Druckschrift 
1 (1489)
Entstehung
Seite
CLIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

ParsC

uionē ſue ꝯditōis inducit̉: in deſpectu totiusſb̓limata mūdi vīce̓ ip̄a: ex eo ſibi obſequūt̉p̄ſumit elemēta: hīc mōtes ſcrobibus fodiēdohīc valles ſb̓ſtructōibꝰ opplēdo: hic maria mollibꝰ arādo: nūc arrida irriguis fecūdādo: nuncſtagna paludeſqꝫ ſiccādo: vl̓ cāpos ꝯſitis nēoribus veſtiēdo: ac ſiluoſoꝝ mōtiū iuga vetuſtisnēoribꝰ denudādo: vt pene dn̄aꝫ ſe naturecredat: ſi fecerit alit̓. Cuiꝰ nature ꝯcuſſiōe natura nr̄a his ꝯditōibꝰ agitata ducit̉. hꝫ vias dn̄icuſtodire: in qͥbꝰ exꝑimētis ſꝫ detrimētis potētie deſudat̉. nec q̄rit̉: vt ſupra nos aueat vniuerſa mortalitas: ſꝫ vt ẜm nos vita ducat̉: ne āplius nos eſtimādo qͣꝫ ſumꝰ incipiamꝰ nec id obtinere qd̓ ſumꝰ: ip̄m: ſi velimꝰ deſpicereqd̓ ſumꝰ: mereamur in meliꝰ eſſe qͣꝫ ſumꝰ: dicētedn̄o: nr̄e īputatōi: quā p̄ſumimꝰ ſubſcribēte.Amē dico vob̓: nēo ē relīquat domū: aut parētes: aut frēs: aut vxorē: aut filios ꝓpt̓ regnūdei: recipiat centuplū in tꝑe: in ſeculovēturo vitā et̓nā hereditabit. Et talibꝰ ꝓmiſſionibꝰ vie ille dure qͣs ob v̓bū dn̄i neceſſe ē: molliunt̉. In qͣꝝ cuſtodia vtiqꝫ multa retributio ēHis mercedibꝰ inuitamur. qͦs cogit: vellenos ābit: qd̓ pot̓at iube̓. Deniqꝫ v̓bū viteduꝝ diceret ſermonē: ob turbatōesſeq̄bant̉: abſcederēt: reſpiciēs diſcipulos ſuosnūqͥd na ip̄i abire vellēt inqͥrit iratꝰ. adeo eligit potiꝰ ſe nob̓ bōa oīa debe̓ ſi volumꝰ qͣꝫ īputare ſi cogimur: dicēte dn̄o. ſi volēs ago mercedē accipio. ſi āt inuitus: diſpenſatio mihi credita ē. Hec volūtas femoralis illiꝰ vagina cultelli ē. vbi in ſe amorē dei quē cultellū eſſe diximus receꝑit: merebit̉ intellige̓ dn̄m veradicaſſe. Iugū em̄ meū ſuaue ē: ſarcina mea leuis ē. qm̄ ſuꝑfluis oībꝰ āputatis: cūctis oneribꝰ circūciſis belue qͣdā ſarcinalis imagine tenuata: vere etiā nos pſalmiſta dicimꝰ vl̓glaciē vel liqͥdā etiā mollēqꝫ ſubſtantiā āguſtū illud acus foramē trāſire poſſumꝰ: qd̓ intrare in eqͥs ſꝑant curribus valebūt. qm̄les etiā via illa lata eſt ſpatioſa: vix capiet.Laboꝝ itaqꝫ arduos mōtes difficultatū ꝓpemodū muros qͥbus celeſtia ab hūanis velutuincie cuiuſdā limitibus ſeꝑant̉: diuīa dimicatrix munificentia liberalitaſqꝫ deplanat. Et ſic̄turb̓ ſacerdotalibus muros illius Hierico: itaꝓph̓aꝝ vocibꝰ turrī nr̄i interitus elidit: ſi ꝯͣſpem in ſpe credētes qͦdā ꝯcitatoꝝ luminumvidēdi ſalienti trāſpectu in fraudem pn̄tium caducoꝝ ꝓmiſſa tāqꝫ manibus apprehēſa miramur hac circūciſi natura in aliāqꝫ naturā trāſpoſiti mente illa aīo teneamꝰ nec oculus vidit: nec auris audiuit: nec in cor hoīs aſcēder̄t: p̄ꝑauit dn̄s his diligūt. de qͦꝝ nūeroē niſi demōſtratā ſuꝑiꝰ circunciſionē: velut

