ITractatusIEpiſtolaLAI

Fo.CL

altioribus montibus ꝯderent̉: a qͥbus orta flumina dū ꝑ multa ſpatia decurrūt late: potandivſum ꝑ oēꝫ tractū curſus ſui aīantibus exhiberēt. vt ip̄m mare aqͥs influētibus nō excreſcat:ſꝫ vt velut vēter qͥdā laticū aqͣs ſitire videat̉ nevel fontibꝰ in eternū manātibꝰ vel flumībus ſine fine currētibꝰ: vel pluuijs aſſidue ruētibus:ꝑpetuo terra diluuio tegeret̉. vt celū p̄ter plenitudinē illā lucis in ſole nocturnis etiā ſyderibus radiaret: ne qd̓ corpꝰ egneū lumībus haberemꝰ. Si gͦ he tranſitoria vt ip̄e ait celū ⁊ terratrāſibūt: ſic ſapīa deſcpͥſit: vt alit̓ ea nō potuiſſeeſſe credamꝰ: qͥd hoīes ip̄os ꝓ qͥbus hec: nuncita excogitauit: ordinauit: inſtituit: ſine rōe forte viuere ꝑmiſit? qͦꝝ adoptio ē filioꝝ ⁊ gl̓a ⁊ teſtamētū: ⁊ legiſlatio ⁊ obſequiū ⁊ ꝓmiſſa? Exqͥbus etiā ē xp̄s ẜm carnē: qͥ ē bn̄dictus in ſecula. Amē. Abſit gͦ vt a qͥbus etiā filiū ẜm hoīemvoluit oriri: eis nō plena rōe ꝯderet̉ teſtm̄. Sqm̄ tā euidēter ꝯſtat oīa ordinata ꝑ deū plenaeſſe rōnis vt aſſertore nō egeāt: videamꝰ vn̄ digreſſi ſumꝰ: q̄ cā ē vt eā ꝑtē corꝑis q̄ ſecretior ⁊occultior ē aūt eā q̄ a grecꝭ φύσις: a nob̓ d̓r natura ad circūcidēdū dn̄s elegerit: qͥ vtiqꝫ ob ſignū qͥ volebat famulos ſuos in Abrahe ſeīe cēſeri: id potuiſſet eligere: qd̓ in ꝓpatulo poſituꝫab oībus cerneret̉: ⁊ alio noīe vocaret̉. vbi necin ſigno obſcuritas: nec ꝯfuſio eſſet in nomīe. ſꝫvtraqꝫ hec imago rōnē habuit gemīe ꝟitatisquā dū loqͣr: impēde patiētiā. vt q̄ circūciſionēillā in vita tua nō eſſe credebas: nūc vitā tuā inilla circūciſione ꝯſpicias. Ac pͥmū de ſecretioriꝑte corꝑis: qͥd figurabat adu̓te. Illud ſine dubio qd̓ poſtmodū dn̄s mōſtrauit: ne iuſticiā noſtrā corā hoībus faceremꝰ: ſꝫ in occulto corā eoſolo: cui ſoli nihil occultū ē: ⁊ quē ſolū remuneratorē bonoꝝ nouimꝰ eſſe factoꝝ. Nā h̓ nr̄a circūciſio nō videt̉: qm̄ ſtulticie velamīe velut veſte tegit̉ mūdiali. Nec ſane a nob̓ magnoꝑe deſiderādū ē vt ꝯtēplatōi oīm circūciſio aꝑte ſubiacet. ne merces oꝑis penes eos ſit: qͦs volumhāc videre: dicēte dn̄o. Amē dieo vob̓: receperūt mercedē ſuā. ſꝫ ita modeſte: ita verecūde hn̄da ē: ⁊ velāda iuxͣ eā imaginē quaꝫ abūdātiorihonore veſtimus: vt nō vidētes eā videāt: ſꝫ q̄rentes rimanteſqꝫ intus nos iuxͣ apl̓m qͦs ſeductores putāt: veraces eſſe fateant̉. qͦs nihil hr̄ecredebāt: oīa poſſide̓ cogͦſcant. qͦs mori iudicabāt: viuere in eternū teſtent̉. Hec ē gl̓a circūciſionis occulte: hec ꝑtis verecūde illis ad viuēdū: nob̓ in nr̄o corꝑe nō verēde. hͦ teſtimoniuꝫgl̓oſum: cū ꝯuerſi amare cupiūt: qͦs odiſſe gaudebāt. Un̄ nō in carne palā ſꝫ in occulto cordisiudei eſſe debemus: nō lr̄a ſꝫ ſpū: ppl̓s ex deo nōex homībus acqͥri: vt vereamur audire a dn̄o.Populus h̓ labijs me honorat: cor aūt eoꝝ lō-

