Fo.CLTractatus IEpiſtolaLAI

CLI

⁊ ſanguis: ſꝫ pr̄ meus qͥ in celis ē. Cuius caro ⁊ſanguis. Nūqͥd nā Petri ip̄ius caro ⁊ ſanguisobſtabāt: qͥn filius dei diſceret̉? Nō inqͣꝫ: ſꝫ ip̄ius dn̄i caro ⁊ ſanguis: in qͥbus dum cernit̉: qd̓erat dei filius nō credebat̉ eſſe qd̓ erat. Impoſſibile em̄ hoībus videbat̉ deū credere: cum hominē viderēt: ⁊ tantā illā maieſtatē in qͣ inhabitat oīs plenitudo diuinitatis: quā ip̄e nō capitmūdus: in corpuſculo deſpecte etiaꝫ imaginisincluſam. Ait gͦ: nō hec caro mea tibi ⁊ ſanguisme eſſe dei filiū ꝓdiderūt. Nā iſta non patiunt̉me hͦ credi. Deniqꝫ ⁊ ꝓph̓a dixerat. Et hō eſt:⁊ qͥs cognoſcet eū? Euidēter ergo illi ẜm oculūiudicantes: me aūt Helyā ꝓph̓aꝫ: aut aliquemvnū ex ꝓphetis loquunt̉: qm̄ hoīem eſſe habitu carnis agnoſcūt. ſꝫ tibi reuelauit pr̄ meus: qͥin celis eſt. Qn̄ reuelauit? Quo tꝑe deus cumPetro locutus ē. Reuelauit inqͥt pr̄ meus quiin celis ē: hͦ ē dicere: oꝑibus credidiſti: q̄ loquūtur filiū dei. Sꝫ em̄ foris ſcpͥtus eſt liber iſte cūdn̄s eſurijt. Intus ſcribit̉: cū qͥnqꝫ panibꝰ multa hoīm milia ſaturauit. Foris ſcribit̉: cuꝫ affigit̉ cruci. Intus ſcribit̉: cū ꝑadiſum latroni ꝓmittit in cruce. Foris ſcribit̉. Cū ſpm̄ moriensẜm rōnē hūane carnis emittit. Intus ſcribiturcū in paſſione ſol fugit: dies abſcōdit̉: terra cōcutit̉. Foris ſcribit̉: cū ſepelit̉. Intus ſcribit̉:cū tertia die ſepulchri liminibus emotis erūpitin lucē. Foris ſcribit̉. Cū apl̓is clauoꝝ ⁊ lanceevulneribꝰ on̄ſis. eſcā etiā poſtulat. Intus ſcribit̉: vt int̓ eoſdeꝫ apl̓os clauſis oſtijs qͥ intrareviſus nō fuiſſet apparet. Sꝫ miro mō cū interior ſcpͥtura libri magis obſcura ſit: āplius hoīmmētes turbat exterior: ⁊ vidētes illa q̄ ꝑ hoīeꝫvideri nō pn̄t: iſta q̄ pn̄t ꝑ hoīem videri: nouarōe nō cernūt. Nā Mauichei qd̓ videri n̄ pōtcredētes: id qd̓ pōt videri nō credūt. Cū btūsIoānes inuiſibilē ⁊ viſibilē deū ⁊ hoīeꝫ breuiqͣſi charactere ſignauerit. Sic em̄ ait. Qd̓ fuitab initio frēs qd̓ audiuimus: ecce libri illius interiorē ꝑtē. Qd̓ ſequit̉: ⁊ vidimꝰ oculis nr̄is: ⁊manus nr̄e palpauerūt de ꝟbo vite. Ecce libriꝑs exterior: q̄ oculis ac manibꝰ ſubiecta hoīm:⁊ videri ⁊ tractari p̄t. Hāc ꝑtē libri Manicheus igͦrat: vidēs oꝑa q̄ fiūt ⁊ vidēs faciētē. Pōtqͥdē dicere iſte: tu ēs filiꝰ dei viui: ſꝫ nō pōt dice̓dn̄s ē ſabbati filiꝰ hoīs: ⁊ mira ꝑu̓ſitate qd̓ vidēt: negātes qd̓ nō vidēt ꝯfitent̉. Inuiſibilē inꝟtutibꝰ recognoſcūt: viſibilē in hoīe qd̓ facillimū eſſe debuit: nō agnoſcunt. O cecitas. O ignorātia veritatis: ⁊ oī rōne dānāda p̄ſumptio.Iſti ſunt qͥ deo ip̄i ſe p̄ferūt: ſic credēdo in carne ꝯſtituti: ſpiritalit̓ ſe viuere ꝓfitent̉: qd̓ deuꝫnō credunt potuiſſe. Minor em̄ ſine dubio abiſtis deus ē: ſi qd̓ iſti pn̄t: ille nō potuit. Nā iſtipn̄t in carne ꝯſtituti alienā caꝑe naturā. Cur il

