CLIIĘo.TractatusIEpiſtolaLA4
CDIIv.
dicēdi: ſi ad formā parentis nō facie: ſꝫ vita rn̄deāt. Si ad v̓bū dn̄i nec patria diligat̉: ⁊ filiuspoſſit occidi cū ip̄e etiā totꝰ hō illa qͥ ꝓ nob̓ mortuus ē: pari iubeat charitate cōmori. ſi Symeōſenex. Nūc dimittis ait dn̄e ſeruū tuū in pace.Quia viderūt oculi mei ſalutare tuū. Forma ēvtiqꝫ: ꝙ qͥ xp̄m videt: iā ſit ſeculo moriturus. ⁊hec ē circūciſio nō adhuc ſub tabernacl̓o ſignificatōis adubrata: ſꝫ p̄figuratiōe ꝟitatis occulta: etiā in lucē facis imagīe expoliata ꝓcedensquā Abrahā pͥor myſterioꝝ pene oīm initiatoron̄derat: cū poſt v̓bū dn̄i locū ſibi a filijs heth:n̄ vbi viueret: ſꝫ vbi moreret̉ acqͥrit. Magi qͦꝫadorato dn̄o: ne cui gēti vt docuimus: p̄putiūcorꝑale fraudi eſſet ad gl̓aꝫ: ſuis ſe affectibꝰ circūcidere cū theſauris ſuis .i. ſecretis mētiū patefactis: aīoꝝ motꝰ mactauere ꝓ mūere. eoſqꝫmorbos ꝑ qͦs aliqͥd aut cupimus: aut metuimꝰaut dolemus: velut an̄ pietatis arā ⁊ miſericordie altare foderunt. vt vel in auro auaritia: vl̓in thure idolatria: vel in myrrha fieret dn̄o ſubiecta mortalitas: a qͦ eius vtiqꝫ erat captiua ducēda captiuitas: ⁊ in hāc petrā ⁊ ſacre pecuniecupiditas: ⁊ ꝓfana erroruꝫ ſuꝑſtitio: ⁊ amaramortalitatis ꝯditio velut illiſe morerent̉. Iā pͥdē Babyloni pſalmiſta p̄cinnēte: btūs qͥ tenebit ⁊ allidet ꝑuulos ſuos ad petraꝫ. Sub his gͦmagoꝝ ⁊ noībus ⁊ oblatōibus oīmode ille diuinoꝝ int̓pollator exuit̉ qm̄ d̓s erat in xp̄o mūdū recōciliās ſibi. Quis em̄ iā aūt auꝝ ſibi audeat poſſidere: ſi dn̄i ē? aut idolis thura concremare: ſi xp̄i ſint: aut mortuū niſi moͣtuos ſepelire: ſi myrrha: iā viui ē? Deniqꝫ ⁊ a dyabolo velut triū aleat eſſeraꝝ dn̄s ip̄e teſtat̉. Nā ⁊ ꝯtinētia in fame: ⁊ religio in adorādo: ⁊ vita in p̄cipitio ꝑiclitat̉. Sꝫ facile cuncta ſuꝑauit. qꝛ pr̄ ⁊rex bonoꝝ oīm theſauroꝝ: ⁊ ſacerdos repoſitorū an̄ ſecula myſterioꝝ: ⁊ reſurrectio deſtinatꝰfuit mortuoꝝ. Magi tn̄ ex illo vet̓a vite reliq̄re veſtigia: nouū iter ingreſſi vacui ſarcinis nōvacui bn̄dictōe cātauerūt. Reu̓tē aīa mea ī requiē tuā: qꝛ dn̄s bn̄fec̄ tibi. nec ille ad quē dn̄sigreſſus ē: nō oī d̓r p̄putio circūciſus vitioꝝ. nā⁊ dimidiū ex ſubſtātia ſua dat egeis. ⁊ ſicui qͥdfraudauit: reddit in qͣdruplū. Ille vtiqꝫ qͥ dn̄mnō pot̓at vide̓: dū diues eſſet: niſi poſtqͣꝫ de terra in qͣ cor ip̄ius videbat̉ eſſe: cū theſauro ſycomoꝝ qͣ dn̄s eſſet trāſiturꝰ aſcēdit. Tūc velut decognata neceſſitate a crucifigēdo ꝯſpectꝰ in arbore cogͦſcit̉: ⁊ filius d̓r Abrahe. Cur d̓r? Si erat: teſtionio nō egebat. Sꝫ qm̄ nō oēs erāt filijAbrahe: qͥ eſſe credebant̉: h̓ de oꝑe agͦſcit̉ filiꝰ:nō de gēte: ⁊ ꝟtute: nō de ſanguīe. He circūciſiones ſunt note de circūciſionis effectu. Iaꝫ nevides filia: iā ne ꝯſideras totā circūciſionē peropeꝝ formam: velut ꝑ q̄dam mēbroꝝ liniamen
