ParsII
igͦrātes nō homicidiū facerēt ſciētes. Deniqꝫ ⁊Ione ſignū ꝓmittit īfidis. ⁊ miſer qͥdē ppl̓s ī vnō eodēqꝫ hoīe dei ꝯtēptor ſui occideret. ⁊ quēiuxͣ legē ſuā nō agͦuiſſet vt deū: hūc exͣ legē ſuāgētilit̓ dānaret vt reū. Hec itaqꝫ igͦbilia paſſionis velut velata ſic̄ loq̄bant̉: paſſiōe ꝓmeruit:cū deitatis naturā mortalitatis veſte circūdatDū apd̓ erubeſcētes agnitōe eiꝰ ip̄e ꝯfūdit̉: dūꝙ hō d̓ d̓o ſit nō credūt: dū ip̄m deniqꝫ in ſe hominē īdeſpicabiliorē ceterꝭ formā vt patiat̉ īclinat: dū apd̓ diſcipulos dei vbū nō hn̄s: īuenit̉Un̄ ſic̄ dn̄s celi ⁊ terre: cuiꝰ nomē ſuꝑ oē nomēē: formā ſerui accipiēs: nō rapinā ſe dei arbitratus eqͣlē: in hoīeꝫ ſe deſpectū velata ſtudioſe diuinitate ꝓiecit. neqꝫ videri in ſe voluit: qd̓ nonpoterat nō agnoſci qͥd hoīes obſeruare ſub ſpēſecrete circūciſionis expediet: qͦs p̄ter naturaꝫexēplo humiliauit ⁊ p̄cepto dicēs. Cōſultius vtiqꝫ faciēt: ſi etiā cū oīa fecerint dicāt. Serui inutiles facti ſumus: qd̓ imꝑatū ē fecimus. qm̄ fiducia p̄ſumptōis elatis: vt vnꝰ a dextris: ⁊ a ſiniſtris aliꝰ in regno eiꝰ ſedeāt poſtulātibus: ip̄edn̄s illis rn̄derit: qͥ illos amare āplius credebātur: neſcitis qͥd petatis. qͥbꝰ ⁊ ſtatī formido paſſionis ab eo opponit̉: qͥ iuxͣ carnē humiliat elatos. Quā vbi ītrepide popoſcerūt: recte qͥdemdic̄ illis: ſedere ad dextera: aut ad ſiniſtrā nō ēmeū dare vob̓. Nūqͥd nā h̓ ſe potētie īdignumeſſe ꝓfeſſus ē? Aut aliqͥd ſibi licere nō teſtat̉: qͥait: pr̄ neminē iudicat: ſꝫ oē iudiciū dedit filio:Nō ē ait meū dare vob̓ .i. ſic petētibus ſuꝑbe:inſolēter: elate: d̓ carnis tumore: nō ſpūs lenitate. Nā ego qͥ reſiſto nūc vob̓: humilibus daregr̄aꝫ ꝯſueui. Ita dn̄s dū hūilitatē ⁊ v̓bo ⁊ actuvere audientes docet: cur in ſecreta ꝑte corꝑisp̄figuratōeꝫ vere circūciſionis hr̄e voluerit on̄dit. Dixi d̓ occulto circūciſionis: q̄ putaui eſſedicēda. Suꝑeſt vt de ip̄a circunciſione tractemus: q̄ figura ſit. Cur nō oculo circūcidamur ⁊manu: dicēte dn̄o. Nam ſi oculus tuus ſcādalizat te: erue eū: ⁊ ſi manꝰ tua ſcādalizat te abſcinde eā ait. q̄ tāta ibi p̄figuratio ē: vbi ꝑ vnā ꝑteꝫcorꝑis totus oīo hō circunciſus eē credat̉: ⁊ cūhͦ nos poſt xp̄m circūcidamur in corde? Ueniamus ad regnatōis nr̄e ſacr̄a celeſtia: vt circūciſionē ſpiritalē in ſpiritali natiuitate q̄ramus: ⁊in ip̄is fidei nr̄e cunabulis: qͦ tꝑe circunciſio celebrat̉: pͥmos vagitus ſacrate repetamꝰ īfantie⁊ abrenunciatōneꝫ illā qͣ p̄putijs denudamur:an̄ oculos collocemus. qm̄ ſicut qͥ carnalit̓ naſcebant̉ in mūdo: carnalit̓ circūcidebant̉ in lege. Ita qͥ nūc ad celoꝝ regnare gn̄ant̉ ex ꝟbo:ꝑ ꝟ̓bū circūcidunt̉ a mūdo. Sic nāqꝫ dicimusabrenūciare nos mūdo ⁊ pōpis eius. qm̄ qͥcqͥdē in mūdo ꝯcupiſcētia carnis ē: ⁊ ꝯcupiſcentiaoculoꝝ ē: ⁊ abnutio ſeculi q̄ nō ē a pr̄e. illa gͦ ꝓ