le in carne poſitus: ſuā ſeruare nō poſſit? Uidelicet vt ſꝑ d̓s ſit: ne corruptele admixtus incipiat eſſe corruptus? Mira diſputatio: deum deſtruit cū honorat. Maioris em̄ ꝟtutis ē obtīere in terrena ſubſtātia deitatē: qͣꝫ deū ſpiritalit̓in deitate durare. Quid gͦ mirabor in deo: niſiꝙ cū hō eſſe dignatus ſit: in hoīe ꝙ d̓s eſſet aperuit? Nō ꝙ ip̄e deſtitit eſſe: qd̓ fuerat: ſꝫ ꝙ carnē fecit eſſe: qd̓ d̓s ē: ꝙ in excuſatōeꝫ materie vitioſe: aīa ſit ip̄e ſine excuſatōe. ꝙ dū ꝓ nob̓ peccatū factū eſſet: peccator eſſe nō potuit. Sed h̓Manicheus. Arrianus iteꝝ ſuꝑiorē ꝑtē librivtraqꝫ circūplexus manu: illā interiorē pagināſic reſerare formidat: qͣſi ſacrilegiū facturus ſitſi deus in carne veniēs nō amiſerit deitatē. Uidēſqꝫ dn̄m in nauicula dormientē: nō videt vētis ⁊ fluctibus imꝑantē: cui deitatē ſe tribuereſine ſil̓itudine pr̄na mētit̉. Deus em̄ eſſe niſi patri .i. deo ſil̓is ſit: nō pōt. ſil̓eꝫ aūt eſſe nec illuꝫ qforis ſcpͥtus eſt: de interioribus aliqͥd ꝑdidiſſeIllos qͦtidianus ſermo inſtruere debuiſſet: qͦ filius pr̄ibus ſuis ſil̓es: ita cupimus approbare:vt dicamus: de ore eius exijt. gͦ oīs filius: qͣꝫlibet ẜm carnalem gn̄atōeꝫ alter gn̄et̉: tn̄ ſi fortepatri ꝑ omnia ſimilis ſit: dicet̉ ab ore eius ꝓfectus. Quis inuidet domini ꝟbum d̓ corde patris eructatum: nec aliunde in ſpū qͣꝫ ore ꝓlatūetiam iuxta ꝯmunē omniū ſenſuū patri ſimileꝫiudicare? Qd̓ vbi fideliter ſenſerimus te: ⁊ ea q̄foris ſcripta ſunt: ⁊ ea q̄ intus diuinitus annotant̉ credere vnum libꝝ dicere poterimus. in qͦlegem totam ſcriptam videntes: nō ph̓oꝝ argumenta ſectemur: vt veritatem opinatōis colligamus: ſꝫ formā vite ante oculos ꝯſtituamus:⁊ eā ip̄aꝫ tractabilem miremur: in qua qͥcquidobſcuꝝ eſſe poterit: effundet̉. Quā Manicheinon videntes in carne. Arriani nō intelligētesin ſpū: vnius libri paginaꝝ ꝯfede ratā diſſecuere iuncturā. ⁊ mediatorem duoꝝ ꝯſertis manibus hereticoꝝ furore ruperunt. Sed quid mirum: ſi hos nimiū ſibi in ſingulis paginis ſapiētes: ac de mundiali ph̓ia venientes: tanta operi aꝑtiqꝫ libri ꝯcathenatōis ſubtilitas p̄teriuitCum eū nec iudei qͥ ip̄ius erāt: cū in ſua veniſſet agͦuerūt? Qui cū d̓ celo ſignū poſtulāt qͣſi celeſtia nō eēt q̄ in ſalute vl̓ debiliū vl̓ mortuoꝝceleſti ꝟtute faciebat: obcecati īfidelitate ſua vidēda etiā n̄ vide̓ meruer̄t. Iratuſqꝫ ē dn̄s: cur īip̄o deitatꝭ ꝯtēneret̉ oꝑatio. Illud de iudicijsſapīe ſue ꝓcurauit: vt ⁊ formā ſerui duplicabil̓hret̉. ⁊ qͥbꝰ n̄ ꝑ ꝟtutē ſuā diuītas radiaſſet. hisoīmodis poſitꝰ ꝯtēptui: irruēda in ip̄o iuxͣ ſecūlū videret̉ hūanitas: ⁊ cū dn̄m ſuū ī ſpū iſrl̓ nōreceꝑit: cur vel fr̄eꝫ ſuū in carne iuda reciꝑet ⁊ꝯgͦſceret? Neqꝫ eī equū erat: vt qͥ maiora ſb̓ruerēt: ⁊ qͥ ſacrilegiū vt volebā eſtimari ꝯmitterēt

3 2