ParsC
uionē ſue ꝯditōis inducit̉: ⁊ in deſpectu totiusſb̓limata mūdi vīce̓ ip̄a: ex eo ꝙ ſibi obſequūt̉p̄ſumit elemēta: hīc mōtes ſcrobibus fodiēdohīc valles ſb̓ſtructōibꝰ opplēdo: hic maria mollibꝰ arādo: nūc arrida irriguis fecūdādo: nuncſtagna paludeſqꝫ ſiccādo: vl̓ cāpos ꝯſitis nēoribus veſtiēdo: ac ſiluoſoꝝ mōtiū iuga vetuſtisnēoribꝰ denudādo: vt pene dn̄aꝫ ſe nature eē n̄credat: ſi fecerit alit̓. Cuiꝰ nature ꝯcuſſiōe natura nr̄a his ꝯditōibꝰ agitata ducit̉. hꝫ vias dn̄icuſtodire: in qͥbꝰ nō exꝑimētis ſꝫ detrimētis potētie deſudat̉. nec q̄rit̉: vt ſupra nos aueat vniuerſa mortalitas: ſꝫ vt ẜm nos vita ducat̉: ne āplius nos eſtimādo qͣꝫ ſumꝰ incipiamꝰ nec id obtinere qd̓ ſumꝰ: cū ꝑ hͦ ip̄m: ſi velimꝰ deſpicereqd̓ ſumꝰ: mereamur in meliꝰ eſſe qͣꝫ ſumꝰ: dicētedn̄o: ⁊ nr̄e īputatōi: quā p̄ſumimꝰ ſubſcribēte.Amē dico vob̓: nēo ē qͥ relīquat domū: aut parētes: aut frēs: aut vxorē: aut filios ꝓpt̓ regnūdei: qͥ nō recipiat centuplū in tꝑe hͦ: ⁊ in ſeculovēturo vitā et̓nā hereditabit. Et talibꝰ ꝓmiſſionibꝰ vie ille dure qͣs ob v̓bū dn̄i neceſſe ē: molliunt̉. In qͣꝝ cuſtodia vtiqꝫ multa retributio ēHis mercedibꝰ inuitamur. qͦs ⁊ cogit: dū vellenos ābit: qd̓ pot̓at ⁊ iube̓. Deniqꝫ cū v̓bū viteduꝝ diceret eē ſermonē: ⁊ ob hͦ turbatōes qͥ eūſeq̄bant̉: abſcederēt: reſpiciēs diſcipulos ſuosnūqͥd na ⁊ ip̄i abire vellēt inqͥrit iratꝰ. adeo eligit potiꝰ ſe nob̓ bōa oīa debe̓ ſi volumꝰ qͣꝫ īputare ſi cogimur: dicēte dn̄o. ſi eī volēs hͦ ago mercedē accipio. ſi āt inuitus: diſpenſatio mihi credita ē. Hec volūtas femoralis illiꝰ vagina cultelli ē. q̄ vbi in ſe amorē dei quē cultellū eſſe diximus receꝑit: merebit̉ intellige̓ dn̄m vera p̄dicaſſe. Iugū em̄ meū ſuaue ē: ⁊ ſarcina mea leuis ē. qm̄ ſuꝑfluis oībꝰ āputatis: ⁊ cūctis oneribꝰ circūciſis belue qͣdā ſarcinalis imagine tenuata: vere etiā nos cū pſalmiſta dicimꝰ qͥ vl̓ ꝑglaciē vel ꝑ liqͥdā etiā mollēqꝫ ſubſtantiā āguſtū illud acus foramē trāſire poſſumꝰ: qd̓ intrare qͥ in eqͥs ſꝑant ⁊ curribus nō valebūt. qm̄ tāles etiā via illa q̄ lata eſt ⁊ ſpatioſa: vix capiet.Laboꝝ itaqꝫ arduos mōtes ⁊ difficultatū ꝓpemodū muros qͥbus celeſtia ab hūanis velut ꝓuincie cuiuſdā limitibus ſeꝑant̉: diuīa dimicatrix munificentia liberalitaſqꝫ deplanat. Et ſic̄turb̓ ſacerdotalibus muros illius Hierico: itaꝓph̓aꝝ vocibꝰ turrī nr̄i interitus elidit: ſi mō ꝯͣſpem in ſpe credētes ⁊ qͦdā ꝯcitatoꝝ luminumvidēdi ſalienti trāſpectu in fraudem pn̄tium caducoꝝ ꝓmiſſa tāqꝫ manibus iā apprehēſa miramur ⁊ hac circūciſi natura in aliāqꝫ naturā trāſpoſiti mente illa ⁊ aīo teneamꝰ q̄ nec oculus vidit: nec auris audiuit: nec in cor hoīs aſcēder̄t:q̄ p̄ꝑauit dn̄s his qͥ diligūt eū. de qͦꝝ nūero nōē niſi qͥ ꝑ demōſtratā ſuꝑiꝰ circunciſionē: velut
