IIPars
ſumpſit ex virgine: reditū filij ſui iunioris anticipat. et p̄currēs incubuit ſuꝑ collū ip̄ius. An̄venit ad terraꝫ: qͣꝫ ille domū ꝯfeſſionis ītraretIncubuit ſuꝑ collū ip̄ius. id eſt. corpus ſūpſithumanū. ⁊ ſicuti Ioh̓es ſuꝑ pectus recubuitqͥ ſecretorū eius effectꝰ eſt particeps: ita ⁊ iugūſuum lene. id eſt. mandatorum ſuorum faciliap̄cepta ex gratia magis qͣꝫ ex merito ſuꝑ iuniorem filiū collocauit Et oſculatus eſt eū: iuxtailld̓ quod ī cantico canticoꝝ eccl̓ia de ſponſi p̄ſtolatu: aduentu deprecans: oſculet̉ me oſculooris ſui. Nolo mihi dicēs ꝑ Moyſē nolo ꝑphetas loquat̉: ip̄e meuꝫ corpus aſſumat. ipſeme oſculet̉ in carne: vt ⁊ illd̓ quoqꝫ qd̓ ī Eſaiaſcriptum eſt huic ſnīe coaptemus. Si q̄ris q̄re⁊ ad me habita in ſaltu. Et ibi qͥppe flens eccl̓iaclamare iubetur ex ſeyr: qꝛ ſeyr piloſus ⁊ hiſpidus interp̄tat̉: vt ⁊ antiquū gentiliū ſignificethorrorē. Illa pari ſimilitudine reſpōdente nigra ſum ſed formoſa filia hierl̓m. Dixit aūt illifilius: pater peccaui in celū ⁊ coram te: iam nōſum dignus vocari filius tuus. dicit ſe non eſſedignū filiū nūcupari: ⁊ tn̄ ex nature voce ex illa ſubſtantia quā illi pater fuerat aliqn̄ largitin nomē trepidus ꝟitatis erūpit. pater inqͥenspeccaui in celū. fruſtra igit̉ qͥdaꝫ argumētant̉nomē patris in ſanctis tm̄modo cōuenire: cuꝫetiā deum patrē vocet: qͥ ſe filij nomīe confitet̉indignū: niſi forte ideo patrē audet vocare: qꝛplena mente cōuerſus eſt. Dixit autē pater adpueros ſuos. celerius ꝓferte ſtolam priorem.⁊ induite eum ſtolā qua Adaꝫ peccādo ꝑdiderat. Stola que in alia parabola indumentū d̓rnuptiale. id ē. veſtem ſpūſſancti: quā qͥ non habuerit: non pōt regis intereſſe ꝯuiuio. Et dateannulū in manu illius ſignaculū ſimilitudinisxp̄i: ẜm illud: in quē credētes ſignati eſtis: ſpūrepromiſſionis ſācto. Et ad pͥncipem d̓r Tyri:qͥ ſimilitudinē cōditoris amiſerat. Tu es ſignaculū ſimilitudinis ⁊ corona decoris: in delitijsparadiſi dei natus es Eſaias quoqꝫ de hoc ſignaculo loquit̉. tunc manifeſti erunt qͥ ſignāt̉.hoc ſignaculū in manu dat̉: quādo oꝑa iuſticie ſcriptura ſignificat: vt ibi factum eſt ꝟbumdomini in manu Achei ꝓphete. ⁊ ad hieruſalem: ornaui te inqͥt ornamēto: ⁊ impoſui tibi armillas circa manus tuas. Rurſū ad eū qͥ indutus ē pōdere: alius locus ſignaculi demōſtratur. ꝑtrāſi ꝑ mediā hirl̓m: ⁊ da ſignaculū ī frōtibꝰ virorū gemētiū ⁊ dolentiū in oībus iniqͥtatibus q̄ fiūt ī medio eoꝝ. Quare vt poſtea poſſent dicere: ſignatū ē ſuꝑ nos lumē vultus tuidn̄e: ⁊ calciamētū in pedibꝰ eiꝰ. Sponſi qͥppe ꝑdiderat dignitatem: ⁊ nudis pedibꝰ paſca celebrare nō poterat. Hec ſūt calciamēta: de qͥbusdn̄s ait: ⁊ calciaui te iacintho: et calciamēta in
