Pars

da ſuccreſcūt: ſi qͦ cū ꝓuētu mētite felicitatꝭ adulant̉: īteriorēqꝫ illā mētis nr̄e naturā circūueſtire nitunt̉. vt maioribꝰ tenebris ip̄m etiaꝫ qd̓nob̓ ꝓ lumīe datū ē: tenebreſcat. Oīa inqͥt apl̓sreliqͥmus: ⁊ ſecuti ſumus te. In fidē veterꝭ exēpli nepotū ꝟtus tā ſera: qͣꝫ mira: ꝑ diſcipulū pͥmogenitū noue iuſtificatiōis aſpirat: ⁊ obſoleſcētibus iā pene imaginibꝰ veritatis Abrahaꝫreformat̉ in Petro. oīa reliqͥſſe teſtat̉. nō in alto fluctuat: artis cura nō gerit̉: nec ſocrꝰ egra ſine dn̄o viſitat̉. Oīs ſingl̓aris viri affectꝰ ī xp̄oē. hūc ſequit̉ ſubſtātie ꝯtēptor: ſtudij negligēsaffinitatis oblitꝰ ⁊ id qd̓ Abrahe vt faceret īꝑatū ē. h̓ iā feciſſe nō celat. videlꝫ vt ſil̓i circūciſione: ſic̄ ꝟtutis heres ē: fiat heres ⁊ gl̓e. Oīa inqͥtreliqͥmus: ⁊ ſecuti ſumus te. qͥd erit nob̓: Hocē dicere. totis vite pͥoris vitijs deſecatis: in forma vtris in pruina iacētis: dū te ſeqͦr exarui. nihilqꝫ in hͦ mūdo p̄ter te: qͦ impleri cuperē: elegicuius non fruſtra hmōi ſiccitas ſancti ſpiritusvbertate penſat̉. ꝑ quā ebrietatē noue gr̄e in ſeapl̓s ip̄e: dum linguis infideliū infamat̉: agnouit. Sꝫ ⁊ ceteri apl̓i eiuſdem muſti ſpumauereferuore: ⁊ vnius botrionis ſuꝑfluēti maduerevindemia: qͥ tn̄ in odorē eius nectaris ad beatiPetri ſil̓itudinē cucurrerūt. Aſpice illos geminū ſydus in terris: nec incaſſum tonitrui filiosnūcupatos: cymbā: linū: pr̄emqꝫ deſerētes necvictus ſollicitudine dubitātes: nec officiū vſibus inherētes: nec ptātē pr̄nā reuerētes: ſumptu: negocio: affectōe caſtratos. Quid alid̓ vtiqꝫqͣꝫ natura ſeculi circunciſos veſte: fluctu aridamanu ere ſicca: corde pietate nō molli: nudo etiā de nauali ꝑata veſtigio. Credo ad eā formāiā tūc ⁊ Moyſi vt pedū ſolueret vincula: p̄ceptū ē: qͣꝫ ſpecioſi pedes euāgelizantiū pacē? Etiō nō ſunt velāda q̄ pulchra ſunt ī ꝯſpectu dn̄i.nec mortuis veſtiēda q̄ vita diligit. hūc rurſusreſpic̄ d̓ theloneo pb̓licanū q̄ſtū dānātē ꝯſuetudinē reſpuētē: ⁊ nomē actꝰ fidei noīe vt ab oībꝰoīo nō ꝑs corꝑis: ſꝫ natura ꝓrſus iniq̄ ꝯſuetudinis circūciſa mōſtret̉. Totū dicerē noue vocationis examē: niſi in ſil̓ibꝰ ꝯuenirēt: ⁊ eādē ꝟtutē hr̄et diu̓ſitas ꝑſonaꝝ. naturāqꝫ mūdialē ml̓titudo lꝫ hoīm: vno tn̄ ꝯtēptu reꝝ velut falceſuccideret. Et qm̄ ſatis abūdeqꝫ exēpla ⁊ veterū ꝓtulimꝰ: ⁊ nouoꝝ: mētiſqꝫ curſum ne velutceca nocte ad igͦrātie ſcopulos deueniret: ſctōꝝimaginibꝰ: qͣſi ꝑ ſermonē celi notādis ſyderibꝰinſtruximꝰ. nūc ex obſcuro noctis egreſſi nō ſolū diē ⁊ ſolē: ſꝫ ip̄ius ſolis ⁊ lumīs lumē: ſub qͦ errari nō pōt: ꝯtēplemur. Illoꝝ em̄ q̄rit ip̄a multitudo iudiciū: ⁊ in copia formaꝝ neceſſe ē vt ēueniat. Subīde ſil̓itudo flāmaꝝ ⁊ ſepe nautisꝯfuſe attonitis ꝑ pauoreꝫ: vt lucifer veſpeꝝ: ⁊veſꝑ lucifeꝝ mentiat̉: ſolis ſine ſocietate pari-