dn̄o ꝯfixus in cruce ſꝑ peccatis ſuis paſſiōeeſt dignus. Illū ꝟo dn̄m nr̄m dignū tali paſſion credes dixerit: dn̄e mēor eſto mei veneris in regnū tuū. Quē adhuc loquit̉: ip̄edn̄s ꝓmptus interpellātis auditor ꝯſolari (vtꝯſueuit) ſua pietate dignabit̉: dicendo: fortianimo eſto. Amen dico tibi: hodie mecum erisin paradiſo. Btī Hieronymi ad Ruffinū pbr̄m Romeiudicio Salomonis in ſectiōe ꝑuuli ẜm tropologiā duas meretrices eccl̓aꝫ ſynagogā exponētis: qͣꝝ ſynagoga filiū cerimonias legisextinxerit.Epl̓a.LXIIUltū in vtraq̄m ꝑtē crebro fama mētit̉: de hoīsmala: qͣꝫ mal̓ bōa falſoꝝ ora ꝯcelebrāt. Un̄ ego gaudeo qͥdē ſuꝑ teſtionio ergame ſctītatis tue: amore ſcī pbri Euſebij. Necdubito qͥn me pudice p̄dicetis: ſꝫ tacitū vr̄e prudentie iudiciū ꝑtimeſco. Itaqꝫ obſecro: vt magis memineritis mei: dignū vr̄a laude faciatis. Qd̓ pͥmus ad officiū ꝓuocaſti: tibi ſecunde in reſcribēdo ꝑtes date ſunt: venit de incuria in amicos: ſꝫ de ignorātia. Si em̄ ſciſſem:p̄occupaſſem ſermone tuuꝫ. Int̓p̄tatio iudicijSalomonis ſuꝑ iurgio duaꝝ mulieꝝ meretri. qͣꝫtū ad ſimplicē hyſtoriā ꝑtinet: ꝑſpicua eſt puer ānoꝝ. xij. ꝯͣ etatis ſue mēſura intimohūane nature iudicarit affectu. vn̄ admiratꝰē: ꝑtimuit illū oīs iſrl̓: qd̓ .ſ. manifeſta fugeret: prudent̓ abſcōdita dep̄hēdiſſꝫ: qͣꝫtūad typicos ꝑtīet ītellectꝰ dicēte apl̓o: oīa in figura ꝯtingebāt ill̓ (ſcpͥta ſunt āt nob̓: in qͦs fines ſeculoꝝ decurrerūt) qͥdaꝫ grecoꝝ autumātſuꝑ ſynagoga eccl̓a ſentiēdū: ad illd̓ tp̄scta referēda qn̄ pꝰ crucē reſurrectōeꝫ in iſrl̓qꝫ ī gētiū ppl̓o verꝰ Salomō .i. pacificꝰ regnareceꝑit. Qd̓ āt adultere meretrices ſynagogaeccl̓ia in ſcpͥturis dicant̉: nulla dubitatio ē:in pͥma frōte videt̉ blaſphemuꝫ. Ceteꝝ ſi recurramꝰ ad ꝓph̓as: Oſee videlꝫ: accepit vxorē fornicariā: gūat filios fornicatōis deinde adulterā Ezechiel Hierl̓m qͣſi meretricēarguit: ſecuta ſit amatores ſuos: diuaricauerit trāſeunti pedes: lupanarqꝫ in loco celebri extruxerit: aīadu̓temus xp̄m iccirco veniſſevt meretrices dōaret mr̄imonio: duobꝰ gregibꝰ vnū ouile faceret. medioqꝫ ꝑiete deſtructoin eaſdē caulas oues pͥus morbidas ꝯgregaretHe ſunt due ꝟge: iūgunt̉ in Ezechiel: debus Zachariā dn̄s refert. Et aſſumpſi mihiduas ꝟgas: vnā vocaui decorē: alterā vocaui funiculos: paui gregē. Mulier qͦꝫ illa meretrix ī euāgelio: pedes ih̓u lachrymis lauat:crine detergit cui pctā oīa dimittūt̉. māifeſte