miſſio ⁊ circūciſio eſt: quā nō patimur vt ſerui:ſꝫ exhibemus vt liberi. Nec poſtquā nati fuerimus celebramus. ſꝫ vt renaſcant̉ offerimꝰ. oīqꝫin p̄cinctu baptiſmatis indumento nudati: ſola ſcōꝝ oculis ꝯtritōe veſtimur: nec ad ſpēꝫ naturā nr̄aꝫ: arſura filioꝝ veſte velamus: qꝛ ī euāgelio arbor folijs exuberās: cū in ea fructus nōeſſet reꝑtus exaruit. ſꝫ cuncta carnis repudiatanatura: ſexus immēores: nil veremur: nec cū pͥmo illo terreno hoīe: Adā vbi es: deū fugiētesaudimus. Preputia itaqꝫ Adā tranſgreſſorisacqͥrere: ꝑ ſubiectōeꝫ celeſtis obediētie reſpuētes naturā circūcidimꝰ vitioꝝ: ⁊ ꝑ vnā corꝑal̓mēbri formā oēs exercētes in p̄putiū ſenſus ꝑſeqͥmur: ac trūcamꝰ. nō em̄ naturā: ſꝫ nature ſuꝑflua reſecamꝰ. ſciētes qm̄ qͥcqͥd āplius ē: a malo ē. ſic dn̄i dignatōe ꝯſeqͥmur: vt nos qͥ ẜm carnē p̄putiū dicimur .i. vel ut igͦrantia qͣdā naturalit̓ obtecti: tn̄ reuelata facie gl̓aꝫ dn̄i ſpeculemur cū illi qͥ ẜm carnē circunciſio dicunt̉: tn̄ nein legē introſpiciāt: obtētis p̄ facie obcecenturauleis. Euacuata ē itaqꝫ circunciſionis figuracorꝑe: ⁊ in vī noīs eiꝰ rota traſcēdit. qn̄ etiā ſicp̄putiū circūciſio reputat̉. qd̓ tūc euenit. ſi autpoſt vbū dn̄i nature huiꝰ corrupte acqͥeſcimusblādimētis: ⁊ denuo incentiua ſeqͥmur vitioꝝ.Aut etiā nō incircūciſi in carne cā ip̄aꝫ naturaꝫcū ſuis ꝑſequētes: vbū dn̄i dū nō cuſtodimusobterimꝰ. Porro hͨ an̄ īta ſe habeāt: ⁊ fidei patrē: ⁊ circūciſionis int̓rogemꝰ auctorem. qm̄ abip̄o vtraqꝫ hͨ: ⁊ q̄ ad mētē: ⁊ q̄ ad corpꝰ ꝑtinentꝓceſſerūt ip̄e nob̓ rn̄debit ex geſtis: vtꝝ ne illūde iudayca circūciſione: an ꝟo de nr̄a hac quādicimꝰ ꝯmēdarit ac pͥmū audit a dn̄o. Exid̓ terra tua: ⁊ de cognatiōe tua. ſub hͦ ꝟbo iuxͣ carnēin p̄putio ꝯſtitutus: a parētibus ſe circuncidit⁊ patriā naturāqꝫ oēm qͣ ꝑ affectū tenebat̉: abrūpēs v̓bū dn̄i ſequit̉ ꝑegrinus. Hinc deindeex ꝯiuge ſterili ⁊ ānoſa .i. ⁊ ꝯͣ vitiū nature: ⁊ ꝯꝯditōieꝫ deficiētis etatis poſteritatis ꝓmittit̉multitudo: nō ꝯſiderat corpus ſuū emortuumcū iā fere cētū eſſet ānoꝝ: ⁊ emortuā vuluā Sare ꝯiugis: cui deſinēs iuſtificatiōeꝫ credēdo ꝓmeret̉. Prius gͦ qͣꝫ in carne circuncidat̉: eligit̉Prius eī ſcpͥtū ē. Credidit Abrahā d̓o: ⁊ reputatū ē illi ad iuſticiā Iubet igit̉ d̓s. Circūcidet̉oē maſculinū vr̄m: ⁊ circūcidemī carne p̄putijvr̄i. Addidit ⁊ ſignificātiā huiꝰ rei ne eēt obſcura. Ait eī. Et erit ī ſignū teſtī int̓ me ⁊ vos: ſignū ad oculos ꝑtīet. videlꝫ vt eoꝝ eſſet agnitio:qͥ nō putarēt eū mūdialē natura ꝑ v̓bū dn̄i reſpuiſſe. ac ſiqͥ eſſent illi. qͥ Abrahe fidē ꝟtutemoꝑatōis igͦrarēt: ꝑ ſignū velut ꝑ imaginē aliqͣꝯꝑatōe depictam qͥd veꝝ eſſet agͦſcerēt. Deīde⁊ ꝓph̓a infideli ppl̓o: qui deū ex eo ꝙ videri nōpōt nollet credere: ſignū viſibile ꝓmittit dicen