li ſola ē claritudo mirāda: cū dubia etiā ſub nubilo a ſil̓itudine ſit vendicata ſi paruit. Ac ꝑ hͦetiā nō dn̄s qm̄ carnē ſumpſit: ⁊ hō eſſe dignatus ē: aliqͥd tale fecerit reqͥramꝰ vt velut ſolē ſb̓nubilo ita ſub ſpē corꝑali etiā id qd̓ radiaueritadmiremur aliūqꝫ potiꝰ opponamꝰ: qͣꝫ ip̄m aliūde ſumpſiſſe credamꝰ. Quē aūt aliū ꝓ fide humana diuinaqꝫ in hͦ ſeculi pelago nūqꝫ ſine metu naufragij nauigantes: ad dirigendū ꝟitatisſeq̄mur: qͣꝫ illū qͥ diſcluſa penitus ꝑilitate ſui ſolus etiā cū ꝓ nob̓ in nr̄a carne obſcurat̉: immēſus ē? Qui nec in hoīe pōt cęlari: dū mortalitatis naturā ſubſtātia diuinitatis exuꝑat. qͥ nonelementuꝫ: ſꝫ v̓tus elementoꝝ eſt: in qͦ tenemusinitiū ⁊ ꝯſumatōeꝫ ⁊ medietatē oīum: ꝑ quē ſolū ſolis ⁊ anni curſus ſunt: ⁊ ſtellaꝝ diſpoſitiones: menſiū qͦꝫ mutatōes: qm̄ in ip̄o vetera trāſierūt: ⁊ facta ſunt oīa noua. Et cū magoꝝ itereius ſtella duxerit: qͥd miꝝ erit: ſi nos qͣꝫ geſtorū eius claritas velut ip̄o theſauro vniu̓ſo fulgoris inſtruxerit? Acqꝫ vtinā ad certā dationētāti ſplendoris ⁊ luminis nr̄oꝝ oculoꝝ auertatur infirmitas. vt ille ſe ſubtraheret: ⁊ negaretin qͥs. nō: ſꝫ palā oībus celeſtis ſplēdor appareret. Mō ad eū ſequar mēs aīca volūtate ꝯuertat̉: in ſolo inueniet plenitudinē: quā guttatimꝑ ſingulos colligebat. Octauo die circūcidit̉:⁊ Ioſeph hereditate: ⁊ mr̄e vtiqꝫ qͣſi hō qui ꝓmiſſus fuerat ip̄i Abrahe: cū d̓ circūciſione doceret̉: dicēte dn̄o. Et erit teſtm̄ meum in carnevr̄a in teſtō et̓no. Dei teſtm̄ ī nr̄a carne eē: dn̄oin nr̄a carne dignāte: qͥs dubitat? Illd̓qꝫ teſtm̄et̓nū videri qd̓ cytharis ⁊ pſalterijs pſalleret̉.cuiꝰ rei qͣꝫ ꝓlixa ē diſputatio ⁊ neceſſaria videt̉eſſe trāſcurſio: ne ꝑ ramoꝝ copiā robur ip̄m ꝓpoſite materie derelīquēs īcaſtigata erret effuſio: p̄ſertī cū mihi difficiliꝰ ſit naturā eiꝰ īplere:qͣꝫ q̄rere. ⁊ ſatꝭ ſuꝑfluū incurrētibꝰ bractheis laborare: qͣꝫqͣꝫ ip̄aꝫ materiā gracile nō ſuſtētet ingeniū. ⁊ neceſſariū pene ſit: vt ⁊ diſputatōibusaliqͥbus circūcidamur dū de circūciſiōe tractamus: qn̄ nob̓ ad excuſandā etiā īꝑitiā nr̄aꝫ opportunitatē materie ip̄iꝰ p̄ſtet auctoritas. Igitur ad ꝓpoſitū redeūtes int̓rogemꝰ ip̄m hoīeꝫſuū. nā de dn̄o loq̄bamur. Ip̄e qͥ erat in homīecircūciſio: cū iā ẜꝫ legē circūciſus hr̄et̉: clamatvt euāgeliſta teſtat̉. Uulpes foueas hn̄t: ⁊ volucres celi nidos vbi reqͥeſcāt. filiꝰ āt hoīs n̄ hꝫvbi caput ſuū reclīet. Rogo h̓ vbi ſub Cyrinocēſus īueſtigatio: vbi edictū ceſaris? vbi neceſſitas ꝓfitēdi: vbi ioſeph ip̄a ꝓfeſſio: Noua rōillic hꝫ nihil: qd̓ deſcpͥtor īueniat: ⁊ vere. Nulla em̄ dn̄m ſeculo mācipata delectāt. nec ſibi vſurpat qͥcqͥd vl̓ Ceſari vl̓ mūdo voluit eē captiuū: docēs nullū duobꝰ dn̄is poſſe ſeruire. Circūcidit̉ gͦ hereditate Ioſeph ⁊ maria: nihilqꝫ ſi