ITractatusIEpiſtolaLAI
Fo.CLIIII
bi de mūdialibꝰ vēdicat ſub tributo. qͥ vtiqꝫ eisdixerat. Neſcitis: qꝛ oꝑtet me in pr̄nis meis eēſcꝫ in tēplo nō in ſeculo: in ſacrificioꝝ myſterionō in malignātiū ꝯcilio: in p̄t̓nis vtiqꝫ ſpiritalibus. nā pr̄eꝫ in carnalibꝰ nō hēbat. Deniqꝫ deeo tēplo ⁊ oues abegit ⁊ boues: ⁊ mēſes nūmularioꝝ eu̓tit: ſic templū etiā ip̄m qd̓ figura ē corporis ſui: carnali ꝯcupiſcētia circūcidit: vt ītelligeret hō hͨ ſibi in ſua mēte eſſe faciēda: nec ſane ſuis ꝑcit effectibꝰ nā eū gladiū qͦ alios circūcidebat docēdo: ſi qͥs amauerit pr̄eꝫ ⁊ mr̄eꝫ ſupra me: nō ē me dignꝰ ſua ꝯu̓tit ī viſcera: ⁊ ſibiip̄i fac̄: ꝙ credētibꝰ ē facturꝰ: cū dic̄. Que ē mr̄mea: ⁊ qͥ ſunt frēs mei? O myſteriū: mr̄eꝫ Mariā ſibi dn̄s abiurat: cū exͣ ꝟbi eſſet audiētiā cōſtituta: eo potiſſimū tꝑe: qͦ v̓bū p̄dicaret̉ a verbo: ⁊ ip̄m ſe mīſtrādū diſcipulis mīſtraret. qd̓aꝑtius poſtmodū in illa vnguēti effuſione patefecit: dicēdo. Me āt nō ſꝑ habebitis. Iraſcitur gͦ cū eū magr̄m vite docēda nō eligat. qͥ eaꝫmatrē ꝑ ꝟ̓ginē ꝑturiēdi elegit. ⁊ cur ad eū queexͣnei etiā tā facile interpellare poſſent mr̄ nollet ītrare: nā frēs necdū credebat in ip̄o. Quish̓ erit rogo: qͥ excuſationem p̄ferat: aut gr̄e: autamori? ſi ⁊ Mariā merito nulla vincit: ⁊ xp̄mdn̄m noſtꝝ nemo ſuꝑat pietate? Illa em̄ mr̄ negat̉ a filio: vt vera illa circunciſio doceat̉. qm̄magr̄ ⁊ parens vite debuit viuere: quod docebat eſſe viuendum. Hic ē ille gladius femoral̓:qͦ leuite ſuos ꝓpinqͦs ⁊ ꝓximos occiderunt: qͥetiam dominus ip̄e a pr̄e iubet̉ accingi: quemoēs capiūt: qͥ ſeip̄os cāſtrauerūt ꝓpt̓ regnū celoꝝ: quē gladiū dn̄s mittit in terras. vt filiū ſepararet a pr̄e filiā a mr̄e ſua: nuꝝ a ſocrū ſua. hͦgladio etiā btūs Paulus eccl̓iaꝫ circūcidit dicēs. Reliquū ē: vt qͥ hn̄t vxores: tāqͣꝫ nō habēſes ſint: ⁊ qͥ emūt: tāqͣꝫ nō poſſidētes ſint: ⁊ quivtunt̉ hͦ mūdo: tāqͣꝫ nō vtant̉. h̓ totus iuſticieꝟtus: h̓ rō ē circūciſa oī carne .i. parētū: fratꝝcognationū: affinitatū: nulluꝫ amplius amareqͣꝫ dn̄m: vt ad crucis imaginē dei ꝟbo: nō ad aliqͥs mūdi actus: moneamur affixi mr̄eꝫ ꝯmendare diſcipulo. Res loquit̉ ip̄a: cur ꝑs corꝑisꝑ quā iudeus ſe autumat iuſtificari deſectōi adiudicata videat̉. adeo vt difficilius fuerit modū adhibuiſſe ſermoni: qͣꝫ argumēta reqͥſiſſe: ⁊hāc verā eſſe circūciſionē: ſi abrenūciātes mundo: ex qͦ iuxͣ carnē nr̄aꝫ natura ē: ⁊ parētibus ⁊q̄ fidei ſcādalū faciūt circūciſis: oculo etiā ⁊ manu: nudi ⁊ ſoli debiles etiā ſi fieri pōt dn̄m ſectemur. Cātātes vere: qm̄ pr̄ meus ⁊ mr̄ mea dereliq̄runt me: vt a dn̄o mereamur aſſumi: ⁊ corporea denudati natura: ſpiritaliū indumentisactuū gl̓ioſius veſtiamur ſcientes qm̄ qd̓ d̓ carne naſcit̉ caro ē: ⁊ qd̓ de ſpū: ſpūs ē: dicēte apoſtolo. Et ſi cogͦuimus xp̄m ẜm carnē. veꝝ iam
