ParsLL

decimas ſpolioꝝ. ⁊ Abrahe dederit decīas ſb̓ſtātie ſue: qͣꝫqͣꝫ apl̓us in epl̓a ſua ad hebreos aꝑtiſſime definiat non Abrahā ſuſcepiſſe a Melchiſedech decīas diuitiaꝝ eiꝰ. ſꝫ d̓ ſpolijs hoſtium ꝑtē accepiſſe pōtificē. Salē aūt nō vt Ioſephus ⁊ nr̄i oēs arbitrant̉ eſſe Hierl̓m nomē exgreco hebraycoqꝫ ꝯpoſitū qd̓ abſurdū eſſe ꝑegrine lingue mixtura demonſtrat: ſꝫ oppidū iuxͣſcytopoli qd̓ vſqꝫ hodie appellat̉ Sale: ⁊ oſtendit̉ ibi palatiū Melchiſedech ex magnitudīeruinaꝝ veteris oꝑis. on̄dēs magnificētiā: de qͦin poſteriore qͦꝫ ꝑte geneſeos ſcpͥtū ē. Ueīt Iacob in ſocod .i. in tabernacula: ⁊ fec̄ ſibi ibi domos atꝫ tētoria: ⁊ trāſiuit in Salē citatē regionis Sichē: q̄ ē ī terra chanaā. Cōſiderādū qͦꝫ ēꝙ Abrahe a cede hoſtiū reuertēti: qͦs ꝑſecutꝰ ēvſqꝫ Dā: q̄ hodie paneas appellat̉ nō d̓ via hieruſalē: ſꝫ d̓ oppido metropoleos Sichē in itinefuerit: de qͦ in euāgelio qͦꝫ legimꝰ. Erat āt Ioānes baptizās in Ennō iuxͣ Salē qꝛ aq̄ erāt multe ibi. nec refert vtꝝ Salē an̄ Sali noīet̉: cū vocalibꝰ in medio lr̄is ꝑraro vtant̉ hebrei: ⁊ ꝓ volūtate lectoꝝ atqꝫ varietate regionū eadē ꝟbadiu̓ſis ſonis atqꝫ accētibus ꝓferant̉. Hec ab eruditiſſimis gētis illiꝰ didicimꝰ qͥ in tm̄ nō accipiūt ſpm̄ſcm̄ vel angelū fuiſſe Melchiſedechvt etiā certiſſimū nomē aſcribāt. Et reuera ſtultū ē id qd̓ in typo d̓r. eo ꝙ xp̄i ſacerdotiū finē n̄hēat: ⁊ ip̄e rex ⁊ ſacerdos vtrūqꝫ nob̓ dōaueritvt ſimꝰ genꝰ regale ⁊ ſacerdotale: ⁊ qͣſi āgularꝭlapis ꝑietē vtrūqꝫ ꝯiūxerit: vt d̓ duobꝰ gregibus bonꝰ paſtor vnū efficeret gregē. ſcio qͦſdaꝫreferre ad αυαγοτηυ: vt hyſtorie auferāt ꝟitatē: ⁊ dicāt nō fuiſſe regē: ſꝫ in imagīe hoīs angelū demōſtratū: cū in tm̄ nitant̉ hebrei Melchiſedech regē Salē: filiū Noe Sem on̄de̓: vtan̄ hͦ ſcpͥtū ſic referāt. Egreſſus ē āt rex Sodomoꝝ in occurſuꝫ ei: haud dubiū qͥn Abrahampoſtqͣꝫ reu̓ſus ē a cede Chodorlaomor ⁊ regū qͥcū eo erāt in valle Salē: hͦ ē vallis regis de quaſtatī ſequit̉: ⁊ Melchiſedech rex Salē ꝓtulitpanē ⁊ vinū ⁊ reliqͣ. Si gͦ hͨ cītas regis ē ⁊ vall̓regis: ſiue vt. lxx. trāſtulerūt cāpus: quē hodieaulonē paleſtini vocāt: manifeſtū ē hoīeꝫ fuiſſeqͥ terrena ⁊ valle ⁊ vrbe regnauit. Hēs qͥ audieri ⁊ q̄ legerī de Melchiſedech. meū fuit recitare teſtes: tuū ſit de fide teſtiū iudicare. Qd̓ ſioēs reppuleris: tuū certe ſpiritalē illū interp̄teꝫnō recipies: qͥ imꝑitus ſermone ⁊ ſcīa tāto ſuꝑcilio ⁊ auctoritate Melchiſedech ſpm̄ ſctm̄ ꝓnūciauit: ⁊ illud veriſſimū ꝯprobarit: qd̓ apudgrecos ponit̉ imꝑitia ꝯfidētiā: eruditio ⁊ timorē creat. Ego poſt lōgā egrotatōeꝫ vix in qͣdrageſime diebus hec fabricare potui. ⁊ cuꝫ alterimei oꝑi p̄parē: paucos dies qͥ ſuꝑant in Matthei expoſitōe ꝯſumpſi. tātaqꝫ auiditate ſtudia

