Druckschrift 
1 (1489)
Entstehung
Seite
CLXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

TractatusEpl̓aLCA

peruerſū vltra mulieres ante fornicationē tuā poſt te ſunt fornicate in eo dediſti mercedes mercedes tibi ſunt date: videmusin filio minore completū. Subſtantiā ſuā in regione pͥncipis ꝑdidit: poſt ꝑditas facultatesmiſſus ad porcos egeſtate ꝯtabuit. Demonuꝫcibus ē ebrietas luxuria: fornicatio: vniuerſa vitia. hec blāda ſūt laſciua: ſenſus voluptate demulcēt. ſtatimqꝫ vt apparuerit ad vſūſui ꝓuocāt. Quibꝰ ideo luxurioſus adoleſcēs poterat ſaturari: qꝛ ſemꝑ voluptas famemſui habet: trāſacta ſatiat: ſathanas cumaliquē ſua arte deceꝑit: ꝓpriū ei impoſueritiugū: vltra ad vitiorū abūdantiā non ꝓcurat:ſciēs eſſe mortuū. ſicuti multos idolatras videmꝰ panis miſeria egeſtate ꝯfectos. Hi ſūtin qͥbus ꝓpheticꝰ ẜmo cōplet̉. oībus meretricibus dant̉ mercēdes Tu aūt dediſti mercedēoībus amatoribꝰ tuis: accepiſti mercedesPoſſumus aūt aliter ſiliquas interp̄tari. demonū cibus ē carmina poetaꝝ: ſecularis ſapīarhetoricoꝝ pompa ꝟboꝝ. hec ſua oēs ſua vitate delectāt: dum aures verſibꝰ dulci modulatione currētibꝰ capiunt: aīam qͦꝫ penetrāt pectoris interna deuincūt Uerū vbi ſūmo ſtudio fuerīt ac labore ꝑlecta: nihil aluid niſi īanēſonū ſermonū ſtrepitū ſuis lectoribꝰ tribuūtnulla ibi ſaturitas veritatis: nulla iuſticie refectio reꝑitur. Studioſi eaꝝ ī fame veri ꝟtutūpenuria ꝑſeuerāt. Huius ſapīe typus ī Deuteronomio ſub mulieris captiue figura deſcribit̉: de diuina vox p̄cipit: vt ſi iſraelites eamhr̄e noluerīt: vxorē Caluitiū ei faciat: vnguesp̄ſecet: pilos auferat. cuꝫ munda fuerit effecta: tūc trāſeat ī pictoris amplexus. Hec ſi ẜmlr̄am intelligimꝰ: nonne ridicula ſunt. Itaqꝫ nos facere ſolemꝰ qn̄ philoſophos legimus:qn̄ in manꝰ nr̄as libri veniunt ſapīe ſecularis.ſi qͥd in eis vtile reꝑimus: ad nr̄m dogma conuertimus. ſi qͥd v̓o ſuꝑfluū de idolis: amorede cura ſeculariū rerū hec radimus. His Caluitiū inducimꝰ. hec in vnguiū more ferro acutiſſimo deſecamus Vnde apl̓s ꝓhibet: ne inidolio qͥs recūbat dicēs: videte aūt ne hec licētia veſtra offendiculū fiat infirmis Si enī quisviderit eum habet ſcientiā in idolio recūbentem: nōne ꝯſcientia eius ſit infirma: edificabit̉ ad manducandū idolotheta: peribit infirmus ē ī tua ſcīa frater: ꝓpter quem xp̄s mortuus eſt? Nōne tibi videt̉ ſub alijs verbis dice̓ne legas philoſophos: oratores: poetas: nec īeoruꝫ lectiōe reqͥeſcas? Nec nobis blādiamurſi in eis que ſunt ſcripta non credimus: aliorum cōſcientia vulneret̉: putemur ꝓbaredum legimꝰ reprobamꝰ. Alioqͥn qͣle erit: vtexiſtimemꝰ apl̓m eius veſcebat̉ in idiolo cō-

