TractatusIEpl̓aLIA LL
Fo. CLXI
ip̄m ī pluribꝰ fecerint: vtiqꝫ alibi aliter atqꝫ aliter exp̄ſſerint nouiſſime trāſlationis varietatelaſſati ip̄a hebrea ꝟba poſuerint. Aqͥla aūt idqd̓ illijαlιογ dixerunt ⁊ ευομλα id ē. veſtimētū ⁊ ſuꝑ veſtimētū dixit: qd̓ ſcꝫ tunica ⁊ qd̓hebreo ẜmone vocat̉ mail ſuperiorem tunicaꝫεναμλα vero. id ē. ε. μάιοῦ qd̓ hebraice dicitur ephod cum ſuperiꝰ palliū ſignificet: qͦ totaſacerdotalis ꝓtegat̉ ambitio Queris forſan ſiephod ſacerdotale ſit palliū: qͣre ī qͥbuſdā locaddat̉ bar? Audiēs bar: riſū tenere non poſſūNā cū apud hebreos dicat̉ bad: ip̄os qͦꝫ. lxx. īterp̄tes ſic tranſtuliſſe manifeſtum ſit: ꝓbab vtbar ſcribat̉: error obtinuit bad autē lingua hebraica linū d̓r. lꝫ linū effeſt in ſignificātiꝰ exprimat̉. deniqꝫ vbi nos legimus: ⁊ facies femorale lineū: vt oꝑiant̉ carnis turpitudines a lumbis vſqꝫ ad crura eoꝝ. In hebreo ꝓ lineo badponit̉. Qua ſpecie vir qͣꝫ ille qͥ danieli mōſtratur: indutus ē. Et extuli oculos meos ⁊ vidi ⁊ecce vir vnus veſtitꝰ ē bardin. qͦ plurali numero veſtes linee nūcupāt̉. ꝓpterea aūt Samuel⁊. lxxxv. viri ſacerdotes ephod lineum portaſſe referūt̉: qm̄ ſacerdos magnꝰ ſolꝰ habebat licentiā ephod nō lineo veſtiēdi. veꝝ vt ſcriptura cōmemorat: auro hyacintho purpura coccinobyſſoqꝫ cōtexto. Ceteri habebāt ephod nōilla varietate diſtinctū: ⁊ ex. xij. lapidibꝰ ornanatū: qͥ in humero vtroqꝫ reſidebant. ſꝫ lineū ⁊ſimplex: ⁊ toto candore puriſſimū. Ueꝝ qꝛ ſupra ꝓmiſerā: me ſi ſpatiū dictādi fuiſſet: d̓ theraphī qͦꝫ breuiter diſſerturū: nec qͥſqͣꝫ īterim interpellator aduenit: ſcito theraphym ab Aqͥlamorphomata īterpretari: qͣs nō figuras ſiue figuratiōes poſſumꝰ dicere. Nā ī eodeꝫ loco qn̄Saul miſit nūcios vt acciperēt Dauid: ⁊ rn̄derunt vexari illū gͣuiter: ⁊ miſit rurſū dicens: afferte illū ī lecto ad me: vt occidam illū: vt venerunt nuncij. ⁊ ecce cenotaphia ī lecto ꝓ cenotaphijs. ī hebreo theraphym .i. morphomota poſita ſūt. ⁊ nō decor capraꝝ vt nr̄i codices hn̄t: ſpuluillꝰ de capraꝝ pelle ꝯſutꝰ: qͥ intonſis piliscaput īuoluti ī lectulo hoīs mētiret̉ vt autemvtriuſqꝫ ẜmonis veritatē pariter explicem. inOſee cōminat̉ deꝰ a ſe ppl̓o fornicāte oēꝫ gr̄amablaturū dicēs: ꝙ diebꝰ multꝭ ſedebūt filij iſrl̓ſine rege et pͥncipe: ſine ſacrificio: ſine altari: etſine ſacerdotio: ⁊ manifeſtationibꝰ. ꝓ ſacerdotio ⁊ manifeſtationibꝰ: in hebreo ē ſine ephodiuxta. lxx. qͦꝫ qͥ ſenſū magis qͣꝫ ꝟba īterpretatiſūt: ſacerdotiū īterp̄tari theraphym. Theraphym ꝟo .i. figuratiōibꝰ vel figuris varia oꝑaq̄ theraphym vocant̉ ītellige. Nā ⁊ in Exodoceteriſqꝫ locis vbi deſcribūt̉ veſtes plumariaarte ꝯtexte opꝰ cherubin .i. variū atqꝫ depictūfactū eſſe deſcribit̉: ita tn̄ vt vau lr̄aꝫ cherubin