omiſſa repetiui: vt qd̓ exercitatōe lingue ꝓfuitnocuerit corꝑis valitudini. ¶ Argumentū.Arnalē circūciſionē ad ſpūalē intellige̓tiā referēs: pͥmū edocet ī abdita corꝑisꝑte eē p̄ceptā: ad ſignificādū ſpūalē circūciſione vitioꝝ ⁊ bonā oꝑatōeꝫ hoībꝰ exēploSaluatoris eē celāda: qͥ ⁊ cūctis actibꝰ gl̓aꝫ refugit: ⁊ hūanā carnē obūbrata maieſtate ſuſcepit: quā īpie Manicheꝰ Arriuſqꝫ blaſphemātBeīde on̄dit myſtice inſtitutā in carne p̄putij:⁊ qd̓ ꝓceſſit in ſigno ſeu figura eiꝰ qd̓ gerēdū eꝫrat in mēte nō illa fuiſſe ſalute: ꝙ exēplū Iob icircūciſi demōſtrat: ꝑcurrēs ꝑ veteris ac nouiteſtamēti ꝑtes: qͥ nō tā carnē qͣꝫ carnis te vitiorū ꝯcupiſcētias circūciderint.¶ Btī Hieronymi pbr̄i ad Tarentiaꝫ de veracircūciſionē. ¶ Epl̓a.LXIjSꝑiore epiſtoSela quā ex me ꝯſultatio vr̄a d̓prōpſitqͣꝫqꝫ ad tuū ⁊ ſororis tue nomē miſi rōnē circūciſiōis rapide tranſcurri: qm̄ ꝓcinctus itineris mei in qͦ ꝯfecta ē: nō ſolū ei limā nitoris veꝝ etiā ꝑfectiōeꝫ oꝑis īuidit: lꝫ me ⁊ illaterreāt: q̄ limant̉. Qd̓ ſi nō placēt impolita: formidat aīus cogitare qͥd iudicij mereant̉ informia. qͣꝫqͣꝫ ego illā nō ad iudicū ſubſellia: ſꝫ ad fauētiū mihi coronā trāſmiſi. Deniqꝫ mea ſnīa n̄ꝓdiſſet: niſi fuiſſet ꝑ vos d̓ ſecreto verecundievelut manu qͣdā charitatis educta. ſꝫ qm̄ iā illāmeliorē face̓ nō poſſuꝫ: placuit mihi: vt ſel̓ emiſſum repetēs apd̓ te v̓bū retractarē: cuiꝰ ꝯuerſatio circūciſiōis ē int̓p̄tatio: ⁊ vita totiꝰ legꝭ enarratio. Ex eo ſiqͥdē lex videt̉ obſcura: qm̄ raroin qͦ ꝯſpiciat̉ exiſtat. dei em̄ ꝟbū vita ē: ⁊ nos aliud viuēdo qͣꝫ vita ē: ꝟbū dei facimꝰ obſcurū.Qd̓ ſi ea vita q̄ ſolū vita ē viueremꝰ: narratiōelegis eiꝰ opꝰ nō erat: quā faciliꝰ erat vide̓ qͣꝫ loqͥqn̄ qͥdē nō in ſermone ē regnū dei: ſꝫ in virtute.Nob̓ gͦ ex abūdāti lꝫ apud te diſſerctare: qd̓ didicimꝰ in te tibi ꝓdere: qd̓ nob̓ vita tua p̄ſtitit:ne eſſet obſcuꝝ. Sꝫ qͥd nouuꝫ loqͥmur: ſi aut tuqd̓ locuturi ſumꝰ: hͦ viuis: aut ſi apud te qd̓ inte didicimꝰ hͦ loqͥmur? cū ⁊ mēor eoꝝ q̄ memit:monita nō q̄rat: ⁊ doctꝰ nō ea q̄ iā callet inqͥrat.Tu qͥdē filia dilectiſſima circūciſiōe viuis. mihi tn̄ ꝓpoſitū ē illud tecū loqͥ: qͣre nō in digito:nō in aure: aliaue corꝑis ꝑte fiat circūciſio iudeoꝝ. q̄ vtiqꝫ ſine rōe eē diceret̉: ſi a d̓o inuēta nōeēt. Nihil eī ſine rōe ſit ꝑ deū: nihil caſibꝰ vt gētes loquunt̉ fortuitis: nihil deniqꝫ fortune in illo temeritati lꝫ. Ip̄i eī ceci ſunt: qͥ illā putāt habere aliqͥd ptātis. Deus āt qͥ ip̄e rō ē: vt nihil n̄plena rōe formauit: ita nihil ab homīe fieri ſinerōe mādauit. Rōe digeſſit: vt terra hec eēt ſuꝑquaꝫ reliqͣ mouerent̉ immobilis. vt aqͣꝝ vene