ParsII
Reuela oculos meos: ⁊ cōſiderabo mirabiliade lege tua. Paulus quoqꝫ lex ſpiritalis ē. Etip̄e dominus ſi crederetis Moyſi: ⁊ mihi crederetis. de me enim ille ſcripſit. Et euangeliuꝫẜm Lucā: tunc incipiēs a Moyſe ⁊ omnibusꝓphetis interp̄tabat̉ illis in cūctis ſcripturisque ab ip̄o dicta erāt. Igit̉ iudei paruuli: et qͥſolidum cibū glutire nequeūt: ſed adhuc lactenutriunt̉ infantie: legant Pharaonē carneum⁊ mare rubrum ꝑ quod ad Indiam nauigat̉:⁊ māna coriādro ſimile: ⁊ omīa que ſcripta ſūtaudiāt corporaliter. Leprā domoꝝ: ⁊ leprampellis: ⁊ ſtaminis: taurū homicidā: ⁊ iumentūadulterij reū. ⁊ hebrei ꝓpter vxorē ac liberosſeruire cupiētes aure ſibilēt ꝑforata. Nos aūtderelinquētes Capharnaū agrū quōdam pulcherrimū: ⁊ cū ieſu egrediētes ī deſertū: paſcamur panibus eiꝰ. Si inſipiētes ſumꝰ: ⁊ iumentorum ⁊ ſimiles ordeaceis. ſi rōnale aīal: triticeis ⁊ ex grano frumēti cōmolitis: qd̓ in terrācadēs ⁊ mortuū multos fructus attulit Nouēplagis ꝑcuſſa eſt egyptus: fractꝰ Pharao vtdimitteret populū dei. ad extremū p̄mogenitaꝑdidit vt pͥmogenita iſraelis dn̄o ſacrarētur.qͥ pͥus tenere cupiebāt: inſtanter expellunt. Exterminator trāſit ⁊ terrā Geſſen paſtoralem etpluuijs irrigataꝫ nō audet attingere. erant enīpoſtes eoꝝ agni cruore ſignati: ⁊ oꝑe loq̄bant̉/ſignatū eſt ſuꝑ nos lumē vultus tui dn̄e Un̄ ⁊appellat̉ ip̄a ſolēnitas phaſe: quā nos trāſituꝫappellare poſſumꝰ: eo ꝙ de peioribꝰ ad melioraꝑgentes tenebroſaꝫ egyptū relinqͣmus. Sꝫ iātp̄s eſt: vt ꝓmiſſa cōplentes: māſionū iſrael ordinē ꝓſequamur. Scriptū eſt in vltima partevoluminis numeroꝝ: qd̓ apud hebreos appellat̉ naidabar. Hec ſūt caſtra filiorū iſrael: quiegreſſi ſūt de terra egypti ꝑ turmas ſuas ī manu Moyſi ⁊ Aaron: qͣs greci apreis vocant.nos ꝓpter lingue ꝓprietatē ſignificātius māſiones: ſiue qꝛ de exercitu d̓r caſtra trāſtulimusFit autē catalogus māſionū a pͥma vſqꝫ ad vltimā: ⁊ numerant̉ ſimul qͣdragintadue. de qͥbMattheus loqͥtur ab Abraā vſqꝫ ad Dauidgenerationes. xiiij. ⁊ a Dauid vſqꝫ ad tranſmigrationē Babylonis generatiōeſ. xiiij. ⁊ a trāſmigratiōe Babylonis vſqꝫ ad xp̄m generationes. xiiij. id ē. ſimul generationes. xlij. per hascurrit verꝰ hebreꝰ qͥ de t̓ra tranſire feſtinat adcelū: ⁊ egypto ſeculi derelicta: terrā repromiſſionis ingredit̉. Nec mirū ſi in illo numeri ſacramēto ꝑueniamꝰ ad regna celoꝝ: ſub qͦ dn̄s atqꝫſaluator a pͥmo pr̄iarcha ꝑuenit ad ꝟgineꝫ qͣſiad iordanē: q̄ pleno gurgite fluēs ſpūſſancti generis redūdabat. Quod aūt ī manu Moyſi ⁊Aaron ingreſſus ſcribit̉: ītellige legem ⁊ ſacerdotiū: oꝑa ⁊ cultū dei: qͦꝝ alteꝝ altero indiget