ge ē a me. iuxta illū qͥ qd̓ ꝑtinebat ad labia: magiſtrū bonuꝫ de bono qͣſiturus appellat. cui vetus lex .i. carnalis circūciſio velut poſita recitatur. quā ſe ꝯpleſſe teſtatus: vbi qd̓ ad circūciſionē cordis ꝑtinebat audiuit: vēde oīa: ⁊ ſequere me. Triſtis abſceſſit: miſer ꝓrſus: qͥ ſeqͥ noluit: quē bonū igͦrare nō potuit. Interius gͦ illud ē ſignaculū p̄figuratū: qd̓ in inuiſibili mente nr̄a ab illo inuiſibili nr̄o deo videt̉: vt nō eūa qͦ inuocet̉ audiret: ſꝫ eū a qͥ crederet̉ attenderet. Oculi em̄ dn̄i ſuꝑ iuſtos: ſi ad iuſticiā corde credat̉. Ueꝝ āt nos credere toto corde mētimur: ſi ab homībus accipimus honorē. Accipimus em̄ ab homībus: ſi elemoſynas nr̄as tubappl̓o p̄dicatura p̄cedat: qͣs nec ꝑ officiū mīſtrādi dexterā cū ſiniſtra cōicare ꝯceſſum eſt. Accipimus ab hoībus honorē: ſi ieiunia nr̄a ⁊ abſtinentiā ciboꝝ ppl̓i oculis fractior mētite infirmitatis ꝯmēdet inceſſus: ⁊ fauorē vulgi triſti vultu aduocatus pallor acqͥrat: ſi nō caput ad imaginē feſtiuitatis iniungit̉. Sꝫ ſi ſoli deo ieiuniaꝯmēdātes poſſumus dicere: voluntarie ſacrificamus tibi dn̄e. Uides filia nēpe ꝙ viuis: ⁊ cōuerſationē tuā ſecrete illius circūciſionis agnoſcis: ppl̓i oculis iudicanda in cōuiuio vocatoꝝ:ſenſu aūt euāgeliſte ſociāda Mattheo. Sꝫ adverā ip̄aꝫ vita aliqn̄ veniamus .i. ad dn̄m nr̄mIeſum xp̄m. videamus an tale aliqͥd docuit ⁊fecit: qm̄ qd̓ factū ē in illo vita erat. ſi ⁊ ip̄e circūciſionē veluti in occulta ꝑte corꝑis oꝑatus:noluit ab hoībus ⁊ ea q̄ faciebat: ⁊ ip̄e qͣs eſſetagͦſci. Ac pͥmū poſt celeſtē illā doctrinā de monte deſcendēs: ppl̓oꝝ ſe admirantiū ſtipatus agminibus: leproſi hoīs ſordes emaculās: ꝓ falutis tāte bn̄ficio nō laudē: nō celebritatē cōi hominū ore deſiderat. ſꝫ ſibi ſoli qd̓ ē eſſe ꝯſcius ꝙmaiore nō indiget teſtimonio. Iubet illū nemīnarrare ſuā ꝟtutē. ſecretū qͦꝫ diuine maieſtatisqd̓ myſteriū incarnatōnis occubuit: ab eo qͥ ſanatus fuerat vult ſileri: ne gl̓aꝫ qͣſi hō q̄rere videret̉: quaꝫ alio more ⁊ myſtica rōne ſuſcepit.Nā vt ſe on̄dat ſacerdoti ⁊ munus deo offeratimperauit. ⁊ hoc munus quod p̄cepit Moyſes in teſtimonium illis: vt dum tacet quod qͣſifilius hominis imꝑauit: legis potius mādata:quā Moyſi deus ip̄e dedit efficiat: ⁊ dum hominem quem in carne viderat laudare ꝓhibet̉deum ſe verum videtur innuere: dum nō quaſi homo p̄dicandus eſt: cui vt deo ſunt curationum vota ſoluenda. nec in plateaꝝ vilibus carnaliter celebrandus: qui ſpecialiter ſit adorandus in templo. ac ſi dum ẜm hominem nil reqͥrit: ẜm deum addit huic ſimilia: vt veritas locupletiori teſtīonio fulciret̉. Querit a diſcipul̓ſuis qͥs habeat̉ in ppl̓o egregius: illi nominant.ꝓph̓as. Quid ip̄i ſentiant ſollicitus exculpit.