtis illud ⁊ indignos vosiudicaſtis eterne vite: ecce cōuertimur ad gentes. Ip̄e aūt rn̄dens ait pr̄i ſuo: ecce tot annisſeruio tibi. Pater ſupplex ad ꝯcordiā deprecatur: ille iuſticiā q̄ in lege ē cōſequēs dei iuſticienō ſubijcit̉ Porro q̄ maior iuſticia dei: qͣꝫ ignoſcere penitentibꝰ: filiū ſuſciꝑe redeūtem: Eccetot annis ẜuio tibi: ⁊ nūqͣꝫ mādatū tuū p̄teriuiqͣſi hoc ip̄m non ſit p̄terire mandatū: ſaluti alterius inuidere: an̄ deū ſe iactare iuſticie: cū nemo coram eo mundus ſit Quis enī letabit̉ caſtum ſe hr̄e cor: ne ſi vnius qͥdē diei fuerit? Dauid confitet̉ in iniqͥtatibꝰ cōceptus ſū: ⁊ in delictis cōcepit me mr̄ mea. Et in alio loco: ſi iniqͥtatem attēdis dn̄e: qͥs ſuſtinebit? Et h̓ dicit nūqͣꝫ ſe p̄teriſſe mandatū totiēs ob idolatriam captiuitatibꝰ traditꝰ. Ecce tot annis ẜuio tibi: etnunqͣꝫ mādatū tuū p̄teriui. Hoc eſt qd̓ Paulꝰapl̓s loquit̉: qͥd ergo dicemꝰ? qꝛ gentes q̄ nō ſectabant̉ iuſticiā: cōprehenderūt iuſticiā: iuſticiā q̄ ex fide eſt. Iſrael ꝟo ſectādo legē iuſticiead legē iuſticie nō ꝑuenit. Quare? qꝛ non ex fide: ſed qͣſi ex oꝑibus legis. pōt ergo et ex eiusꝑſona dici: qͥ iuxta eundeꝫ apoſtolū in iuſticiaq̄ ex lege ē: ſine rep̄hēſiōe verſatꝰ ſit. licꝫ mihivideat̉ magis ſe iactare iudeus: qͣꝫ vera dicere ad exemplū illius phariſei dicētis: deꝰ gratias ago tibi: qꝛ non ſū ſicut ceteri hominuꝫ raptores: iniuſti: adulteri: ſicut ⁊ hic publicanꝰ.Oro te nonne tibi videt̉ ea q̄ ille de publicanodixerat dicere iſte de fratre? Hic eſt qͥ comeditoēm ſubſtantiā ſuā: viuēs cuꝫ meretricibꝰ. Adid aūt qd̓ ait: mandatū tuū nunqͣꝫ p̄teriui: pr̄isẜmo nō cōgruit. nō enī cōfirmauerat vera eē q̄dixerat filiꝰ: ſed iraſcētem alia rōne cōpeſcuit.fili tu ſemꝑ mecū es. Nunqͥd ait: bn̄ qͥdē dicis:⁊ feciſti cūcta q̄ iuſſerā? Sꝫ mecū es ſemꝑ: me-
cū es lege qua ſtringeris mecū es dum mihi etcaptiuitatibus erudiris. mecum es nō qꝛ p̄cepta mea cōpleueris: ſed ꝙ te in lōgā re igioneꝫabire nō paſſus ſū. mecū es ad extremuꝫ: ẜm illud qd̓ locutꝰ ſū ad Dauid. Si dereliq̄rint filijeius legē meā: ⁊ in iudicijs meis nō ambulauerint: ſi iuſticias meas ꝓphanauerint: ⁊ mandata mea nō cuſtodierint: viſitabo in virga iniqͥtates eoꝝ: ⁊ in flagellis iniuſticias eoꝝ. miſericordiā aūt meā non auferā ab eis. quo teſtimonio ⁊ id in qͦ filiꝰ ſenior gloriat̉: falſū eē ꝯuincit̉dū in dei iudicijs nō ambulat: et eius mādatanō facit. Et quō iſta nō faciens cū patre ſemifuiſſe docet̉: dū peccās viſitat̉ in v̓ga: ⁊ viſitato miſcd̓ia non negat̉. Nec mirādū pr̄i euꝫ auſum fuiſſe mētiri: qͥ fratri potuit īuidere: maxime cū in die iudicij qͥdā impudētius mētiāt̉ dicentes. Nōne in noīe tuo comedimꝰ ⁊ bibimꝰ:⁊ ꝟtutes multas fecimus: demonia eiecimus?Quid ꝟo ſit: ⁊ oīa mea tua ſunt: ſuo loco ꝯgruentius explicabit̉. Et nūqͣꝫ dediſti mihi hedū:vt cū amicis meis epularer. Tātus inqͥt iſraelſanguis effuſus ē: tot hoīuꝫ ceſa ſunt milia: etnullꝰ eoꝝ nr̄e extitit ſalutis redēptor. Ip̄e Ioſias qͥ placuit in cōſpectu tuo: ⁊ nuꝑ Machabei: qͥ ꝓ tua hereditate pugnabāt: ꝯtra fas ſanctitatis hoſtiū gladijs īterempti ſūt: ⁊ nulliuscruor nobis reddidit libertatē. Ecce adhuc romano imperio ſubiacemus. nō ꝓpheta: nō ſacerdos: nō iuſtus quiſqͣꝫ īmolatus ē nobis. Etꝓ luxurioſo filio .i. ꝓgentibꝰ: ꝓ peccatoribꝰ totius creature creatoris gl̓ioſus ſāguis effuſuseſt. Cūqꝫ merētibꝰ mīora nō dederis: īmeritismaiora tribuiſti. Nunqͣꝫ dediſti mihi hedū: vtcū amicis meis epularer. Erras iſrl̓ dic potiusvt tecū epularer: aut pōt eē tibi aliqͣ iocūditasniſi pr̄e tecū celebrāte ꝯuiuiū? Saltē exemplodocere p̄ſenti. Reuerſo filio iuniore ⁊ pater letat̉: ⁊ pueri. Māducemꝰ ait: ⁊ epulemur: nonmāducate et epulamini. At tu ea mente qͣ inuides fratri: qua a patrꝭ recedis aſpectu: ⁊ ſemꝑin agro es: nūc qͦꝫ vis eo abſente inire ꝯuiuiū.Nunqͣꝫ dediſti mihi hedū: nunqͣꝫ pr̄ deterioradat munera. habes vitulū ſaginatū īmolatū: īgredere: māduca cum fratre. Quid hedū q̄riscui agnus ē miſſus: Et ne ſimules te neſcire ꝙmiſſus ē. Ioh̓es tibi eū ī heremo demōſtrauitEcce agnꝰ dei: ecce qͥ tollit pctā mūdi. Et paterqͥdē qͣſi clemēs ⁊ pnīaꝫ tribuēs te hortat̉ ad vitulū: nō īmolās hēdū quē ſtare ſcit ad ſiniſtrā.Tu ꝟo ī fine ſecl̓i ip̄e tibi es hedū īmolaturusAntichriſtū: ⁊ cū amicis tuis ſpiritibus īmundis eius carne ſaturandus: expleto vaticinio.Tu confregiſti caput draconis magni: dediſtieū eſcā ppl̓is ethiopū. Cū aūt filius tuꝰ hic quideuorauit oēm ſubſtantiā ſuaꝫ viuēs cum me-