pedibꝰ eiꝰ: necubi coluber inſidiās plātā ingredientis īuaderet: ⁊ ſuꝑ ſcorpiones ⁊ ſerpentesſecuriꝰ ambularet: vt p̄paret̉ ad euāgeliū pacꝭiā n̄ gͣdiēs ẜm carnē ſꝫ ẜm ſpm̄: ⁊ dictū ei ꝓpheticū ꝯueniret. qͣꝫ ſpecioſi pedeſ euāgelizātiū pacē euāgelizātiū bōa Et afferte vitulū ſaginatū⁊ occidite: ⁊ māducemꝰ: ⁊ epulemur: qm̄ h̓ filiꝰmeꝰ mortuꝰ fuerat: ⁊ reuixit: ꝑierat: ⁊ īuentꝰ ēUitulꝰ ſaginatꝰ: qͥ ad pnīe īmolat̉ ſaluteꝫ: ipſeſaluator ē: cuiꝰ quotidie carne paſcimur: cruore potamur. Fidelis metum lector ītelligis: qꝛeiꝰ pinguedine ſaturati in ructū laudis eiꝰ erūpimꝰ dicētes. Eructauit cor meū verbū bonuꝫdico ego oꝑa mea regi. lꝫ qͥdam ſuꝑſtitioſe magis qͣꝫ vere: nō ꝯſiderātes textū pſalmi: ex patris ꝑſona arbitrent̉ hͦ ītelligi. Qd̓ aūt ait epulemur: qm̄ h̓ filiꝰ meꝰ mortuꝰ fuerat: ⁊ reuixit:ꝑierat: ⁊ inuentus ē: ad eundē parabole ſuꝑioris ꝑtinet ſenſū: in qͣ d̓r: ſic dico vob̓: qꝛ gaudium corā angelis dei ſuꝑ vno peccatore pnīamagēte. Et ceperūt epulari. hͦ ꝯuiuiū qͦtidie celebret̉. quotidie pr̄ filiū recipit. Semper xp̄s credentibꝰ īmolat̉. Erat aūt filiꝰ illiꝰ ſenior ī agroHucuſqꝫ de ꝑſona filij iunioris diſputatū eſt:quē ẜm p̄ſentē parabolā: ī publicanis ⁊ peccatoribꝰ qͥ a dn̄o ad pnīaꝫ ꝓuocabāt̉: debemꝰ accipere. ẜm myſticos autē ītellectꝰ de futura qͦꝫvocatiōe gētiū ꝓphetari. Nūc ad ſeniorē filiūẜmo trāſgredit̉: quē multi ſimplicit̓ ad omniūſāctoꝝ ꝑſonā: multi ꝓprie ad iudeos referunt⁊ de ſāctis qͥdē nō difficilis interp̄tatio ē: in eoqd̓ d̓r: nunqͣꝫ mādatū tuū p̄teriui: lꝫ illud videatur obſiſtere: qd̓ reuerſioni fratris inuideat.In iudeos aūt cū liuor ī fratris ſalute ꝯueniathͦ repugnat: ꝙ nunqͣꝫ ſe dicat eiꝰ p̄teriſſe mādatū. de qͥbus qͥd nobis videat̉: ſuis ī locis conabimur ex planare. Erat aūt filiꝰ illius ſenior inagro: in terrenis oꝑbꝰ labore deſudās: lōge agra ſpūſſancti: ⁊ a ꝯſilio patris extorris. hic ēqͥ ait: agrū emi: ⁊ neceſſe habeo exire et videreillū: rogo te habe me excuſatū. Hic qͥ iuga boūemit qͥnqꝫ: ⁊ legis onere dep̄ſſus: terrenoꝝ ſenſuuꝫ voluptate ꝑfruit̉: h̓ qͥ vxore ducta ire adnuptias nō pōt: ⁊ effectꝰ caro nequaqͣꝫ vnū pōteē cū ſpū. In huiꝰ ꝑſona etiaꝫ illiꝰ ꝑabole oꝑarij cōgruūt: in qͣ pͥma tertia ſexta nona hora .i.vocatiōibꝰ varijs mittunt̉ ad vineā: ⁊ indignātur ſibi vndecime hore oꝑarios coequari. ⁊ cūveniret ⁊ appropinquaret domui: audiuit ſymphoniā ⁊ choꝝ. Illud quod in quodā pſalmoſuꝑſcribit̉ ꝓ melech: huic ſenſui cōuenit. Si qͥdem melech chorus in vnū ꝯcinnēs d̓r. Maleautē qͥdam de latinis ſymphoniā putāt eſſe genus organi: cū ꝯcors ī dei laudibꝰ ꝯcētus ex hͦvocabulo ſignificet̉. Symphonia quippe conſonantia exprimit̉ in latino. Et vocauit vnū d̓