ta deductā: ⁊ ꝑ actuū diuerſitatē qͣſi coloꝝ varietate depicta? in vnum tn̄ iuſtificatiōis apicēꝟtutū gͣdibus impletā? Cernis aliū patriā reliquētē: nec de ꝑricidio dubitātē: aliū tāti cēſusnaufragiū nō curantē: nec ī orbitatibus lachrymantē: īmo qͥ in putredine corꝑis ſui d̓ pctō potius ꝯiugis qͣꝫ ſuo vulnere ſuſpirantē. Illā populos ſuos deoſqꝫ deſerentē: nec in alienā gentē inopē virilis auxilij metuētē. Hūc repromiſſionis ingreſſuꝫ terras: cultelloſqꝫ aīoꝝ nō ī enſe ponētē: ſꝫ de caute faciētē. vt ex ſe hēat petrinus: qd̓ ferreꝰ acqͥrit aliūde. Aliū in ſolitudineviā dn̄i p̄ꝑantē: ⁊ rectas ſemitas in heremo facientē. Aliū porro dimitti d̓ ſeculo dep̄cantē: ⁊pacē dn̄i malle qͣꝫ mūdi. hos ꝟo ſuis affectibusſpoliatos in auro thure ⁊ myrrha ꝯu̓ſationumitinere mutato: qͥ ꝑ Herodē venerat: ꝑ āgelumredeūtes. Iſtū etiā nūc aceruos fraudū curā fenoris remouētē: ⁊ Abrahe filiū: nō nature bn̄ficio: ſꝫ geſtoꝝ ſuffragio nūcupatū vt euident̓ appareret oēꝫ mūdi naturā ꝑ ſinguloꝝ oꝑatōnesfuiſſe dimiſſaꝫ. Sꝫ qm̄ nuptial̓ ꝯuiuij fine penevinū: qd̓ ꝑ priarchas mīſtrabat̉: expēdimus ⁊nouū cepimꝰ aqͣꝝ ꝯuerſiōe libare: de nouis qͣꝫvtribus aliqͣ ꝓferamus. vt qͣle ſit qd̓ receperūtde eo qd̓ ip̄i redolēt: eſtimemus. Feruet qͥdemvniformit̓ ꝑ oīum apl̓oꝝ mētes: plenis muſtopectoribus: ⁊ mēſurā corporeā mūdatio ſpiritalis excedēs: ebrietatē nō celat gl̓ioſam. Nob̓tn̄ ab illo ē incipiēdū a qͦ hauriēdi ſitis ē inchoata: vt ex deſiderij magnitudine: ſacre infuſionis plenitudinē doceamꝰ ex vino ſitim ꝑilē ſocioꝝ: nō auara diuine ſobrietatis ꝓpinatōe ꝓpinatā. Ecce īclytā ſodalitatē. Auguſtū caputPetrus extulit: noui ſignifer teſtī: ⁊ in creatōep̄mitiuus. Alius qd̓ ſine dubitatōe loqͦr: Abrahā. neſcio an maior. Certe qd̓ ſentio: nō ſcd̓us.Illi gn̄atio larga ꝓmittit̉. huic gn̄atio paſcenda ꝯmittit̉. Ab illo iuſtificāda ꝓcedūt. in hͦ iuſtificata fundāt̉. ita qd̓ ille ſperat: h̓ accipit. Illi d̓r. Faciā te in gētē magnā. huic d̓r. Facia tepiſcatorē hoīm. Illi d̓r. In ſeīe tuo bn̄dicēt̉ patrie gētiū. huic d̓r. Iudicab̓ duodecī tribꝰ iſraelIlli d̓r. In ſtellis erit nomē tuū. huic d̓r. Tibidabo claues regni celoꝝ. Ac ꝑ hͦ. ille fecūditateſeīs bn̄dicti īplet̉. h̓ an̄ ſemē ip̄m euāgelizaturaſſiſtit̉. Abrahe ꝓ filijs claritas mōſtrat̉ aſtrorū. ẜꝫ Petro tradunt̉ regna celoꝝ. videlꝫ vt ineo ſine Petro nec filij Abrahe poſſint intrare.Hic ergo: nō qͦ circunciſus ſit iuxta gentē ſuaꝫapud dn̄m gloriat̉: ſꝫ dicit. Ecce nos reliqͥmusoīa: ⁊ ſecuti ſumꝰ te: qͥd erit nob̓: Que ſunt iſtaoīa apud eum: qͥ p̄ter inſtr̄m artis piſcatorie nihil hēbat? Oīa inqͥt: vtiqꝫ q̄ ad ꝯcupiſcentiasmūdus ingerit: q̄ p̄putia pn̄t dici: ſi ꝯgregant̉ad lenocinia pctī. que vehementius preciden-
3 4