XIIEpl̓aILAV IITractatus
T ꝓficiſcentes filij iſrl̓ de Rameſſe caLſtrametati ſūt ī Sococh. Scd̓a māſioIn hac coquūt panes azimos: et pͥmūtēdūt tabernacula. vnde ⁊ ex re locꝰ nomē accepit. Sococh qͥppe īterp̄tat̉ in lingua nr̄a tabernacula ſiue tentoria. Et ob hoc ſeptimo menſeqͥntadecima die ſolēnitas tabernaculoꝝ ē. Cūergo exierimus ex egypto pͥmū tabernacula figimus: ſciētes nobis ad vlteriora ꝑgendū. tūcnō comedamꝰ de fermēto malitie ⁊ neqͥtie: ſedveſcamur azimis ſinceritatis ⁊ ꝟitatis: dn̄i p̄cepta oꝑe ꝯſumātes: cauete a fermēto Phariſeoꝝ. In hac nob̓ p̄cipit̉ māſione: vt ſꝑ egreſſionis ex egypto memores ſimꝰ: vt celebremꝰtrāſitū .i. phaſe dn̄i: vt pͥmogenita nr̄i vteri cūctaꝝ ꝟtutū ꝓ pͥmogenitꝭ q̄ ꝑcuſſa ſūt dn̄o ꝯſe¶ III. Māſio al̓ Sochotcremus.T ꝓfecti de Sococh: caſtrametati ſūtin Ethā: que eſt ī extremo ſolitudinisTertia māſio offert̉ poſt tabernaculain qͣ pͥmū videt̉ dn̄s nocte. ī colūna nubis: et ꝑdiē in colūna ignis: vt p̄cedat populum ⁊ duxitineris fiat. Ethan nobiſcū ſonat fortitudo arqꝫ ꝑfectio: d̓ qͣ ⁊ Dauid canit. Tu dirupiſti flumina ethā. id ē. fortes. Grādis ē fortitudo egyptū dimittere: ⁊ in extrema ſolitudīe cōmorariEx qͦ ītelligimꝰ locū Sococh adhuc iuxta egpti fuiſſe regiōes. In eo qd̓ d̓r: q̄ ē in extremisfinibꝰ ſolitudinis: oſtēdit̉ ꝯfinia eſſe heremi ⁊egypti. Preparemꝰ nob̓ fortitudinem: aſſumamus ꝑfectū robur: vt int̓ erroꝝ tenebras ⁊ cōfuſionē noctis: ſcīe xp̄i lumē appareat. Dies qͦꝫnr̄ habeat ꝓtegentē: vt his ducibꝰ ad ſāctā terram ꝑuenire valeamꝰ. ¶ IIII. Māſio.Rofectiqꝫ de Ethan ad Phiahirothqd̓ ē ꝯtra Beelſephon: ⁊ caſtrametatiſūt e regione Magdal Quarta māſioeſt Phiahiroth q̄ īterp̄tat̉ os nobiliū: ſcribit̉qꝫ per lr̄aꝫ heth. Quidīnale hiroth villas putāt: errorqꝫ manifeſtꝰ: ꝙ ꝓ ſupradicto elemētoain lr̄am legāt. Beelſepho ī linguā noſtrā vertit̉ dn̄s aqͥlonis: aut aſcenſus ſpecule: aut hn̄sarchana. porro Magdal magnitudo vl̓ turrꝭAſſūpta igit̉ fortitudīe nobilitamur in dn̄o: ⁊Beelſephon idoli archana ꝯtēnimus: illiuſqꝫmagnificētiā ⁊ turritā ſuꝑbiā declinamꝰ Nonenī eſt ab auſtro vn̄ dn̄s venit et a meridie in qͣſpōſus recūbit ī floribꝰ: ſꝫ poſſeſſor aqͥlonis veti frigidiſſimi: ex qͣ exardeſcūt mala ſuꝑ t̓raꝫ qͥcū ſit frigidiſſimꝰ: noīe dexter vocat̉: falſū ſibiaſſumēs vocabulū ꝟtutis ac dextre: cū totusſit in ſiniſtra. ¶ V. Māſio.T ꝓfecti d̓ Phiahiroth: trāſierunt ꝑmedium mare in deſerto: ⁊ ambulauerunt viā triū dierū in ſolitudine Ethācaſtrametati ſunt in Marath. Quinta māſioreu̓ſiqꝫ ſiū
