ParsII
zona: an vt qͥdā putāt turibulū vel genꝰ aliqd̓veſtimēti ſit. Et ſi veſtis: quō ea cingit̉. ⁊ poſtip̄m ephod qͣre adiūgit̉ ei bad. In ſeq̄ntibꝰ qͦlegiſſe te ſcribis: vbi venit homo dei ad Heli:et dicit ei hͨ dicit dn̄ſ: Manifeſte oſtēdi me addomū pr̄is tui ex oībꝰ tribubꝰ iſrl̓: cū eēt ī terra egypti ẜuiētes ī domo Pharaonis. ⁊ elegidomū pr̄is tui ex oībus tribubꝰ iſrl̓ mihi in ſacerdotiū: vt aſcēderēt ad altare meū: ⁊ incēderent incēſū: ⁊ portarēt ephod. Totūqꝫ libri ordinē ꝓſecuta etiā de illo loco exēplar ſūpſiſti:in qͦ Doech Idumeꝰ iuſſu regis īterfecit ſacerdotes. Et conuerſus inquit ſcriptura Doech.Syrus mortificauit ip̄e ſacerdotes domini. etoccidit in illa die treenctos quinqꝫ viros: ſiuevt in hebreo legit̉. lxxxv. omnes qͥ portabantephod ⁊ nobath ciuitatē ſacerdotuꝫ occidit inore gladij a viro vſqꝫ ad mulierē: ab infāte vſqꝫ ad nutriētē: ⁊ vitulū: ⁊ aſinū: ⁊ ouē ī ore gladij: ⁊ ſaluatꝰ ē vnus filiꝰ Abimelech filij Achitob ⁊ nomē ei abiathar: ⁊ fugit poſt dauid Nōme teneo: qͥn ꝓblematis ordinē reſpōſiōe pueniā. Ubi nūc legimꝰ ⁊ oēs portātes ephodbadHoc qͣre ita dixerim: in ſequētibꝰ diſces. Illd̓qͦꝫ qd̓ ſeqͥtur addidiſti. Et factum ē cū fugeretAbiathar filiꝰ Abimelech ad Dauid: ⁊ ip̄e cūDauid deſcēdit ī Sicelech: hn̄s ephod in manū ſua: ⁊ renūciatū ē Saul: qꝛ venit Dauid inSicelech: vbi cū regis aduētꝰ ⁊ ciuitatis timeret̉ obſidio: dixit Dauid ad Abiathar: deferephod dn̄i Hec ſūt q̄ de regnoꝝ libro excerptaꝓponēs: volumē iudicū trāſcēdiſti: in qͦ Micha de mōte Effraī ſcribit̉ mille cētū argēti ſiclos mr̄i qͦs illa vouerat: reddidiſſe: ſtiqꝫ ſculptile inde feciſſe ⁊ ꝯflatile. Addidit hͨ poſtmodum ephod ⁊ theraphym: cū vtiqꝫ ſi zona ſit:aut veſtimēti genꝰ ſculptile atqꝫ cōflatile veſtimēti genꝰ eē nō poſſit. Agnoſco errorem peneoīuꝫ latinoꝝ putātium ephod ⁊ theraphym q̄poſtea noīant̉. de hͦ argēto qd̓ Micha matridederat fuiſſe cōflatū: cū ſcpͥtura ſic referat: etaccepit mr̄ eiꝰ haud dubiū qͥn fuit vir Michaet domꝰ eiꝰ dei: ⁊ fecit ephod ⁊ theraphym: etimpleuit manū vniꝰ de filijs ſuis: ⁊ factꝰ ē ei inſacerdotē. Si aūt putas ea q̄ ſuꝑius appellataſūt ſculptile atqꝫ ꝯflatile: ephod ⁊ theraphymdeinceps noīari: diſce eē nō eadē. Siqͥdē poſtmr̄is idolum qd̓ d̓r ſculptile atqꝫ ꝯflatile: fecitmicha ephod ⁊ theraphym. ſicut ex ꝯſeq̄ntibꝰapprobat̉. ⁊ reſpōderūt qͥnqꝫ viri qͥ abierāt cōſiderare terrā: ⁊ dixerunt ad fratres ſuos: eccenoſtis q̇dē ī domibꝰ iſtis ephod ⁊ theraphym⁊ ſculptile atqꝫ cōflatile. Et poſt multa que inmedio p̄termiſiſti: ⁊ aſcēderunt inqͥt quinqꝫ viri: ⁊ illuc irruerūt: ⁊ ſūpſerūt ſculptile atqꝫ cōflatile: ephod ⁊ theraphym. Et ſexcenti viri qͥ