cū dn̄o ꝯfixus in cruce ſꝑ peccatis ſuis paſſiōeeſt dignus. Illū ꝟo dn̄m nr̄m dignū tali paſſion nō credes dixerit: dn̄e mēor eſto mei cū veneris in regnū tuū. Quē dū adhuc loquit̉: ip̄edn̄s ꝓmptus interpellātis auditor ꝯſolari (vtꝯſueuit) ꝓ ſua pietate dignabit̉: dicendo: fortianimo eſto. Amen dico tibi: hodie mecum erisin paradiſo.¶ Btī Hieronymi ad Ruffinū pbr̄m Rome d̓iudicio Salomonis in ſectiōe ꝑuuli ẜm tropologiā ꝑ duas meretrices eccl̓aꝫ ⁊ ſynagogā exponētis: qͣꝝ ſynagoga filiū ꝑ cerimonias legisextinxerit.Epl̓a.LXIIUltū in vtraq̄m ꝑtē crebro fama mētit̉: ⁊ tā de hoīsmala: qͣꝫ d̓ mal̓ bōa falſoꝝ ora ꝯcelebrāt. Un̄ ⁊ ego gaudeo qͥdē ſuꝑ teſtionio ergame ſctītatis tue: ⁊ amore ſcī pbri Euſebij. Necdubito qͥn me pudice p̄dicetis: ſꝫ tacitū vr̄e prudentie iudiciū ꝑtimeſco. Itaqꝫ obſecro: vt magis memineritis mei: ⁊ dignū vr̄a laude faciatis. Qd̓ pͥmus ad officiū ꝓuocaſti: ⁊ tibi ſecunde in reſcribēdo ꝑtes date ſunt: nō venit de incuria in amicos: ſꝫ de ignorātia. Si em̄ ſciſſem:p̄occupaſſem ſermone tuuꝫ. Int̓p̄tatio iudicijSalomonis ſuꝑ iurgio duaꝝ mulieꝝ meretri.cū qͣꝫtū ad ſimplicē hyſtoriā ꝑtinet: ꝑſpicua eſtꝙ puer ānoꝝ. xij. ꝯͣ etatis ſue mēſura d̓ intimohūane nature iudicarit affectu. vn̄ ⁊ admiratꝰē: ⁊ ꝑtimuit illū oīs iſrl̓: qd̓ .ſ. eū manifeſta n̄ fugeret: qͥ tā prudent̓ abſcōdita dep̄hēdiſſꝫ: qͣꝫtūad typicos ꝑtīet ītellectꝰ dicēte apl̓o: hͨ oīa in figura ꝯtingebāt ill̓ (ſcpͥta ſunt āt d̓ nob̓: in qͦs fines ſeculoꝝ decurrerūt) qͥdaꝫ grecoꝝ autumātſuꝑ ſynagoga ⁊ eccl̓a ſentiēdū: ⁊ ad illd̓ tp̄s cūcta referēda qn̄ pꝰ crucē ⁊ reſurrectōeꝫ tā in iſrl̓qꝫ ī gētiū ppl̓o verꝰ Salomō .i. pacificꝰ regnareceꝑit. Qd̓ āt adultere ⁊ meretrices ſynagoga ⁊eccl̓ia in ſcpͥturis dicant̉: nulla dubitatio ē: ⁊ hͦin pͥma frōte videt̉ eē blaſphemuꝫ. Ceteꝝ ſi recurramꝰ ad ꝓph̓as: Oſee videlꝫ: qͥ accepit vxorē fornicariā: ⁊ gūat filios fornicatōis ⁊ deinde adulterā ⁊ Ezechiel qͥ Hierl̓m qͣſi meretricēarguit: ꝙ ſecuta ſit amatores ſuos: ⁊ diuaricauerit oī trāſeunti pedes: lupanarqꝫ in loco celebri extruxerit: aīadu̓temus xp̄m iccirco veniſſevt meretrices dōaret mr̄imonio: ⁊ d̓ duobꝰ gregibꝰ vnū ouile faceret. medioqꝫ ꝑiete deſtructoin eaſdē caulas oues pͥus morbidas ꝯgregaretHe ſunt due ꝟge: q̄ iūgunt̉ in Ezechiel: ⁊ de qͦbus ꝑ Zachariā dn̄s refert. Et aſſumpſi mihiduas ꝟgas: vnā vocaui decorē: ⁊ alterā vocaui funiculos: ⁊ paui gregē. Mulier qͦꝫ illa meretrix ī euāgelio: q̄ pedes ih̓u lachrymis lauat:crine detergit ⁊ cui pctā oīa dimittūt̉. māifeſte