?TractatusEpiſtola LXIII

CLV

pingit eccl̓aꝫ d̓ gētibꝰ ꝯgregatā. Hoc iccirco inpͥma frōte replicaui: ne cui videat̉ incōgruū ſimeretrices dicant̉: qͣꝝ vna Salomōis iudiciofilij poſſeſſiōe dōata ē. prudēs q̄rit adiutor quōmeretrix ſit eccl̓a q̄ nō hꝫ maculā neqꝫ rugā. nōdicimꝰ eccl̓aꝫ ꝑmāſiſſe meretricē: ſꝫ fuiſſe. Nā ⁊in Symonis leproſi domo Saluatoris ſcribit̉ineſſe ꝯuiuiū: vtiqꝫ nō qꝛ leproſus erat eo tꝑe qͦhēbat hoſpitē Saluatorē: ſꝫ qꝛ leproſus an fuerat. Matheus qͦꝫ in catalogo apl̓oꝝ pb̓licanꝰd̓r. nō qͦ ꝑmanſerit publicanus poſt apl̓icā diḡnitatē: ſꝫ qꝛ pͥus fuerat publicanus. vt ibi ſuperabundauit peccatū ſuꝑabundaret ⁊ gr̄a. Sil̓qꝫꝯſidera qͥd dicat eccl̓ia ꝯͣ ſynagogā calūniatricē. Ego ⁊ mulier hec habitamus in domo vnapoſt reſurrectōeꝫ em̄ dn̄i Saluatoris vna de vtroqꝫ ppl̓o eccl̓a ꝯgregata ē. ⁊ quā eleganter peperi inqͥt apud eā in cubiculo. Eccl̓a em̄ de gētibus q̄ nō hēbat pͥus legē: ⁊ ꝓph̓as peꝑit ī domo ſynagoge: nec egreſſa ē de cubiculo: ſꝫ īgreſſa. Un̄ dicit in Cātico cāticoꝝ. Introduxit merex in cubiculū ſuū. ⁊ iteꝝ qͥdem non ſpernā teAſſumēs introducā te in domū mr̄is mee: ⁊ incubiculū eius q̄ ꝯcepit me. Tertia ait die poſtqͣꝫ ego peꝑi: peꝑit ⁊ hec. Si ꝯſideres Pylatūlauātē manus: atqꝫ dicētē: mundus ego ſum aſanguīe iuſti huiꝰ. ſi Cēturionē an̄ patibulumꝯfitētē Uere h̓ erat filiꝰ dei. ſi eos qͥ an̄ paſſionēꝑ Philippū dn̄m vide̓ deſiderāt: haud ābigespͥmā peꝑiſſe eccl̓aꝫ. ⁊ poſtea natū ppl̓m iudeoꝝꝓ qͦ dn̄s p̄cabat̉. Pr̄ igͦſce eis: qͥd em̄ faciūt: neſciūt. Unaqꝫ die credidere tria milia: ⁊ alia dieqͥnqꝫ milia. Quia eramus ſimul (multitudinisem̄ credētiū erat cor vnū ⁊ aīa vna) nulluſqꝫ alius in domo nobiſcū exceptis nob̓ duabꝰ. nonblaſphemantiū iudeoꝝ: nō gētiliū idolis ſeruientiū. Mortuus ē āt filiꝰ mulieris huiꝰ nocte.Dū em̄ legis ſequit̉ obſeruantiā: ⁊ gr̄e euangelij iugū Moſayce doctrine copulat tenebraꝝerrore cooꝑta ē: oppreſſitqꝫ eū mr̄ ſua dormiēs:q̄ nō poterat dicere ego dormio: ⁊ cor meū vigilat. Media nocte ſurgēs tulit filiū de latere eccleſie dormiētis: ⁊ in ſuū collocauit ſinū. Relege totā apl̓i ad Gallathas epl̓aꝫ: ⁊ aīaduertesquō filios eccl̓ie ſuos facere ſynagoga feſtinet.Et dicat apl̓s Filioli mei qͦs iteꝝ ꝑturio donecxp̄s formet̉ in vob̓: viuū tulit nō vt poſſideretſꝫ vt occideret. Nō em̄ amore fec̄ hͦ filij: ſꝫ emuleodio: ⁊ ſuū mortuū ꝑ legis cerimonias: in ſinūeccl̓e ſuppoſuit. Lōgū ē ſi veliꝫ ꝑ ſingula currere: quō ꝑ apl̓m Paulū: ⁊ eccl̓aſticos viros: intellexit eccl̓a: nō eſſe ſuū filiū qͥ tenebat̉ in lege:⁊ in luce cognouerit quē ī tenebris nō videbat.Inde iurgium ortum eſt pn̄te rege: altera dicēte: filius tuus mortuus eſt: meus aūt viuit: altera rn̄dente mentiris. Filius qͥppe meus viuit: ⁊