cincti erant vaſis bellicis ingreſſi ſunt domuꝫMicha: ⁊ ſumpſerunt ſculptile atqꝫ cōflatileephod ⁊ theraphym. Coarguunt̉ eoꝝ opiniones qͥ vt indiſſolubilē facerēt q̄ſtionem: ephodargentū putauerūt. Illud breuiter attende: ꝙnunqͣꝫ niſi in ſacerdotio nominet̉. Nam ⁊ Samuel qͥ illo cinctus refert̉: leuites fuit A ſacerdoles Nobat hoc dignitatis ſue inſigne portabant. Et qd̓ in latinis codicibꝰ non habet̉: qn̄dauid fugit a Saul venit ad Abimelech: ⁊ gladiū poſtulauit dicens: vide ſi eſt ad manū tuālancea ⁊ gladius: quoniā gladiū meum ⁊ vaſamea nō ſuſtuli in manu mea. Reſpōdenſqꝫ ſacerdos dixit: ecce gladius Goliath alienigenequē ꝑcuſſiſti in valle Terebinthi: ⁊ hic inuolutus eſt veſtimēto poſt ephod in ſacrario: vtiqꝫephod cōditū ẜuabat̉. hoc qͦꝫ qd̓ nūc poſuimꝰvbi ſculptile ⁊ cōflatile legit̉: lꝫ idolū ſit: tamēqꝛ ꝑ errorem religio putabat̉: ad venerationēeius ſic̄ ad dei miniſteriū ep̄hod ⁊ theraphyminſigne conficit̉. Theraphym qͥd ſit ſi ſpatiuꝫdictandi fuerit: ꝓſequemur. Nunc interim deephod vt cepimus explicandū eſt. In Exodovbi Moyſi p̄cipit̉ vt ſacerdotalia iubeat fieriveſtimēta. Poſt cet̓a legit̉ ⁊ he ſtole qͣs faciāt.pectorale ſuꝑhumerale ⁊ tunicas χοσμιτασ⁊ cidarim: ⁊ cinctoriū. Ubi aūt nos poſuimusſuꝑ humerale in greco habet̉ επομίν ⁊. lxx. īterp̄tes tranſtulerunt qd̓ ſcilicet ſuꝑ humerosiſtiuſmodi veniat veſtimentū. Deinde iungit̉⁊ hi accipiēt auꝝ ⁊ hyacinthū ⁊ coccinū ⁊ purpuram ⁊ byſſum: ⁊ facient ſuꝑhumerale d̓ byſſo opus textile variū. Quid plura? Totꝰ Exodi liberac veſtium plenus eſt ſpecie. Nam etin fine eiuſdeꝫ voluminis ſcribirūt̉: ⁊ fecit omnis ſapiens in operibus ſtolas ſanctorum queſunt Aaron ſacerdotis: ſicut dominꝰ precepitMoyſi. Et fecerunt ſuꝑhumerale de auro ethyacintho purpura ⁊ coccino ⁊ byſſo retorta.Sed qꝛ in Exodo hoc genus veſtimēti p̄cipit̉tm̄ vt fiat: ⁊ poſtea actum refertur: nō tamē eoAaron veſtit̉. In Leuitico quō ſacerdotalibꝰveſtimētis indutus fuerit explicat̉. ⁊ applicuitMoyſes Aarō ⁊ filios eiꝰ ⁊ lauit eos aqua: ⁊veſtiuit eū tunica: ⁊ cinxit euꝫ zona: ⁊ veſtiuiteuꝫ υπερυτήν quod nos ſubtunicalē ſiue tunicā quā ſubtus veſtitꝰ ē poſſumꝰ interp̄tari: ⁊impoſuit ſuꝑhumerale inqͥt: ⁊ cinxit eū ẜm facturā ſuꝑhumeralis: ⁊ ꝯſtrinxit eā in ip̄o. Uides itaqꝫ hūc ſuꝑhumerali cingi: quō ſamuelephodbad illo neſcio qͦ cingebat̉? ſꝫ ne te lōgitrahā hāc habe ſnīaꝫ Ubicūqꝫ ī. lxx. īterp̄tibhoc eſt in codicibus noſtris επομισ id ē. ſuꝑhumerale legit̉: in hebreo ſcriptum eſt ephodQd̓ quare alibi interp̄tari voluerint: ⁊ alibi ininterp̄tatū reliq̄rint: nō eſt mei iudicij: cuꝫ hoc