nō habeat. qꝛ vbicūqꝫ cū hac lr̄a ſcribūt̉ aīaliamagis qͣꝫ oꝑa ſignificāt. Iuxͣ igit̉ hūc ſenſuꝫ ⁊micha cum veſte ſacerdotali: cetera qͦꝫ q̄ ad ſacerdotale ꝑtinēt ornamētū ꝑ theraphym feciſſe monſtrat̉. Quā vellem nunc tibi omnem habitū ſacerdotis exponere: ⁊ ꝑ ſingl̓as veſtiumſpēs diuina oſtēdere ſacr̄a. Ueꝝ qꝛ ī hͦ ip̄o breuitatem epl̓e exceſſimꝰ: ⁊ Ioſephus ac Philoviri doctiſſimi iudeoꝝ: multiqꝫ d̓ nr̄is id latiſſime ꝓſecuti ſūt: qͦꝝ vt aiūt voce audies me: q̄de cetero velis pn̄s ꝑcūtato p̄ſentē: vt ſi qd̓ forte neſcimꝰ: ſine teſte: ſine iudice infida aure moliamur. Nos vt ſis: hebreoꝝ lectiōe detenti ī latina lingua rubiginē obduximus: intātū vt loquētibꝰ qͦꝫ nob̓: ſtridor qͥdā n̄ latinꝰ īterſtrepat.vn̄ ignoſce ariditati. ⁊ ſi imperitꝰ ſū inqͥt ẜmone apl̓s: ſꝫ nō ſciētia. Illi vtrūqꝫ non deerat: etvnum humiliter renuebat. Nob̓ vtrūqꝫ deeſt:qꝛ ⁊ qd̓ pueri plauſibile habueramꝰ amiſimusnec ſcientiā quā volebamꝰ cōſecuti ſumus: iuxta Eſopianā fabulā dū magna ſectamur: etiāminora ꝑdentes.¶ Beati Hieronymi p̄ſbyteri ad Fabiolam d̓xlij. māſionibꝰ filioꝝ iſrl̓ ꝑ heremū: illas hiſtorice myſticeqꝫ deſcribēs. Epl̓a. LXVIIN ſeptuagēſimoſeptimo pſalmo quē iuxta euangeliſtāMattheū ex ꝑſona dn̄i dictū credimꝰ: decemplagaꝝ ī egypto et egreſſiōis iſrl̓ in ſolitudinenarrat̉ hiſtoria. Cūqꝫ nulli dubiū ſit facta eē q̄ſcripta ſunt: qͣſi aliud lr̄a ſonet: aliud clauſumſpūs teneat. Aperiā inquit in parabola os meum: loquar ꝓpoſitiones ab initio. Quanta audiuimus: ⁊ vidimus: ⁊ patres noſtri narrauerunt nobis Unde apoſtolus ijſdē verbis quia⁊ eodem ſpū: hec autem ait omīa in figura contingebant illis. ſcripta ſunt autē ad cōmonitionē noſtraꝫ: in qͦs fines ſeculorū deuenerūt. Etnolo vos ignorare fratres: quoniā patres noſtri omnes ſub nube fuerūt: ⁊ omnes per maretrāſierūt et oēs ꝑ Moyſē baptizati ſūt ī nube⁊ in mari: ⁊ oēs eādē eſcā ſpiritalē manducauerūt: ⁊ oēs eūdē potū ſpiritalē biberūt. bibebātaūt de ſpiritali ꝯſeq̄nte eos petra: petra āt eratxp̄s. Si ergo pars hiſtorie itineris ex egyptoſpiritaliter accipit̉: et cetera q̄ ab apoſtolo proanguſtia tēporis p̄termiſſa ſūt: eiuſdem eſſe intelligentie ꝯuincent̉. Nam idem ꝓpheta qui īalio loco dixerat: habitaui cum habitantibꝰ cedar multū incola fuit aīa mea: abſentiam terreſancte non ferre ſuſtinēs: lachrymabiliter ingemiſcit ⁊ dic̄. Hec recordatꝰ ſum: ⁊ effudi in meaīaꝫ meā: donec trāſeā ī locū tabernaculi admirabilis vſqꝫ ad domū dei in voce exultatiōis ⁊ꝯfeſſionis ſonus epulantis. Et in alio pſalmo
aly moriat̉x5