filius tuus mortuus ē: atqꝫ in hūc modū ꝯtēdebāt corā rege. Tunc rex Salamon qͥ manifeſteSaluator accipit̉ ẜm pſalmū. lxxj. qͥ titulo Salomonis inſcribit̉: vbi nulla dubitatio ē: qͥn cūcta q̄ dicant̉ nō Salomoni mortuo: ſꝫ Xp̄i ꝯueniōt maieſtati: ſil̓at igͦrātiā: ⁊ hūanos ꝓ diſpenſatōe carnis mētit̉ affectus: ſicut ⁊ in alio locovbi poſuiſtis Lazaꝝ: Et ad mulierē fluētē ſanguinē: qͥs me tetigit? Gladium poſtulat. De qͦdixerat: nolite putare ꝙ venerī pacē mitte̓ ſuꝑterrā. nō veni pacē mittere: ſꝫ gladiū. veni eī diuidere hoīeꝫ ꝯͣ pr̄eꝫ ſuū: ⁊ filiā ꝯͣ mr̄eꝫ ſuā: ⁊ nurū ꝯͣ ſocꝝ ſuū: ⁊ inimici hoīs domeſtici eius: ⁊tēptat natura nature dn̄s: vultqꝫ ẜm vtriuſqꝫvolūtatē viuentē filiū: in legē gr̄amqꝫ diuideren̄ ꝙ h̓ ꝓbet: ſꝫ ꝙ ad arguēdū calūniā ſynagogehͦ velle ſe dicat. Illa q̄ nolebat eccl̓e filiū in graviuere: nec ꝑ baptiſmum liberari: libenter habet diuidi pueꝝ: nō vt poſſideat: ſꝫ vt interficiat eccl̓ia quem ſcit ſuum eſſe: libenter conceditemule: dū viuat ſaltē apud aduerſariā. ne interlegē diuiſus ⁊ gr̄aꝫ: ſaluatoris mucrone feriat̉Un̄ dicit apl̓s. Ecce ego Paulus dico vob̓: ꝙſi legē obſeruatis: Xp̄us vob̓ nihil ꝓdeſt. Hecſub allegorie nubilo dicta ſunt. Ceteꝝ optīe nouit prudētia tua. nō eaſdē regulas eſſe in tropologie vmbris: q̄ in hyſtorie veritate. Qd̓ ſicubipedē offēdimus: ⁊ ſapiēti lectori friuolū videatur eſſe: qd̓ ſcpͥſimꝰ: culpā auctori referat. Nosem̄ ⁊ hec ip̄a in lectulo decūbētes: lōgaqꝫ egrotatōe ꝯfecti vix notario celerit̓ ſcribēda dictauimus: nō vt impleremꝰ materiā: ſꝫ ne tibi in pͥncipio amicitiaꝝ aliqͥd imꝑanti videremur negare. Ora nob̓ a dn̄o ſoſpitatē: vt poſt. xij. mēſesqͥbus iugi lāgore ꝯfectꝰ ſum: poſſim aliqͥd dignū vr̄e ſcribe volūtati. ⁊ igͦſce: ſi ſcatēs orō ſolito curſu nō fluat. Nō em̄ eodē lepore dictamꝰ:qͦ ſcribimꝰ. qꝛ in altero ſepe ſtilū ꝟtimꝰ: iteꝝ q̄digna legi ſint: ſcpͥturi. In altero qͥcqͥd in buccā venerit: celeri ſermone ꝯuoluimus. Caninūlibēter vidi. qͥ narrare poterit qͣꝫ difficile ⁊ periculoſum manꝰ dextere vſqꝫ in pn̄tē diē: qͦ iſta dictaui vulnus ſuſtinuerim.¶ Btī Hieronymi p̄br̄i ad Uitalē pbr̄m d̓ Salomone ⁊ Achaꝫ ex dinūeratōne tꝑm: docētiseos adhuc īpuberes genuiſſe. ¶ Epl̓a. XLIII.Ęnon Nauclerus ꝑ quē mihi dicꝭ tue ſcītatꝭ lr̄aseē trāſmiſſas vnā tm̄ ⁊ breuē epl̓aꝫbtī pape amabil̓ reddidit: ſolita munuſcula ꝯtinētē. Satiſqꝫ miror qͥd cāe fuerit: vt cū in bn̄dictionibus ⁊ tuis ⁊ illiꝰ ꝑferēdis fidel̓ extiterit: īretēta epl̓a negligēs approbet̉. Neqꝫ em̄ te falli arbitror diſcipulum veritatis: niſi forte greco hoī latinus ẜmo int̓ chartulas oberrauerit.