ſcientiā reprobaſſe: dixiſſe ꝑfectū: quē ſciret de idolothetis manducare? Abſit vt de orexp̄iano ſonet Iupiter omnipotēs: me hercule: me caſtor: cetera magis portēta qͣꝫ numina. At nunc etiā ſacerdotes dei omiſſis euāgelijs ꝓphetis videmus comedias legere: amatoria buccolicorū verſuū verba canere: tenereUirgiliū: id qd̓ in pueris neceſſitatis eſt: crimen in ſe facere volūtatis. Cauēdū igit̉: ne captiuam velimus hr̄e vxorem: ne in idolio recūbamus: aut ſi certe fuerimꝰ eiꝰ amore decepti:mundemꝰ eam: purgemus oēm ſordiū errorem. nec fcandalū patiat̉ frater: quo chriſtꝰmortuus eſt: cum in ore xp̄iani carmina in idolorū laude cōpoſita audierit ꝑſonare. In ſe autem ꝯuerſus dixit: qͣꝫti mercenarij in domo patris mei abūdāt panibꝰ: ego aūt fame perecMercēnario ẜm aliū intellectū eos aīaduertimus ex iudeis ob p̄ſentia tm̄: legis preceptacuſtodiūt. Hi iuſti ſunt miſericordes: obip̄aꝫ iuſticiā ob ip̄m miſcd̓ie bonū: ſꝫ vt a deoterrene felicitatis longe vite p̄miū ꝯſeqͣnt̉:aūt iſta deſiderat: merito cōpellit̉ ad obſequium p̄ceptoꝝ: ne eoꝝ p̄uaricatiōe iuſſa ſūt: careat cōcupitis: porro vbi mētus ē ē dilectioꝑfecta q̄ppe dilectio foras mittit timorē. Nam diligit: non ideo imperata cuſtodit: qꝛ aut timore penaꝝ aut p̄mij auiditate compellit̉: ſedqꝛ hoc ip̄m qd̓ a deo iubet̉ eſt optimū Senſusitaqꝫ iſte eſt. Quāti ex iudeis ob p̄ſentia tm̄ bona a dei obſeqͥo recedūt: ego egeſtate cōficior? Surgens ibo ad pr̄em meū. Pulchre aitſurgēs. pr̄e qͥppe abſente non ſteterat. pctōꝝ iacere: iuſtoꝝ ſtare ē. Ad Moyſē d̓r: tu ꝟo ſtamecū. ī. cxxxiij. palmo: ecce nūc bn̄dicite dominū oēs ẜui dn̄i: ſtatis ī domo dn̄i. Ad bn̄dictionē dn̄i ſtātes ꝓpheta ī domo dn̄i cohortat̉. dicā illī: pr̄ peccaui ī celū coraꝫ te:ſū dignꝰ vocari filiꝰ tuꝰ. peccauerat in celumhierl̓m celeſtē reliq̄rat mr̄eꝫ. Peccauerat corāpr̄e: conditore deſerto fuerat ligna venerat erat dignus vocari filius dei: ſeruus eſſemaluerat idoloꝝ. Oīs enī facit pctm̄: ẜuus ēpeccati: ex diabolo pr̄e natꝰ eſt. Fac me ſicutvnū de mercēnarijs: fac me inquit ſicut vnumex iudeis: te ob p̄ſentiū tm̄ reꝝ ꝓmiſſa venerant̉. Recipe filiū penitētem: qui mercēnarijstuis peccātibꝰ ſepiſſime peꝑciſti: et venit vſqꝫad pr̄em ſuum. Uenimꝰ ad pr̄em: qn̄ a porcoꝝrecedimus paſtione: ẜm illud. ſtatim vt cōuerſus ingemueris: ſaluꝰ eris. Cūqꝫ adhuc longeeēt: vidit pater eius: miſericordia motꝰ ē.Anteqͣꝫ dignis oꝑbus vera pnīa ad patremrediret antiquum: deus apd̓ quem cūcta futura facta ſūt: ē oīuꝫ p̄ſciꝰ futuroꝝ: ad eiuſ p̄currit aduētū. ꝟbum ſuuꝫ qd̓ carnemNe

fNe