eſt in Marath: q̄ interp̄tat̉ amaritudo. Nonpoterāt ad rubri maris gurgites peruenire: etPharaonē cū ſuo exercitu videre ꝑeunteꝫ: niſi poſtqͣꝫ habuerūt in ore nobilitates. id ē. ī domini cōfeſſione ꝟtutes. quādo crediderūt deo⁊ Moyſi famulo eius: ⁊ audierūt ab eo dominus pugnabit pro nobis: ⁊ vos tacebitis: ⁊ victores maria p̄cinente ī tympanis ⁊ choris reſonare ceperūt carmina triūphantium. Cantemus domino. glorioſe enī honorificatꝰ ē: equū⁊ aſcēſorem ꝓiecit in mare. Poſt p̄dicationemeuangelij: poſt tabernacula trāſmigrātiū: poſtaſſumptam fortitudinē: poſt cōfeſſionis nobilitatem. Egyptij ⁊ Ppharao rurſus occurrūtvnde diſcimus cauedas ſemꝑ inſidias: ⁊ inuocādam miſericordiā dei: vt in ſequenteꝫ Pharaonem poſſimus effugere: ⁊ nobis in ſpiritalibaptiſmo ſuffocet̉. Egreſſis de mari rubro occurrit heremus ſyn: que eſt ſolitudo: ⁊ han dicit̉: in qua tribus diebus ingrediētes non habuerūt aquā: ⁊ ꝑuenerunt ad mara: q̄ ex ama.ritudine nomen accepit. habebat fons aquamet dulcedinē nō habebat: murmurat populusvidens aquas: ⁊ potare nō ſuſtinēs. Marasintellige aquas occidentis lr̄e: qͥbus ſi īmittat̉cōfeſſio crucis ⁊ paſſionis dn̄ice ſacramēta iūgant̉: omnē ꝙ importabile ⁊ triſte videbat̉ acrigidum: vertitur in dulcedinē. Vnde ⁊ ſcpͥtūeſt. cōſtituit deus populo legem ⁊ iudicia: ⁊ tēptauit euꝫ. Vbi enī magnitudo gr̄e: ibi magnitudo diſcriminis. Nec terrearis: ſi poſt victoriā venias ad amaritudinē. qꝛ verū paſca facientes azima cū amaritudinibꝰ comedāt. ⁊ temptatio ꝓbationē. ꝓbatio ſpē. ſpes parit ſalutēApud medicos quoqꝫ q̄dam antidota noxiosLhumores tēperātia ex amaritudine termināt̉:dicente ſcriptura que ad tempus pingue facitfauces tuas: nouiſſime vero amarius felle in¶ VI. Manſio.uenies.T ꝓfecti de Marath: venerunt ī Helym. vbi erāt. xij. fōtes aqͣꝝ ⁊. lxx. palme: ibiqꝫ caſtrametati ſūt. Sexta manſio ī arietes fonteſqꝫ vertitur. qͣꝫ pulcher ordoꝟtutum: poſt victoriaꝫ tēptatio: poſt tēptationem refectio de amaritudīe venimꝰ ad arietes⁊ robuſtos pͥncipes gregis: qd̓ apd̓ Ezechielēdn̄s iudicaturū eē ſe dicit: ꝙ alij eorū conculcauerint aqͣs: ⁊ cōpreſſerint oues: alij lenes ⁊ placabiles fuerint. De his ⁊ viceſimuſoctauꝰ pſalmus loquit̉. Afferte dn̄o filij dei: afferte dn̄o filios arietū. Sexte māſionis tenemꝰ hoſpitiumnunqͣꝫ pͥus occurrerūt fontes clariſſimi ⁊ purtiſimi: niſi vbi magiſtroꝝ doctrina ꝓrūpit. Necdubium qͥn de. xij. apoſtolis ſermo ſit: de quorū fontibus deriuate aquas totius mūdi ſiccitatē rigant. Iuxͣ has aqͣs. lxx. creuerūt palme
alt̓ fortes
al̓r ſur ali cthan