Nihil enī ꝓdeſt exercere ꝟtutes: niſi noueriscreatorē. nec dei veneratio ꝓficit ad ſalutē: niſi p̄cepta ꝯditoris īpleueris. His duabꝰ manibus qͣſi duobꝰ ſeraphin in ꝯfeſſionē ſācte trinitatis erūpimꝰ dicētes. Sanctꝰ: ſanctꝰ: ſanctusdn̄s deꝰ ſabaoth.¶ I. Manſio.Ouerūt itaqꝫ caſtra de Rameſſe mēſepͥmo. xv. die mēſis pͥmi. Altera die pꝰpaſca egreſſi ſūt filij iſrl̓ in māu excelſain ꝯſpectu oīuꝫ egyptioꝝ: ⁊ egyptij ſepeliebātqͦs ꝑcuſſerat dn̄s ex eis oēm pͥmogenitū ī terraegypti: ⁊ ī dijs eoꝝ fecit dn̄s iudicia. Rameſſea qͥbuſdā īterp̄tat̉ cōmotio turbulēta aut amaritudo cōmotioqꝫ tinee. Nos aūt veriꝰ eſtimamus expͥmi tonitruū gaudij. Ad hāc vrbem q̄ī extremis egypti finibꝰ erat: ppl̓s ꝯgregatꝰ ē: qͥin deſertū exire cupiebat: eo ꝙ tumultuꝫ ſeculiderelinquens mouebat̉ a vitijs p̄ſtinis: ⁊ a comedēte pus tinea pctōꝝ: ⁊ oēm amaritudinemvertēs ī dulcedinē. vt dei vocē ī Syna montedeſuꝑ tonātis audiret. Qd̓ autē ꝟba diuina ⁊eloqͥa ſcripturaꝝ ī ip̄ius ſeculi ⁊ mūdi rota: tonitruꝰ appellēt̉: pſalmiſta declarat dicēs: voxtonitrui tui deꝰ ī rota: ⁊ dei pr̄is vocē ī baptiſmo faluatoris audiētes: tonitruū putauerūt.Cūqꝫ cōmoti fuerimꝰ ad euangelicā tubā: ⁊ excitati tonitrui gaudio eximus ī menſe pͥmo: qn̄hyems p̄terijt ⁊ abijt ſibi: qn̄ veris exordiū eſtqn̄ terra parturit: qn̄ cūcta renouāt̉. ⁊ eximusxv. die mēſis pͥmi in caſtinū paſce pleno mēſislumīe: poſt eſū agni īmaculati. et calciatos pedes habētes de apl̓o: ⁊ accinctos pudicitia lūbos: ⁊ baculos in manibꝰ p̄paratos. qͣꝫuis enīī egypto. xiiij. mēſis paſca facientes comederimus agnum: tamē tunc nobis lux plena cōpletur: quādo in manu excelſa Rameſſē dimittimus: que excelſa dicit̉: vel ꝙ egyptum ꝑcuſſerit: vel ꝓ ꝓtexerit iſrael videntibꝰ egyptijs: qͥadmirant̉ nos exire de ſeculo: ⁊ torquentur inuidia: ⁊ poſtea nos tenere cupiētes in ꝑſecutionibus ſuffocant̉. quādo ⁊ egyptij ſepeliunt primogenitos ſuos: ⁊ patres mortui terrenis oꝑibus opprimunt mortuos filios ſuos. Mihi videtur egyptiorū pͥmogenita dogmata eſſe philoſophorum: qͥbus deceptos homīes atqꝫ irretitos tenebāt. Que cum iſrael viuus effugeritcircūdant mortuis ſuis: ne exeuntiū imitenturexemplū. porro qd̓ ſequit̉. In dijs eorum fecitiudicia: ſiue vt. lxx. trāſtulerūt vltiones. illudhebrei autumāt: ꝙ nocte qua egreſſus ē populus om̄ia in egypto templa deſtructa ſint: ſiuemotu terre ſiue ictu fiuminū. Spiritaliter autēdicimꝰ: ꝙ egredientibꝰ nobis de egypto: errorū idola corruant: ⁊ oīs peruerſaꝝ doctrin amcultura quātiat̉. ¶ II. Manſio.
alx Eparſeſus
A ſubula-
al̓r gracij.