nūc nō nouimus. in qͦ nob̓ mūdus crucifixus ē⁊ nos mūdo. vt p̄putijs q̄ ſunt in ſuꝑficie ꝯuerſatōis abſciſſis: nudū illud ⁊ ſolū nr̄e gn̄atōnisſecretū qd̓ ſuꝑfluis tegebat̉ appareat. Si em̄ fenū qd̓ hodie eſt ⁊ cras in clybanū mittit̉: d̓s ſicveſtit: qͣꝫto magis nos: ſi fide modicos nō eſſep̄uiderit. Cultello itaqꝫ petrino corꝑis nr̄i circuncidēda ē natura. Petra āt Xp̄s ē. cuius cultellus amor eſt: quo creſcēte in nobis: ſeculi deſideria decreſcent. Quē qͥ amauerit: dicit pr̄i:nō noui te: naturāqꝫ circūcidens ſuā: nec vt patrē ſepeliat mortuū ſeꝑabit̉ a xp̄o. expoliatꝰ veterē hoīeꝫ cū actibꝰ ſuis: qd̓ p̄putiū ē: alius naturā ſuā videbit eſſe ſubſtātie .i. vt ſicut pͥmushō terrenus a terra: ita ſcd̓s celeſtis incipiat eſſe ex celo. Nec dicet iā cuius circūciſa ē naturapr̄eꝫ p̄ter eū qͥ in celis ē: ſe hr̄e. ſe p̄cepto dn̄i lucido illuminatis oculis ſedere ad dextrā ꝟtutꝭfiliū hoīs agͦſcat. Obterēde ſunt oēs aī voluptates: relinquēda ſtudia delectationū. qm̄ hiccircūciſionis ē ꝟitas: nō figura. Nitēdū in ſumma: vt cūctis naturalibus āputatis: ꝯuerſationr̄a tēdat ad celū. vbi Xp̄s ē ad dexteram dei.Qd̓ ita veꝝ erit: ſi ludi: ſi iocus: ſi ꝯuiuiū: ſi ſermo pene familiariū deſerat̉: ⁊ tn̄ qͥ circūcidunt̉areſcūt: vt nō nos mūdo: qͥ vite imagīes ſumſꝫ mūdus nob̓ mortuus eſſe credat̉: nec glutinari eoꝝ aliqͣ q̄ circūciſa ſunt: inimici arte ſinant̉:ſꝫ clamemus: ſedit ſanguis circūciſionis: vt cūin nob̓ vite calculus ceꝑit oꝑari: in qͦ noīe nouūſolus nouit ille qͥ accepit: nō timeamꝰ in loco reuelatōis occidi. qͥnimo ⁊ īputātes aliqͣ nr̄o dn̄oꝑ amorē. Nā ⁊ oꝑarius ibi benignus admittit̉vt ſuꝑius in btō Petro noue gr̄e ſuſceptore didicimus: tota crudelitatis nr̄e harmonia: intortis vehemētius ꝑ artē fidibus: reſultemus. ꝓpter ꝟba labioꝝ tuoꝝ dn̄e ego cuſtodiui viastuas. An ne ē aliqͥd tā duꝝ: tā ferreū: qͣꝫ repugnare natura: Et cū oīa in mūdo ꝑ deū nob̓ ſintfacta: ip̄os nos velut nō nr̄a circuſtēt repellerenō videre? mundūqꝫ ip̄m nob̓ ſe cū oībus diuitijs ⁊ pulchritudinibꝰ ſuis ingerentē: manu qͣdā repudiare ꝟtutis? Obſeratiſqꝫ oībus ſenſibus: qͥbus ad aīaꝫ ſubſtātia vital̓ accedit: penead imaginē obrigeſce̓ mortuoꝝ? Nō viſu: n̄ auditu: nō odore: nō tactu: nō ſapore capi? Et ī natura corꝑis naturā corꝑeā n̄ hr̄e: Hoīeꝫqꝫ ſe ꝙhō ſit: obliuiſci? Eū tn̄ hͦ ip̄o ꝙ ābiat: n̄ teneri:qꝛ ꝟe ꝙ hō ſit teneat: ⁊ eo magis agͦuerit. Tuꝫqͣꝫ duꝝ ē pn̄tia ſibi abdicare: dū viuit: Et futura ſꝑare poſt vitā? Et natura corꝑis hͦ vt diximus: niſi circūciſa: nō patit̉ facileqꝫ ſe geſtit iactare ī ſuis: ſibi cernēs terras: ſibi maria: ſibi vidēs ſolē ⁊ vniu̓ſa aſtra ẜuire ⁊ qn̄ ſe fraudari at̓reſtribꝰ patiet̉: cū dn̄et̉ ⁊ celo: tātoꝝ gͦ elem̄torū tā īportuno circūuēta faml̓atū: vſqꝫ ad obli-